نظر به جایگاه غیرقابل انکار نفت در قلمرو تجارت بین الملل، همه کشورهای جهان نیاز مبرمی به حضور موثر در هندسه جهانی نفت دارند. لذا کلیه نظام های سیاسی و اجتماعی ساختارهای حکمرانی خود را به گونه ای تنظیم می کنند که هندسه جهانی انرژی به نهادهای متولی در این کشورها اجازه حضور در عرصه جهانی را بدهد. با عنایت به اینکه ایران دارای اقتصاد منابع محور بوده، ضرورت حکمرانی صنعت نفت دوچندان است و از آنجایی که وزارت نفت با عنوان نهاد متولی صنعت نفت در ایران شناخته می شود، لذا در این مقاله تلاش گردیده، ساختارهای حکمرانی نهاد یاد شده تبیین و ضمن آسیب شناسی موضوع، به منظور برون رفت از خصایص آسیب زا از جمله دولتی بودن، جزیره ای بودن، وابسته به دولت که توان حضور فعال و موثر را نه تنها در حوزه داخلی، بلکه در حوزه بین المللی سلب نموده، با بهره گیری از داده های کتابخانه ای و در تحقیقی تحلیلی و کاربردی، کارآمدترین پیشنهاد یعنی تفکیک و استخراج برخی از اجزای این حوزه از دولت که می توان از آن با عنوان نظریه استخراج یاد کرد را ارائه نماییم .به عبارتی، بایستی برخی از اجزای انرژی کشور را از درون ساختار ناکارآمد فعلی دولتی استخراج نمود و با یک حکمرانی انرژی نوین، گروه شرکت های انرژی را در خارج از ساختار دولت، ذیل قواعد بخش خصوصی تأسیس یا حکمرانی مجدد نمود و اعتقاد بر این است که در چنین شرایطی، ساختار راهبری انرژی کشور کارآمدی خود را به دست خواهد آورد. مطالعه تجارب نروژ در زمینه حکمرانی نفت نیز موفقیت این شیوه را روشن می کند.

پختستان رمانی علمی-تخیلی با بافتی تمثیلی است که ادوین ابوت آن را در سال 1884 م. نوشت و با خلق اشخاصی با اشکال یک، دو و سه بعدی به انتقادی عمیق از دنیای معاصر خود پرداخت. در این مقاله کوشش شده با شیوه توصیفی تحلیلی و روش گردآوری کتابخانه ای، داده ها، نشانه ها و نمادهای مورد استفاده ابوت استخراج و رابطه آن ها با عصر پرداخت اثر آشکار گردد. حاصل کار نشان می دهد که گرچه این عناصر، ابعاد اجتماعی، سیاسی و فرهنگی زمان نویسنده را با زبانی تلخ و گزنده به انتقاد می گیرند، ساختار اثر برمبنای ساحت سفرهای زمینی، زیرزمینی و فرازمینی همچنان سنتی است؛ همچنین طرز نگرش نویسنده به دنیای اشخاص داستانی خود و ارتباط آن ها با یکدیگر، به ویژه راوی مربعی شکل پختستان و اشخاص سرزمین حجمستان، ضمن توجه به شناخت ابعاد پنهان اشیاء و پدیده ها، رو به سوی سبکی در نقاشی دارد که کوبیسم نام گرفته است.

مینیمالیسم یعنی به کاربردن ساده ترین طرح یا شکل برای نقل داستان. با اینکه مینیمالیسم در غرب، پدیده ای نوظهور محسوب می شود؛ امّا این گونه ادبی، همواره از قدیم الأیام در میان ایرانیان وجود داشته است. پژوهش مذکور با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و نیز با تکیه بر منابع معتبر عربی که داستانک هایی حکمت آمیز از شاهان، وزیران و دیگر بزرگان ایران باستان نقل کرده اند، این گونه ادبی را مورد بررسی و تحلیل قرار داده است. نتایج نشان از آن دارد که این داستانک ها نمونه های والای کمینه گرایی در ادبیات فارسی و عربی هستند. اغلب آنها با طرح و پیرنگی ساده و در قالب جملات بی پیرایه، بیان شده اند، ساختاری بسیار کوچک دارند و تنها از یک صحنه تشکیل شده اند؛ اما تمّی جذّاب و پرشور دارند؛ در کنار این تشابهات، تفاوت هایی نیز میان داستان-های حکمت آمیز ایرانیان باستان با مینیمالیسم وجود دارد: اولاً شخصیت ها در داستان های مینیمال افراد عادی اجتماع هستند؛ در حالی که در حکمت های منقول از ایرانیان باستان، هر دو طرف گفت وگو یا یکی از آنها افرادی سرشناس مانند پادشاه، وزیر، حکیم، موبد و. . . است. ثانیاً با اینکه منتقدان، این گونه ادبی را به عدم موضع گیری سیاسی، توصیف های ساده و پیش پا افتاده، یکنواختی سبک و بی توجهی به جنبه های اخلاقی محکوم می کنند؛ اما به اعتقاد نگارنده، داستانک های مینیمال ایران باستان از این اتهامات مبرّاست؛ زیرا در شاهد مثال های مختلفی که در پژوهش حاضر، ذکر گردیده، بسیاری از دغدغه های بشری با رویکرد های گوناگون اعتقادی، اخلاقی، سیاسی، اجتماعی و. . . به نحوی دقیق و ظریف، منعکس شده است.

