مهندسی آبیاری و آب ایران
سال:1402 | دوره:13 | شماره:52 |تعداد مقالات:25

دریچه کشویی قائم سازه­ای است که بر روی کانال و به­منظور کنترل جریان بالادست نصب می­گردد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی آزمایشگاهی تأثیر میزان بازشدگی دریچه­ کشویی و تأثیر وجود آستانه­های هم­عرض و غیر­هم­عرض کانال در زیر آن بر ضریب­دبی در شرایط جریان آزاد است. در این راستا، آستانه مستطیلی با عرض­های مختلف 5/2، 5، 5/7، 10، 15، 20، 25 و 30 سانتی متر با بازشدگی ثابت و دریچه ­کشویی با میزان بازشدگی 1، 2 و 4 سانتی متر برای حالت بدون آستانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد در حالت بدون آستانه، میزان بازشدگی دریچه با ضریب­دبی جریان رابطه عکس دارد به­طوری­که با کاهش میزان بازشدگی دریچه­، ضریب دبی افزایش می­یابد. به­طور میانگین ضریب­دبی میزان بازشدگی 1 سانتی­متر در مقایسه با میزان بازشدگی 2 و 4 سانتی متر به­ترتیب 75/7% و 51/16% بیشتر می­باشد. همچنین نتایج نشان داد که با افزایش عرض آستانه و در نتیجه کاهش مساحت کل جریان عبوری از زیر دریچه، ضریب­دبی افزایش می­یابد و بالعکس. وجود آستانه با حداقل عرض در مقایسه با حالت بدون آستانه در یک بازشدگی مشخص، منجر به افزایش ضریب دبی می گردد. در یک بازشدگی یکسان در حالت بدون آستانه و با آستانه هم­عرض در یک دبی ثابت، ضریب­دبی دریچه­ کشویی با آستانه نسبت به حالت بدون آستانه افزایش می­یابد. در تحقیق حاضر براساس پارامترهای بی­بعد روابط چند جمله­ای رگرسیونی غیرخطی با تلفیق تمامی داده­های آزمایشگاهی برای پیش بینی ضریب دبی در حالت بدون آستانه و با آستانه در عرض های مختلف ارائه گردید.

موضوع شکست سد همواره یکی از مسائل بسیار مهم و مورد علاقه محققین در طول سال های گذشته بوده است. بدلیل رها شدن حجم بسیار زیاد آب و جاری شدن آن به مناطق پایین دست، پیش بینی چگونگی انتقال موج سیلاب ناشی از شکست جزئی و یا کامل سد، از نقطه نظر خسارات مالی به تاسیسات پایین دست و تلفات جانی ناشی از آن بسیار حائز اهمیت می باشد. برای حل معادلات هیدرولیک جریان ناشی از شکست سد در مجاری روباز، روش های عددی و  مدل های کامپیوتری تک بعدی، دو بعدی و سه بعدی مختلفی تا کنون ارائه شده است. یکی از این مدل های کامپیوتری موجود مدل دو بعدی SRH-2D  است که بر اساس حل معادلات آب های کم عمق می باشد و آخرین نسخه آن سال2020 توسعه داده شده است. این تحقیق به منظور بررسی توانایی این مدل جهت شبیه سازی هیدرولیک جریان ناشی از شکست ناگهانی سد انجام شده است. بدین منظور داده های آزمایشگاهی موجود و همچنین نتایج حاصل از سایر مدل های دو بعدی و سه بعدی مورد استفاده قرار گرفت. پس از اجرای مدل نتایج آن با نتایج محققین قبلی یا داده های اندازه گیری برای شبیه سازی شکست جزئی نامتقارن و ناگهانی سد بر روی بستر بدون اصطکاک، شکست جزئی و نامتقارن سد با حضور مانع مثلثی در مسیر جریان پایین دست و همچنین مقایسه نتایج ناشی از شکست دوبعدی ستون استوانه ای آب مقایسه شد. در تمام موارد مدل حاضر با دقت مناسب جریان ناشی از شکست سد را شبیه سازی کرد. به گونه­ای که در مقایسه با داده های اندازه گیری شکست سد درحضور موانع مثلثی نشان داده شد که مقدار آماره های R2، RMSEو MAE در زمان های شبیه سازی8/1، 3، 7/3 و4/8 ثانیه بعد از شکست به ترتیب { 938/0، 005/0،  004/0}، { 78/0، 012/0،  008/0}، { 72/0، 016/0،  011/0} و{ 37/0، 009/0،  007/0} می باشد که در مقایسه با مدل های دو بعدی از دقت مناسب تری بر خوردار است.

تعیین دقیق ضریب دبی نقش بسیار مهمی را در برآورد مقدار جریان از روی سرریزها دارد. لذا تخمین آن با روش­های دقیق مهم می­باشد. هدف از این تحقیق، مدل­سازی و تخمین ضریب دبی در سرریزهای لبه پهن با مقطع طولی ذوزنقه­ای می­باشد. برای این منظور پس از شبیه­سازی عددی جریان با نرم­افزار ANSYS FLUENT و استخراج نتایج، از سه مدل هوشمند ANN(MLP) ، GEP و RF در تخمین ضریب دبی استفاده شد و نتایج آن­ها مورد مقایسه قرار گرفت. ارزیابی نتایج با استفاده از معیارهای آماری R2، RMSE و KGE و هم چنین دیاگرام­های گرافیکی انجام گردید. مقادیر معیارهای آماری R2، RMSE  وKGE  به ترتیب 906/0، 016/0 و 927/0 برای مدل  ANN(MLP) 790/0، 025/0و780/0 برای مدل GEP و 898/0، 013/0 و 841/0 برای مدل RF به دست آمد. نتایج معیارهای آماری، برتری ANN(MLP) نسبت به سایر روش­ها را نشان می­دهد. محدوده درصد خطای نسبی (RE%) برای مدل برتر کمتر از حدود   حاصل گردید. دیاگرام ویولنی نشان داد که توزیع احتمال داده­های تخمینی با مدل  ANN(MLP)با داده­های حاصل از شبیه­سازی عددی به روش حجم محدود تطابق بسیار نزدیک و مشابهی دارد. هم چنین نمودار تابع چگالی احتمال باقی مانده­ها در مدل ANN(MLP) نسبت به سایر مدل­های مورد بررسی در تحقیق حاضر به توزیع نرمال نزدیکتر می­باشد.

