مقدمه و هدف: بیماری دیابت یکی از شایع ترین بیماری های مزمن بوده که نیازهای مراقبتی فراوانی دارد. تیوری ها نقش مهمی در ارتقای کیفیت مراقبت ها دارند و تیوری خودمراقبتی اورم یک تیوری پیشگام در این زمینه می باشد. هدف از این مطالعه انجام مرور یکپارچه بر کاربرد تیوری اورم در مراقبت از بیماران دیابتی است. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک مطالعه مرور یکپارچه است که با جستجوی مقالات بین سالهای 2010 تا 2022 در پایگاه های فارسی ولاتین SID, Magiran, Iranmedex, Irandac, ProQuest, Google scholar, PubMed, صورت گرفت. از کلید واژه های، تیوری، اورم، خودمراقبتی، دیابت، الگوی اورم و معادل لاتین آن ها استفاده شد. این مطالعه بر اساس 5 مرحله جستجوی متون، انتخاب متون، ارزشیابی داده ها، استخراج داده ها و طبقه بندی داده ها در مطالعات انجام شده در زمینه کاربرد مدل خودمراقبتی اورم بر دیابت صورت گرفت. یافته ها: نتایج جستجوی اولیه شامل 243مقاله بود. با بررسی دقیق عنوان، چکیده و متن مقاله ها، تعداد 14مقاله وارد مطالعه شد. بیشترین تعداد مقالات در ایران انجام شده بود. کلیه مقالات مداخله ای بودند و 5 مقاله با طرح کارازمایی بالینی، متغیر های مورد بررسی شامل مولفه های اصلی تیوری اورم، کیفیت زندگی، فاکتورهای آزمایشگاهی مانند قند خون یا هموگلوبین گلیکوزیله، تبعیت از درمان، خودکارامدی و نوروپاتی محیطی بود. کلیه مطالعات در جمعیت بزرگسالان و مداخلات اغلب به صورت جلسات آموزشی انجام شده بود. در کلیه مقالات مداخلات تاثیر مثبت و معناداری بر متغیر های تحت مطالعه داشتند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مثبت مداخلات مبتنی بر تیوری خود مراقبتی اورم بر پیامد های بیماران دیابتیک توصیه می شود با رفع موانع بکارگیری تیوری در بالین و تلاش محققین در راستای ترجمان دانش و حمایت سازمان های بالادستی، بستری جهت بهره برداری از تیوری ها در بالین انجام شود. توجه به عوارض حاد دیابت و بررسی در جمعیت کودکان و انجام مداخلات با طرح های قوی جهت محققین علاقمند به این حوزه توصیه می شود.

پیش زمینه و هدف: خودمراقبتی یکی از مفاهیم پایه و اساسی در مراقبت پرستاری بوده و برآیندهای مطلوبی را در تامین، حفظ و ارتقاء سلامتی افراد در پی دارد. مدل اورم یکی از مدل هایی است که بیمار را در مراقبت مشارکت می دهد و بر خودمراقبتی تاکید دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی مطالعات مختلف به صورت مرور یکپارچه و واکاوی کاربرد مدل خودمراقبتی اورم در ایران می باشد.مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع مروری یکپارچه بود که در آن کلیدواژه های اورم، مدل اورم، خودمراقبتی، مدل/تئوری/چارچوب خودمراقبتی (و معادل انگلیسی آن ها) در پایگاه های داده ای Elsevier، Web of Sciences، Scopus، PubMed، ProQuest، CINAHL، Google Scholar، Ovid، SID، IranDoc، IranMedex و Magiran مورد جستجو گرفت. نتیجه جستجوی جامع اولیه شامل 28384 مقاله در کل پایگاه های داده ای بود که با اعمال فیلترینگ، معیارهای ورود/ خروج و مرور نقادانه با استفاده از چک لیست کانسورت، نهایتا تعداد 24 مقاله انتخاب گردید.یافته ها: از میان 24 مطالعه موردبررسی، 7 مقاله در مجلات خارجی و 17 مقاله در مجلات داخلی به چاپ رسیده بودند. تمامی مقالات، مطالعات اصیل پژوهشی و مداخله ای بودند که ازنظر نوع، یک مورد تجربی، 11 مورد نیمه تجربی، 11 مورد کارآزمایی بالینی و یک مورد نیز کارآزمایی در عرصه بود. همچنین در تمامی مقالات، پژوهشگران از طرح پیش آزمون و پس آزمون بهره گرفته بودند. نتایج مستخرج از مقالات، در 3 حوزه اصلی شامل «نوع مداخله انجام شده»، «پیامد حاصل» و «جامعه موردمطالعه» می باشد.بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج به نظر می رسد که همچنان مشکلات بسیاری در مراقبت از بیمار و خودمراقبتی بعد از ترخیص وجود دارد، با توجه به دیدگاه مثبت و خوش بینانه مدل خودمراقبتی اورم نسبت به مشارکت بیماران در امر مراقبت خودشان که با ارزش های اجتماعی معاصر جامعه ایران هم راستا می باشد و با توجه به نقش پررنگ پرستار در ارائه مستقیم خدمات مراقبت سلامت در 2 سیستم جبرانی نسبی و کامل، به نظر می رسد این مفاهیم نیاز به بررسی دقیق تر و عمیق تر داشته تا مسوولین و متصدیان حوزه آموزش پرستاری با تهیه و تنظیم دستورالعمل های بالینی مدون و بومی و افزایش آگاهی پرستاران نسبت به مدل خودمراقبتی اورم، اقدام به ترجمان دانش نظری در عمل نمایند.

