بیان مساله: با کاربرد صحیح سایلن (Silane) بدون نیاز به اچ کردن سطوح سرامیکی با اسید هیدروفلویوریک، اتصال (Bond) مطلوب کششی بین سرامیک و رزین حاصل می گردد. با توجه به اهمیت اتصال سرامیک به رزین کامپوزیتی در دندانپزشکی، امروزه بررسی بیشتر روش کاربردی صحیح سایلن با آزمونهای مناسب تر دیگر ضروری به نظر می رسد.هدف: مطالعه حاضر با هدف مقایسه Interfacial FRACTURE Toughness سطوح سرامیکی صاف و خشن باندشده با روش صحیح کاربرد سایلن به یک رزین انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 80 دیسک سرامیکی به قطر 10 و ضخامت 2 میلیمتر تهیه گردید. به منظور Surface Treatment از چهار روش مختلف 1) پالیش سطوح سرامیکی تا 1 میکرون،Gritblast (2  با ذرات آلومینای 50 میکرون، 3) اچینگ با اسید 10% HF به مدت 2 دقیقه و Gritblast (4 و اچینگ استفاده شد. (در هر گروه 20 نمونه مورد بررسی قرار گرفت). دیسک های سرامیکی داخل رزین PMMA قرار داده شدند و در ناحیه Adhesive، توسط نوار تفلون پوشانده شدند. یک سوراخ گرد به قطر 3 میلیمتر با زاویه 90 درجه روی نوار تفلون پانچ شد. سطوح سرامیکی Expose مانده، توسط روش بهینه شده کاربرد سایلن، Treat شدند و بعد از کاربرد یک Unfilled Resin، رزین استوانه ای به قطر 4 و طول 11 میلیمتر بر روی آن ساخته شد؛ سپس نمونه ها در دو محیط نگهداری مختلف (گروه :A آب مقطر 37 درجه سانتیگراد به مدت 24 ساعت و گروه :B آب مقطر 37 درجه سانتیگراد به مدت 30 روز) قرار گرفتند (GIC) Interfacial FRACTURE Toughness با سرعت 1 mm/min اندازه گیری شد. نحوه شکست با استفاده از استریومیکروسکوپ و سطوح شکست با استفاده از میکروسکوپ الکترونی بررسی گردیدند. به منظور تحلیل داده ها از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون Independent-Samples t استفاده شد.یافته ها: مقدار میانگین Interfacial FRACTURE Toughness به شرح زیر بود:1) گروه A:          4) 379.4±127.8 J/m2±SD، 3) 364.5±169.8، 2) 304.5±109.2، 317.1±114.82) گروه B:           4) 639.9±489 J/m2±SD، 3) 629.3±182.6، 2) 648±185.1، 255.6±134.4بین میانگین میزان GIC گروههای A1 تا A4 اختلاف معنی داری وجود نداشت .(p<0.05) اما میانگین میزان GIC در گروه B1 به طور معنی داری با گروههای B2،B3  و B4 اختلاف داشت (p<0.05)؛ همچنین افزایش قابل ملاحظه ای در میزان GIC در گروههای اچ شده و  Gritblastشده بعد از 30 روز نگهداری در آب مقطر 37 درجه سانتیگراد وجود داشت .(p<0.05) نحوه شکست به طور غالب به صورت Interfacial و یاCohesive  در رزین بود.نتیجه گیری: روش آزمون اندازه گیری FRACTURE Toughness مورد استفاده در این تحقیق می تواند برای ارزیابی ناحیه Adhesive در سیستم های سرامیک- رزین مناسب باشد و در صورت استفاده از روش مناسب کاربرد سایلن، گیر میکرومکانیکال با Gritblast نمودن سطوح سرامیکی بدون نیاز به اچ کردن سطوح سرامیکی با HF کافی است.

