امروزه مواد مرکب بعنوان یک ماده جایگزین مواد معمولی در بسیاری موارد مهندسی مطرح می باشند. اما اینکه اعضاء پیچشی می توانند از مواد مرکب ساخته شوند در بعضی موارد ابهام وجود دارد مواد مرکب برای طراحی یک شافت دوار یا میله پیچشی و یا کاربردهای پیچشی مشابه دارای محـدودیت هایی می باشند و بایستی شرایط اضافه ای نسبت به مواد معمولی مانند فولاد و آلومینیم، را ارضا نمایند. از مزایای مهم مواد مرکب صرفه جویی در وزن می باشد.در این مقاله ابتدا مقدمه ای به مواد مرکب و روابط مورد نیاز در تعیین خواص مواد اورتوتروپ انجام گرفته و سپس پیچش محوری یک استوانه تو خالی اورتوتروپ مورد مطالعه قرار گرفته است.از مسایل مهم و موثر در طراحی شافت ها، مساله کمانش و پاسخ فرکانسی آنها بویژه در شافت های جدار نازک می باشد یک آنالیز پارامتری طراحی برای بررسی امکان بکارگیری مواد مرکب در یک عضو پیچشی با مواد کاندیدای دلخواه انجام گرفته است.

با توسعه فناوری ویرایش ژنی مبتنی بر کریسپر، انقلاب دوم زیست شناسی آغاز گردید و امیدها جهت درمان بیماری ­های صعب­ العلاج، قوت گرفت. اما در کنار فواید مثبت این فناوری، مخاطرات آن در قالب طراحی عوامل زیستی نوپدید هم برجسته شد. در این راستا، خرابکاری ژنومی با هک DNA و استفاده از درایوهای ژنی (Gene Drive) مورد توجه قرار گرفت. برای اولین بار در سال 2018، ویرایش ژنوم به فهرست سالانه تهدیدات ناشی از سلاح های کشتار جمعی اضافه شد و یکی از سازمان­ های دیده ­بان زیست فناوری به نام ETC نگرانی خود را از درایوهای ژنی یا بمب­ های ژنی، مطرح کرد و اذعان داشت درایوهای ژنی می توانند برای هدف قرار دادن میکروبیوم انسان­ ها یا منابع اصلی غذایی، مسلح گردند. همچنین Bill Gates در مورد چگونگی گسترش سریع تغییرات ژنتیکی در جمعیت پشه ­ها و منقرض کردنشان توسط فناوری درایوژنی، توضیحاتی ارائه کرد. با استفاده از فناوری ویرایش ژن، درایوهای ژنی را می توان به ­واسطه حشرات به سرعت در میان یک جمعیت شایع نمود. در نتیجه ما باید نحوه صحیح برخورد با این فناوری جدید که می ­تواند مفید و از طرفی دیگر تهدیدکننده باشد را بیاموزیم. در این مقاله چالش ­ها و مخاطرات درایوژنی از نظر امنیت زیستی و احتمال تسلیحاتی شدن آن ­ها به شکل بمب­ های ژنی، بررسی و ارزیابی می­ گردد. مطالعه حاضر با تفسیر اطلاعات حاصل از مقالات و کتاب­ های علمی و جستجوی کلیدواژه­ های Gene Drive ،Daisy Drive ،Biothreate و CRISPR در وبگاه­ هایی چون NCBI ،Google ،Scopus ،Sciencedirect و Pubmed انجام شد.

