یکی از عوامل وقوع مخاطرات محیطی، تغییر الگوی جریان آب سطحی در دشت­ های سیلابی به دنبال احداث شبکۀ­های پخش سیلاب است. هدف از این تحقیق، تهیه نقشه پهنه­ بندی مناطق آسیب­ پذیر ایستگاه پخش سیلاب دشت موسیان در استان ایلام بعد از اجرای پروژه آبخوان­داری در این دشت می­باشد. برای تهیه این نقشه، پنج عامل مؤثر در تغییر الگوی جریان شامل طبقات ارتفاعی، شیب، جهت جریان، سازندهای زمین ­شناسی و تغییرات کاربری اراضی مورد بررسی قرار گرفت. سپس در محیط GIS به هر طبقه از عوامل مذکور بر مبنای دامنه صفر تا 10 امتیاز داده شد و لایه­ های وزنی مربوطه ایجاد گردید. در ادامه با تلفیق لایه­ های وزنی ایجاد شده، نقشه پهنه­بندی آسیب­ پذیری منطقه بر مبنای 5 طبقه خیلی کم، کم، متوسط، زیاد و خیلی زیاد ایجاد شد. نتایج نشان داد مهمترین عامل تهدید و ایجاد خطر، تمرکز آبراهه­ ها در پشت خاکریزهای حساس به فرسایش است. همچنین محدوده مورد مطالعه از نظر آسیب ­پذیری شامل سه کلاس با ریسک متوسط، زیاد و خیلی زیاد است و به­ترتیب 16، 62 و 22 درصد سطح منطقه را شامل می­شود. عرصه پخش سیلاب و بالادست، مناطق خطرخیز و اراضی پائین­دست آن آسیب­پذیرترین قسمت ­های حوضه از نظر وقوع سیلاب و نهشته ­های رسوبی می­باشد.

در حوضه دشت موسیان آبراهه های متعددی وجود دارد که به طور مرتب مسیر جریان های سطحی را تغییر داده، خسارت های فراوانی برای ساکنین این حوضه به بار می آورد. یکی از روش های جلوگیری و یا کاهش خطرات تغییر الگوی جریان، مهار و پخش جریان های سطحی بر روی مخروط افکنه های نفوذپذیر، اجرای عملیات سازه ای و بیولوژیکی می باشد. بنابراین، دو هدف در این پژوهش دنبال می شود: اول، مقایسه تغییرات الگوی جریان دشت موسیان در عرصه پخش سیلاب و عرصه مجاور (شاهد) که هیچگونه اقدامات سازه ای و بیولوژیکی در آن انجام نشده است. دوم، ارزیابی تأثیر این تغییرات در دینامیک و کاربری اراضی منطقه می باشد. برای این منظور، از تصاویر ماهواره ای لندست هفت و هشت سنجنده های +TM، ETM، ETM به ترتیب مربوط به سال های 1376، 1380 و 1392 استفاده شد. همچنین، روابط بین کمیت های مورفولوژیکی در عرصه پخش و شاهد قبل و بعد از پخش سیلاب محاسبه شد. سپس، تأثیر تغییرات الگوی جریان در دینامیک و کاربری اراضی منطقه ارزیابی شد. نتایج به دست آمده نشان داد، عملیات سازه ای و بیولوژیکی عامل اصلی تغییر الگوی جریان در این دشت است. روابط بین کمیت های مورفولوژیکی قبل و بعد از پخش سیلاب نشان داد که شاخص تراکم زهکشی از 1. 5 به 0. 94 کیلومتر بر کیلومتر مربع و نسبت انشعاب از 3. 11 به 11. 45 تغییر یافته است، که بیان کننده ثبات الگوی جریان در عرصه پخش سیلاب نسبت به شاهد می باشد. کنترل و کاهش سیلاب، تغذیه متوسط سالانه 9. 1 میلیون مترمکعب، روند کاهشی میانگین نفوذپذیری در عرصه های پخش و شاهد به ترتیب نفوذ پایه 13. 57 و 17. 95 سانتی-متر بر ساعت، کاهش ذرات شن و افزایش ذرات رس و سیلت در عرصه پخش نسبت به شاهد، افزایش سطح زیرکشت در حدود 2410 هکتار، افزایش تولید علوفه 109 کیلوگرم بر هکتار، افزایش 254181 اصله درخت و تعداد 62 حلقه چاه از دیگر نتایج تأثیر تغییر الگوی جریان در دینامیک و کاربری اراضی منطقه موسیان است.

