هدف: وزن بالای جفت و نسبت وزن جفت به وزن نوزاد هر دو به عنوان عوامل پیش بینی کننده فشار خون بالا در دوران بزرگسالی می باشند که هر دوی این عوامل وابسته به سطح پایین هموگلوبین مادر و کاهش در متوسط حجم سلولی می باشند. به همین دلیل در این مطالعه هدف اصلی بررسی ارتباط سطوح مختلف هموگلوبین مادری با وزن نوزاد، وزن جفت و نسبت این دو بود.روش کار: این مطالعه آینده نگر در 500 خانم حامله در شهرستان سمنان از تاریخ شهریور 82 به مدت یک سال که برای زایمان به بیمارستان امیرالمومنین مراجعه کرده بودند انجام شد. . سطح هموگلوبین مادر در سه ماه اول در طول مراقبتهای قبل تولد و در هنگام زایمان به روش coulter انجام شد وزن نوزاد و جفت در زمان زایمان اندازه گیری شد. بیماران با بیماری سیستمیک، سابقه مصرف سیگار، پلی یا الیگوهیدرآمنیوس، مشکلات جفتی، دو قلویی یا چند قلویی، ناهنجاری مادرزادیی و فشار خون بالا از مطالعه حذف شدند. برای تعیین این ارتباط از رگرسیون آماری چند مرحله ای استفاده شد و p<0.05 به عنوان معنی دار تلقی گردید.یافته ها: با استفاده از آزمون کروسکال - والیس و تجزیه و تحلیل داده ها دیده شد که حداقل وزن نوزاد با غلظت هموگلوبین کمتر از 10gr/dl در حاملگی (p=0.1) و سن کمتر از 25 سالگی مادر همراه است. (p=0.0007) حداکثر وزن جفت در خانمهای با تعداد زایمان سه و چهار (p=0.005) همراه بود و حداکثر نسبت جفتی در غلظت هموگلوبین 9-9/9 gr/dl در سه ماهه سوم همراه می باشد (p=0.001)نتیجه گیری: با استفاده از رگرسیون چند مرحله ای ما متوجه یک ارتباط مثبت بین وزن تولد و سطح هموگلوبین مادر در اواخر حاملگیp=0.0179) ) و هم چنین ارتباط مثبت بین وزن جفت و تعداد زایمان شدیم P=0.0008)) از طرفی یک ارتباط منفی بین نسبت جفتی با سطح هموگلوبین مادری در سه ماهه اول وجود داشت (p=0.0034)

پیش زمینه و هدف: دکولمان جفت یکی از موارد مهم اورژانس طب مامایی و زنان است که اتیولوژی آن به خوبی شناخته شده نیست اما فاکتورهایی مانند مولتی پاریتی و PROM را در آن دخیل می دانند. هدف از این مطالعه تعیین برخی عوامل موثر در دکولمان جفت در مادران باردار می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه به روش گذشته نگر توصیفی ـ تحلیلی بر روی 7301 مادر باردار در بیمارستان ولی عصر زنجان با استفاده از پرسش نامه انجام گرفته است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: مادران بالای 35 سال در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی داری ازنظر دکولمان جفت نشان می دهند (P<0.001). در مادران مولتی پار در مقاسیه با گروه کنترل افزایش دکولمان جفت معنی دار است (P<0.001). 52.7 درصد مادران دارای سابقه سزارین بودند (P<0.0001). 29 درصد آن ها دارای سابقه سقط جنین در بارداری های قبلی بودند که در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی داری را نشان می دهد (P<0.001). 12 درصد مادران دارای سابقه قبلی دکولمان جفت بودند آنالیز آماری نشان داد افزایش معنی داری از نظر دکولمان جفت در گروه تجربی وجود دارد (P<0.001). 23 درصد مادران دارای سابقه پارگی زودرس پرده های جنینی بودند (P<0.01). 11.5 درصد مادران دارای فشار خون حاملگی بودند این افزایش در مقایسه با گروه کنترل معنی دار نبود.بحث و نتیجه گیری: افزایش سن مادران، مولتی پاریته، سابقه سزارین و سابقه سقط القایی از عوامل خطرزا برای دکولمان جفت به حساب می آیند. شناسایی این عوامل می تواند کمک موثری برای این مادران باشد که مراقبت های ویژه ای نیاز دارند و بدین ترتیب می توان از خطرات آن برای مادر و جنین کاست.