استفاده از بتن به همراه فولاد در سازه ها می تواند نقش مؤثری در بهبود رفتار سازه یعنی افزایش مقاومت و شکل پذیری، ایفا نماید. در بسیاری از موارد در سازه های فولادی که ضوابط شکل پذیری قابل ملاحظه را ارضا نمی کنند. تیرهای مختلط فولادی بتنی شامل یک تیر فولادی هستند که بر روی آن بلوک بتنی با استفاده از اتصالات برشی نصب می شود. در ساخت و ساز سنتی تیرهای مرکب، بلوک های بتنی بدون اتصالات خاص روی تیر فولادی قرار می گیرد و توسط آن حمایت می شود. از آنجا که در این حالت هیچ اتصالی بین بلوک بتنی و تیر فولادی قرار ندارد، تحت اثر بارهای مختلف، هرکدام به شکل مستقل واکنش عمل می کنند. در این تحقیق تیر مختلط با رویی بتنی و تیر فولادی ثابتی را مدل سازی با نرم افزار المان محدود ABAQUS مدل و صحت سنجی با مدل آزمایشگاهی انجام یافته است و در ادامه شش دسته ( میلگرد – اصطکاکی – نبشی – میلگرد L شکل-ناودانی – دو ردیف میلگرد – دو ردیف نبشی ) که تفاوت نمونه ها فقط در نحوه اتصال بتن به فولاد بوده مدل سازی و برای هر شش سری پنج ضخامت متفاوت در نظر گرفته شده و تحقیق گردیده است که در نتیجه مطالب زیر نتیجه گیری شده است. افزایش تعداد برشگیرها باعث افزایش مقاومت در تیرهای مرکب می شود. با افزایش تعداد برشگیرهای ساده به دو ردیف میزان ده درصد مقاومت نهایی خمشی تیرهای مرکب را افزایش می دهد. تاثیر بین برشگیرهای ناودانی و نبشی تفاوت چندانی نشان نمی دهد. تاثیر بین برشگیرهای ساده و L شکل در حدود 2 درصد فرق کرده است.