طی مطالعه ای که به منظور شناسایی پارازیتوئیدهای مگس های مینوز در بخش مرکزی شهرستان شیراز در بهار 1384 صورت گرفت، نمونه هایی از زنبور پارازیتوئید Diglyphus poppoea Walker (42 ماده و 7 نر) متعلق به خانواده Eulophidae از روی برگ های غلات آلوده به لارو مینوز غلات، Agromyza ambigua Fallén (Dip.: Agromyzidae)، در مناطق پل فسا، زرقان و ظفرآباد جمع آوری گردید. نمونه های زنبور توسط دکتر Gencer از ترکیه مورد شناسایی قرار گرفت.

با توجه به اهمیت گونه های جنس Diglyphus Walker, 1844 (Hym., Eulophidae: Eulophinae) در کنترل بیولوژیک مینوزهای برگ، یک مطالعه فونستیک در طول سال های 2020-2018 در مزارع یونجه استان آذربایجان غربی انجام گرفت. شش گونه به نام هایDiglyphus crassinervis Erdös, 1958؛ D. isaea (Walker, 1838)؛ D. poppoea Walker, 1848؛ D. propodealis Szelényi, 1978؛ D. pusztensis (Erdös & Novicky, 1951) و D. sabulosus Erdös, 1951 جمع آوری و شناسایی شدند. از این میان گونه D. propodealis برای فون ایران گزارش جدید می باشد. این گونه تاکنون فقط از محل جمع آوری اولیه خود، مجارستان، گزارش شده بود. اطلاعات مربوط به ویژگی های مورفولوژیکی موردنیاز برای شناسایی و تصاویر D. propodealis فراهم شد. ارتباط این گونه با مزارع یونجه اولین گزارش ارتباط میزبانی می باشد. هر شش گونه گزارش شده، برای استان آذربایجان غربی جدید هستند. نقشه پراکنش گونه های گزارش شده فراهم شده و گونه های شناخته شده Diglyphus مرتبط با یونجه در ایران نیز مرور می شود.

جنس Diglyphus Walker, 1844 (Hymenoptera: Eulophidae) با دو گونه شامل Diglyphus sabulosus Erdös, 1951 و D. isaea Walker, 1838 پیش از این از عراق گزارش شده است. در طی تحقیقی که در استان بصره واقع در جنوب عراق صورت گرفت، در سال 2022 با استفاده از تور حشره گیری و تله لگنی زرد نمونه هایی از مزارع یونجه (Medicago sativa L.) جمع آوری شدند. در نتیجه، دو گونه شامل D. isaea Walker, 1838 و D. sabulosus Erdös, 1951 شناسایی شدند که گونه اخیر یک گزارش جدید برای فون عراق است. یک کلید شناسایی مصور برای شناسایی گونه های Diglyphus در عراق همراه با مشخصات مورفولوژیکی مورد کاربرد در شناسایی گونه ها و تصاویر مربوطه فراهم شدند. همچنین، نقشه پراکنش گونه ها در عراق ارایه شد.

