بخش پنجم: در این بخش ساختار نوکلئوتید، کدهای ژنتیک، ساختار DNA و RNA، ساختار ژن، ساخت پروتئین، جهش (موتاسیون) و انواع آن، اصول مهندسی ژنتیک خیلی مختصر یادآوری شده است.

با بهره گیری از تکنولوژی زراعت ملکولی (molecular farming) توانسته ایم گیاهان را به بیوراکتور، برای تولید پروتئین های نوترکیب ارزان قیمت، با ارزش افزوده بالا تبدیل کنیم. این تکنولوژی موفقیت هایی در زمینه تجاری سازی چند محصول اولیه بدست آورده و محصولات نو ترکیب متعدد دیگری فازهای نهایی تولید را می گذرانند. طی ده سال گذشته بیش از 100 پروتئین نوترکیب در گیاهان تراریخت تولید شده و یا در حال تولید می باشد. گیاهان دارای مزایای زیادی نسبت به سایر سیستم های بیانی، بویژه از نظر اقتصادی، ایمنی، عملیات اجرایی و تولید می باشند. اما به هر حال مشکلاتی هم در پیش رو جهت استفاده از گیاهان به عنوان رآکتورهای زیستی وجود دارد که باید برطرف شوند. از جمله این عوامل مهم: کیفیت محصول نهایی، تخلیص و فرآوری ماکرومولکول های دارویی مشتق شده از گیاهان و همچنین ایمنی زیستی می باشد. در این بررسی سعی شده علاوه بر مرور زراعت مولکولی در جهان، به مواردی از موفقیت های حاصل شده در این زمینه در ایران شاره گردد. طی بیش از 8 سال تحقیق در زمینه کشاورزی ملکولی در ایران به ویژه در دانشگاه تربیت مدرس، می توان به بخشی از این موفقیت ها اشاره نمود که عبارتند از: 1- تولید آنتی بادی تک دومینی VHH در گیاهان توتون و کلزا 2- تولید پروتئین نو ترکیب tPA در توتون 3- بیان ژن اینترفرون گامای انسانی در کلزا و توتون 4- انتقال ژن لوسیفراز کرم شبتاب به کلزا، توتون، بنفشه آفریقایی و ... مواردی از موفقیت های حاصل است. پروژه های ارزشمند دیگری در زمینه انتقال ژن به کلروپلاست گیاهانی مانند توتون و کاهو در حال اجرا است که بحمدا... به موفقیتهای اولیه خوبی رسیده اند. در پروژه انتقال ژن پروانسولین به کلروپلاست، پس از تهیه سازه کلروپلاستی حاوی ژن پروانسولین، با استفاده از روش بیولستیک ژن هدف به کلروپلاست گیاه توتون منتقل گردید. سلولهای تراریخت روی محیط اسپکتینو مایسین باززایی و گیاه کامل بدست آمد. گیاهان حاصله با استفاده از آغازگرهای اختصاصی و روش PCR بررسی شدند که اکثر گیاهان باززایی شده تراریخت بودند.

سابقه و هدفهپاتیت C، شایع ترین بیماری ویروسی قابل انتقال از طریق خون، در میان معتادان تزریقی می باشد. در مطالعه حاضر یک روش تکثیر اسید نوکلئیک هم دما(NASBA)  در ترکیب با روش Real-time بر اساس پروب Molecular Beacon برای ردیابی ویروس HCV مورد استفاده قرار گرفت.مواد و روش هادر یک مطالعه تجربی، طراحی جفت آغازگر و پروب برای ناحیه حفاظت شده 5’NCR ویروس HCV به طول 241 bp با نرم افزارهای اختصاصی انجام شد. در مقایسه با نمونه استاندارد، حساسیت تشخیص حضور RNA ویروس تا 500 copies/ml در %100 موارد قابل آشکارسازی بود.یافته هادر مطالعه انجام شده، تنها یک نمونه مثبت سرولوژیک از نظر HCV با روش NASBA منفی شد، لذا حساسیت کلینیکی واکنش 96.6% بود. هم چنین توالی یابی در پایگاه NCBI Nucleotide Blast نشان داد اختصاصیت آنالیتیکی روش 100% بوده و با ژنوم هیچ یک از ویروس ها یا توالی ژنوم انسان تداخلی نداشته است. بررسی 10 نمونه منفی از نظر سرولوژی با روش جدید طراحی شده، نشان دهنده اختصاصیت کلینیکی 100% بود.نتیجه گیریدر نهایت، روش NASBA Real-time به علت داشتن طبیعت هم دما، سرعت و تکثیر اختصاصیRNA ، روش بسیار مناسبی بوده و می تواند کاربرد وسیعی در تشخیص سریع ویروسHCV  در نمونه های پلاسما داشته باشد.