بیان مساله: FRACTURE properties یک پیش نیاز اساسی برای ارزیابی خصوصیات یک ماده شکننده می باشد. مواد رزین کامپوزیتی کاربرد وسیعی در دندانپزشکی امروزی دارند و جزو مواد شکننده محسوب می شوند؛ یکی از مهمترین آزمونهای بررسی FRACTURE properties آزمون FRACTURE toughness (FT) می باشد که اطلاعات ارزشمندی در مورد خواص و ماهیت ماده در برابر شکست ارایه می دهد.هدف: مطالعه حاضر با هدف اندازه گیری FRACTURE toughness کامپوزیت ایده آل ماکو (تولید داخل) و مقایسه آن با نمونه های خارجی انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، نمونه های مواد رزین کامپوزیتی شامل: الف- Tetric Ceram (Ivoclar - Vivadent)، ب- Brilliant (Coltene/Whaledent)، ج- SpectrumTPH (Dentsply) و د- Ideal Macoo (Ideal - Macoo) در مولد مخصوص که یک ناچ به شکل V با زاویه 90 درجه در آن تعبیه شده بود، پک و با light curing به مدت 120 ثانیه پلیمریزه شدند (تعداد = 15)؛ سپس نمونه ها در آب مقطر با دمای 37 درجه سانتیگراد به مدت 48 ساعت قرار گرفتند. آزمون نمونه ها در دستگاه Zwick Universal Testing Machine با اعمال نیرو از یک رولر سیلندری شکل روی ناچ تعبیه شده در نمونه ها انجام گرفت (0.5 mm/min). از داده های به دست آمده میزان FT محاسبه شد (torque to FRACTURE, KIC). برای تحلیل داده ها از آزمون آماری One-way ANOVA و آزمون Tukey HSD استفاده شد.یافته ها: مقدار میانگین torque to FRACTURE, KIC برای هر یک از مواد مورد آزمون به ترتیب زیر بود: الف) 3.08±0.42, 16.99±2.34 ب) 2.88±0.63, 16.04±1.98 ج) 3.40±0.53, 18.75±2.93 د) 2.87±0.46, 15.78±2.57                        N/mm ± SD, MN/m3.2 ± SD نتایج آنالیز آماری بیشترین میزان T و KIC را در گروه ج نشان داد که به طور معنی داری با گروهای ب و د تفاوت داشت (P<0.05). میانگین T و KIC مربوط به کامپوزیت های گروههای الف، ب و د از نظر آماری با هم تفاوت معنی داری را نشان ندادند (P>0.05).نتیجه گیری: با ارزیابی FRACTURE toughness مواد مورد مطالعه در این تحقیق، میزان FT مربوط به رزین کامپوزیت SpectrumTPH (Dentsply) به طور معنی داری بیشتر از کامپوزیت ایده آل ماکو تولید داخل بود. اما میانگین FT کامپوزیت ایده آل ماکو با سایر مواد خارجی مورد آزمون تفاوت معنی داری را نشان نداد که می توان آن را قابل قبول دانست.

ترمیم مهره از طریق پوست (Percutaneous Vertebroplasty) از روشهای درمانی جدید آسیب های ستون فقرات می باشد که برای ترمیم شکستگی های پاتولوژیک از جمله شکستگی های استئوپروتیک مهره ها کاربرد دارد. ترمیم مهره از طریق پوست درمانی مناسبی برای شکستگی های پاتولوژیک مهره هایی است که مقاوم به سایر درمان ها می باشند. با توجه به این که این روش با آسیب نسجی کمی همراه است، خطرات جراحی باز را ندارد و بیمار به سرعت راه می افتد و می تواند روشی مناسب و در بسیاری از موارد تنها روش انتخاب باشد.در این مقاله اولین مورد ترمیم بهره از طریق پوست که در شهر یزد انجام گرفت گزارش میگردد این عمل که در اردیبهشت ماه 1386 در بیمارستان آموزشی شهید صدوقی یزد بر روی مرد 72 ساله ای که دارای شکستگی پاتولوژیک دو مهره کمری بوده و از درد و ناتوانی شکایت داشته و کاندید عمل باز هم نبود انجام شده است.