در این تحقیق ترجیح مرحله سنی میزبان و واکنش تابعی زنبور پارازیتوئید Diglyphus isaea (Walker) به عنوان یکی از مهمترین دشمنان طبیعی مراحل لاروی مگس مینوز سبزیجات Liriomyza sativae (Blanchard) در اطاق رشد با دمای 25±1 درجه سانتی گراد، رطوبت نسبی 60±5 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی و روی بوته های لوبیا رقم سانری بررسی شد. ترجیح مرحله سنی در دو وضعیت مختلف با استفاده از تعداد مساوی از دو مرحله لاروهای جوان )سن اول( و لاروهای مسن )سن دوم و سوم( مگس در قالب دو آزمایش ترجیح غیر انتخابی و ترجیح انتخابی میزبان انجام شد. بر اساس نتایج به دست آمده میانگین تعداد لاروهای پارازیته شده سن اول و سنین دو و سه در آزمایش ترجیح غیر انتخابی به ترتیب 2.83±0.95 و 11.83±0.95 عدد و در آزمایش ترجیح انتخابی به ترتیب 1.67±0.80 و 7.83±1.0 عدد تعیین شد. بین میانگین تعداد لاروهای پارازیته شده سن یک با سنین دو و سه در هر دو آزمایش اختلاف معنی دار وجود داشت. مقادیر عددی ضریب ترجیح در آزمایش اول برای لاروهای جوان و لاروهای مسن به ترتیب 0.253±0.08 و 6.61±2.3 و در آزمایش دوم به ترتیب 0.203±0.11 و 5.81±1.5 به دست آمد که نشان می دهد زنبور D.isaea لاروهای مسن را با اختلاف معنی دار ترجیح می دهد. برای بررسی واکنش تابعی یک جفت زنبور نر و ماده به مدت 24 ساعت در معرض تراکم های 2، 4، 8، 16، 30 و 60 لارو سن 2 و 3 میزبان قرار داده شدند. هر تراکم دارای 5 تکرار بود. تجزیه داده های واکنش تابعی در دو مرحله با استفاده از نرم افزار SAS انجام شد. در مرحله اول برای تعیین نوع واکنش تابعی از رگرسیون لجستیک و در مرحله دوم برای تعیین پارامترهای قدرت جستجو (a) و زمان دستیابی (Th) از رگرسیون غیر خطی استفاده شد. نتایج حاصل از رگرسیون رجستیک نشان داد که واکنش تابعی از نوع سوم می باشد. قدرت جستجو و زمان دستیابی با استفاده از مدل راجرز (1972) به ترتیب 0.0048 و 1.789 به دست آمد.

طی مطالعه ای که به منظور شناسایی پارازیتوئیدهای مگس های مینوز در بخش مرکزی شهرستان شیراز از فروردین 1383 تا شهریور 1384 صورت گرفت، هشت گونه از زنبورهای خانواده Eulophidae به عنوان دشمنان طبیعی مگس مینوز Liriomyza trifolii (Burgess) به شرح زیر شناسایی گردید.

مگس مینوز سبزی و صیفی (Liriomyza sativae)، از آفات مهم گلخانه های ایران می باشد. مطالعه ای به منظور بررسی میزان کارایی سوش وارداتی زنبور Miglphus â) Diglyphus isaea) در کنترل مگس مینوز برگ سبزی روی خیار گلخانه ای در ورامین، انجام گرفت. میزان کارایی بر اساس مقایسه روند تغییرات و میانگین تعداد دالان های حاوی لارو زنده، لارو مرده و درصد پارازیتیسم، در دو تیمار رهاسازی زنبور با نسبت 0.25 عدد زنبور در مترمربع (8 بار در هفته) و شاهد (بدون رهاسازی) در دو گلخانه مجزا با هشت مرحله نمونه برداری بررسی شد. نتایج گلخانه اول نشان داد تیمار رهاسازی زنبور با میانگین 26.61±5.54، 35.32±7.42 و 39.00±7.00 به ترتیب کمترین تعداد دالانهای حاوی لارو زنده و دالانهای حاوی لارو زنده، کمترین تعداد دالان های حاوی لارو مرده و درصد پارازیتیسم را دارا بود. نتایج در گلخانه دوم برای تیمار زنبور 3.16±0.66، 4.69±0.92 و 40.00±7.00 و برای شاهد 12.83±1.63، 1.89±0.60 و 8.00±2.00 بدست آمد که تیمار رهاسازی زنبور نسبت به شاهد به ترتیب کمترین دالان حاوی لارو زنده، بیشترین تعداد دالان های حاوی لارو مرده و درصد پارازیتیسم را دارا بود. این بررسی نشان داد فعالیت پارازیتوئید رهاسازی شده در روزهای آخر نمونه برداری با بالا رفتن تراکم آفت و دما افزایش یافت.