در این تحقیق محاسبه دبی جریان و رسوب (بار معلق و بار کل) رودخانه زارم­رود در استان مازندران به کمک مدل ریاضی شبه­دوبعدی شیونو و نایت مورد بررسی قرار گرفته است. این مدل بر مبنای معادلات پیوستگی و مومنتوم ناویر-استوکس بوده و به صورت متوسط در عمق ساده شده است. برای این منظور با استفاده از روش اجزاء محدود، مدل ریاضی مذکور حل عددی شده و پروفیل­های عرضی سرعت جریان در رودخانه زارم­رود در محل ایستگاه هیدرومتری گرم­رود واسنجی شد. مقایسه نتایج مدل مذکور در دبی­های مختلف جریان با داده­های اندازه­گیری شده حاکی از دقت بالای مدل در برآورد توزیع عرضی سرعت جریان است. سپس با استفاده از توزیع عرضی سرعت محاسباتی، توزیع عرضی بار معلق و بار کل شبیه­سازی شد. نتایج نشان داد که از میان 5 رابطه تجربی بار معلق مورد مطالعه، رابطه رسوبی اینشتین (1950) در هر دو حالت مدل­سازی یک­بعدی و شبه­دوبعدی دارای بهترین دقت است. این رابطه در حالت یک­بعدی با انحراف معیار نسبت ناجوری 56/0 درصد نسبت به روابط رسوبی راس (1937) و بروکس (1963) به ترتیب با انحراف معیار 52/0 و 47/2 درصد از دقت بالاتری برخوردار می­باشد. در نهایت از میان 5 رابطه تجربی بار کل مورد مطالعه، روابط رسوبی میر- پیتر و مولر (1973)، ایکرز- وایت (1973) و /انگلوند و هانسن (1967) به ترتیب با نسبت ناجوری 67/66، 67/41 و 67/16 بهترین نتایج را در حالت یک بعدی ارائه نمودند که دقت هر سه روش مذکور نیز در حالت دوبعدی بهتر از حالت یک بعدی بوده است. نهایتا مشخص شد که دقت مدل­سازی بار معلق و بار کل در حالت شبه­دوبعدی از یک­بعدی بیشتر است که نشان دهنده تاثیر بالای مدل شیونو و نایت در شبیه­سازی هیدرولیک جریان و رسوب می­باشد.

یکی از موضوعات اساسی و پایه در مطالعات مهندسی هیدرولوژی و رودخانه، روندیابی سیلاب است. روندیابی سیلاب به روش هیدرولوژیکی در رودخانه­های چند شاخه و رودخانه­های فاقد آمار حوضه میانی مرسوم است. از این رو، مدل هیدرولوژیکی ماسکینگام یک روش مفید است که بدون نیاز به تعیین شیب­ها و مقاطع عرضی در تمام بازه­های رودخانه، عمق و دبی جریان سیلابی را در مقاطع مختلف رودخانه روندیابی می کند و از این رو، سبب صرفه جویی در هزینه و زمان می شود. در این مطالعه، مقادیر بهینه پارامترهای غیرخطی مدل جدید ماسکینگام نوع ششم بر اساس الگوریتم بهینه سازی مگس(MA)  محاسبه شده است. در این مدل غیرخطی ماسکینگام که دارای هشت پارامتر است، از ضریب بهبود γ استفاده شده است که با توجه به تعداد پیک های موجود در هیدروگراف خروجی، مقادیر بیشتر یا کمتر از یک دارد. برای ارزیابی عملکرد ترکیبی مدل جدید غیر خطی ماسکینگام همراه با الگوریتم نوین MA، از مطالعه موردی ویلسون و وایسمن  لوئیس استفاده شده که توسط بسیاری از محققان قبلی برای اعتبار سنجی مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج الگوریتم MA برای دو رودخانه ویلسون و وایسمن لوئیس نشان دهنده کمینه سازی مجموع مربعات باقیمانده ها (SSQ) به عنوان تابع هدف می­باشد که برای رودخانه ویلسون برابر با 3.21 و رودخانه وایسمن برابر با68722 است. نتایج این تحقیق نشان داد که مدل پیشنهادی دارای دقت زیادی در برآورد مقادیر تخلیه خروجی است.

به منظور بررسی کارایی شش مدل ماکروسکوپی جذب آب شامل؛ مدل های جمع­پذیر (M1)، ضرب­پذیر (M2، M3 و M4) و  مفهومی (M5 و M6) با استفاده از داده­های مزرعه­ای کشت گندم رقم قدس در شرایط تنش شوری و کم آبی، مطالعه ای در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند در سال زراعی 85-84 در قالب کرت­های خرد شده بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی و در سه تکرار انجام شد. در این مطالعه، سطوح مختلف شوری (4/1، 5/4 و 6/9 دسی زیمنس بر متر) به عنوان کرت های اصلی و چهار سطح آبیاری (I1، I2، I3 و I4  به ترتیب معادل50، 75، 100 و 125 درصد نیاز آبی گیاه)، به عنوان کرت­های فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که مدل­ جمع پذیر (M1) مقدار عملکرد نسبی را در اکثر موارد کمتر از مقدار واقعی برآورد می­کند. به عبارت دیگر اثر تنش هم زمان شوری و خشکی روی کاهش عملکرد گندم کمتر از مجموع اثرات آنها است. سهم تنش خشکی در کاهش عملکرد گندم از سهم تنش شوری بیشتر بود. نتایج نشان داد که در بیشتر موارد مدل M6 کاهش عملکرد نسبی گندم در شرایط تنش هم زمان شوری و خشکی را بهتر از سایر مدل ها  پیش­پینی می­کند ( 17/0 RMSD=)، هر چند که مدل M5 نیز از دقت قابل قبولی (22/0 RMSD=) برخوردار 

