در این مقاله اثر نشاندن Co به جای Fe بر ساختار بلوری Nd6Fe13Cu و خواص مغناطیسی و مغناطوالاستیکی این ترکیب ها بررسی شده است. ترکیب های سه تایی خاکی نادر (2 و 1، Nd6Fe13-xCoxCu (x=0 سنتز و با استفاده از پراش پرتو X بررسی شدند. نتایج نشان داد که نمونه ها ساختار چند فازی به خود می گیرند. در اثر جانشانی اتم Co، فاز دوم  Nd2Fe17، Nd2Fe17-yCoy و Nd2Fe17-zCoz به ترتیب در نمونه های 2 و 1، x=0 تشکیل شد، ازاین رو پارامتر شبکه، کاهش و دمای کوری افزایش می یابد. در نمونه Nd6Fe13-xCoxCu(x=1) به سبب حضور فاز فرومغناطیسی Nd2Fe17-yCoy، تغییر ناهمسانگردی و افزایش اثرات تبادلی مشاهده شد. اثرات نظم مغناطیسی بلند- برد پیش از دمای نیل در منحنی دمایی مغناطوتنگش خودبه خودی مشاهده شد. اندازه گیری های مغناطوتنگش در راستای موازی (l1) و عمود (lt) بر میدان با استفاده از روش پیمانه کرنشی انجام پذیرفت. در ناحیه میدان های کم، تنش های مغناطوتنگشی کوچک است و با افزایش میدان افزایش می یابد. در واقع مراکز قفل شدگی قوی اتم های Nd با ایجاد ناهمسانگردی مغناطوبلوری بزرگ مانع از حرکت آسان دیواره حوزه ها می شود. از طرفی در نمونه x=0 در دماهای کم سهم زیرشبکه خاکی نادر غالب است که با افزایش دما سهم زیرشبکه Fe افزایش می یابد.

در این پژوهش از روش آسیابکاری مکانیکی، توسط دستگاه آسیاب پر انرژی گلوله ای اسپکس (SPEX) برای ایجاد پوشش آلومینیوم بر روی سطح فولاد ساده کربنی (CK 45) استفاده شد. بدین منظور گلوله های به قطر 4 میلی متر از جنس فولاد سخت بلبرینگ با مقدار وزنی 50 گرم، پودر آلومینیوم تجاری با درجه ی خلوص 99/99 درصد، با اندازه ی ذرات کوچکتر از 150 میکرومتر و مقدار وزنی 5 گرم به همراه زیر لایه های فولاد ساده کربنی (CK 45) در ابعاد 8×8 میلی متر و به ضخامت 3 میلی متر در محفظه ی آسیاب ریخته شدند. آسیابکاری در زمان های مختلف بین 10 دقیقه تا 30 ساعت در دمای محیط انجام گردید، سپس نمونه ها در زمان های مختلف 2، 4، 6، 8، 10 و 30 ساعت در دمای ثابت 550 درجه ی سانتی گراد در شرایط خلاء تحت عملیات حرارتی قرار گرفتند تا نحوه ی تشکیل ترکیبات بین فلزی FeAl مشخص شوند و تاثیر زمان عملیات حرارتی بر خواص پوشش از قبیل چسبندگی، تغییرات فازی، ضخامت لایه ی ترکیبات بین فلزی و سختی بررسی شد. به منظور مشخصه یابی و بررسی مورفولوژی پوشش تولید شده، نمونه ها تحت آزمون های پراش پرتوی ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، آنالیز عنصری نقطه ای و خطی (EDS) و همچنین ریز سختی سنجی قرار گرفتند. نتایج بدست آمده نشان داد بهترین پوشش از نظر خواص ساختاری و یکنواختی سطح پس از 80 دقیقه آسیابکاری ایجاد می شود. نتایج عملیات حرارتی در دمای ثابت 550 درجه ی سانتی گراد به مدت زمان 30 ساعت نشان داد، که فصل مشترکی میان پوشش آلومینیوم و زیر لایه ی فولادی تشکیل شده از مقدار ضخامت در حد 28 میکرومتر برخوردار است. همچنین آزمون ریز سختی سنجی بر روی نمونه های پوشش داده شده انجام شد و نتایج حاصل از آن نشان داد که پوشش پس از 80 دقیقه آسیابکاری، قبل از عملیات حرارتی دارای مقدار سختی پائین در حد 75 ویکرز بوده که بعد از انجام عملیات حرارتی به مدت زمان 30 ساعت، مقدار سختی پوشش در فصل مشترک Fe/Al به 471 ویکرز افزایش یافت که ناشی از تشکیل ترکیبات بین فلزی در فصل مشترک پوشش/ زیرلایه است.