موضوع «ترک تحصیلی» در تمامی مقاطع رخ می دهد؛ اما در مقطع ابتدایی موضوعی چالش آور و بغرنج است. چرا که فرد از تحصیل و کسب پیشرفت های متعاقب زندگی محروم می ماند. بدین دلیل، پژوهش حاضر درصدد است با اتکای روش کیفی دلایل ترک تحصیل دانش آموزان مقطع ابتدایی را شناسایی کند. در این پژوهش، متناسب با ماهیت تحقیق از نمونه گیری هدفمند و تکنیک مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته استفاده شده است. حجم نمونه بر مبنای قاعده ی اشباع نظری تا 37 مصاحبه تعیین شد. همچنین، مشارکت کنندگان شامل دانش آموزانِ ترک تحصیل کرده و اولیای آنان بودند. کلیه ی مراحل جمع آوری داده ها با روش نظریه ی زمینه ای و سه مرحله ی کدبندی یعنی باز، محوری و گزینشی انجام شدند. در نهایت، هشت مقوله ی اصلی نسبت به موضوع حاضر شناسایی شد و در قالب یک مدل پارادایمی با مقوله ی مرکزی "فقر یکپارچه محیط روستایی به مثابه ی میدان ترک تحصیلی" تنظیم شده است. بر حسب یافته ها، «چالش های اقتصادی» با اشکال گوناگون به عنوان شرایط علّی شناسایی شد. همچنین زمینه هایی همچون «باورهای خاص فرهنگی» و «کشمکش های قومی/ قبیله ای» در کنار شرایط علّی بر پدیده مؤثر بوده اند. عوامل مداخله گر با سه مقوله ی «کژسامانی خانواده»، «فضای نامناسب تعاملی معلم/ شاگرد» و «فضای آموزشی درون و برون مدرسه» نیز به استراتژی ها و راهبردهایی همچون «غیبت های مکرر»، «عدم علاقه به درس خواندن» و «سرزنش نظام ارتقای تحصیلی» تحت مقوله ی آسیب های تحصیلی منجر شده است و در نهایت پیامدهایی از قبیل «بی فایده گی درس خواندن»، «بسندگی سواد» و «ترویج الگوی ترک تحصیل»، تحت مقوله ی "ناباوری به سواد " را در پی داشته است.

مقاله حاضر با هدف بررسی وضعیت آموزش مناطق محروم با مطالعه موردی منطقه موسیان و با استفاده از روش های کمی و کیفی انجام شده است. جامعه آماری شامل مدیریت، معاونین، کارشناسان اداری، راهبران و آموزگاران مقطع ابتدایی منطقه موسیان بود و حجم نمونه از طریق جدول مورگان و سرشماری (بخش کمی) و نیز با استفاده از معیار اشباع نظری (بخش کیفی) تعیین شد. روایی محتوایی پرسشنامه توسط کارشناسان مورد تأیید قرار گرفت و نیز پایایی پرسشنامه با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ از طریق نرم افزار SPSS، 79/0 تعیین شد. روایی داده ها و نتایج داده بنیاد از طریق تأیید شرکت کنندگان و بررسی همکاران پس از اصلاحات مورد تأیید قرار گرفت. همچنین با توجه به اینکه پس از بازآزمایی و کدگذاری مجدد و تعیین میزان توافق شناسه ها پایایی کل بالای 70/0 بوده است، می توان گفت کدگزاره ها از پایایی مناسبی برخوردارند. در کل، می توان گفت مشکلات آموزش و پرورش با طیفی از جنبه های بیرونی و درونی از قبیل نیروی انسانی، برنامه ها و امکانات آموزش و پرورش، فرهنگ و شرایط جغرافیایی، فقر و سبک زندگی در ارتباط است.

