این مقاله همبستگی میان بازنمایی وجوه مختلف گفتار و اندیشه را در متون روایی بررسی، و بر سخن غیرمستقیم آزاد تاکید می کند. پس از اشاره به بازنمایی گفتار و اندیشه از نظر ژنت، در بخش میانی مقاله، به وجوه رنگارنگ گفتار و اندیشه از محاکاتی ترین تا خودگوترین حالت اشاره، و همبستگی میان این وجوه در پرتو آرا و نظریات صاحب نظران بررسی می شود. در ادامه از میان این وجوه، بر سخن غیرمستقیم آزاد تمرکز می شود و آرای نظریه پردازان از بالی تا چتمن، تولان و سرانجام مک هیل با اشاره به نمونه های داستانی مرور می شود. در پایان، این نتیجه به دست می آید که وجوه اندیشه و گفتار، سخنان و افکار اشخاص داستانی و نیز راوی را بازتاب می دهد و سخن غیرمستقیم آزاد به سبب ماهیت دوپهلوی خود، به ابهام هنری و نیز کنایه دامن می زند.