پرتاب اشیای ساخت دست بشر به فضا این امکان را فراهم کرد تا قدرت های فضایی از حوزه فضا به مثابه ابزاری برای مقاصد نظامی استفاده کنند و نظامی سازی فضا را به مثابه بخشی از راهبرد امنیت ملی خود در اولویت قرار دهند. از یک سو، استقرار تسلیحات فضایی تهاجمی علاوه بر اینکه نظام حاکم بر روابط بین الملل را دچار چالش می کند، عمیقا با قواعد و هنجارهای حقوق بین الملل در تضاد است و موجبات تهدید و نقض صلح و امنیت را فراهم می سازد. از سوی دیگر، نظام حقوقی حاکم بر فضا نتوانسته الزامات لازم را برای دولت ها جهت تحدید تسلیحات غیرمتعارف در فضا ایجاد نماید. هدف اصلی این تحقیق که بر مبنای نتایج از نوع کاربردی، اهداف از نوع توصیفی تحلیلی و داده های کیفی است پاسخ به این سوالات است که آیا هنجارهای حقوقی می تواند از توسعه تسلیحات فضایی جلوگیری نماید؟ و آیا سامانه های تسلیحاتی و کاربرد زور در فضا مجاز و مشروع شمرده می شود؟راهبرد حقوقی ممنوعیت به کارگیری این گونه تسلیحات چیست؟ نتایج تحقیق گویای این است که نظام حاکم بر فضا برای ایجاد ممنوعیت تسلیحات تهاجمی فضا پایه بسیار ناقص و شکننده نیازمند راهبردهای حقوقی تحول یافته است.

تهاجم تاریخی مغول در فاصله سالهای 616 تا 619هجری با ویرانی و کشتار گسترده ای در کانونهای مدنی ایران همراه بود.با نشستن غبار فتنه مغول زندگی بر ویرانه های شهرها و روستاههایایران در شرایط بسیار دشواری ادامه یافت. با وجود این به سبب کشمکش های نظامی و لشکر کشی مغولان در دامنه ویرانی ها روز افزون بود. اگرچه با تشکیل حکومت ایلخانی چشم انداز تازه ای برای باز سازی مراکز شهری ایران پدید آمد. اما بی ثباتی اوضاع کشور وتفاوتهاو تعارضات قوم غالب و جامعه مغلوب مانع شکل گیری جریان سازندگی وفراگیری آن بود.روی کار آمدن (غازان)، سلطان مسلمانان تحویل ویژه ای را در حکومت ایلخانی ومناسبات آن با جامعه ایرانی نمودار ساخت.اهتمام غازان به اصلاحات پر دامنة اجتماعی،سیاسی،اداری،اقتصادی وحقوقی زمینه تازه ای را در دوره ایلخانی به وجود آورد.مهمترین پیامد این رویداد مهم تاریخی تغیر نگرش فرمانروایان مغول ایران،نسبت به رعیت ومشارکت جامعه ایرانی در سازندگی بود.فراگری سازندگی بود.فراگیری سازندگی در دوران سلطنت غازان موجب تحولی مهم در اوضاع شهرهای ایران شد.در کنار نقش رعیت در سازندگی،اقدامات گسترده غازان در بازسازی شهرهاواحیای زیرساخت اقتصاد کشاورزی وبازرگانی موجب رونق پاره ای شهرهای مهم دوره ایلخانی در آذربایجان ،عراق عرب،فارس واران شد.مقاله حاضربه بررسی اهمیت اصلاحات غازانی و نسبت آن با سازندگی در قلمرو ایلخانی اقدامات مهم عمرانی غازان را تعیین می کند.