سابقه و هدف: با توجه به اهمیت رفلکس تریژمینوکاردیاک در جراحیهای سر و گردن و عوارض آن و اهمیت اقدامات پیشگیرانه برای این عوارض و همچنین وجود منابعی که بروز این رفلکس را در این جراحیها تایید نمودند، به منظور بررسی این رفلکس در جراحی استئوتومی لفورت I، این تحقیق بر روی مراجعین به بیمارستان بوعلی و کلینیک خصوصی شهر تهران انجام شد.مواد و روش ها: تحقیق روی 30 بیمار در محدوده سنی 39-18 سال انجام گرفت. ضربان قلب و فشار خون بیماران در لحظات قبل از شکستن فک، حین و بعد از آن ثبت گردید. سپس تبعیت داده ها از توزیع نرمال با استفاده از آزمون One-Sample Kolmogrov-Smirnov تایید شد و شاخص های فوق با آزمون Repeated Measure ANOVA مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.یافته ها: تعداد 5 نفر از بیماران به دلایل مختلف از مطالعه حذف شدند و تحقیق روی تعداد 25 نفر انجام گرفت. میانگین سن بیماران 1.6±24.6 سال (30% مرد و 70% زن) بود. میزان فشار خون و ضربان قلب بیماران حین Dawn FRACTURE بطور معناداری نسبت به قبل از آن کاهش یافت ((p<0.001، همچنین میزان این پارامترها در این زمان در مقایسه با بعد از آن بطور معناداری کمتر بود .(p<0.001) به طور کلی در زمان D.F نسبت به قبل از آن: 25% از کل افراد بیش از 10% کاهش ضربان قلب نسبت به میزان اولیه داشتند. در مورد فشارخون (MABP) نیز 45.8% از کل بیماران بیش از 10% کاهش فشار نسبت به میزان اولیه داشتند.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که در جراحی استئوتومی لفورتI ، در هنگام down FRACTURE ماگزیلا، علایمی نظیر کاهش ضربان قلب و کاهش فشار خون بروز می کند که می تواند در اثر تحریک و کشیده شدن شاخه ماگزیلری عصب تریژمینال، که قسمت میانی صورت را عصب دهی می کند، باشد.

شکستگی های اطراف آرنج کودکان اغلب به دنبال زمین خوردن کودک رخ می دهد و یکی از نادرترین انواع آن ها، شکستگی همزمان کندیل خارجی انتهای استخوان بازو و اوله کرانون است. در این گزارش پسر 6 ساله ای معرفی می شود که به دنبال زمین خوردن حین بازی با درد و تورم آرنج چپ به بخش فوریت های بیمارستان شفایحیائیان مراجعه کرده بود. بیمار از نظر معاینه عصبی، عروقی و پوست سالم بود. عکس های رادیوگرافی، شکستگی جابه جا و همزمان کندیل خارجی انتهای استخوان بازو و اوله کرانون چپ را نشان داد. بیمار تحت جااندازی باز و ثابت سازی با پین با برش جراحی خلفی- خارجی قرار گرفت و سپس آتل بلند گرفته شد. پس از 5 هفته پین ها خارج شد و 7 هفته بعد از جراحی، حرکت آرنج بیمار در تمام جهت ها کامل و بدون درد بود.

مقدمه: مورد گزارش خانم 71 ساله ای است که بعد از تثبیت شکستگی اینترتروکانتریک هیپ و جوش خوردگی، دچار درد هیپ همان سمت شده بود و در گرافی درخواستی در مراجعه دو ماه بعد از شروع درد، شکستگی ساب کاپیتال گردن فمور همان سمت مشاهده شد.شکستگی ساب کاپیتال گردن فمور به دنبال تثبیت شکستگی اینترتروکانتریک هیپ با وسیله های مختلف ازجمله پیچ دینامیک هیپ (Dynamic Hip Screw، DHS) در موارد نادری رخ می دهد. کم تر از 12 مورد از این شکستگی در مقالات گزارش شده است. اکثر موارد گزارش شده در زنان سالمند بوده است. این شکستگی ها همگی بدون تروما ایجاد شده اند. ما در این مورد، شکستگی ساب کاپیتال را در یک خانم 71 ساله بعد از جوش خوردن شکستگی اینترتروکانتریک به دنبال تثبیت با DHS گزارش می کنیم.