این پژوهش از نوع تحقیقات کاربردی و غیر آزمایشی می باشد. روش آماری هم روش تحلیل عاملی است. ابزار جمع آوری اطلاعات هم مصاحبه مستقیم و هدفمند با مربیان است. نتایج نشان داد که مهمترین صلاحیت های حرفه ای مجازی و الکترونیکی مربیان در ایام کرونا به ترتیب عبارت اند از: صلاحیت های فنی شامل: توسعه زیر ساخت ها و تامین سخت افزار و تجهیزات مورد نیاز الکترونیکی، تولید محتوا و برنامه های نرم افزاری و منابع آموزشی الکترونیکی نظری و عملی، تسلط بر کار فنی با اینترنت و شبکه های مختلف مجازی و توجه به موقعیت و زمینه فنی و کاری. صلاحیت های علمی شامل: شناخت مبانی علمی آموزش مجازی، معنی دار کردن یادگیری مجازی برای مهارت آموزان و هنر جویان، اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری فناورانه، انگیزش، مشارکت، خلاقیت، نوآوری و توانمندی های عملی مجازی، رشد و توسعه دانش و مهارتهای نظری و عملی کار با فضای مجازی و مهارتهای ارتباطی از راه دور با مهارت آموزان و هنر جویان و توانایی غبله بر موانع موجود آموزش های مجازی و الکترونیکی و بالاخره صلاحیت های تعلیمی شامل: یادگیری مشارکتی و تیمی، راهبرد حل مسئله، عمل گرایی، محیط یادگیری خود راهبر، خودگردان و خود دستیاب مجازی و الکترونیکی.

امروزه میزان برداشت از آبهای زیرزمینی بیش از میزان تغذیه آبهای زیرزمینی است که این عامل باعث افت شدید سطح سفره های آب زیرزمینی شده است. مراتع و جنگل ها بعنوان اصلی ترین مکان های تغذیه سفره های آب زیرزمینی محسوب می شوند، درحالی که بیشترین برداشت از این منابع در کاربری کشاورزی انجام می شود. هدف اصلی از پژوهش حاضر استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین شامل رگرسیون جنگل تصادفی و تابع آنتروپی شانون برای مدل سازی منابع آب زیرزمینی در مراتع نیمه خشک غرب ایران می باشد. برای این هدف، ابتدا لایه های اطلاعاتی شامل: درجه شیب، جهت شیب، ارتفاع از سطح دریا، فاصله از گسل، شکل شیب، فاصله از آبراهه، فاصله از جاده، بارندگی، لیتولوژی و کاربری اراضی تهیه شد. پس از تعیین وزن پارامترها با استفاده از تابع آنتروپی شانون و سپس تعیین طبقات آن ها، در محیط سامانه های اطلاعات جغرافیایی، از ترکیب وزن پارامترها و طبقات آن ها نقشه نهایی مناطق دارای پتانسیل منابع آب زیرزمینی مدل سازی گردید. بعلاوه، برای اجرای مدل جنگل تصادفی از نرم ­افزار R 3. 5. 1 و بسته randomForest استفاده شد. در تحقیق حاضر از اعتبارسنجی ضربدری k-fold برای صحت سنجی مدل ها استفاده گردید. به منظور ارزیابی کارایی مدل های جنگل تصادفی و آنتروپی شانون برای پتانسیل یابی منابع آب زیرزمینی، از شاخص­های آماری MAE، RMSE و R2 استفاده شد. نتایج ارزیابی نشان داد که مدل جنگل تصادفی با دقت (RMSE: 3. 41, MAE: 2. 85 R² = 0. 825, ) دارای دقت بالاتری نسبت به مدل آنتروپی شانون با دقت (R² = 0. 727, RMSE: 4. 36, MAE: 3. 34) می باشد. یافته های مدل جنگل تصادفی نشان داد که قسمت زیادی از منطقه مورد مطالعه دارای پتانسیل متوسط (22/26954 هکتار) و مساحت خیلی اندکی (61/205 هکتار) بدون پتانسیل آب زیرزمینی می باشد. از طرفی، نتایج مدل آنتروپی شانون نشان داد که قسمت اعظمی از منطقه مورد مطالعه دارای پتانسیل متوسط (05/24633 هکتار) و مساحت خیلی اندکی (12/1502 هکتار) بدون پتانسیل آب زیرزمینی می باشد.