مقدمه: در این مقاله به شرح روشی برای آشکارسازی خودکار عروق شبکیه چشم پرداخته شده است. ابزارهای مهم بکار رفته در این روش، تقسیم بندی تصویر و تبدیل رادون محلی است. از آنجاییکه تبدیل رادون به علت داشتن ماهیت انتگرالی، نسبت به نویزهای موجود در تصویر حساس نیست، روش پیشنهادی نسبت به اکثر روش های موجود از مقاومت بیشتری نسبت به نویز برخوردار است. این در حالی است که نتایج آزمایش ها نشان می دهند که این روش دقت بالاتری را در آشکار سازی عروق نسبت به دیگر روش ها ارایه می کند.مواد و روش ها: در روند آشکارسازی عروق ابتدا تصویر شبکیه چشم به پنجره هایی با ابعاد از پیش تعیین شده که دارای همپوشانی در هر دو راستای افقی و عمودی هستند تقسیم شده و سپس تبدیل رادون به هر یک از پنجره ها اعمال می شود. ماکسیمم ایجاد شده در فضای رادون هر پنجره، متناظر با قطعه رگ موجود در آن پنجره است. برای تایید صحت قطعه رگ تشخیص داده شده، مقدار ماکسیمم فضای رادون با یک مقدار آستانه مقایسه می شود. قطعه رگی که اعتبار آن تایید شده است تحت پردازشی قرار می گیرد تا با رگ واقعی موجود در تصویر ورودی مطابقت پیدا کند. در نهایت، قطعه رگ های آشکار شده از پنجره ها با یکدیگر ترکیب شده و نتیجه نهایی را ایجاد می نمایند.نتایج: تصاویری که برای ارزیابی روش پیشنهادی مورد استفاده قرار گرفته است از بانک تصویر Drive برگرفته شده است. نکته حایز اهمیت راجع به تصاویر Drive این است که عروق موجود در تصاویر این بانک توسط فرد متخصص مشخص شده اند. روش پیشنهادی به 40 تصویر از بانک Drive اعمال شده و نتایج بدست آمده از اعمال الگوریتم با نتایج دستی موجود مقایسه شدند. حاصل این مقایسه برای هر تصویر دو کمیت است که عبارتند از TPR و FPR با اعمال الگوریتم به تصاویر به ازای مقادیر مختلف پارامترهای آن و میانگین گیری از مقادیر TPR و FPR مجموعه ای از نتایج بدست می آید که جهت ترسیم منحنی ROC مورد استفاده قرار می گیرند. در این مقاله، منحنی ROC مبنای مقاسیه دقت روش های مختلف قرار گرفته است.بحث و نتیجه گیری: مقایسه منحنیROC  بدست آمده از اعمال روش پیشنهادی با منحنی بدست آمده از دیگر روش های موجود نشان دهنده دقت نسبتا بیشتر این الگوریتم در آشکارسازی عروق شبکیه چشم است و در نتایج حاصل از این روش، ترکیبی از عروق باریک و ضخیم شبکیه رویت می شود. از نکات مثبت این الگوریتم دقت بالا در کنار عدم حساسیت نسبت به نویز موجود در تصاویر است که باعث برتری نسبی آن به الگوریتم های همتایش می شود.

عملکرد سلول ها در ناحیه دسترسی رادیویی شبکه های تلفن همراه به صورت مستمر پایش می شود تا عمل گرها بتوانند کیفیت و پوشش شبکه را در برابر تغییرات محیطی و الگوی مصرف کاربران بهینه سازی کنند. درایوتست یک روش مرسوم برای جمع آوری داده در مورد وضعیت شبکه در موقعیت های مختلف جغرافیایی است؛ در این روش، تمام نقاط جغرافیایی شامل تمامی خیابان ها و معابر یک بخش از نقشه پیمایش می شود تا وضعیت سرویس دهی شبکه در این نقاط مشخص شود. عمل گرها از داده های ارزشمند به دست آمده از این روش برای بهینه سازی شبکه های تلفن همراه استفاده می کنند. این فرایند هزینه زیادی برای عمل گرهای شبکه به همراه دارد و زمان بر است. در این مقاله، روش جدیدی برای بهینه سازی فرایند جمع آوری داده ها در درایوتست شبکه های تلفن همراه ارائه می شود تا به جای پیمایش تمامی معابر در یک منطقه، یک مسیر جایگزین و کوتاه تر پیمایش شود و بتوان با هزینه کمتری به نقاطی که RSRP نامناسبی در یک بخش از شهر دارند، دست یافت؛ علاوه بر این، در این مقاله معیاری برای ارزیابی یک مسیر برای انجام درایوتست معرفی شده که تابعی از میزان موفقیت این مسیر در یافتن نقاط دارای RSRP نامناسب و مسافت لازم برای پیمایش این مسیر است؛ درنهایت، مسیر پیشنهادی در این روش نیز با استفاده از داده های واقعی درایوتست های قبلی و معیار معرفی شده ارزیابی شده است.