از مهم ترین اهداف برنامه ریزی و روش های مدیریتی آبیاری، با توجه به بروز بحران آب در سال های گذشته، افزایش بهره وری آب برای گیاهان مختلف از جمله برنج می باشد. لذا برای بررسی اثرات روش های کم آبیاری بر بهره وری آب برای برنج (رقم بینام)، آزمایشی در هشت تیمار و سه تکرار در شهرستان بابلسر استان مازندران در سال زراعی 1399 انجام گرفت. تیمارهای این آزمایش را کم آبیاری تنظیم شده و کم آبیاری بخشی ریشه در تنش های خشکی خاک10، 30 و 60 کیلوپاسکال (RDI10، RDI30، RDI60، PRD10، PRD30 و PRD60) و آبیاری 100 درصد نیاز آبی و آبیاری غرقابی (شاهد) تشکیل می دهند. سیستم آبیاری تیمارها غیر از تیمار غرقابی، نوار تیپ بوده است. ابزار تعیین تنش خشکی خاک، تانسیومتر بود. در این آزمایش، صفات مختلفی از جمله میزان عملکرد شلتوک، آب مصرفی، وزن خشک اندام هوایی گیاه، تراکم وزن خشک ریشه، طول ریشه، بهره وری فیزیکی آب، بهره وری سود خالص به ازای واحد حجم آب، بهره وری آب آبیاری و بارندگی و بهره وری تبخیر- تعرق بررسی شدند. بر اساس نتایج، بیشترین و کمترین میزان بهره وری فیزیکی آب، بترتیب برای تیمارهای PRD60 و آبیاری غرقابی (39/1 و 59/0 کیلوگرم بر مترمکعب آب) بود. بیشترین و کمترین بهره وری سود خالص به ازای واحد حجم آب، بترتیب برای تیمارهای PRD60 و RDI60 (71267 و 39576 ریال بر مترمکعب آب) بدست آمد. تیمارهای  PRDدر تنش های مشابه در مقایسه با تیمارهایRDI  علی رغم مصرف آب کمتر، عملکرد شلتوک بیشتر و بهره وری فیزیکی و اقتصادی بیشتری داشتند. تیمار PRD60، موجب افزایش 6/135 درصدی در بهره وری فیزیکی آب و کاهش 3/76 درصدی در مصرف آب نسبت به تیمار شاهد شد.

تعیین تبخیر تعرق مرجع پایه تمامی محاسبات نیاز آبی است و به عنوان پایه اصلی در تعیین نیاز آبی محسوب می شود از این رو برآورد مناسب تبخیر تعرق مرجع از اهمیت بالایی برخوردار است. در سطح جهان نیز سامانه هایی تهیه شده است که به صورت مکان محور این اطلاعات را در اختیار کاربران قرار می دهد. در این مطالعه با استفاده از پایگاه اطلاعات سامانه نیاز آبی کشور مقادیر تبخیر تعرق گیاه مرجع با استفاده از داده های هواشناسی در ایستگاه کرج  به صورت توابع رگرسیونی ترکیبی مورد ارزیابی قرار گرفت. منحنی های مختلف بر اساس پارامترهای رطوبت نسبی، دما، سرعت باد و ساعت آفتابی با استفاده از نرم افزار SPSS مورد برازش قرار گرفت. نتایج نشان داد که رابطه معناداری بین تبخیر تعرق و پارامترهای رطوبت نسبی، دما، و ساعت آفتابی وجود دارد. از این رو دو مدل رگرسیونی ترکیبی و چند متغیره و روش هارگریوز با استفاده از 7300 داده ایستگاه کرج،  واسنجی و با استفاده از 15432 داده در سطح استان البرز ارزیابی و مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج ارزیابی نشان داد که مدل رگرسیونی ترکیبی با خطای نرمال 29 درصد و شاخص ریشه میانگین مربعات خطای حدود 5/0 میلی متر و شاخص توافق 98/0 و شاخص کارایی مدل 94/0 عملکرد مناسب تری داشت. لذا از این روش جهت تعیین تبخیر تعرق مرجع در ایستگاه های کشور به شرط واسنجی می توان بهره برد.

با ارزیابی سیستم­های آبیاری می­توان عملکرد آنها را بهبود بخشید. این تحقیق با هدف ارزیابی سیستم های آبیاری سنترپیوت در برخی مزارع استان سمنان انجام شد، همچنین حجم آب مصرفی در مزرعه با نیاز آبی و سند ملی آب مورد مقایسه قرار گرفت. به این منظور سیستم آبیاری سنترپیوت در سه مزرعه مورد بررسی قرار گرفت. میانگین راندمان پتانسیل کاربرد (PELQ)، راندمان واقعی کاربرد (AELQ)، یکنواختی توزیع (DU)، ضریب یکنواختی (CU) و تلفات تبخیر و بادبردگی به ترتیب برابر 1/69، 2/67، 7/76، 1/82 و 6/7 درصد بود. میانگین شاخص­های فوق در حد خوبی بود. با توجه به مکانیزه بودن سامانه های سنترپیوت مدیریت استفاده از آنها نسبت به سایر سامانه های بارانی راحت­تر بود. اشکالات فنی در یکی از سیستم­ها باعث کاهش یکنواختی و راندمان شده بود. حجم آب مصرفی در مزرعه 3 کمتر از نیاز آبیاری بود و کم­آبیاری صورت می­گرفت. بهره­وری آب آبیاری در مزارع یونجه بطور متوسط 92/0 و در مزرعه گندم 70/0کیلوگرم بر متر مکعب بدست آمد. رعایت دور و زمان مناسب آبیاری، انجام آبیاری شبانه به منظور کاهش تلفات تبخیر و بادبردگی و توجه بیشتر به آموزش کشاورزان در زمینه بهره­برداری صحیح از سیستم از جمله عوامل مهم در افزایش راندمان آبیاری و بهره­وری آب بودند. 

به منظور انجام شبیه سازی میزان عملکرد و بهره وری آب گیاه خیار(Cucumis sativus L.) آزمایشی در قالب طرح بلوک کاملا تصادفی با سه سطح آبیاری 100، 85 و 75 درصد نیازآبی در دو فصل کشت طی سال های 1397 و  1398 اجرا و از شبکه های عصبی پرسپترون (MLP) و روش ماشین بردار پشتیبان (SVM) استفاده گردید و در نهایت جهت انتخاب مدل مناسب و بهینه از شاخص های ضریب تبیین، میانگین مربعات خطا و میانگین مربعات خطای نرمال شده استفاده شد. میزان آب آبیاری،، تعداد برگ روی بوته، دما، میزان تبخیر و میزان رطوبت نسبی به عنوان داده های ورودی انتخاب شدند و به ترتیب 60، 20 و 20 درصد کل داده ها، به ترتیب برای آموزش، اعتبارسنجی و آزمون مدل اختصاص یافت. نتایج نشان داد که شبکه عصبی MLP با ورودی های میزان آب آبیاری و تعداد برگ به ترتیب با داشتن ضریب تبیین 92/0 و 86/0 دقت بیشتری در شبیه سازی میزان عملکرد میوه و بهره وری آب مصرفی در گیاه خیار داشت. نتایج آنالیز حساسیت حاکی از آن بود که پارامتر ورودی آب آبیاری به ترتیب با ضریب حساسیت 9/0 و 86/0 مهمترین پارامتر مؤثر بر مدل بهره وری آب مصرفی و عملکرد میوه خیار می باشد.

