افزایش سطح دریا یکی از قوی ترین شاخص تغییرات آب و هوایی است. پیش بینی دقیق سطح دریای خزر برای آینده غیر ممکن است، اما مدل های کامپیوتری می توانند پیش بینی احتمالی تغییرات آینده را ارائه دهند. این مشکل با استفاده از یک سیستم مدل یکپارچه به نام SIMCLIM با دقت مکانی 1/0 درجه در1/0 درجه در خوشبینانه ترین حالت یعنی RCP 4. 5 و بدبینانه ترین حالت یعنی RCP 8. 5 در محدوه 90 درصد ( صدک 5 تا 95 ) مورد بررسی قرار گرفته است. رویداد های فرین ناشی از تغییرات آب و هوایی در پیش بینی تراز سطح دریا اهمیت زیادی دارند. در منطقه مورد مطالعه، در آینده فراوانی و شدت رویدادهای فرین دما و بارش افزایش خواهند یافت. نمایه های فرین، نشان دهنده تغییر مقادیر فرین دما و بارش نسبت به دوره پایه 2010-1981 است. ضریب تغیرات بارش و دما برای کل حوضه خزر مثبت است و در ناحیه جنوبی الگوی نامنظمی بر آستانه های بارش حاکم است. پیش بینی های انجام شده نشان می دهد، سطح دریا به آرامی تا سال 2100 افزایش می یابد. منحنی های تغییرات سالانه با دوره پایه 2015-1995 سطح آب دریای خزر راست آزمایی گردید که نشان می دهند در دو دهه گذشته فرکانس نفوذ آب به خشکی از یک افزایش آهسته و یکنواخت به یک رخداد تشدید شونده عبور کرده است. اگر افزایش حداکثر پیش بینی شده رخ دهد، خط ساحلی آسیب پذیرترین جابجایی را تجربه خواهد کرد.

افزایش گازهای گلخانه ای تغییراتی را در تعادل آب و هوای کره زمین به وجود آورده است که تغییر آب و هوا نامیده می شود. افزایش گازهای گلخانه ای، می تواند علاوه بر تأثیر بر روی پارامترهای آب و هوایی، سامانه های متأثر از این متغیرها، نظیر منابع آب، کشاورزی، محیط زیست، بهداشت و اقتصاد را نیز دگرگون سازد. برای بررسی اثرات تغییر آب و هوا بر سامانه های مختلف در آینده، ابتدا باید متغیرهای آب و هوایی تحت تغییرات گازهای گلخانه ای (سناریوهای آب و هوایی) شبیه سازی شوند. روش های مختلفی برای این کار وجود دارد که معتبرترین آن ها استفاده از مدل های آب و هوایی است. مدل های آب و هوایی سیاره ای (AOGCM)، قادر به شبیه سازی در سطوح بزرگ چند صدکیلومتری هستند و نمی توانند فرایندهای منطقه ای و کوچک مقیاس آب و هوا را شبیه سازی کنند. از این رو، ضروری است تا این تغییرات به طور دقیق تر و در مقیاس های کوچک تر بررسی شوند. برای رسیدن به این مهم، از روش های ریزمقیاس نمایی استفاده می شود که یکی از مهمترین آن ها روش های دینامیکی است که مبتنی بر بالا بردن قدرت تفکیک و تجزیه هر چه بیشتر مدل های آب و هوایی سیاره ای هستند. این روش همچنین، برای کشورهایی مثل ایران که داده های مشاهده ای و ایستگاهی کافی و بلند مدت (مورد نیاز روش های ساده تر مثل ریزمقیاس نمایی آماری) ندارد، می تواند مناسب باشد. در این مطالعه، به ارزیابی مدل ریزمقیاس نمایی دینامیکی PRECIS، برای برآورد بارش و دما پرداخته شده است. نتایج ارزیابی مدل PRECIS نشان داد که به طور کلی، این مدل می تواند برآورد مناسبی از بارش و دما در منطقه داشته باشد (میانگین درصد خطا در مورد بارندگی حدود 4-درصد)، هر چند که در باره بارش های پاییزه و بهاره، به دلیل ماهیت محلی این بارش ها، مدل، چندان توانمند نبوده است. از طرف دیگر، با توجه به نتایج به دست آمده از ارزیابی های نقطه ای و منطقه ای به نظر می رسد که ارزیابی نقطه ای نمی تواند معیار مناسبی برای سطح یک منطقه باشد و بهتر است برای ارزیابی مدل های اقلیمی و بررسی تغییرت اقلیمی یک حوضه به صورت منطقه ای عمل شود.

