در این پژوهش میزان توانایی باکتری های بومی منطقه سرچشمه در حل کردن میکروبی کنسانتره مولیبدنیت مجتمع مس سرچشمه مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای این منظور گونه هایی از باکتری های تیوباسیلوس فرواکسیدانThiobacillus Ferrooxidans  از پسابهای معدن مس سرچشمه جداسازی شده و به روش ظروف لرزان Shaking Flasks بر کنسانتره مولیبدنیت اثر داده شده اند. تاثیر افزایش دانسیته پالپ از 1% به 5%، تغییر محیط کشت از 9K به Norris وافزودن ماده Tween 80 بعنوان سرفکتانت مورد بررسی قرار گرفته است. حل کردن شیمیایی این کنسانتره نیز در شرایط مشابه انجام گرفته و نتایج بمنظور مقایسه آورده شده است. نتایج حاصل از این بررسی حاکی از آن است که در حل کردن میکروبی مقدار مولیبدن محلول افزون بر شش برابر حل کردن شیمیایی بوده است. جدایش انتخابی پیریت و کالکوپیریت همراه با مولیبدنیت توسط این سویه از باکتری ها امکانپذیر است. چنانچه هدف از حل کردن میکروبی حذف مس و آهن همراه با مولیبدنیت باشد، استفاده از محیط کشت Norris یا بکارگیری Tween 80 با کوتاه کردن زمان انحلال منجر به کاهش هزینه می شوند.

در سال های اخیر لیچینگ باکتریایی مس از منابع کالکوپیریتی به عنوان یک تکنولوژی نوین با پتانسیل خوب برای استحصال مس از خاک های کم عیار مورد توجه قرار گرفته است. پارامترهای متعددی بر فرآیند بیولیچینگ کانی های سولفیدی تاثیر مستقیم یا غیرمستقیم دارند. در این خصوص می توان به اهمیت نوع باکتری، محدوده pH و دمای مناسب برای فعالیت بهینه باکتری اشاره نمود. هدف از این تحقیق ارزیابی پتانسیل باکتری های ترموفیل برای استحصال مس از کانسنگ کم عیار کالکوپیریتی می باشد. در این راستا با استفاده از دو نوع باکتری ترموفیل معتدل و ترموفیل مطلق، بیولیچینگ یک نمونه شاخص کانسنگ کم عیار کالکوپیریتی شرکت ملی مس ایران (CuFeS2=0.78%: Cu=0.34%) ارزیابی و تاثیر دما، pH و غلظت یون های آهن بر درصد استخراج مس بررسی گردید. نتایج این تحقیق نشان می دهد که باکتریهای ترموفیل مطلق در مقایسه با باکتریهای ترموفیل معتدل، از پتانسیل بهتری برای استخراج مس از منابع کالکوپیریتی برخوردار می باشند. تحت شرایط بهینه دما، pH و نسبت یون فرو به فریک استخراج مس با استفاده از باکتریهای ترموفیل مطلق در مقایسه با موارد مشابه با باکتریهای ترموفیل معتدل به میزان 17% افزایش می یابد.