هدایت هیدرولیکی اشباع خاک (Ks) یک ویژگی مهم خاک در مدیریت مسائل آبیاری و زهکشی از جمله زمین های تحت پوشش درختان نخل است. این مطالعه به منظور تعیین مقدار Ks در اراضی نخلستان های شهرستان باوی استان خوزستان انجام شد. مقدار Ks نیز با استفاده از روش های صحرایی، آزمایشگاهی و توابع انتقالی مورد بررسی قرار گرفت. مقدار Ks در پنج فاصله 5/0، 1، 2، 3 و 5 متر از درختان نخل با سه تکرار به روش های استوانه های دوگانه، نفوذسنج گلف، بارافتان، مدل رزتا و توابع انتقالی کاسبای و همکاران، فرو جولیا و همکاران، کمپل و شوزاوا، دَنی و پاکت و پاکت و همکاران به دست آمد. ارزیابی نتایج نشان داد روش های استوانه های دوگانه، مدل رزتا و تابع انتقالی کاسبای و همکاران با نسبت خطای متوسط هندسی حدود 1 نسبت به دیگر روش ها دارای بیشترین دقت بودند. مقدار درجه انحراف این روش ها به ترتیب 75/4، 31/5 و 14/26 بود. مقدار نسبت خطای انحراف استاندارد هندسی این روش ها نسبت به روش بارافتان به ترتیب 10/1، 40/1 و 08/2 به دست آمد.  

با توجه به اثرات احداث سدها در حوضه­های پایین دست، لزوم بررسی وضعیت و اثرات آنها یکی از مسائل مهم می­باشد. در این مطالعه با توجه به شرایط خشکسالی­ها و برداشت­های بیش از حد در حوضه بالادست سد درودزن (در شمال استان فارس و جنوب کشور ایران)، و لزوم بررسی اثرات سد ملاصدرا در بالادست منطقه، به بررسی وضعیت منابع و مصارف این منطقه پرداخته شد. اطلاعات ایستگاه­های مختلف هواشناسی و هیدرومتری موجود در داخل و اطراف حوضه استفاده شد. با توجه به این اطلاعات دوره آماری 45 ساله (سال آبی 55-1354 تا 99-1398) مورد بررسی قرار گرفت. ایستگاه هیدرومتری چمریز (به عنوان ایستگاه مبنا) از سال 1388 به بعد متأثر از بهره­برداری سد ملاصدرا است. لذا با استفاده از آمار ایستگاه چمریز و نسبت رواناب ناخالص، مقدار آبدهی متأثر از سد ملاصدرا در سال­های 1388 تا 1399 در این ایستگاه محاسبه و جایگزین آمار آن گردید. سپس با استفاده از روش حذف روند، اقدام به برآورد آبدهی طبیعی ایستگاه چمریز و برداشت آب در بالادست آن ایستگاه گردید. آبدهی زیرحوضه­های مختلف (11 زیرحوضه) با توجه به شرایط از روش­ رواناب ناخالص یا از روش­های تجربی مثل جاستین و ایکار برآورد گردید. نتایج نشان داد که میزان آبدهی طبیعی متوسط سالانه ایستگاه چمریز برابر 62/33 مترمکعب در ثانیه برآورد گردید. میزان برداشت متوسط سالانه آب در بالادست ایستگاه 47/9 مترمکعب در ثانیه بدست آمد. میزان آبدهی طبیعی متوسط سالانه حوضه بالادست سد ملاصدرا و سد درودزن به ترتیب برابر 64/18 و 40/43 مترمکعب در ثانیه بدست آمد. 

تفکر آب محوری در مدیریت منابع آبی و شناخت آب به عنوان یک کالای صرفا اقتصادی، می تواند چالش های زیادی را در سیاست گذاری های یک کشور ایجاد کند. اما دیدگاه کل گرایانه مانند همبست آب، انرژی و غذا (WEF Nexus) ماهیت چندمرکزی مدیریت منابع آب را روشن می کند و هر یک را به عنوان یک کالای امنیتی نه صرفا اقتصادی در نظر می گیرد. رویکرد همبست به طور توامان به امنیت هر سه بخش و اثر متاقابل آن ها توجه دارد. از اینرو در این پژوهش با استفاده از اطلاعات بانک جهانی و پروژه های جهانی انجام شده برای برآورد شاخص همبست، به بررسی و تحلیل نتایج خروجی ها و جایگاه ایران در میان 170 کشور ثبت شده پرداخته شد. همچنین با دیدگاه آب محوری با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی (AHP) معیارها اولویت بندی شده و با وزن های پروژه مقایسه شده است. طبق خروجی ها ایران در شاخص همبست جهانی جایگاه 84 امین کشور را دارد اما در بخش انرژی با رتبه 49 بیشترین رتبه در میان سایر بخش های آب و غذا را دارد. جایگاه نهایی برخی از کشورهای همسایه مانند ترکیه و امارات بالاتر، 54 و 52 می باشد. همچنین اولویت بندی وزن ها نشان داد دیدگاه آب محوری می تواند اثر شاخص های مهم را کمتر برآورد کند.

