لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: کارکنان مسئول حمل و جابه جایی بیماران در بیمارستان در معرض خطر بروز ناراحتی های اسکلتی-عضلانی هستند. این مطالعه با استفاده از روش MAPO و نرم افزار 3DSSPP به منظور تخمین بار مکانیکی واردشده به کمر کارکنان دارای فعالیت حمل بیمار انجام شد. مواد و روش ها: در مرحله اول، بخش های بیمارستان و تعداد کارکنانی شناسایی شد که به صورت دستی بیماران را جابه جا می کردند و با شاخص MAPO ارزیابی شدند. به منظور شناسایی و ارزیابی عوامل خطر مؤثر در ایجاد آسیب های کمر در کارکنان از نرم افزار 3DSSPP استفاده شد. تحلیل نتایج با نرم افزار SPSS(version 26) و روش های آمار توصیفی، آزمون کای دو و آزمون های همبستگی انجام شد. یافته ها: شرکت کنندگان 24 نفر، شامل 21 مرد و 3 زن با میانگین سنی 35. 6 سال بودند. طبق نتایج نرم افزار 3DSSPP در 37. 5 درصد از افراد برآورد آسیب به لیگامنت بیشتر از حدود مجاز بود. نیروی فشار واردشده بر دیسک مهره های L4/L5 و L5/S1 به ترتیب در 58. 3 و 62. 5 درصد از افراد بیشتر از حد مجاز بود. همچنین بر اساس آزمون آماری پیرسون، بین نتایج روش های MAPO و 3DSSPP همبستگی معنی داری وجود دارد. نتیجه گیری: برای کاهش ابتلا به اختلالات اسکلتی-عضلانی و به حداقل رساندن آن لازم است عوامل مؤثر در جابه جایی بیمار مانند ابزار و تجهیزات کمکی، عوامل محیطی و آموزش بهبود یابد و عوامل مؤثر بر اختلالات، حذف یا اصلاح شود.

مقدمه: اختلالات اسکلتی- عضلانی از مشکلات بهداشتی مهم در پرستاران است. از جمله دلایل مهم در کارکنان پرستاری وظایف جابجایی بیمار می باشد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی خطر ابتلا به اختلالات اسکلتی- عضلانی در بخش های بیمارستانی با استفاده از شاخص (Movement and assistance of hospital patient) MAPO بود.روش ها: این مطالعه به صورت توصیفی و مقطعی در بین 200 نفر از پرسنل پرستار شاغل در 30 بخش، 5 بیمارستان مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از پرسش نامه های ویژگی های دموگرافیک،  Nordicو چک لیست شاخص MAPO جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و Excel انجام شد.یافته ها: میانگین ساعات کار در روز برای هر دو گروه مرد و زن 7.31±0.46 ساعت بود. بر اساس یافته ها، بین جنس، سن، سابقه کاری، شغل،  (Body mass index) BMIو ورزش کردن با اختلالات مربوط به اندام ها از لحاظ آماری رابطه معنی داری وجود داشت (P<0.05). در شاخص MAPO،  21.1درصد از افراد مورد بررسی در ناحیه 1 یا ریسک خطر قابل اغماض یا چشم پوشی، 52.6 درصد در ناحیه 2 یا برنامه های مداخله ای میان مدت و بلند مدت و در نهایت، 26.3 درصد در ناحیه 3 یا مداخله ای فوری و بهبود شرایط محیطی قرار داشتند.نتیجه گیری: میزان شیوع اختلالات اسکلتی- عضلانی در میان پرسنل پرستاری بالا است. جهت کاهش اختلالات مذکور، پیشنهاد می گردد که تجهیزات مدرن لازم برای جابجایی بیماران خریداری و نحوه صحیح استفاده از این تجهیزات به پرسنل آموزش داده شود و تعداد نیروی کافی در هر بخش استخدام گردد تا از وارد آمدن فشار ناشی از کمبود نیروی کاری بر افراد کاسته شود.

پیشرانه های جامد مرکب به علت برخورداری از مزایایی همچون دانسیته بالا، ایمپالس ویژه بالا و امکان تولید گرین های بزرگ، کاربردهای گسترده ای در صنایع موشکی دارند. این پیشرانه ها از سه جزء اصلی اکسیدکننده، سوخت و پیونددهنده تشکیل شده اند. در سال های اخیر، رزین پلی بوتادی ان با گروه انتهایی هیدروکسیل (HTPB) با توجه به خواص مکانیکی مناسب و امکان بارگذاری بار جامد بالا (88 تا 90 درصد بار جامد شامل Al و AP) بیشتر در این پیشرانه ها مورد استفاده قرار گرفته است. داشتن خواص مکانیکی مناسب یکی از مهمترین پارامترها جهت عملکرد مناسب موتور می باشد. در این تحقیق، ضمن بررسی تاثیر زنجیر گستران T313 و عامل پیوندی MAPO بر خواص مکانیکی سوخت، ضرورت وجود این ماده در فرمولاسیون سوخت و دلایل استفاده همزمان MAPO و T313 مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. جهت ارزیابی این موضوع، فرمولاسیون هایی از پیشرانه با درصدهای مختلف MAPO و T313 ساخته شده و عمر کاربری، خواص مکانیکی و دانسیته نمونه ها مورد بحث و بررسی قرار گرفته اند. با توجه به نتایج حاصل شده، می توان نتیجه گرفت که اولا میزان MAPO و T313 بایستی در مقدار بهینه استفاده شود و ثانیا این ترکیبات تاثیر زیادی بر خواص ریولوژی و مکانیکی ایفا می نمایند.

عامل های پیوند ی یکی از مهم ترین افزودنی های مورد نیاز در تولید پیشرانه های جامد مرکب می باشد. این ترکیب ها باعث افزایش چسبندگی میان رزین پلیمری و اکسید کننده و بهبود ویژگی های مکانیکی-فیزیکی و افزایش در بارگذاری جامد (فیلرپذیری) پیشرانه ها می شوند. در این مطالعه، نخست حد واسط 2-متیل آزیریدین از ترکیب 1-آمینو 2-پروپانول با ارایه روشی نوین و با راندمان 51% سنتز شد. حد واسط ایزوفتالوئیل کلرید نیز از کلره کردن ایزوفتالئیک اسید با تیونیل کلرید (SOCl2)در محیط بازی تهیه شد. سپس از واکنش 2-متیل آزیریدین و ایزوفتالوئیل کلرید در محیط بازی، ترکیب 1، 1-ایزوفتالوئیل بیس (2-متیل آزیریدین)، HX-752، با راندمان 93% سنتز شد. 5 ترکیب دیگر از عامل های پیوندی، همانند HX-752 و MAPO نیز (با استفاده از پای پریدین و دی اتیل آمین به جای ترکیب 2-متیل آزیریدین) با راندمان های مناسب به عنوان عامل پیوندی ایمیدی سنتز شدند. ساختار حد واسط ها و فراورده های سنتزی با طیف بینی 1H-NMR، 13C-NMR و FT-IR و انجام آزمایش های فیزیکی مانند تعیین دمای ذوب و. . . مورد تأیید قرار گرفت.