از خاک اطراف ریشه و غده های سیب زمینی مناطق همدان، دماوند و قصرشیرین نمونه برداری شد. از این نمونه ها روی محیط کشت pseudomonas agar F، 96 استرین باکتری جنس سودوموناس فلورسنت کننده جدا شد. بر اساس فعالیت آنتاگونیستی استرین های سودوموناس فلورسنت جدا شده روی محیط کشت فوق علیه  Pectobacterium carotovorum عامل پوسیدگی نرم سیب زمینی، تعداد 40 استرین نماینده گروه های عمده آنتاگونیستی انتخاب و ویژگی های فنوتیپی آن ها تعیین شد. نتایج بررسی های فنوتیپی نشان داد که استرین های نماینده به سه گونه Pseudomonas aeruginosa، P. putida و بیووارهای دو، سه و پنج P. fluorescens وابسته هستند. ارزیابی توانایی بیوکنترل تعداد 20 نماینده از استرین ها علیه Pectobacterium carotovorum عامل بیماری پوسیدگی سیب زمینی در شرایط آزمایشگاه نشان داد که عمده این استرین ها قادر به بازدارندگی از رشد باکتری یاد شده بوده و در سطح یک درصد دارای تفاوت معنی دار هستند. بر اساس بررسی های آزمایشگاهی شش استرین نماینده انتخاب شد. از این استرین ها در آب مقطر سوسپانسیون تهیه و جذب نوری آن ها به 1/0 رسانده شد. سپس سوسپانسیون باکتری ها به ترتیب هزار (غلظت I) و ده هزار بار (غلظت II) رقیق شد. غده های سیب زمینی توسط سوسپانسیون های تهیه شده آغشته و در خاک آلوده به باکتری P. carotovorum در شرایط مزرعه کاشته شدند. آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که استرین های مورد بررسی از نظر توانایی کنترل باکتری  P. carotovorum  عامل بیماری پوسیدگی سیب زمینی دارای تفاوت معنی دار بوده و توانستند میزان بیماری را بین 5/2 تا 75/38 درصد کاهش دهند. بین دو غلظت به کار رفته استرین های باکتری های آنتاگونیست از نظر میزان بازداری از بیماری تفاوت معنی داری مشاهده نشد.

استرین های وابسته به باکتری جنس Pectobacterium از مهم ترین عوامل بیماری زای گیاهی به ویژه سیب زمینی هستند. در استان همدان همه ساله گونه های مختلف این باکتری زیان های فراوانی را به بار می آورند. از مناطق مختلف کشت سیب زمینی در استان همدان نمونه های مشکوک و دارای علایم بیماری های پوسیدگی نرم و ساق سیاه گردآوری و استرین های باکتریایی مشابه Pectobacterium رو محیط کشت EMB جدا و خالص سازی شدند. پس از اثبات بیماری زایی استرین های باکتری روی سیب زمینی، تعداد 27 استرین برای بررسی ویژگی های فنوتیپی به منظور شناسایی، انتخاب شدند. استرین های باکتریایی مورد بررسی بر اساس ویژگی های بیماری زایی و فنوتیپی از هم دیگر متمایز بودند. بر مبنای ویژگی های فنوتیپی بیشتر استرین های عامل بیماری سیب زمینی به عنوان Pectobacterium carotovorum و تعدادی نیز Pectobacterium atrosepticum شناسایی شدند. انگشت نگاری ﮊنومی استرین های انتخاب شده به روش rep-PCR با استفاده از دو آغازگر ERIC و Box انجام شد. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار NTSYS V 2.2 و روش تجزیه خوشه ای UPGMA آنالیز شد. نتایج حاصل نشان داد که استرین های مورد آزمایشP. Carotovorum  و تعدادی نیز P. atrosepticum هستند. بررسی الگوی rep-PCR روشی سریع برای تشخیص و ردیابی استرین های Pectobacterium بیماریزای سیب زمینی است.

