جنس Diglyphus Walker, 1844 (Hymenoptera: Eulophidae) با دو گونه شامل Diglyphus sabulosus Erdös, 1951 و D. isaea Walker, 1838 پیش از این از عراق گزارش شده است. در طی تحقیقی که در استان بصره واقع در جنوب عراق صورت گرفت، در سال 2022 با استفاده از تور حشره گیری و تله لگنی زرد نمونه هایی از مزارع یونجه (Medicago sativa L.) جمع آوری شدند. در نتیجه، دو گونه شامل D. isaea Walker, 1838 و D. sabulosus Erdös, 1951 شناسایی شدند که گونه اخیر یک گزارش جدید برای فون عراق است. یک کلید شناسایی مصور برای شناسایی گونه های Diglyphus در عراق همراه با مشخصات مورفولوژیکی مورد کاربرد در شناسایی گونه ها و تصاویر مربوطه فراهم شدند. همچنین، نقشه پراکنش گونه ها در عراق ارایه شد.

حمله آمریکا به عراق در مارس 2003 که به سقوط رژیم بعثی منجر شد، سرآغاز دوران جدیدی در روابط ایران با این کشور بود. فروپاشی حکومت صدام حسین، فرصتی استثنایی برای جمهوری اسلامی پدید آورد تا قدرت سیاسی و فرهنگی خود را در عراق گسترش بخشد. نفوذ ایران هم در بعد دیپلماسی رسمی و روابط صمیمانه با دولت جدید عراق مشهود بود و هم در بعد فرهنگی و غیررسمی که به قدرت نرم موسوم است. ایران با بهره گیری از قدرت نرم، ظرفیت های فرهنگی خویش را برای تسخیر افکار عمومی شهروندان عراقی به کار برد. در این مقاله با ترکیب متغیرهای دیپلماسی رسمی و غیررسمی به تشریح قدرت هوشمند ایران در این کشور می پردازیم. سوال اصلی تحقیق این است که تهاجم آمریکا به عراق چه فرصت هایی را از منظر قدرت هوشمند برای سیاست خارجی ایران پدید آورده است؟ فرضیه ابتدایی نیز چنین است که دولت برآمده در این کشور با توجه به سوابق مشترک تاریخی، دینی و فرهنگی به سوی تهران گرایش پیدا کرد و به منطقه نفوذ ایران تبدیل شد.

عده ای از پژوهشگران و صاحب نظران سیاسی، فدرالیسم را موثرترین شیوه برای حل معضل تاسیس دولت – ملت در جوامعی می دانند که با چند گونگی های ساختاری از قبیل قومی، نژادی و مذهبی مواجه هستند.کشور عراق نیز از آن جا که کشوری چند قومی و چند مذهبی است، هم بر اساس ماده چهار قانون اساسی موقت و هم بر اساس ماده اول قانون اساسی دائم، فدرالیسم را به عنوان شکل حکومتی خود برای دوران پس از سقوط صدام انتخاب کرده است. با این وجود، نوعی حالت پروبلماتیک و معضل مانند در مورد آینده فدرالیسم در عراق وجود دارد و علت آن وجود بدعت گذاری ها و پاره ای از ابهامات در قانون اساسی عراق و همچنین معضلات حقوقی و عملی است که در مورد فدرالیسم در عراق وجود دارد.مقاله حاضر به بررسی این ابهامات و بدعت گذاری ها پرداخته و از سوی دیگر نشان می دهد که عدم بهره گیری از تجارب مثبت و موفق سایر سیستم های فدرال و وجود مشکلات عملی همچون وضعیت جغرافیایی – سرزمینی؛ معضل توزیع ثروت اقتصادی و معضلات ناشی از وجود گفتمان های رقیب در خصوص جایگاه کردستان باعث شده است که فدرالیسمی لرزان در عراق جریان یابد و فدرالیسم با مشکلات و چالش های عدیده ای مواجه شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی منتشر شده است، لطفا برای مشاهده مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده مقاله های این شماره اینجا را کلیک کنید.

عراق آینده، برآیندی از وضعیت کنونی و گذشته این کشور، نوع بازیگری و تمایلات بازیگران موثر اعم از داخلی و خارجی، فرصت ها و تهدیدات پیش روی و آسیب پذیری ها و مزیت های آن در عرصه داخلی و منطقه ای است. در این چارچوب، مقاله حاضر به تخمین راهبردی عراق آینده می پردازد و این مهم را از خلال نقد سناریوی ایده آلیستی امکان پذیر می داند. این سناریو، شامل وضعیتی است که قانون اساسی عراق جدید، در قالب نوعی هدف گذاری راهبردی برای آینده این کشور ترسیم کرده و شامل دو هدف دموکراسی سازی در داخل و صلح طلبی در سیاست خارجی است. نویسنده برای نقد این سناریو از رویکرد ساختاریابی سود می جوید و از خلال این نقد، به برآورد استراتژیک عراق آینده می پردازد. مطابق این رویکرد، واقعیات ساختاری عراق در چارچوب تاریخ، جغرافیا، فرهنگ و اقتصاد سیاسی این کشور، موجب محدودیت  سناریوی ایده آلیستی و کشاکش میان آرمان ها و واقعیات در عراق آینده می شود.

بعد از حمله گروه تروریستی داعش به عراق و سوریه، برخی از ساختارهای اجتماعی، سیاسی پایدار شهرهای اشغال شده، متاثر از اشغال، در معرض دگرگونی و گاه فروپاشی قرار گرفتند. واکنش مردم چه هنگام اشغال و چه پس از آزاد سازی (که هیچ نوع سابقه تاریخی اشغال به این شکل را نداشتند)، بسیار متفاوت بوده است. این مقاله با استفاده از روش کیفی توصیفی-تحلیلی به دنبال پاسخ به این سوال است که آیا چگونگی عملکرد دولت و شکاف های مرتبط با نیروهای اجتماعی بر میزان پذیرش و اقبال یک جامعه از جریان های بنیاد گرایی مانند داعش موثر هستند؟ . نتایج بررسی پیشینه ی تاریخی شهر فلوجه در عراق چه در هنگام اشغال و چه پس از آزادسازی، نشان می دهد که فعال شدن شکاف مذهبی و شکاف بین جامعه ی فلوجه و دولت مرکزی، هم گرایی گروه ها و بازیگران غیر دولتی مانند باقی ماندگان حزب بعث و گروه تروریستی القاعده، در کنار ضعف دولت مرکزی یا به عبارتی فروماندگی این دولت، از جمله دلایلی هستند که بستری مناسب را برای اشغال داعش فراهم آورده است. سابقه جنایات آمریکا در زمان اشغال فلوجه در 2004م، عدم مشروعیت آمریکا و هم پیمانانش از طرفی و دست نشانده دانستن دولت وقت عراق، ارتش و سایر نیروهای امنیتی از سوی مردم هم از جمله عواملی بود که مردم را برای پذیرش بیشتر داعش آماده کرده بود.