تاکنـون در ایـران کتاب هـای متعـددی بـرای آمـوزش زبـان فارسـی بـه غیر فارسـی زبانـان نگاشـته شـده، امـا هنـوز تدویـن کتـاب فیلـم کارآمـد صـورت نگرفتـه اسـت. هـدف ایـن پژوهـش، تهیـه و تدویـن فیلـم پرفـا (1) در راسـتای تکمیـل فیلـم آموزشـی مجموعـه پرفـا در دانشـگاه شـهید بهشـتی اسـت. مبنـای نظـری تحقیـق حاضـر چارچــوب مرجــع آمــوزش زبــان فارســی بــه غیر فارســی زبانان اســت و طراحــی متـون فیلـم بـا تکیـه بـر محتـوای آموزشـی پرفـا (1) بـه انجـام رسـیده اسـت. روش پژوهـش، توصیفی–تحلیلـی اسـت. در ایـن تحقیـق، سـاختارها و ویژگی هـای کتـاب فیلـم آمـوزش زبانهـای خارجـی (فورکورنـرز، اینترچینـج و امریکـن انگلیـش فایـل) در سـطح پایـه بـر مبنـای چارچـوب هیلیـارد 2014 کـه شـامل مولفه هـای فرهنگـی و زبانـی اسـت، بررسـی و بـا تحلیـل کیفـی دنبـال شـده اسـت. هـدف از ایـن تحلیل دسـتیابی بـه رهیافتـی در تدوین متــون فیلــم آموزشــی و تمرین هــای مرتبــط بــا آن اســت. در پاســخ بــه پرســش شــاخصه های باز نمایــی زبانــی و فرهنگـی در کتاب هـای فیلـم آموزشـی بـه ایـن نتیجـه رسـیدیم کـه مولفـه جغرافیـا کمتـر از شـغل و محـل کار مـورد اسـتفاده قـرار گرفتـه و موضوعـی ماننـد مذهـب در نظـر گرفتـه نشـده اسـت. سـرگرمی، خانـواده و آمـوزش بیشـترین کاربـرد را داشـت. در پاسـخ بـه پرسـش دوم بـرای طراحـی مناسـب محتـوا، کتـاب درس پرفـا و قالـب کارآمـد، سـاختار فیلـم فورکورنـرز کـه شـامل قبـل/ همزمـان/ و بـه دنبـال تماشـای فیلـم اسـت بـرای تهیـه کتـاب فیلـم انتخـاب شـد. در ایـن پژوهـش پرسـش سـوم جهـت ارزیابـی تطابـق محتـوای کتـاب فیلـم بـا کتـاب درس از طریـق پرسش ـنامه ای کـه شـامل 36 پرسـش اسـت توسـط 21 مـدرس آمـوزش زبـان فارسـی بـه غیر فارسـی زبانان و انگلیســی انجــام شــد. نتایــج نشــان داد کــه معلم هــا بــاور داشــتند کــه دو نمونــه درس در مقــولات «کیفیــت تکالیـف»، «موضـوع اصلـی»، و «نوشـتن، خوانـدن، شـنیدن» تقـارن زیـادی داشـتند. در مقابـل، دو نمونـه درس در مقـولات «فرهنگـی و اجتماعـی» و «تصاویـر» کمتریـن تقـارن را داشـتند.

هدف: اطلاعات مربوط به ریسک نقش مهمی در فرایند تصمیم گیری درست و ارزیابی شرکت ها ایفا می کنند. بر این اساس پژوهش حاضر به گونه تجربی به بررسی چارچوب جامع برای گزارشگری ریسک در شرکت های ایرانی می پردازد. روش: برای این منظور دیدگاه حسابرسان، دانشگاهیان و تحلیل گران مالی مورد بررسی قرار گرفت. داده های مورد نیاز با استفاده از ابزار پرسش نامه از نمونه ای شامل 203 نفر در سال 1395 جمع آوری و بااستفاده از آزمون های مقایسه ای مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که در ارایه اطلاعات مربوط به ریسک باید گروه های مختلف ذی نفع شامل سرمایه گذاران، تحلیل گران مالی، اعتباردهندگان، دولت، مدیران، تامین کنندگان منابع (غیرمالی) و مشتریان مدنظر قرار گیرد. هدف ارایه اطلاعات ریسک باید کمک به بهبود تصمیم گیری و افشای ریسک ها به خصوص ریسک های مالی برای شرکت ها الزامی باشد. ویژگی های کیفی شامل مربوط بودن، قابل اتکا بودن، قابل مقایسه بودن، با اهمیت بودن، قابل درک بودن نیز باید مورد توجه قرار گیرد و فزونی منافع بر مخارج از راه دستورالعمل هایی تعیین شود. در رابطه با تعیین کمی با کیفی بودن افشای ریسک، نیاز به وجود دستورالعملی مصوب بوده و در زمینه ریسک های کمی، استفاده از فنون مختلف کمی سازی مناسب است. هم چنین برای ارایه اطلاعات مربوط به ریسک باید به زمان گذشته و آینده و ریسک های مثبت و منفی توجه شود، ولی تمرکز بر اطلاعات آینده نگر و منفی باشد. نتیجه گیری: افشای اطلاعات مربوط به انواع ریسک ها شامل مالی، راهبردی، عملیاتی، درستی و توانمندی مورد نیاز ذی نفعان بوده و شرکت ها باید بر اساس اهمیت و اثرگذاری انواع ریسک ها آن ها را به صورت اولویت بندی شده ارایه دهند. یافته های پژوهش حاضر می تواند از سوی تدوین کنندگان الزامات گزارشگری و هم چنین نهادهای حرفه ای در تدوین مقررات و ارایه پیشنهادها برای افشای ریسک مورد استفاده قرار گیرد.