امروزه شناسایی نشت مسئله مهمی در شبکه­های توزیع آب می­باشد، زیرا نشت هزینه­ها را افزایش داده و موجب اتلاف منابع آب می­شود. در این مطالعه، از یک روش جدید برای شناسایی منطقه نشت در شبکه توزیع آب قسمتی از شهر ماهان استفاده شد. ابتدا توسط الگوریتم خوشه­بندی K-means، شبکه به تعدادی از مناطق تقسیم شد. سپس نمونه­های آموزش مربوط به هر منطقه، با استفاده از شبیه­سازی تصادفی نشت در مدل هیدرولیکی شبکه ساخته شد. شماره هر منطقه به عنوان برچسب طبقه­بندی ماشین بردار پشتیبان چندکلاسی مورد استفاده قرار گرفت و به همراه نمونه­های آموزش، مدل طبقه­بندی آموزش داده شد. در نهایت، مدل آموزش دیده به عنوان مدل شناسایی منطقه نشت استفاده شد و برای تعیین مناطق احتمالی نشت با نمونه­های میدانی مشاهده شده، اعمال شد. نتایج نشان می­دهد که از میان 10 ساختار استفاده شده برای ساخت مدل، تنها سه ساختار شامل؛ «سه منطقه و تابع هسته پایه شعاعی»، «سه منطقه و تابع هسته خطی» و «پنج منطقه و تابع هسته خطی»، به ترتیب میزان قابل قبول 27/99 % ، 18/99 % و 99/98 % را برای شاخص ارزیابی «دقت» ایجاد می­کنند. از طرف دیگر، از میان این سه ساختار، تقسیم شبکه به پنج منطقه نشت و استفاده از تابع هسته خطی، شبکه را به تعداد مناطق بیشتری تقسیم می­کند و نشت­یابی را در مناطق محدود شده آسان­تر می­کند. در نتیجه برای ساخت مدل نهایی از این ساختار استفاده شد. 

استفاده بهینه از منابع آبی سدها به دلیل خشک سالی های مستمر و کم آبی های موجود، چالشی جدی در مدیریت و مهندسی منابع آب است. ازاین رو، به منظور مدیریت جامع در مقدار مصرف منابع آبی سدها، ایجاد سازوکار کنترلی در رهاسازی منابع آبی بسیار ضروری است. در این مطالعه، یک الگوریتم تکاملی بهبودیافته با عنوان «تکامل تفاضلی تطبیقی با انتخاب بازه های افزایشی پویا (ADECDII)» برای بهینه سازی سیستم آبی تک مخزنی پیشنهاد شد. کارایی رویکرد ADECDII در استفاده از طرح انتخاب بازه های افزایشی پویا برای تنظیم پارامترهای نسخه تکامل تفاضلی کلاسیک (DE) بود. مدسازی مسئله نیز به صورت یک مسئله کمینه سازی مقید با تابع هدف مقادیر خطا بین تقاضای حقیقی و آب رهاسازی شده، با دوره های زمانی یک ماهه بین سال های 1397-1387، بر روی سد بافت کرمان تعریف شد. ارزیابی عملکرد ADECDII با شش الگوریتم پیشرفته مقایسه گردید. بر اساس نتایج آماری، کمترین میانگین کمبودهای آبی سد با میانگین خطای تقریباً صفر (31-10>) در واحد میلیون مترمکعب برای ADECDII ثبت شد که کارآمدی رویکرد پیشنهادی را در تخصیص بهینه مقادیر آب رهاسازی شده اثبات کرد. این در حالی است که، سایر الگوریتم های مقایسه شونده نتوانستند کمبود واقعی کمتر از 37/0 میلیون مترمکعب گزارش کنند. میانگین زمان اجرای ADECDII با اندازه 15/7 ثانیه به دست آمد که نسبت به DE اختلاف سه ثانیه ای داشت. همچنین، ADECDII در برگزاری آزمون های شاخص قابلیت اطمینان، شاخص آسیب پذیری، شاخص برگشت پذیری، شاخص پایداری، اختلاف مقادیر رهاسازی نسبت به مقادیر تقاضا حقیقی در یک متوسط سالانه و نرخ همگرایی، به وضوح برتری عملکرد بالاتری در مقایسه با سایر الگوریتم های شرکت کننده در رقابت نشان داد.

محاسبه و تخمین تبخیر و تعرق یکی از مهمترین پارامترهای مدیریت آب در پروژه های مهندسی کشاورزی است. هدف از این مطالعه ارزیابی مدل­های برنامه­ریزی­بیان­ژن، دسته­بندی­گروهی­داده­ها و اسپلاین­تطبیقی­چندگانه در برآورد تبخیر-تعرق­مرجع ایستگاه الیگودرز است. بدین­منظور از اطلاعات روزانه مربوط به دوره زمانی 25 ساله (2017-1993)  منطقه الیگودرز واقع درشرق استان لرستان‏ استفاده شد. 80 درصد داده­ها برای آموزش و 20 درصد مابقی آنها برای آزمون مدل­ها در نظر گرفته­شد. براساس رگرسیون گام­به­گام درجه حرارت حداکثر دارای بیشترین تأثیر بر تبخیر-تعرق مرجع است. نتایج مدل­سازی نشان داد تنها با داشتن درجه حرارت ماکزیمم و سرعت متوسط باد می­توان تبخیر-تعرق را در الیگودرز برآورد کرد. با این دو متغیر و استفاده از مدل برنامه­ریزی­بیان­ژن با دقت 93/0=  و (mm/day) 84/0=RMSE، با مدل اسپلاین­تطبیقی­چندگانه هم با دقت 96/0= ‏ ‏و (‏mm/day‏) 63/0=‏RMSE‏ و با مدل دسته­بندی­گروهی داده­ها با دقت 96/0=  و (mm/day) 63/0=RMSE، تبخیر و تعرق مرجع را برآورد نمود. مقایسه عملکرد مدل­ها نشان داد که مدل اسپلاین تطبیقی چندگانه با مقدار ضریب نش به میزان 963/0 در مرحله آموزش و 962/0 در مرحله آزمون، عملکرد بهتری نسبت به سایر مدل­ها داشته است.

کاهش نزولات جوی همچنین افزایش میزان تخلیه از آبخوان ها متأثر از توسعه صنعتی و کشاورزی باعث فشار مضاعف بر منابع آب زیرزمینی شده است. بر این اساس بهره گیری از روش های جدید مدیریت آب خصوصاً در مدیریت آبخوان ها ضروری است. مدل های آب زیرزمینی ابزاری کاربردی جهت بررسی و پیش بینی تغییرات احتمالی حجم ذخیره ی آبخوان هستند که می توانند شرایط آتی یک آبخوان را در سناریوهای مختلف مدیریتی تحلیل و ارزیابی نمایند. در این تحقیق مدل آبخوان دشت میداود-دالون با استفاده از کد Modflow در نرم افزار GMS برای یک دوره 12 ماهه از آغاز مهرماه 1392 تا پایان شهریورماه 1393 واسنجی و برای یک دوره 6 ماهه از مهرماه 1393 تا اسفندماه 1393 صحت سنجی شد. جهت بررسی اثرات اعمال تنش های آبی به آبخوان سناریوهای مختلفی شامل خشک سالی، ترسالی، کاهش 25 درصدی برداشت همچنین تأثیر توأم خشک سالی و افزایش برداشت از آبخوان، به مدل اعمال شد. بر اساس نتایج، بیلان آبخوان دشت میداود در سال آبی 93-92 حدود 6/2 میلیون مترمکعب می باشد و مقادیر بیلان در سناریوهای مختلف شامل: خشک سالی، ترسالی، کاهش برداشت به میزان 25 درصد و خشک سالی همراه با افزایش برداشت به میزان 15 درصد به ترتیب برابر 828/1، 161/3، 341/3 و 546/1 میلیون مترمکعب برآورد شد. به طورکلی با توجه به این نتایج با اعمال سناریوهای مختلف، بیلان آبی آبخوان موردمطالعه همواره مقداری مثبت است.