پیش زمینه و هدف: با توجه به شیوع بالای عارضه زخم پا در بیماران مبتلا به دیابت و صرف هزینه های فراوان در جهت مراقبت و خدمات مربوط به مراقبت از این زخم ها، استفاده از برنامه های خود مراقبتی نظیر الگوی خود مراقبتی اورم می تواند موثر باشد. این مطالعه باهدف تعیین تاثیر برنامه خود مراقبتی بر اساس الگوی اورم بر رفتارهای خودمراقبتی بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی مراجعه کننده به مرکز آموزشی- درمانی آیت اله طالقانی شهر ارومیه انجام شد.مواد و روش کار: پژوهش حاضر، مطالعه ای نیمه تجربی می باشد. 60 نفر از بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی آیت اله طالقانی شهر ارومیه که شرایط ورود به مطالعه را داشتند به صورت در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه مساوی 30 نفره کنترل و مداخله تخصیص داده شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه های جمعیت شناختی، سنجش رفتار خودمراقبتی و نیازسنجی بر اساس الگوی اورم بود که در دو مرحله قبل و بعد از اجرای برنامه خودمراقبتی اورم سنجیده شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های کای دو و تی مستقل انجام شد.یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که میانگین نمره رفتار خودمراقبتی قبل از مداخله در دو گروه کنترل و مداخله ازنظر آماری تفاوت معنی داری ندارد (p=0.11). اما آزمون تی مستقل بیانگر اختلاف آماری معناداری بین دو گروه در رفتار خودمراقبتی بعد از مداخله بود (p<0.001).بحث و نتیجه گیری: اجرای برنامه خودمراقبتی اورم موجب افزایش رفتارهای خودمراقبتی در این بیماران می شود. بنابراین توصیه می شود که پرستاران با استفاده از این الگو همراه با ارزیابی نیازها باعث بهبود و پایبندی بیمار در انجام رفتارهای خودمراقبتی گردند.

مقدمه: خودمراقبتی هسته اصلی سلامتی و مراقبت از بیماری های مزمن از جمله دیابت است. برای ارتقاء خودمراقبتی بیماران، استفاده از تئوری ها و الگوهای پرستاری پیشنهاد شده است. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر آموزش الگوی خودمراقبتی اورم بر توان خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت انجام شده است. روش کار: این مطالعه نیمه تجربی بر روی 20 نفر از بیماران دیابتی در بخش غدد بیمارستان امام رضا (ع) تبربز انجام شد. برای جمع آوری داده ها از چک لیست ارزشیابی توان خود مراقبتی بیماران دیابتی استفاده گردید. ابتدا بر اساس چک لیست ارزشیابی توان خود مراقبتی، میزان اطلاعات بیماران در 5 حیطه اصلی (رژیم غذایی، فعالیت فیزیکی، اندازه گیری قند خون، رژیم دارویی، مراقبت از پای دیابتی) بر اساس مقیاس لیکرت بین 0 تا 10 نمره گذاری گردید. سپس بر اساس شرایط بیمار با استفاده از الگوی خودمراقبتی اورم آموزش های لازم انجام گرفت. دوباره بر اساس چک لیست میزان اطلاعات بیماران ارزیابی گردید و نتایج قبل و بعد از مداخله مورد مقایسه قرار گرفت. یافته ها: بر اساس نتایج مطالعه، میانگین نمره توان خودمراقبتی در هر یک از 5 حیطه شامل رژیم غذایی (0.04= p)، فعالیت فیزیکی (0.000= p)، اندازه گیری قند خون (0.003= p)، رژیم دارویی (0.001= p)، مراقبت از پای دیابتی (0.01= p) قبل و بعد از آموزش مبتنی بر الگوی خود مراقبتی اورم تفاوت معنی داری نشان داد. نتیجه نهایی: با توجه به اثرات مثبت آموزش مبتنی بر خود مراقبتی اورم، استفاده از این الگو به عنوان روش مناسب در کنار سایر اقدامات درمانی پیشنهاد می گردد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: نارسایی قلبی باعث افت کیفیت زندگی مبتلایان می شود. خودمراقبتی، برآیندهای مطلوبی را در تامین، حفظ و ارتقا سلامتی افراد درپی دارد و مدل اورم از مدل هایی است که بیمار