در این مقاله سعی شد تا تاثیر افزایش سیلسیم بر واکنش های تولید ترکیبات آلومیناید تیتانیم از مواد اولیه TiO2 و Al بررسی شود. سیلسیم از یک طرف دارای یوتکیتک با آلومینیم است و می تواند دمای ذوب آن را کاهش دهد که این امر به دلیل تعیین کننده بودن مرحله ذوب آلومینیم در تشکیل ترکیبات آلومیناید تیتانیم اثرگذار باشد. از طرف دیگر به دلیل تولید ترکیب Ti5Si3 قادر است در افزایش مقاومت به اکسیداسیون ترکیبات و کامپوزیت های حاوی آلومیناید تیتانیم موثر باشد. لذا در این تحقیق سعی شد با افزودن مقادیر متفاوتی از سیلسیم پودری به مواد اولیه پودری TiO2 وAl و حرارت دادن آن در دمای ºC950 بررسی شود که آیا افزودن سیلسیم پودری می تواند به تشکیل فاز مقاوم در برابر اکسیداسیون Ti5Si3 کمک کند. همچنین این فاز در چه نسبتی از مواد اولیه و با چه مورفولوژی ایجاد می شود. نتایج نشان داد که وقتی سیلسیم در مقادیر کم به سیستم افزوده می شود (نسبت 1/0) نه تنها تاثیر مثبتی بر انجام واکنش ها ندارد که جلوی تشکیل ترکیبات آلومیناید تیتانیم را نیز می گیرد. با بیشتر شدن درصد آن هم به تشکیل این ترکیبات آلومیناید تیتانیم می کند و هم منجر به تشکیل فاز Ti5Si3 می شود (نسبت 28/0). این فاز با بیشتر شدن درصد سیلسیم از مورفولوژی گسسته به حالت پیوسته تغییر فرم پیدا می کند (نسبت 6/0). با افزایش بیشتر میزان سیلسیم (نسبت 1)، فاز TiSi2 تشکیل می شود که با ساختار رشته ای شکل در سراسر نمونه پراکنده می شود.

هدف از این تحقیق، بررسی تاثیر ترکیبات بین فلزی بر استحکام جوش های اصطکاکی تلاطمی نقطه ای آلومینیم- فولاد بوده است. متغیرهای فرایند، سرعت چرخشی و زمان ماند ابزار بودند. بررسی های ریزساختاری فصل مشترک اتصال توسط میکروسکوپ های نوری و الکترونی روبشی انجام پذیرفت. نتایج آزمون کشش-برش نشان داد که در تمامی سرعت های چرخشی مورد استفاده، استحکام اتصالات با افزایش زمان ماند، افزایش می یابد. علاوه بر این، در زمان های ماند مشابه، سرعت های چرخشی بالاتر منجر به دست یابی به اتصالات مستحکم تری گردید. مشاهدات ریزساختاری فصل مشترک اتصال، نشان داد که رشد ضخامت لایه بین فلزی تا 5 میکرومتر منجر به افزایش استحکام جوشها می گردد.

ترکیب جاذب بین فلزی نانو ساختار Zr3Co به صورت پودر، به دلیل داشتن سطح ویژه بالا، نسبت به جاذب های پوششی و بالک دارای ظرفیت بالای جذب گازهای فعال بخصوص گاز هیدروژن می باشد. در این تحقیق ترکیب بین فلزی نانوساختار Zr3Co به روش آلیاژسازی مکانیکی از پودر عناصر اولیه تولید گردید. در فرآیند تولید، نسبت گلوله به پودر 1:15 و سرعت چرخش کاپ آسیاب سیاره ای rpm300 در نظر گرفته شد. پس از 16 ساعت آسیاکاری، پودر با دانه بندی آمورف، با ترکیب مورد نظر بدست آمد. تغییرات فازی، مشخصات ریز ساختاری و مکانیزم تشکیل ترکیب Zr3Co در اثر فرایند آلیاژسازی مکانیکی با استفاده از پراش اشعه ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، آنالیز EDS و میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که پس از گذشت زمان بهینه آلیاژسازی مکانیکی و نیز اعمال فرایند فعالسازی مناسب، پودر ترکیب بین فلزی Zr3Co با کریستالیت هایی با اندازه 10 تا 20 نانومتر بدست آمد. بررسی ها نشان داد که در مرحله اول، ترکیب بین فلزی Zr3Co به واسطه نفوذ اتم های کبالت در ساختار زیرکونیوم در اثر آلیاژسازی مکانیکی تشکیل می گردد. سپس در مرحله دوم با اعمال فرایند فعالسازی بهینه، شکل گیری و رشد ترکیب بین فلزی Zr3Co در اثر نفوذ اتمهای زیرکونیوم و کبالت، ادامه می یابد.