ارتباط فیلوژنتیکی 11 گونه متعلق به Medicagoid Trigonella و 6 گونه متعلق به Trigonella غیر Medicagoid، یک گونه از هر کدام از جنس های Medicago و Melilotus با استفاده از توالی منطقه ITS با روش ماکزیمم پارسیمونی وبایسین قبلاً انجام شد. در این مقاله بررسی های ریختی دانه توسط میکروسکوپ الکترونی اسکنینگ و استریومیکروسکوپ انجام گرفت. نتایج بدست آمده از ریخت شناسی دانه با نتایج حاصل از مطالعات ITS همخوانی دارد و گونه های Medicagoid Trigonella در یک دندروگرام با حمایت بالا قرار گرفته و منوفیلتیک هستند. همچنین نتایج مطالعات مورفولوژی دانه قرار گرفتن گونه های بخشه های Bucerates وLunatea متعلق به گروه Medicagoid Trigonella در دو زیر خوشه نزدیک به هم را تایید می کند. در هردو مطالعه انجام یافته گونه Medicago radiata به عنوان گروه خواهری گونه های مورد مطالعه در نظر گرفته شد. این نتایج هماهنگی نتایج مورفولوژیکی و مولکولی را در حل اختلافات تاگزونومیکی بیان می دارد.

ایران یکی از مهم­ترین مراکز تنوع ژنتیکی گیاه یونجه در جهان می باشد و انواع مختلفی از آن در کشور وجود دارد. تأیید اصالت توده ها و ارقام یونجه از این لحاظ که تنوع ژنتیکی در این گیاه می تواند تأثیر مستقیمی بر عملکرد و کیفیت علوفه و بذر داشته باشد، از اهمیت ویژه ای برای کشاورزان و تولیدکنندگان بذر برخوردار است. در این راستا در مطالعه حاضر، توسعه روشی برای شناسایی و تفکیک مهمترین توده های یونجه زراعی ایران به­وسیله نشانگرهای ریزماهواره مورد توجه قرار گرفت. به­منظور تسهیل تمایز و تفکیک توده های یونجه مورد نظر، آلل های اختصاصی و یا به­عبارت بهتر ژنوتیپ آللی اختصاصی برای هر توده شناسایی گردید. بدین منظور از نمونه های تصادفی حاوی 100 بذر از هر توده استفاده گردید که در نهایت از طریق 9 جایگاه ریزماهواره با استفاده از ژنوتیپ آللی اختصاصی شناسایی شده برای هر توده به وضوح تفکیک شدند. بیشترین قابلیت تفکیک متعلق به نشانگرهای MTIC233، BI90، ACT009، TC7، MTIC183، MS30، MTIC238 و AFCA11 بود. دورترین فاصله ژنتیکی مربوط به توده های 5-B و خارجی و هم­چنین توده های 29-N و خارجی و نزدیک­ترین فاصله مربوط به توده­های 27-G، 9-H و 21-R بود. با توجه به نتایج حاصل به­نظر می رسد توده های 9-H، 21-R، 27-G، 25-B، 5-B و 2-G دارای زمینه ژنتیکی مشترک و با شباهت بیشتری نسبت به بقیه توده ها می باشند. روش پیشنهادی در این مطالعه به­سادگی و در مدت کوتاه (یک تا دو روز) امکان شناسایی توده یونجه مورد نظر را بدون نیاز به استخراج DNA از برگ فراهم می نماید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.