را در مراقبت مشارکت می دهد و بر خودمراقبتی تاکید می کند. هدف این مطالعه، مروری بر مطالعات مختلف است که از مدل خودمراقبتی اورم برای ارزیابی کیفیت زندگی بیماران نارسایی قلبی استفاده شده است. روش بررسی: مطالعه حاضر، مرور نظام مند بوده که از ابتدای آبان تا اخر آذر سال 1400 با جست وجوی مقالات به 2 زبان فارسی و انگلیسی در پایگاه های اطلاعاتی ساینس دایرکت، مگیران، ایران مدکس، پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، پابمد، اسکوپوس، کوکران، گوگل اسکولار بدون محدودیت زمانی انجام شد. برای جست وجو از کلیدواژه های اورم، خودمراقبتی، نارسایی قلبی، کیفیت زندگی در منابع فارسی و از کلیدواژگانی چون heart failure, self-care, Oremو quality of life در منابع انگلیسی و استفاده از عملگرهای AND و OR انجام شد. برای بررسی کیفیت مقالات از ابزارهای CASP استفاده شد. درنهایت از 865837 مقاله یافت شده، 12 مقاله بررسی شدند. یافته ها: کیفیت زندگی مبتلایان به نارسایی قلبی با به کارگیری الگوی خودمراقبتی اورم در سطح متوسط بود. کیفیت زندگی با اطلاعات سن، جنسیت، تعداد فرزندان، سطح تحصیلات دانشگاهی، شغل، سکونت در منطقه شهری، کسر تخلیه، طول مدت اقامت در بیمارستان، سرگرمی های تفریحی، رفتارهای خودمراقبتی، آموزش خودمراقبتی، مدیریت، اعتمادبه نفس، ظرفیت عملکردی بهتر و بیماری های زمین های، کوموربیدیتی، افسردگی، اضطراب و تیپ شخصیتی D ارتباط داشت. نتیجه گیری: باتوجه به تاثیر مثبت به کارگیری الگوی خودمراقبتی اورم در افزایش کیفیت زندگی مبتلایان به نارسایی قلبی، توصیه می شود ارایه دهندگان مراقبت بهداشتی با اجرای برنامه خودمراقبتی براساس نظریه اورم، باعث بهبود کیفیت زندگی بیماران شوند.

زمینه و هدف: بیماری سلیاک تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی کودکان و خانواده هایشان می گذارد. تئوری اورم با تاکید بر توانمندسازی و خودکارآمدی، چارچوبی مناسب برای طراحی مداخلات خودمراقبتی ارائه می دهد. لذا این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش خودمراقبتی بر اساس تئوری اورم بر کیفیت زندگی والدین کودکان مبتلا به سلیاک انجام شده است. مواد و روش ها: در مطالعه ی نیمه تجربی حاضر (با طرح پیش آزمون – پس آزمون)، 70 نفر از والدین کودکان مبتلا به سلیاک مراجعه کننده به بیمارستآن های آموزشی شهر زاهدان در سال 1403به روش در دﺳﺘﺮس اﻧﺘﺨﺎب و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﺼﺎدﻓﻲ با پرتاب سکه در دو ﮔﺮوه 35 نفری ﻣﺪاﺧﻠﻪ و ﻛﻨﺘﺮل ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. در گروه مداخله، 4 جلسه ی آموزش حضوری بر اساس تئوری خودمراقبتی اورم برای گروه مداخله برگزار شد. قبل از اجرای مداخله و1 ماه پس از آن، کیفیت زندگی با استفاده از پرسشنامه ی کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 27 و با استفاده از آزمون های آماری کای دو، تی زوجی و تی مستقل تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: میانگین سنی کودکان در گروه مداخله 1/47 ± 8/65 و در گروه کنترل 2/07 ± 8 سال بود. میانگین نمره ی کیفیت زندگی عمومی قبل از مداخله در گروه مداخله و کنترل به ترتیب 5/04 ± 50/37 و 5/51 ± 49/71 بود و بعد از مداخله در گروه مداخله به 5/01 ± 56/02 و در گروه کنترل 5/69 ± 50/17 بود. آموزش خودمراقبتی بر اساس الگوی اورم به طور معناداری منجر به بهبود کیفیت زندگی در تمام حیطه ها در گروه مداخله گردید ( 0/001>p)  نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که الگوی خودمراقبتی مبتنی بر تئوری آورم روشی مؤثر در ارتقای کیفیت زندگی والدین کودکان مبتلا به سلیاک است و پیشنهاد می شود در برنامه های حمایتی این والدین گنجانده شود.