مستندات فرهنگی و هنری متعددی از بومیان فرهنگ موسیان، مردمانی که پیش از تاریخ در نقاطی از جنوب ایران قدیم زندگی می کرده اند، به جای مانده است. از این میان، نگاره های تصویرسازی شدة ویژه ای بر روی سفالینه ها از این فرهنگ کشف شده است که بسیار جلب توجه می کند. آنچه باعث می شود این نگاره ها شاخص به نظر آید نقوش تجریدیِ بر روی آن سفال نگاره ها با محوریت انسان است. ترسیم این نقوش تجریدی و خاص نمی تواند بی معنا و مفهوم بوده باشد. سوال اساسی در اینجا این است که نقوش تصویرسازی شده این نگاره ها چه معنا، مفاهیم و پیام های پنهانی را در خود مستتر داشته و منتقل می کنند؟ با این توجه مسأله اصلی پژوهش حاضر، دریافت معنای پنهان در این نگاره ها با توجه به عناصر تصویری کاربردی در آنهاست. هدف پژوهش حاضر ضمن مطالعه بخش مغفول مانده از هنرهای تجسمی در فرهنگ ایران پیش از تاریخ، اثبات هم-گنی این نگاره ها در یک رسته و با یک نام موسومی بر اساس دریافت معنای پنهان نگاره-ها از جهان نگری اعتقادی_اجتماعی و فراروایت شده در فرهنگ پیشاتاریخ است. این مهم با اتکاء به شناخت و شناساندن زیست اجتماعی_فرهنگی مردمان پیش از تاریخ و تعمیم آن به عناصر تصویری نگاره های فرهنگ موسیان محقق خواهد شد. بر این اساس روش پژوهش حاضر کیفی_تحلیلی بوده که داده های آن با رویکرد تاریخی و با کاربست ابزار کتابخانه ای مهیا شده است. با تحلیل و تأویل متقن، معنای پنهان سفال نگاره های پیشاتاریخ موسیان آشکار و نگاره ها با عنوان و رسته نگاره های نمادین_اعتقادی فرهنگِ پیشاتاریخ موسیان موسوم می شود. این گزاره اخیر از نتایج بنیادین پژوهش است.

بیماری پوسیدگی زغالی ناشی از قارچ Macrophomina phaseolina، مهم ترین عامل بوته میری کنجد در کشور و بسیاری از نقاط دنیا است. در سال های اخیر به دلیل تغییر اقلیم و گرم شدن هوا، این قارچ گرمادوست اهمیت دوچندان یافته است. در این تحقیق به منظور غربال ژرم پلاسم کنجد به قارچ ماکروفومینا، 81 ژنوتیپ بومی و اصلاح شده در خزانه بیماری واقع در ایستگاه تحقیقات کشاورزی بهبهان مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان در قالب طرح لاتیس ساده در دو تکرار در سه سال متوالی کاشته و ارزیابی شدند. بوته میری در تمام طول دوره ی رشدی کنجد و در تمام ژنوتیپ ها مشاهده شد. عامل اصلی بوته میری در این خزانه قارچ ماکروفومینا بود. درصد بوته میری در دوره ی پس از گلدهی محاسبه و پس از تصحیح داده ها با طرح لاتیس، تجزیه واریانس ساده و مرکب انجام شد. نتایج نشان داد که توده ی محلی طارم و لاین داراب2 دارای بیش ترین سطح مقاومت به بیماری بوده و به عنوان رقم مقاوم شناخته شدند. 22 ژنوتیپ نیز به عنوان نیمه مقاوم شناخته شدند که توده ی محلی پتک موسیان کم ترین آلودگی را در بین آنها داشت. سایر ژنوتیپ ها به عنوان نیمه حساس، حساس و خیلی حساس شناخته شدند.

