در این مقاله دیرینه بوم شناسی استراکودهای سازند قم در برش های بوجان و ورکان مطالعه گردیده است. سن برش ها بر اساس روزنه بران روپلین – شاتین (برش بوجان) و شاتین (برش ورکان) تعین گردیده است. از برش های بوجان و ورکان به ترتیب 44 و 33 گونه استراکود شناسایی گردیده است. گونه های جنسCytheridea فراوان ترین و غالب ترین استراکودهای برش بوجان هستند. بااین حال، در بخش پایینی برش بوجان، در کنار گونه های جنس Cytheridea، گونه های مختلف جنس Cytherella نیز وجود دارند که به سمت بالا از فراوانی Cytherella کاسته شده و جنس های Cytheridea، Neonesidea و Bairdia غالب می گردند. استراکودهای پودوکوپید در روپلین 76% و در شاتین 86% جامعه استراکودی برش بوجان را تشکیل می دهند. گونه های Neonesidea elegans، Bythocypris pseudoreniformis، Paracypris pandyai، Paracypris sapperi و Paracypris naalunensis استراکودهای غالب برش ورکان بوده که همگی پودوکوپید بوده و 77% جامعه استراکودی را تشکیل می دهند. بالا بودن میزان استراکودهای پودوکوپید در هر دو برش حاکی از شرایط دیرینه بوم شناسی مساعد و فراوانی اکسیژن بوده با این تفاوت که در برش ورکان شرایط بوم شناسی یکسان بوده ولی در برش بوجان به سمت بالای برش شرایط به حالت نرمال دریایی نزدیکتر و میزان اکسیژن نیز بیشتر شده است.

به منظور مطالعه پالئواکولوژی استراکدهای الیگو - میوسن برشی مناسب (بوجان) در شمال شرق سیرجان انتخاب شد و نمونه برداری از آن به عمل آمد. در این تحقیق 12 جنس از استراکدها برای اولین بار از منطقه مورد مطالعه معرفی شده و پالئواکولوژی آنها مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. این استراکدها که از حفظ شدگی خوبی برخوردارند متعلق به پدوکوپیدها و پلاتی کوپیدها بوده و شامل Actinocythereis، Aurila، Baidoppilata، Bairdia، Cytherella، Cytherelloidea، Cytherideis، Henryhowella، Krithe spp.، Paradoxostoma، Propontocypris، Tenedocythere،Trachyleberis  و Xestoleberis می باشند. ترکیب مجموعه استراکدها محیط اکولوژیکی مناسب و مطلوبی را در زمان نهشته شدن رسوبات الیگو - میوسن به خصوص غنی بودن محیط از نظر اکسیژن نشان می دهد. استراکدهای موجود به علاوه روزن داران سنی معادل الیگوسن پسین - میوسن پیشین را برای این توالی نشان می دهند.