1از جمله نگرانی­های صنعت فولاد، مدیریت پسماندهای حاصل از آن است، که از نظر محیط زیستی و اقتصادی اهمیت بسیار دارد. غبار کوره قوس الکتریکی پسماندی است، که تاکنون از روش­های هیدرومتالورژی، پیرومتالورژی و تثبیت برای مدیریت آن استفاده شد. در این پژوهش از فروشویی زیستی به­عنوان روشی مقرون به­صرفه و دوست­دار محیط زیست برای بازیابی منگنز از غبار کوره قوس الکتریکی ریخته­گری فولاد طبرستان استفاده شد. فرآیند فروشویی زیستی با استفاده از محیط کشت مستعمل حاصل از مخمر یاروویا لیپولیتیکا IBRC-M30168 انجام شد. برای بررسی اثر pH اولیه و غلظت گلیسرول خام موجود در محیط کشت، چهار محیط کشت با pH اولیه 5/5 و 7 و غلظت گلیسرول خام g/l 80 و g/l 100 در دمای ᵒC 30 و دور rpm 140 تهیه شدند. پس از 9 روز با استفاده از سانتریفیوژ مخمر از متابولیت­های تولیدی جدا شد. آزمون LC-MS نشان داد اسیدهای آلی سیتریک، مالیک و سوکسینیک در محیط حضور دارند. بیشترین مقدار اسیدهای آلی ترشح شده در محیط کشت به­ترتیب ppm 79600، ppm 28100 و ppm 1000 اسیدهای سیتریک، مالیک و سوکسینیک بدست آمد.از محیط کشت بدون مخمر برای فروشویی زیستی به روش محیط کشت مستعمل در حضور چگالی توده g/l 10، طی 3، 6 و 9 روز در دمای ᵒC 60 و دور rpm 140 استفاده شد. نتایج نشان دادند بیشترین میزان بازیابی مربوط به محیط کشت مستعمل با غلظت g/l 80 گلیسرول خام و pH اولیه 5/5 بود، که منجر به بازیابی 5/58 % منگنز موجود در غبار را در حضور چگالی توده g/l 10 طی 3 روز شد. مقایسه انجام شده بین نمودار FTIR غبار کوره قوس الکتریکی و باقیمانده حاصل از فروشویی زیستی نشان داد، پیوندهای C=C و O-H به باقیمانده فروشویی زیستی اضافه شده است، که نشان­دهنده تغییرات ساختاری در باقیمانده فروشویی زیستی است. همچنین این نمودار نشان می­دهد، شدت قله مربوط به سولفات آهن در نمونه پس از فروشویی زیستی افزایش داشته است، که می­تواند مربوط به تشکیل رسوب این فلز باشد.

هدف از این تحقیق، بررسی بیولیچینگ کنسانتره کالکوپیریتی مس سرچشمه با استفاده از کشت مخلوط باکتریهای ترموفیل معتدل اکسید کننده آهن و سولفور است. آزمایشات با استفاده از یک طرح آزمایشی فاکتوریل کامل با لحاظ نمودن تاثیر پارامترهای دما،pH  اولیه محیط، نوع محیط کشت  و یون نقره بر بازیابی های مس و آهن و همچنین تعداد باکتریها طراحی شدند. در این راستا از دو انکوباتور شیکردار در دور همزدن 150 rpm استفاده و آزمایشات با دانسیته پالپ 10 درصد (وزنی به حجمی) برای مدت 30 روز انجام شدند. با استفاده از روش آنالیز واریانس با نرم افزار Design Expert، مدلهایی بین پارامترهای مورد بررسی و متغیرهای پاسخ توصیف گردید و برای پیش بینی شرایط بهینه به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که بیشترین میزان بازیابی مس تحت شرایط بهینه (دمای 50°C،pH  اولیه 1.8، محیط کشت Norris و حضور کاتالیزور نقره به میزان 30 mg/L حاصل می شود.