پیش زمینه: شکستگی سوپراکوندیلار استخوان فمور، دررفتگی مفصل زانو و شکستگی های پلاتوی تی بیا به خصوص اگر به جابه جایی خلفی همراه باشند ممکن است موجب آسیب عروقی شوند. چون کللترال های اندام تحتانی کافی نیستند، ضربه های اندام تحتانی همراه با آسیب عروقی باید سریعا تشخیص و جراحی ترمیمی به موقع انجام گیرد، در غیر این صورت حیات عضو غیر قابل برگشت خواهد بود. هدف از این مطالعه بررسی نحوه درمان و پیش آگهی شکستگی درفتگی های اندام تحتانی همراه با آسیب عروقی بود.مواد و روش ها: مطالعه به صورت گذشته نگر از نوع مقطعی انجام شد. 16 نفر که همگی مرد بودند، ثبت شدند. موارد شکستگی دررفتگی های اندام تحتانی همراه با آسیب عروقی در مدت دو سال در دو مرکز آموزشی درمانی ارومیه مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: میانگین سنی بیماران 25±10.33 سال (50-15) بود و بیش از نیمی از مصدومین 20 سال یا کمتر سن داشتند. یازده نفر سوار موتور و با اتومبیل برخورد کرده یا واژگون شده بودند. در 11 نفر زمان بین سانحه و جراحی 6 ساعت و بیشتر بود. شکستگی ها در 7 مورد فمور، 3 مورد پروگزیمال تی بیا، 1 مورد سر فیبولا بودند. یک مورد نیز دررفتگی زانو بود. آسیب های عروقی در 7 نفر پوپلیتیال، 5 مورد فمورال و 4 مورد تی بیال بودند. برای فیکساسیون شکستگی ها در 8 مورد از فیکساتور خارجی استفاده شده، 3 مورد با پلاک زاویه دار و بقیه کنسرواتیو درمان شده بودند. عروق فمورال و پوپلیته با گرافت صافن و تی بیالیس پوستریور با بخیه انتها به انتها ترمیم شده بودند.نتیجه گیری: اکثر بیماران ترومای اندام تحتانی با آسیب عروق از شهرهای مختلف استان اعزام شده بودند و به علت طولانی شدن زمان ایسکمی، علی رغم درمان مناسب در 5 مورد (30%) منجر به قطع عضو شدند.

شکستگی کف اربیت (Blowout FRACTURE) به شکستگی گویند که در کف اربیت بدون شکستگی ریم ایجاد شده باشد و گاهاً بافت چربی به داخل سینوس ماگزیلا پرولاپس شده و علایم چشمی ایجاد می نماید. علایم بالینی شامل اکیموز پلک، دیپلوپی، محدودیت حرکت چشم، انوفتالموس و گاهی کاهش حس در مسیر توزیع عصب اینفرااربیتال می باشد. مورد معرفی شده دچار شکستگی کف اربیت به دنبال تروما بود که باعث اکیموز پلک، دیپلوپی، انوفتالموس و محدودیت حرکت چشم در نگاه به بالا شده بود. در CT Scan کرونال از نوع High Resolution شکستگی کف اربیت و پرولاپس بافت چربی به داخل سینوس ماگزیلا مشهود بود ولی علایمی از شکستگی لامینا پاپیراسه وجود نداشت. سپس بیمار توسط آندوسکوپ و با اپروچ ترانس نازال تحت عمل جراحی قرار گرفت و جهت بیمار انتروستومی میدل مثاتوس وسیع ایجاد شده و سپس قطعات شکسته کف اربیت جابجا شده و بافت چربی و پریوست اربیت به محل اولیه برگردانده شده و کف اربیت ترمیم و سوند فولی به مدت 14 روز در سینوس ماگزیلا گذاشته و کاف آن باد شد که در CT Scan بعد از جراحی بهبودی کلنیکی تأیید گردید. به نظر می رسد این نوع جراحی با توجه به دید عالی به محل کف اربیت و خونریزی کمتر و عدم گذاشتن مواد خارجی مثل سیلاستیک و غیره. روش بهتری نسبت به اپروچ های ترانس اربیتال یا ترانس انترال باشد.