سابقه و هدف: سرطان تیروئید آناپلاستیک یکی از نادرترین و کشنده­ ترین نوع سرطان تیروئید به شمار می رود. علی­ رغم رویکردهای درمانی معمول، مبتلایان به این سرطان، اغلب مقاومت به عوامل شیمی درمانی را از خود نشان می­ دهند. بنابراین، ارائه یک رویکرد درمانی جدید برای مبتلایان یک ضرورت در نظر گرفته می­ شود. هدف از این مطالعه بررسی اثر ضد توموری داروی Abemaciclib بر رده­ های سلولی سرطان تیروئید آناپلاستیک بود. روش بررسی: رده های سلولی SW1736 و C643 کشت داده شدند. آزمون MTT برای بررسی حساسیت داروی Abemaciclib در دوزهای 0، 1، 5/2، 5، 10 و 20 میکرومولار در رده های سلولی و آزمون تشکیل کلونی برای بررسی توانایی تشکیل کلونی رده­ های سلولی در مجاورت با دارو به کار برده شد. بیان ژن­ های پیش برنده آپوپتوز و ضد آپوپتوزی توسط روش Real-time PCR کمی بررسی شد. یافته ­ ها: داروی Abemaciclib به­ طور معنی­ داری بقا و تکثیر سلولی را در رده­ های سلولی SW1736 و C643 در مقایسه با کنترل در دوز های 10 و 20 میکرومولار کاهش داد (0001/0p=). هم­ چنین باعث مهار رشد کلونی رده­ های سلولی SW1736 و C643 به ترتیب در دوزهای 1 و 5/2 میکرومولار شد. علاوه بر این این دارو سبب کاهش معنی­ دار بیان ژن­ های BCL2 و CMYC و افزایش بیان ژن­ های P21 و BAX شد (05/0>p). نتیجه ­ گیری: مطالعه ما پیشنهاد می­ کند که Abemaciclib می­ تواند به عنوان یک عامل درمانی در سرطان تیروئید آناپلاستیک به کار رود. مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی بیشتری برای بررسی روندهای مولکولی و بالینی دقیق داروی Abemaciclib مورد نیاز بوده و پیشنهاد می­ شود.

زمینه و هدف کیناز وابسته به سیکلین 2 (CDK-2) یک سرین/تریونین پروتیین کیناز با فعالیت تنظیمی در چرخه سلولی است. مهارکننده های این پروتیین با توقف چرخه سلولی راهکارهای انتخابی برای درمان انواع سرطان ها هستند. در این مطالعه شبیه سازی شده، اثرات داکینگ ودینامیک مولکولی Abemaciclib، Hymenialdisine وIndirubin بر CDK-2 به عنوان یکی از مهمترین فاکتورهای موثر در چرخه سلولی مورد بررسی قرار گرفته است. روش کار: فایل PDB پروتیین CDK-2و ساختار سه بعدیAbemaciclib، Hymenialdisine و Indirubin به ترتیب از بانک اطلاعات پروتیین (http: //www. rcsb. org) و سرور pubchem به دست آمدند. پس از شبیه سازی CDK-2 در نرم افزار Gromacs، داکینگ مولکولی ترکیبات بر روی CDK-2 توسط نرم افزار AutoDock 4. 2 انجام شد. در نهایت مهمترین فاکتورهای دینامیک مولکولی مانند RMSD، شعاع چرخشی و انرژی کل در حالت قبل از داکینگ در مقایسه با این فاکتورها در مرحله بعد از داکینگ مورد آنالیز قرار گرفتند. یافته ها Abemaciclib با آزادسازی انرژی اتصال معادل kcal/mol 8/23-بیشترین تمایل برای اتصال به اسیدهای آمینه موجود در جایگاه اتصال CDK-2 دارد. در عین حال اتصالAbemaciclib، Hymenialdisine وIndirubin به CDK-2، منجر به کاهش معنادار در برخی فاکتورهای دینامیک مولکولی مانند میانگین انرژی کل، شعاع چرخشی، RMSD و همچنین ایجاد تغییر در ساختار ثانویه CDK-2 شدند. نتیجه گیری: Abemaciclib، Hymenialdisine و Indirubin تمایل بالایی برای برهمکنش با CDK-2 دارند. بر اساس نتایج شبیه سازی دینامیک مولکولی، ساختار ثانویه CDK-2 پس از اتصال هر لیگاند به آن تغییر می کند و مجموعه لیگاند و پروتیین را پایدارتر می کند.

پیش زمینه و هدف: سرطان ازجمله مشکلات جدی سلامت جوامع امروزی است که تلاش های بسیار گسترده ای برای مقابله با آن در حال انجام است. بااین وجود در بسیاری از موارد سلول های سرطانی درنهایت می توانند با راهکارهای درمانی ارایه شده مقابله کرده و حتی گاهی با بروز مقاومت به شیمی درمانی از درمان های به کاررفته برای رشد سریع تر تومور بهره ببرند. در حال حاضر چندین مهارکننده اختصاصی CDK4/6 از قبیل Palbociclib، Ribociclib، Abemaciclib وجود دارد که این مهارکننده های اختصاصی به صورت معنی داری سبب کاهش تومورزایی، رشد و تهاجم تومور می شوند. هدف از این مطالعه بررسی سمیت سلولی داروی Abemaciclib بر میزان رشد و تولید ROS در دو رده سلولی سرطانی A549 و AGS بود. مواد و روش کار: در این مطالعه کارآزمایی تجربی رده های سلولی AGS (سرطان معده) و 549A (سرطان ریه) کشت داده شدند. سنجش زنده مانی سلول با تست MTT و میزان تولید رادیکال های آزاد اکسیژن با تست ROS برای بررسی حساسیت داروی Abemaciclib در دوزهای 1، 2. 5، 5، 10، 20 میکرومولار در رده های سلولی مشخص شده انجام شدند. و دیتاها با نرم افزار Graph Pad Prism v: 8 آنالیز شده و P<0. 05 به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد. یافته ها: یافته های مطالعه حاضر نشان می دهد که Abemaciclib می تواند به عنوان یک عامل درمانی در این دو سرطان به کار رود، زیرا با افزایش غلظت دارو رشد سلول های سرطانی موردنظر کاهش یافتند. بحث و نتیجه گیری: نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان داد داروی Abemaciclib به طور معنی داری بقا و تکثیر سلولی را در رده های سلولی (549A) و (AGS) در مقایسه با کنترل در دوز های 10 و 20 میکرومولار کاهش داد. مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی بیشتری برای بررسی روندهای مولکولی و بالینی دقیق داروی Abemaciclib موردنیاز است.