در طی سال های 1380 و 1381 تعداد 63 جدایه باکتری از غده و ساقه های آلوده سیب زمینی، ریشه های آلوده هویج و برگ های آلوده کاهو و کلم که علایم ساق سیاه و پوسیدگی نرم را داشتند، از مناطق مختلف استان خوزستان، جداسازی گردید. کلیه جدایه های میله ای شکل، متحرک با تاژک های محیطی، گرم منفی، بی هوازی اختیاری، اکسیداز منفی، کاتالاز مثبت، قادر به لهانیدن ورقه های سیب زمینی و از نظر واکنش فوق حساسیت روی توتون، منفی بودند. هم چنین از گلوکز، گلیسرول، آرابینوز، لاکتوز، مالتوز، رایبوز، مانیتول، مانوز، زایلوز و فروکتوز توسط اکثریت جدایه ها، اسید تولید کردند. این جدایه ها، قادر به احیا نیترات، تولید H2S از سیستئین و تولید استوئین بودند، ولی اوره آز تولید نکردند و به عنوان جنس Pectobacterium تشخیص داده شدند.بر پایه آنالیز عددی خصوصیات فنوتیپی، جدایه ها در چهارگروه قرار گرفتند. جدایه های گروه اول، دوم و چهارم براساس خصوصیات بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی افتراقی به P. chryscmthemi و جدایه های گروه سوم به P. carotovorum subsp. carotovorum شباهت داشتند.نقوش الکتروفورزی بیانگر تنوع و تفاوت قابل ملاحظه ای در بین آن ها بود. براساس درصد تشابه نقوش الکتروفورزی، نیز جدایه های نماینده در سه گروه قرار گرفتند که نتایج حاصل مشابه نتایج به دست آمده براساس خصوصیات فنوتیپی بود.

تعداد 177 جدایه باکتری کونچر به دو روش استفاده از محیط کشت حداقلی حاوی سیگنال آسیل همو سرین لاکتون از نوع 3-oxo-C6-HSL و محیط کشت های عمومی از گیاهان تیره سولاناسه جداسازی شدند. از بین آنها 11 جدایه متعلق به جنس های Pseudomonas، Enterobacter، Acinetobacter و Bacillus فعالیت کونچری بالایی داشتند. به ویژه جنس Pseudomonas که دارای بالاترین میزان فعالیت بود. بررسی سازوکار کونچری در این باکتری ها نشان داد که آنزیم ها و ترکیبات کوچک غیرآنزیمی با فعالیت کونچری در این فرایند نقش دارند. بیشتر این باکتری ها فقط دارای فعالیت آنزیمی بودندکه توسط آزمون HPLC تایید شدند. همچنین برای اولین بار جدایه ای از باکتری calcoaceticus Acinetobacter که با روش دوم جداسازی شده بود با توانایی کونچری غیرآنزیمی شناسایی شد. باکتری های کونچر عمدتا باعث کاهش بیوفیلم و کاهش بیماری زایی Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum روی سیب زمینی و کاکتوس شدند. بنابراین، رابطه مستقیمی بین افزایش فعالیت کونچری و توانایی بیوکنترلی علیه این بیمارگر وجود داشت، هر چند موارد استثناء نیز مشاهده شد. همچنین، برخی جدایه های Pseudomonas به عنوان بهترین عوامل بیوکنترل که بر اساس فعالیت کونچری علیه بیمارگر مذکور عمل می کردند، تشخیص داده شدند.

به منظور بررسی خصوصیات فنوتیپی و نقوش الکتروفورزی پکتوباکتریومهای بیماریزا روی ذرت در استان مازندران در سال های 1377 و 1378 از مزارع ذرت استان مازندران نمونه برداری گردید. از بافتهای آلوده، 20 استرین پکتوباکتریوم جدا و خالص سازی گردید. در نتایج یکصد آزمون فنوتیپی انجام شده تنوع بسیار بالایی مشاهده شد. با استفاده از آنالیز عددی دندروگرام شباهتهای استرینهای جدا شده ترسیم گردید. این استرینهای در دو گروه قرار گرفتند. استرینهای گروه اول (12 استرین) دارای خصوصیاتی نزدیک به گونه های Pectobacterium chrysanthemi، P. atrosepticum، P. betavascularum و زیر گونه P.c. subsp.odoriferum بودند. لذا تطابق کاملی با گونه ها و زیر گونه های شناخته شده پکتوباکتریومها نداشتند. گروه دوم (8 استرین) به بیووار 3 گونه P. chrysanthemi نسبت داده شدند. نماینده استرینهای هر یک از گروهها با یکدیگر و با استرینهای استاندارد P. chrysanthemi SCRI#4064 (ارسالی از Scottish Crop Research) و P. c. subsp. Carotovorum UPB 066 مقایسه شدند. نقوش الکتروفورزی آنها نیز نشان داد که تنوع قابل توجهی در بین این گروه از باکتریها وجود دارد. بنابراین، احتمال می رود گونه یا زیرگونه های جدیدی در بین آنها وجود داشته باشد.