استفاده از روش های مناسب برای تخمین بار رسوب از دیر باز مورد توجه متخصصین مسائل رودخانه­ای قرار گرفته است. در این تحقیق با استفاده از دو روش­ هوش مصنوعی شامل برنامه­ریزی ژنتیک (GP) مبتنی بر گراف و روش توابع پایه شعاعی (RBF) و استفاده از آمار و اطلاعات 12 ساله چهار ایستگاه هیدرومتری گوراب، سرکمر، جاده دهلران و بیات بر روی رودخانه میمه در استان ایلام، بار رسوب معلق رودخانه تخمین زده شد. در این تحقیق، پارامترهای شماره ماه و دبی رودخانه، به عنوان پارامتر ورودی و بار رسوب رودخانه، به عنوان پارامتر خروجی، بکار گرفته شد. در معادلات به دست آمده از روش برنامه­ریزی ژنتیک (GP)، بیش­ترین همبستگی به­دست آمده مربوط به ایستگاه هیدرومتری گوراب با 18/99 درصد و کم­ترین همبستگی به­دست آمده مربوط به داده­های تجمیع شده چهار ایستگاه هیدرومتری با 17/92 درصد می­باشد. در روش توابع پایه شعاعی (RBF)، حداکثر همبستگی داده­های آموزشی و آزمایشی مربوط به ایستگاه بیات به ترتیب با 100 و 20/94  درصد حاصل شد. نتایج نشان دهنده دقت بالای تخمین بار رسوب در ایستگا­ه­های هیدرومتری مورد مطالعه می­باشد. نتایج نشان داد روش توابع پایه شعاعی (RBF) در تخمین بار رسوب معلق رودخانه میمه، عملکرد بهتری نسبت به روش برنامه­ریزی ژنتیک (GP) داشته است.

کمبود منابع آب و خشکسالی اصلی ترین محدودیت بـرای تولید محصول در مناطق خشک و نیمه خشک ایـران اسـت و با توجه به برداشت بی رویه از آب های زیرزمینی، کیفیت آب کشاورزی رو به کاهش است. یکی از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎی ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬار در برنامه ریزی منابع آب و مدیریت تقاضای آب در ﺑﺨﺶ ﮐﺸﺎورزی، قیمت گذاری آب است. در این راستا هدف پژوهش حاضر، تعیین ارزش اقتصادی آب کشاورزی برای کیفیت های مختلف آن در شرایط عدم حتمیت، در شهرستان های رفسنجان و انار می باشد. با استفاده از برنامه ریزی ریاضی بازه ای، بازه قیمت سایه ای برای آب های با کیفیت های متفاوت، بدست آمد و برای بررسی اثربخشی قیمت گذاری، تابع تقاضای معیاری آب و جهت استفاده کارآمدتر از آن، کشش قیمتی تقاضا برآورد شد. یافته ها نشان می دهد قیمت سایه ای آب در گروه های مختلف متفاوت است و آب های شیرین، با شوری متوسط و با شوری بالا به ترتیب دارای بیشترین ارزش اقتصادی می باشند. مقایسه بازده برنامه در دو حالت فعلی و تعادلی نشان می دهد، علی رغم اینکه مقدار مصرف آب 50 درصد کاهش پیدا کرده است اما بازده فعالیت تنها 44/13 درصد کاهش یافته است و این نشان می دهد که می توان با تخصیص مجدد آب در باغات پسته با حداقل کاهش در بازده فعالیت، مقدار مصرف آب را کاهش داد. این کار با حذف باغات با عملکرد و بازدهی پایین و حفظ باغات پسته با عملکرد بالاتر امکان پذیر است که هم باعث کاهش مصرف و استحصال آب و هم متضمن منافع اقتصادی بالا برای کشاورزان می شود.

شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra L.) به دلیل تجمع گلیسیریزین و لیکویریتین در ریشه، یکی از مهم ترین گیاهان دارویی است. در مطالعه حاضر، اثر سطوح تلقیح قارچ میکوریزا (عدم تلقیح و تلقیح با Funneliformis mosseae) و پرایمینگ بذر با هورمون جیبرلیک اسید (عدم پرایمینگ و پرایمینگ با غلظت 1000 میلی گرم در لیتر) بر رشد، فتوسنتز و خصوصیات مختلف ریشه شیرین بیان تحت رژیم های آبی مختلف (100 درصد ظرفیت زراعی (FC)، 65 درصد FC و 30 درصد FC) بررسی شد. نتایج نشان داد که تنها اعمال سطح کم آبیاری 30 درصد FC منجر به کاهش ویژگی های موفولوژیک اندام هوایی، محتوای کلروفیل برگ، وزن خشک اندام هوایی، سرعت تعرق و میزان فتوسنتز خالص و طول ریشه شد. این در حالی بود که اعمال 65 درصد ظرفیت زراعی نه تنها در بسیاری از این ویژگی ها نسبت به آبیاری 100 درصد کاهش معنی داری نشان نداد بلکه پارامترهای فتوسنتز را نیز بهبود داد. پرایمینگ با جیبرلیک اسید در سطح کم ابیاری 30 درصد منجر به بهبود کارایی مصرف آب فتوسنتزی در مقایسه با عدم پرایمینگ شد. همچنین، ارتفاع بوته و طول ریشه را به خصوص در شرایط تلقیح با میکوریزا افزایش داد. تلقیح با میکوریزا موجب بهبود محتوای کلروفیل، وزن خشک اندام هوایی و میزان فتوسنتز شد. همچنین تلقیح با میکوریزا در شرایط آبیاری 100 درصد FC و کم آبیاری 30 درصد موجب بهبود فتوسنتز و کارایی مصرف آب فتوسنتزی شد. در شرایط آبیاری 100 درصد، تلقیح با میکوریزا و در شرایط کم آبیاری 65 درصد کاربرد همزمان میکوریزا و جیبرلیک اسید موجب افزایش معنی دار سطح برگ، حجم ریشه، عملکرد ریشه و کارایی زراعی مصرف آب شد که می تواند در فرایند توسعه و ترویج کشت شیرین بیان با توجه به شرایط مختلف دسترسی به آب مورد توجه قرار گیرد.  

