لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

معاملات دولتی فرایند تامین کالا و خدمات عمومی از سوی دولت ها برای بخش خصوصی است. انجام این فرایند از مراحل مختلف تشکیل شده است و به دلیل تعارض منافع بخش عمومی و خصوصی نسبت به فساد و سوء استفاده مالی در وضعیت آسیب پذیرتری قرار دارد. در این راستا از جمله موضوعات مطرح شده در سطح جهانی، سلامتی در معاملات دولتی است که به معنای استفاده از منابع عمومی در راستای منفعت عمومی است. با توجه به اهمیت معاملات دولتی در اقتصاد سازمان های دولتی، نهادهای عمومی و آسیب پذیری مراحل مختلف تامین کالاها و خدمات عمومی، حفظ سلامتی و پیشگیری از خطرها و تهدیدات وارده بر معاملات دولتی ایجاب می کند اصول و ساز و کارهای پیش بینی تا مصرف منابع مالی دولت به گونه بهینه صورت گیرد. در مقاله حاضر مفهوم و مبانی سلامتی، معاملات دولتی، اصول، معیارها و رویکردهای حاکم بر ارتقای سلامت در معاملات دولتی بررسی شده و هدف این تحقیق بررسی سلامتی در معاملات دولتی و نقش اصول حاکم بر آن در حفظ و ارتقای سلامتی در رسیدن به اهداف معاملات دولتی است.

1در سال های اخیر، یکی از موضوعات مورد پژوهش در حوزه ی امنیت محاسبات برون سپاری شده، راستی آزمایی صحت اجرای محاسبات برون سپاری شده است. محاسبات برون سپاری شده، بر روی داده های دریافتی از یک یا چند منبع داده قابل اجرا می باشند. در حال حاضر روش های محدودی برای محاسبات برون سپاری شده با منابع داده توزیع شده ارایه شده اند.  راه حل های ارایه شده در این حوزه جهت راستی آزمایی صحت اجرای انواع توابع، توابع تجمعی، توابع خطی و توابع چند جمله ای در سه دسته اصلی محاسبات وارسی پذیر، احرازکننده های اصالت همریخت و روش های ارایه شده برای کاربرد خاص )نظیر پایگاه داده های برون سپاری شده، شبکه های حسگر بی سیم و سامانه های مدیریت جریان داده( قرار می گیرند. در این مقاله روش های مختلف ارایه شده برای راستی آزمایی صحت اجرای محاسبات و به طور دقیق تر روش های ارایه شده برای راستی آزمایی نتایج پرسمان های استفاده شده در سامانه های مدیریت جریان داده مرور و مقایسه شده اند.

این پژوهش به دنبال بررسی نقش تاریخ نگاری در حفظ تمامیت ارضی ایران است. فرضیه نویسنده این است که اولاً، تاریخ نگاری در تمام دوره های تاریخ ایران، مهم ترین ابزار برای بازتولید و زنده نگاه داشتن هویت سرزمینی ایران بوده است. ثانیاً، تاریخ نگاری با تقویت ملی گرایی منجر به افزایش اهمیت تمامیت ارضی ایران در نزد کارگزاران و افکار عمومی شده است. با شروع حکومت قاجار، دورانی از درگیری با دو قدرت بزرگ جهان آغاز شد که در سراسر قرن نوزدهم ادامه یافت که در نتیجه آن، بخش­ های بزرگی ازسرزمین های ایران از آن جدا شدند. در تمامی این تحولات و درگیری ها، دیوانیان ایران در کنار به کار گرفتن فنون دیپلماسی نوین، استنادشان اغلب بر شواهد تاریخی استوار بود و بر این اساس، از تاریخ نگاری برای احقاق حقوق سرزمینی ایران می­ کوشیدند. این موجب شد پس از جنگ جهانی اول که تمامیت ارضی ایران به مخاطره افتاد، نخبگان ایرانی با استفاده از تجربیات قبلی، تاریخ را در ابعاد بیشتری مورد استفاده قرار دهند و از آن به عنوان ابزاری برای حفظ تمامیت ارضی ایران استفاده کنند.