مقدمه: سرطان کولورکتال از سرطان های شایع دستگاه گوارش محسوب می شود. با توجه به این که مهمترین علت مرگ و میر این بیماران به دلیل کاهش توان خودمراقبتی می باشد. لذا هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر الگوی خودمراقبتی اورم بر توان خودمراقبتی این بیماران می باشد.روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی می باشد، که بر روی 70 بیمار مبتلا به سرطان کولورکتال مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا کرمانشاه در سال 1394 انجام شد. روش نمونه گیری در این پژوهش نمونه گیری در دسترس بود. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه جمعیت شناختی، پرسشنامه پژوهشگر ساخته "بررسی توان خودمراقبتی" بودند. پس از گردآوری اطلاعات لازم، برنامه مراقبتی بر اساس الگوی خودمراقبتی اورم برای بررسی آگاهی، مهارت و توان خودمراقبتی در در دو گروه آزمون و کنترل انجام شد و پس از 2 ماه مداخله مجددا میزان توان خودمراقبتی در بیماران اندازه گیری شد.یافته ها: میزان آگاهی، مهارت و توان خودمراقبتی در بیماران قبل از انجام مداخله در حد متوسط و پایین قرار داشت و همچنین تفاوت آماری معنی داری را نشان نداد (P³0.05)، اما بعد از انجام مداخله موارد ذکر شده به مقدار متوسط رسید (P£.05). آزمون ویلکاکسون نشان دهنده موثر بودن اجرای الگوی اورم در این بیماران بود (P=0.001).نتیجه گیری: بکارگیری الگوی خودمراقبتی اورم، به عنوان روشی جهت افزایش میزان آگاهی، مهارت و توان خودمراقبتی در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال می شود. لذا پیشنهاد می شود جهت افزایش توان خودمراقبتی این بیماران به عنوان یک مداخله پرستاری استفاده شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: امروزه آموزش الکترونیکی به بیماران به شکل آسان و گسترده و جذاب تر به همراه متن، صدا، تصویر و فیلم به صورت یک روش آموزشی نوین انجام می شود. ولی با وجود مزایای بی شمار اثربخشی آموزش الکترونیک در خودمراقبتی بیماران، در عمل مشاهده می شود که در محیط های بالینی و حتی آموزشی، عملکرد افراد حرفه ای در زمینه آموزش به بیمار مناسب نیست و به دلیل عدم آگاهی بیماران از نوع بیماری و فرآیند آن، باعث بستری شدن مکرر آن ها می شود. این مطالعه با هدف مرور مطالعات در زمینه ضرورت کاربرد یادگیری الکترونیکی و اثربخشی آن در خودمراقبتی بیماران انجام شد.روش کار: مطالعه حاضر به صورت مروری- روایتی بود و جستجوی متون از پایگاه های اطلاعاتی Iranmedex، Scientific Information Database (SID)، Irandoc، Pubmed، Eric، google scholar، Magiran، و کلمات کلیدی آموزش، اثربخشی، الکترونیک، بیمار، خود مراقبتی و توسط دو نفر ارزیاب، در فاصله سال های 2000 تا 2015 انجام شد. از میان 87 مقاله، 24 مقاله معتبر و مرتبط موضوع، وارد مطالعه شدند.یافته ها: آموزش به بیماران به منظور استقلال هر چه بیشتر آنان در خودمراقبتی و با هدف اصلی کمک به بیماران باید انجام شود. عوامل مرتبط با بیماران از جمله انتخاب مکان و زمان آموزش، انگیزه و آمادگی برای یادگیری، شرایط فرهنگی، وضعیت اقتصادی- اجتماعی، میزان پذیرش، میزان درک و تحصیلات، تعامل آسان با مراقبت کننده خود و عوامل مرتبط با سیستم آموزشی از جمله عملکرد نظام های مراقبتی، اختصاص تسهیلات لازم، نیروی انسانی مناسب و کارآزموده، اختصاص وقت و امکانات، لزوم شناسایی مخاطبان و نیازهای خاص آن ها، جذابیت بیشتر با استفاده از آموزش های ترکیبی و چند رسانه ای، در اثربخشی این نوع آموزش مورد تاکید است. ولی عواملی مانند حمایت ناکافی و سن بالای بیماران، کم سوادی در کشورهای در حال توسعه، آموزش ناکافی و پیگیری های نامنظم از اثربخشی این روش می کاهد.نتیجه گیری: آموزش پرسنل بهداشتی برای آموزش الکترونیکی بیماران و طراحی آموزشی و فراهم سازی امکانات، برای ارتباط تعاملی با بیماران و آموزش به بیماران برای استفاده از سیستم آموزش الکترونیکی به همراه ارائه محتوا ضروری است.