همکاری بین دانشگاه و صنعت به معنای عبور از مرزهای قانونی، سازمانی و سایر مرزهای فرهنگی بین طرفین است. در میان اشکال مختلف مشارکت بین سازمانی، همکاری بین دانشگاه و صنعت به عنوان یک گزینه بالقوه قدرتمند برای تحریک پیشرفت های فناوری و نوآوری از طریق افزایش جریان دانش در بخش های مختلف صنعتی و تحریک سرمایه گذاری های بخش خصوصی در تحقیق و توسعه مطرح شده است. همکاری دانشگاه و صنعت (UIC) را می توان به عنوان یک تکنیک برد-برد در نظر گرفت که به نفع هر دو طرف می باشد. دانشگاه ها اخیراً شاهد کاهش بودجه عمومی و افزایش رقابت سایر سازمان های تحقیقاتی بوده اند. در نتیجه، شروع به جستجوی منابع مالی جدید کرده و متوجه شده اند که همکاری با صنایع ممکن است گزینه مناسبی برای تکمیل طرح های تحقیقاتی آن ها باشد. از طرف دیگر، صنایع به دلیل توسعه سریع فناورانه و جهانی شدن مجبور به سرعت بخشیدن به فرآیندهای نوآوری خود شده اند. پژوهش حاضر مطالعه ای کاربردی، توسعه ای است و رویکرد توصیفی دارد که به شیوه فراترکیب و با تحلیل داده های کتابخانه ای با روش شش مرحله ای سندلوسکی و باروسو در مرور نظاممند مطالعات پیشین انجام گرفته است. در این شیوه پژوهش، با تکنیک تحلیل محتوا و کدگذاری باز و محوری به بررسی یافته های مطالعات موجود پرداخته می شود. در مطالعه حاضر با اجرای فرآیند جستجو و تحلیل مقالات تعداد 67 مقاله از پایگاه های داده WOS و SCOPUS شناسایی و مورد تجزیه و تحلیل و کدگذاری قرار گرفت. از تحلیل محتوای مقالات انتخاب شده تعداد 34 کد مفهومی و 6 مقوله اصلی شناسایی گردید. برای این اساس مقوله های اصلی شناسایی شده عبارتند از: اهداف همکاری، مدیریت مالکیت فکری، مکانیزم های همکاری، بازیگران و ذینفعان، موانع و چالش ها، عوامل موفقیت. بر اساس این ابعاد همکاری صنعت و دانشگاه قابل بررسی و تجزیه و تحلیل است. مزایای متعددی را در همکاری و تعامل بین دانشگاه و صنایع می توان مشاهده کرد. همکاری دانشگاه و صنعت به شرکت ها این امکان را می دهد تا مشکلات خود را حل نمایند، از طرف دیگر برای دانشگاه این فرصت را فراهم می کند که تجربیات ارزشمند و مشکلات دنیای واقعی را درک نموده و به زمینه های پژوهشی جدید دست یابند. هم دانشگاه ها و هم صنایع انتظارات زیادی از برقراری این مشارکت و نتایجی که ممکن است از این همکاری حاصل شود، دارند. اشتراک دانش و منابع و امکانات مختلف در فرآیند این همکاری، به عنوان راهی برای کمک به شرکت ها برای رقابتی تر شدن و ارتقای آموزش، نوآوری و دستیابی به منابع پایدارتر برای دانشگاه ها مطرح می باشد.

سازمان ها نیاز دارند تا خود را در برابر چالش ها مصون نگاه دارند. لذا استفاده از فرایند برنامه ریزی راهبردی نقش کلیدی در موفقیت سازمان ها ایفا می کند، آگاهی از نقاط قوت و ضعف داخل سازمان و از طرفی فرصت ها و تهدیدهای موجود در محیط سازمان این توانایی را به سازمان می دهد تا موقعیت و جایگاه خود را ارزیابی کند. در این مقاله برای تدوین راهبرد از چارچوب جامع تدوین راهبرد استفاده شده است. که پس از تشکیل کمیته تدوین راهبرد، در مرحله شروع بیانیه ماموریت شرکت دکستروز ایران تعیین شد و سپس در مرحله ورودی ماتریس ارزیابی عوامل خارجی و ماتریس ارزیابی عوامل داخلی آورده شده است. با توجه به اطلاعات به دست آمده از مراحل قبل در مرحله مقایسه، از ماتریس سوات و ماتریس داخلی و خارجی استفاده شده است. در مرحله نهایی با استفاده از ماتریس برنامه ریزی راهبردی کمی، راهبردهای سطح کلان شرکت شناسایی و اولویت بندی شدند.