دگزامتازون از پرمصرف­ترین گلوکوکورتیکواستروئیدها در مراکز درمانی به شمار می رود که با توجه به عدم کارایی روش­های تصفیه متداول در حذف آن از فاضلاب، امکان­سنجی کاربرد رادیکال سولفات جهت حذف مناسب این آلاینده از محلول­های آبی ضرورت دارد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی حذف داروی دگزامتازون از محلول­های آبی توسط رادیکال سولفات تحت تابش پرتو فرابنفش (UV/S2O8-2) با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM) می­باشد. میزان حذف دگزامتازون با بررسی تاثیر متغیرهای pH بین 9-3، پرسولفات (mM/L 5- 5/0)، غلظت اولیه دگزامتازون (mg/L 10- 2) و زمان واکنش (10 تا 60 دقیقه) مورد بررسی قرار گرفت. غلظت دگزامتازون با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا (HPLC) در طول موج 213 نانومتر سنجش شد. نتایج نشان داد فرایند  UV/S2O8-2در حذف کامل دگزامتازون موثر است، به­نحوی که با کاهش pH و غلظت دگزامتازون اولیه و همچنین با افزایش غلظت پرسولفات و زمان تماس، راندمان حذف دگزامتازون افزایش می­یابد. نتایج این مطالعه نشان داد می­توان با استفاده از مدل آماری سطح پاسخ، در تعداد معینی از آزمایش­ها، فرایند UV/S2O8-2  را بهینه­سازی نمود. حذف دگزامتازون در شرایط بهینه pH (7/7)، غلظت پرسولفات (mM/L 7/2)، غلظت اولیه دگزامتازون (mg/L 2/5) و زمان واکنش 34 دقیقه، 100 درصد می­باشد. با توجه به پایداری و توانایی اکسیداسیون بالای رادیکال­های سولفات (SO4-.)، پیشنهاد می­شود که از فرایند  UV/S2O8-2 جهت حذف دگزامتازون از محلول­های آبی استفاده گردد. 

به دلیل اینکه که پایش کیفی آب­های زیرزمینی بسیار پرهزینه و زمان­­بر می­باشد، انتخاب روشی که در آن با کمترین تعداد نمونه­برداری بتوان متغیرهای هیدروشیمیایی یک دشت را برآورد کرد امری ضروری است. هدف پژوهش حاضر تعیـین تعـداد و موقعیت بهینه چاه­های نمونه­برداری در دشت­خانمیرزا در استان چهارمحال و بختیاری می­باشد. برای این منظور از نتایج نمونه­بـرداری شـیمیایی 19 حلقـه چـاه و هفت متغیر کیفی شامل SAR، EC، pH، TH، TDS و مجموع آنیون­ها و کاتیون­ها برای دوره 1370 تا 1390 استفاده شد. در ابتدا با استفاده از روش­های زمین آمار و براساس کمترین میزان خطا، بهترین روش برای هر متغیر انتخاب و سپس شعاع تأثیر چاه­ها­ به کمک منحنی نیم تغییر­نما برای هر متغیر محاسبه و باتوجه به مقدار همپوشانی شعاع تأثیر چاه­ها، تعداد حداقل چاه­ها برای برآورد متوسط هر متغیر در دشت ­تعیین گردید. نتایج نشان داد که برای برآورد متغیر  pH یک چاه نمونه، برای متغیر SAR تعداد 3 چاه، برای مجموع آنیون­ها و مجموع کاتیون­ها تعداد 4 چاه و برای متغیرهای EC، TDS و TH تنها 5 چاه نمونه برداری کافی است. نتایج آزمون تی دوطرفه جهت صحت سنجی نتایج نیز توانایی چاه­های پیشنهادی در برآورد مناسب متغیرهای مورد مطالعه را نشان داد. بنابراین می­توان نتیجه گرفت که در موارد خاص که نیاز به اطلاعات ضروری و فوری از کیفیت آب زیرزمینی دشت خانمیزا است، می­توان به­جای نمونه­­برداری از 19 چاه­ و صرف زمان و هزینه زیاد، با نمونه­برداری از تعداد محدودی چاه­ها، برآورد مناسبی از کیفیت آب زیرزمینی بدست آورد.  

سیل تاثیرات مستقیم بر ارگانیسم های رودخانه ها و تاثیرات غیرمستقیم بر اکوسیستم رودخانه ها دارد. در این مطالعه ما یک مدل کیفیت آب بر روی رودخانه زرجوب را با استفاده از نرم افزار HEC-RAS ، با تمرکز بر پارامترهای اکسیژن کربن بیوشیمیایی اکسیژن (CBOD) ، اکسیژن محلول (DO) و نیتریت (No2) بر اساس شبیه سازی هیدرودینامیکی برای شرایط عادی و رخداد سیل تشکیل دادیم که نتایج نشان داد  ، روند اکسیژن محلول در شرایط سیل در مقایسه با شرایط خشک معکوس شده و افزایش در امتداد رودخانه ناچیز می باشد. پایین دست رودخانه در شرایط سیل ، هر زمان که BOD کاهش می یابد ، غلظت DO از 5.5 میلی گرم در لیتر به 6.2 میلی گرم در لیتر افزایش می یابد ، که نشان می دهد کیفیت آب آنطور که انتظار می رفت به تغییرات BOD حساس نبود. این مطالعه نشان داد که رویدادهای بارانی عوامل محیطی مهمی هستند که بر هوادهی تأثیر مثبت می گذارند ، که باعث افزایش محتوای اکسیژن محلول در رودخانه زرجوب به جز نیتریت می شود. این مقاله اولین گزارش استفاده خلاقانه از مدل HEC-RAS بدون کمک همراه با مدلهای تجزیه و تحلیل کیفی مانند Qual2K ، WASP ، ... برای شبیه سازی کیفیت آب در یک رودخانه شهری است.

