مقدمه: چسب ORA-AID به عنوان یکی از چسب های مؤثر برای پانسمان حفره های دندانی در بزرگسالان شناخته شده است، اما اثربخشی آن در نوجوانان هنوز بررسی نشده است. این مطالعه به مقایسه چسب ORA-AID با پانسمان های معمولی در بیماران زیر 18 سال می پردازد. روش بررسی: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دو سو کور با مشارکت 29 بیمار انجام شد. ابتدا دندان در یک سمت خارج شده و به روش روتین پانسمان شد. پس از دو هفته دندان سمت دیگر کشیده شده و حفره دندانی توسط چسب مخاطی ORA-AID پوشانده شد. پس از هر مرحله درد بر اساس مقیاس آنالوگ دیداری (VAS) در ساعات 5، 12، 24، و 48 بعد از کشیدن دندان توسط بیمار ثبت شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS version 16 انجام شد. برای مقایسه اختلاف مشاهده شده بین دو روش از آزمون Repeated Measures ANOVA استفاده شد. نتایج: بجز در 5 ساعت اول (0. 669P =)، در تا 48 ساعت پس از کشیدن دندان، در استفاده از چسب ORA-AID به صورت قابل توجهی درد کمتری گزارش شده است (p<0. 001). میزان درد در استفاده از ORA-AID در بیماران با سن بالاتر (در ساعات 24 و 48) و بیمارانی که پلاک دندانی بیشتری داشتند (در ساعات 5 و 12) بیشتر بود. بیشترین اختلاف درد چسب ORA-AID نسبت به پانسمان روتین در 24 ساعت پس از کشیدن دندان مشاهده شد. نتیجه گیری: به طور کلی، چسب ORA-AID در مقایسه با پانسمان روتین، درد پس از کشیدن دندان را به طور قابل توجهی کاهش می دهد (به جز در 5 ساعت اول). از این رو، چسب ORA-AID می تواند به عنوان جایگزینی برای پانسمان های روتین پس از کشیدن دندان در نوجوانان استفاده شود.

سابقه و هدف آنزیم Activation-induced cytidine deaminase )AID) یک آنزیم اختصاصی لنفوسیت هایB در هایپرموتاسیون سوماتیک و نوترکیبی تعویض کلاس ژن های آنتی بادی در فولیکول های لنفوسیت B ارگان های لنفاوی محیطی می باشد. بیان نا به جای این آنزیم منجر به موتاسیون در سلول های غیر از لنفوسیت های B و حتی در باکتری Escherichia coli شده است. با این وجود، القای موتاسیون در باکتری Escherichia coli توسط بیان آنزیم AID، نیازمند بهینه سازی شرایط مطلوب و کنترل شده می باشد. بنابراین هدف این مطالعه تولید یک پلاسمید بیانی AID تحت کنترل پروموتر حساس به حرارت از باکتریوفاژ لامبدا می باشد. مواد و روش ها در مرحله اول، جداسازی ژن AID از پلاسمید نوترکیب PGEMT حاوی AID انجام شد. ژن تخلیص شده در پلاسمید PTG19-T در باکتری E. coli سوش Top10 کلون شد و سپس در یک پلاسمید بیانی القایی با دما حاوی پروموتر چپ باکتریوفاژ لامبدا و رپرسور حساس به حرارت cI857 منتقل و در باکتری E. coli قرار داده شد. در مرحله آخر، ژن مقاومت به تتراسایکلین جایگزین ژن مقاومت این پلاسمید نوترکیب شد. یافته ها ژن AID در پلاسمید حاوی رپرسور حساس به حرارت cI857 از باکتریوفاژ لامبدا انتقال یافت. صحت توالی و چارچوب خوانش توسط الکتروفورز محصولPCR، استفاده از روش های هضم آنزیمی وهمچنین تعیین توالی ژنAID، تایید شد. استنتاج: ژن AID به طور موفقیت آمیزی در پلاسمید حاوی پروموتر حساس به حرارت از باکتریوفاژ لامبدا کلون شد. این پلاسمید نوترکیب می تواند در سویه های مختلف باکتریE. coli جهت تولید سویه های mutator استفاده شود.