کوارتت های بتهون یک سیر و جستجوی عمیق احساسی است در روح و روان آدمی، این شاهکارهای هنری برای دو ویلن یک ویولا و یک ویلنسل ساخته شده است. شانزده کوارتت زهی بعلاوه یک فوگ (Fuge) بزرگ بیش از هر فرم و ترکیبی در طول زندگی بتهون مورد استفاده قرار گرفته است. آخرین سمفونی بتهون شماره 9 است که در سال 1824 تکمیل شد یعنی سه سال قبل از پایان زندگی او و آخرین سنات پیانو یعنی شماره 32 در سال 1822 ساخته شده است، لیکن آخرین اثر بتهون یعنی کوارتت شماره 16 فقط چند ماه قبل از مرگ استاد یعنی در سی ام اکتبر 1826 ساخته شده است. پس از آن بتهون برای قسمت آخر کوارتت شماره 13 یک فینال ساخت که آخرین نوشته اوست. چنین می یابیم که تصنیف کوارتت زهی یک دوره 26 ساله را در زندگی بتهون اشغال می کند. شانزده کوارتت بتهون به سه دسته تقسیم می شود که هر کدام مربوط به یک دوره هنری آهنگساز است.

شور شدن خاک ها از فرآیندهای غالب تخریب زمین در مناطق خشک و نیمه خشک بشمار می آید و یکی از مهمترین مشکلاتی است که باروری خاک را در نقاط مختلف جهان با مشکل جدی مواجه کرده است. در این مطالعه در اولین قدم، نمونه های خاک برداشت و کار پیش پردازش روی تصاویر لندست، با تشخیص بهترین ترکیب باندی (باند های 7-5-2) صورت گرفت. از شاخص های سنجش از دوری مختلف شوری مانند NDSI (شاخص شوری نرمال شده)، BI (شاخص روشنایی) و SI (شاخص شوری) برای نقشه برداری شوری خاک منطقه مورد مطالعه استفاده شده است. همچنین اندازه گیری های آزمایشگاهی هدایت الکتریکی (EC) و اسیدیته خاک (PH) نیز روی نمونه های خاک انجام شده است. در این راستا مقادیر سه شاخص شوری NDSI, BI, SI برای سال های 2017، 2015، 2010، 2005، 2000 در محیط نرم افزار ENVI و GIS محاسبه شد و مناطق دارای شوری با رنگ قرمز در نقشه خروجی در محدوده مورد مطالعه نمایش داده شد. بر اساس نتایج حاصله از تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای زمین های دارای خاک شور به علل مختلفی از جمله (مجاورت با سازند گچساران، آبیاری شدن با آبهای زیرزمینی شور، جنس خاک و لم یزرع بودن اکثر زمین ها در منطقه و. . . ) به طور صد در صد در غرب و جنوب غرب استان ایلام (در زیر حوضه های مهران، موسیان-آبدانان، دشت عباس غربی-شرقی و مولاب) واقع هستند. با توجه به بازدید های میدانی و نمونه برداری خاک جهت آزمایش از مناطق مختلف استان ایلام نیز مشخص شد که فقط مقادیر PH در زیر حوضه مهران، جنوب دهلران و پایین دست سد سیمره بالای 5/8 بوده که نشان دهنده ی قلیایی و سدیمی بودن خاک این مناطق است. نتایج آزمایشگاهی EC و PH نمونه های خاک تا حدودی نتایج تجزیه و تحلیل های سنجش از دوری بدست آمده از داده های ماهواره ای در منطقه مورد مطالعه تایید می کند.