آلودگی محیط با پلاستیک و فلزات سنگین ازچالش های بزرگ قرن است. زباله های الکترونی باعث افزایش فلزات سنگین و پلاستیک در محیط می شوند که تهدیدگر زندگی موجودات هستند و حذف آنها از محیط ضروری است. روش های دفع مانند دفن و سوزاندن به محیط آسیب وارد می کند. فلزاتی مانند طلا و نقره، بازیافت زباله های الکترونی را ضروری می سازد اما به دلایل اقتصادی، استفاده از جایگزین ضروری است. هدف این مقاله معرفی بیولیچینگ به عنوان روش بازیافت زباله است که برای حذف فلزات سنگین و تولید نانوذرات استفاده می شود. در انتها به کاربرد این نانوذرات در تصفیه ی آب و تجزیه ی میکروپلاستیک اشاره شد. تبدیل فلزات غیرمحلول به محلول توسط میکروارگانیسم را بیولیچینگ می گویند. باکتری های Chromobacterium violaceum، Pseudomonas، Sulfobacillus thermmosulfidooxidans و Acidiphilium acidophilum طلا، نقره، نیکل و مس را از زباله های الکترونی بیولیچ می کنند. Aspergillus niger، Penicillium simplicissimum، Aspergillus fumigatus و Aspergillus flavus که با بیولیچ مس، سرب، نیکل و آلومینیوم، اسیدآلی تولید می کنند. Morganella نانوذرات مس را تولید می کند. نوع میکروارگانیسم، اندازه ذرات، دما و pH روی این پروسه اثرگذار است. بیولیچینگ جایگزین سایر روش های بازیافت زباله الکترونی است. تصفیه ی آب و تجزیه ی فوتوکاتالیستی میکروپلاستیک ها از کاربردهای نانوذرات تولیدشده، هستند. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه و هدف: بیولیچینگ فرآیندی است که در آن به کمک باکتری ها فلزاتی مانند مس، طلا و روی را از سنگ معدن های با عیار پایین استخراج می شود. باکتری های اسیدوفیل و کمولیتوتروف موجود در معادن قادرند فلزات را توسط فرآیند بیولیچینگ از سنگ معدن های سولفیدی استخراج کنند. از جمله باکتری های مهم اسیدیتیوباسیلوس فرواکسیدانس می باشد که در دمای 35-25 درجه سانتی گراد در فرآیند بیولیچینگ رشد بهینه دارد و در دمای کمتر از 20 درجه سانتی گراد رشد مطلوبی ندارد. هدف از این مطالعه سازگار کردن باکتری در دماهای پایین تر است تا بتوان فرآیند بیولیچینگ را در تمام فصول سال منجمله در فصل های سرد به کار برد.روش بررسی: باکتری At.ferrooxidans از محلول زیر هیپ معدن مس سرچشمه جداسازی و در محیط های TK و 9K در دمای 30 درجه سانتیگراد گرمخانه گذاری شد. سپس جهت سازگار نمودن باکتری در دماهای پایین به تدریج در دماهای 25، 22، 18، 15، 12 و 4 درجه سانتیگراد غنی سازی شد. همچنین میزان رشد باکتری و غلظت آهن فریک با دستگاه اسپکتروفتومتر اندازه گیری شد. غلظت مس در دماهای فوق بررسی و ارزیابی قرار گرفت. جهت تایید رشد باکتری در دمای 4 درجه سانتیگراد، پروتئین های خارج سلولی پس از شش روز با کمک روش بردفورد اندازه گیری شد. DNA باکتری استخراج و ژن ناحیه SrDNA 16 به روش PCR تکثیر و تعیین توالی شد.یافته ها: باکتری At.ferrooxidans در دماهای مورد آزمایش رشدی لگاریتمی داشته و این توانایی را دارد تا با اکسایش آهن فرو به آهن فریک، فرآیند بیولیچینگ را انجام و مس (II) را به فرم محلول آزاد کند. با توجه به نتایج مشاهده گردید که باکتری در دمای 25 درجه سانتی گراد و پس از گذشت حدود 18 روز بیشترین رشد را داشته و با کاهش دما از میزان رشد آن کاسته می شود. نتایج حاصل از مقایسه میزان تشابه توالی نوکلئوتیدی سویه برتر با سویه های مرتبط نشان داد که باکتری مورد نظر Acidithiobacillus ferrooxidans می باشد و سویه AL نام گذاری شد.نتیجه گیری: باکتری At.ferrooxidans قادر است خود را در دماهای پایین سازگار نماید و فرآیند بیولیچینگ را انجام دهد. بنابراین بر طبق نتایج حاصل، فرآیند بیولیچینگ و اکسایش آهن در دماهای پایین امکان پذیر است و می توان فلزات با ارزشی مانند طلا و مس را در شرایط سرمای محیط استخراج نمود.