حفاظت از منابع آب و خاک می تواند نقش مهمی در سلامت ساکنان حاشیه مناطق معدنی دارد. طوریکه فلزات سنگین در این منابع می­توانند مشکلات زیادی برای کمیت و کیفیت محصولات تولیدی منطقه و سلامت انسان به همراه داشته باشد. برای این منظور از سه شاخص فاکتور آلودگی، درجه آلودگی یا فاکتور آلودگی اصلاح شده، زمین انباشتگی برای تعیین غلظت دو عنصر کادمیوم و آرسنیک در منطقه معدنی سواد کوه استان استفاده شد. برای ارزیابی منطقه در کل 53 نمونه از منطقه تهیه شد که شامل 45 نمونه خاک سطحی زراعی و 8 نمونه رسوب حاشیه رودخانه هستند. نمونه­های تهیه شده در محیط خشک به محیط آزمایشگاه انتقال داده شد سپس بر اساس روش ICP-MS در سایز 75 میکرون آنالیز شدند. فاکتور آلودگی نشان داد که مقادیر کادمیوم و آرسنیک موجود در خاک زراعی دارای آلودکی کم با مقدار CF < 1­ هستند. همچنین مقادیر عناصر در رسوب حاشیه رودخانه نشان داد که کادمیوم دارای وضعیت آلودگی کم و آرسنیک با مقدار  دارای وضعیت کم تا متوسط است (. شاخص درجه آلودگی اصلاح شده (mCd) نیز نشان داد که خاک زراعی و رسوب منطقه در وضعیت آلودگی بسیار پایین یا پایین هستند؛ به عبارتی مقدار mCd برای دو عنصر کادمیوم و آرسنیک در طبقه درجه بسیار پایین از آلودگی(­­) قرار دارند. نتایج شاخص زمین­انباشتگی برای دو عنصر نشان داد که این شاخص در خاک زراعی دارای وضعیت غیر آلوده یا آلودگی کم است. یعنی مقدار شاخص کمتر از صفر و یک واقع شده است. نتایج تجزیه مولفه اصلی (pca) نشان داد که منطقه از لحاظ آلودگی دو عنصر در طبقه آلودگی کم تا متوسط قرار دارد.    

سیلاب یکی از مخاطرات طبیعی است که عوامل بسیاری در وقوع آن نقش دارند. نوع کاربری اراضی و تغییرات ناهمسوی آن با محیط یکی از مهم ترین این عوامل به شمار می رود. بنابراین هدف این پژوهش مطالعه تغییرات کاربری اراضی و تاثیر آن بر هیدروگراف سیلاب در حوضه ننه کران از منطقه جنگلی فندقلو در استان اردبیل است. در این راستا در فاصله زمانی سال های 1993، 2000، 2010 و 2020 تغییرات کاربری اراضی مورد ارزیابی قرار گرفت که جهت تهیه نقشه کاربری اراضی از تصاویر ماهواره ای سری زمانی لندست و نرم افزارهای ENVI  وGoogle Earth  استفاده شده است. سپس مقادیر بارش طرح در دوره بازگشت 25 ساله با نرم افزار CumFreq محاسبه و هیدروگراف سیلاب با نرم افزار Wildcat شبیه سازی شد. نتایج حاصل از ارزیابی تغییرات کاربری اراضی در دوره زمانی مورد مطالعه نشان داد که وسعت اراضی جنگلی به میزان 20 درصد و مراتع 4 درصد کاهش یافته است. هم چنین، اراضی کشاورزی، به میزان 20 درصد افزایش داشته و افزایش اراضی بایر و مسکونی به ترتیب برابر 3 و 1 درصد بوده است. بر اساس نتایج تحلیل نمودارهای تغییر کاربری اراضی، بیش ترین تغییرات کاربری های اراضی در بخش های غربی و جنوبی حوضه و در اراضی کم ارتفاع با شیب پایین بوده است. علاوه بر این براساس نتایج حاصل از شبیه سازی جریان، بیش ترین دبی اوج مربوط به سال 2010 به میزان 46/34 مترمکعب در ثانیه نسبت به دوره مبنا در سال 1993 بوده است. در مجموع، نتایج حاکی از افزایش رواناب سطحی سیلاب و کاهش مولفه زمان تا اوج هیدروگراف سیلاب در بازه زمانی و محدوده مورد مطالعه بوده استسیلاب یکی از مخاطرات طبیعی است که عوامل بسیاری در وقوع آن نقش دارند. نوع کاربری اراضی و تغییرات ناهمسوی آن با محیط یکی از مهم ترین این عوامل به شمار می رود. بنابراین هدف این پژوهش مطالعه تغییرات کاربری اراضی و تاثیر آن بر هیدروگراف سیلاب در حوضه ننه کران از منطقه جنگلی فندقلو در استان اردبیل است. در این راستا در فاصله زمانی سال های 1993، 2000، 2010 و 2020 تغییرات کاربری اراضی مورد ارزیابی قرار گرفت که جهت تهیه نقشه کاربری اراضی از تصاویر ماهواره ای سری زمانی لندست و نرم افزارهای ENVI  وGoogle Earth  استفاده شده است. سپس مقادیر بارش طرح در دوره بازگشت 25 ساله با نرم افزار CumFreq محاسبه و هیدروگراف سیلاب با نرم افزار Wildcat شبیه سازی شد. نتایج حاصل از ارزیابی تغییرات کاربری اراضی در دوره زمانی مورد مطالعه نشان داد که وسعت اراضی جنگلی به میزان 20 درصد و مراتع 4 درصد کاهش یافته است. هم چنین، اراضی کشاورزی، به میزان 20 درصد افزایش داشته و افزایش اراضی بایر و مسکونی به ترتیب برابر 3 و 1 درصد بوده است. بر اساس نتایج تحلیل نمودارهای تغییر کاربری اراضی، بیش ترین تغییرات کاربری های اراضی در بخش های غربی و جنوبی حوضه و در اراضی کم ارتفاع با شیب پایین بوده است. علاوه بر این براساس نتایج حاصل از شبیه سازی جریان، بیش ترین دبی اوج مربوط به سال 2010 به میزان 46/34 مترمکعب در ثانیه نسبت به دوره مبنا در سال 1993 بوده است. در مجموع، نتایج حاکی از افزایش رواناب سطحی سیلاب و کاهش مولفه زمان تا اوج هیدروگراف سیلاب در بازه زمانی و محدوده مورد مطالعه بوده است