نمو، عبارت است از تغییرات کیفی برنامه ریزی شد ه که گیاه را به سمت رسید گی هد ایت می نمایند و محققان آن را پد ید ه شناسی می نامند . شناخت زمان وقوع هر یک از این مراحل به منظور اعمال مد یریت مناسب برای افزایش عملکرد ضروری است. تعیین زمان وقوع مراحل نموی د ر سطح وسیع که د ربرگیرند ه اقلیم ها، ژنوتیپ ها و تاریخ های کاشت متفاوت می باشد ، کار بسیار د شواری است. پیش بینی مراحل پد ید ه شناسی به روش های معمول میسر نمی باشد و تنها از طریق بکارگیری مد ل های شبیه سازی، که با تلفیق عوامل موثر بر نمو می توانند زمان وقوع مراحل نمو را پیش بینی نماید ، امکان پذیر است. این مد ل بر مبنای معاد له خطی پاسخ د مایی نمو گیاه ساخته شد . به منظور ارزیابی مد ل، د و آزمایش مزرعه ای د ر سال های زراعی 83- 1382 و 84- 1383 اجرا گرد ید . مراحل نموی گند م بر مبنای مقیاس کربی و اپلیارد و به کمک میکروسکوپ تشریح مشخص و میزان د رجه- روز رشد تجمعی مورد نیاز هر مرحله نموی تعیین گرد ید . سپس با استفاد ه از د اد ه های آزمایشهای مذکور، مد ل واسنجی و ارزیابی گرد ید . مقایسه نتایج حاصل از شبیه سازی با نتایج واقعی (مشاهد ه شد ه) نشان د اد که مد ل با توانایی بالایی مراحل نمو گند م را پیش بینی می نماید .

زمینه: یکی از عوامل اصلی شکل دهی روابط درون سازمانی، جو اخلاقی است. جو اخلاقی شامل الگوهایی است که رفتار کارکنان را هدایت می کند و خصوصیات اخلاقی هر سازمان را نشان می دهد. پژوهش حاضر با طراحی و آزمون مدلی از رابطه جو اخلاقی با رفتارهای شهروندی سازمانی و رفتار ضد تولید در محیط کار با میانجیگری تعهد سازمانی در کارکنان یک شرکت صنعتی انجام شد.روش: روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان یک شرکت صنعتی در استان خوزستان که 842 نفر بوده و از میان آن ها 210 نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شده و به پرسشنامه های جو اخلاقی، رفتارهای شهروندی سازمانی تعهد سازمانی، اشتیاق شغلی و رفتار ضد تولید پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و الگوسازی معادله ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان داد که مدل فرضی روابط بین متغیرها با داده ها برازش دارد. ضرایب مسیر نشان داد که جو اخلاقی سازمان هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم از طریق تعهد سازمانی و اشتیاق شغلی بر رفتارهای شهروندی سازمانی و رفتار ضد تولید در محیط کار تاثیر می گذارد.نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که جو اخلاقی ابتدا باعث تقویت تعهد سازمانی و اشتیاق شغلی می شود و سپس موجبات تقویت رفتار شهروندی سازمانی و تضعیف رفتار ضد تولید را فراهم می سازد.