بر مبنای بازبینی تاکسونومیک جنس Vulpia و منابع مربوط آن در ایران این جنس با پنج گونه و چهار زیرگونه در ایران به رسمیت شناخته می شود. نوآوری این مطالعه برای فلور ایران شامل موارد زیر است: معرفی یک تاکسون جدید:.V. unilateralis subsp. tomentosa  معرفی یک گزارش جدید برای ایران V. ciliata subsp. plumosa :و اصلاح نام گذاری V. ciliata Dumort. و پذیرش موقعیت تاکسونومیک اصلاح شده گونه Nrdurus maritimus (L.) Murb. به Vulpia unilateralis (L.) Stace برای فلور ایران. .اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

موقعیت تاکسونومی دو گونه Nardurus subulatus و N. maritimus (اکنون با نام جنس Vulpia) بررسی و بر اساس آخرین طبقه بندی ها معین می گردد. این مطالعه بر روی تعداد 30 نمونه هرباریومی و 490 گیاه جمع آوری شده از سطح ایران بر اساس ویژگیهای ریخت شناسی و سلول شناسی انجام شده است. مطالعات سلول شناسی 2n=2x=14 را با کاریوتیپ متقارن و کروموزومهای متاسنتریک برای هر دو گونه نشان داد. گزارش کروموزومهای گونه Lolium subulatum برای اولین بار است. مشاهدات نشان می دهد که دو گونه به آسانی از همدیگر تفکیک می شوند و از طرف دیگر شباهت گونه Loliolum subulatum با گونه های جنس Vulpia موجب پیشنهاد انتقال این گونه به جنس Vulpia می گردد.

در این پژوهش به ارزیابی 66 صفت کمی و کیفی از بخش های رویشی و زایشی، در 33 واحد جمعیتی از گونه های جنس Lolium L. (لولیوم)، در نواحی مختلف ایران پرداخته شد. هدف از این تحقیق، بررسی روابط بین گونه های این جنس در ایران بود. نتایج بررسی صفات کمی و کیفی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 17 تجزیه و تحلیل آماری شد و برای تعیین میزان قرابت گونه ها از روش تجزیه خوشه ای به روش WARD و رسته بندی بر اساس مولفه های اصلی (PCA) حاصل از تجزیه به عامل ها استفاده گردید. تجزیه و تحلیل آماری نشان داد صفات کیفی همانند وضعیت پوشه و سنبلک، شکل گندمه و صفات کمی و نسبی همانند نسبت طول گلچه با دمگل به طول پوشه بالایی، نسبت طول پوشینه فوقانی به طول پوشه بالایی و طول پوشینه فوقانی بیشترین نقش را در تنوع درون جنس ایفا نموده اند. 3 گونه برون زاد L. perenne،L. multiflorum و L. rigidum  به طور تنگاتنگ به یکدیگر وابسته اند و خصوصیات مشابهی را نشان می دهند؛ هرچند تمایز میان آنها نیز دیده می شود، اما 2 گونه درون زاد L. Temulentum و L. persicum تمایز بیشتری را نسبت به هم نشان می دهند. بر اساس تجزیه و تحلیل آماری و صفات افتراقی، کلید شناسایی برای اعضای این جنس در ایران ارائه شده است.

جنس Lolium دارای 8 گونه در دنیا و 6 گونه در ایران است. این پژوهش به ارزیابی 108 صفت کمی و کیفی، در ساختار تشریحی بشره پشتی و برش عرضی برگ 20 واحد جمعیتی از 5 گونه این جنس در ایران پرداخته است. به منظور انجام آنالیزهای آماری از نرم افزار SPSS 17 برای تعیین میزان قرابت گونه ها و از روش تحلیل خوشه ای WARD و رسته بندی بر اساس تحلیل مولفه های اصلی (PCA) استفاده گردید. تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که صفات کیفی همانند شکل سلول همراه روزنه، لبه انتهایی برگ، وضعیت آوند مرکزی و ... در منطقه رگبرگی و نیز صفات کمی همانند طول روزنه، ضخامت برگ در رگبرگ مرکزی و عرض سلول های حبابی و ... بیشترین نقش را در تنوع بین گونه ای ایفا نموده اند. براساس تجزیه و تحلیل آماری و صفات افتراقی کلید شناسایی برای اعضای این جنس در ایران ارائه گردیده است.

بررسی های ریخت شناسی و تجزیه و تحلیل توالی نواحی ITS1، ITS2 و ژن 5.8S از DNA ریبوزومی مشخص نمود بین جدایه های زنگ زرد روی اعضای قبیله Triticeae شامل گندم و جو و جدایه هایی از این زنگ روی Dactylis glomerata و Poa pratensis اختلافات ثابت قابل توجهی موجود است. لذا بر اساس نتایج به دست آمده، یک سیستم سه گونه ای برای نام گذاری lat. . Pusccinia striiƒormis sپیشنهاد گردید. براساس این سیستم نام گذاری گونه striiƒormis s. str.  .P به جمعیت های این زنگ غالبا روی اعضای قبیله Triticeae اطلاق می گردد. برای جمعیت های زنگ زرد روی glomerata .D نام P. striiƒormoides nom. Et stat. nov. در نظر گرفته شد و جمعیت های این زنگ روی Poa pratensis تحت گونه P. pseudostriiƒormis sp. Nov. قرار داده شدند.

Catabrosa جنسی علفی و پایا از خانواده Poaceae و طایفه Poeae، با دو گونه .C. aquatic (L.) P. Beauv و C. capusii Franch گزارش شده از ایران است. در این مقاله به مطالعه کروموزومی این جنس در ایران پرداخته شده است. عدد دیپلوئیدی شمارش شده در بین 10 جمعیت متعلق به دو گونه این جنس در ایران 2n=20 است که با منابع پیشین و عدد پایه کروموزومی x=5 مطابقت دارد و نشان از تتراپلوئید بودن این جنس در ایران است. شاخص های کاریوتیپ مختلف بررسی شده در این مطالعه در بین جمعیت های مختلف مطالعه شده اختلافی نشان نمی دهند. با توجه به یکنواختی ریخت شناسی در این مطالعه و الحاق گونه C. capusii در گونه C. aquatica، این جنس با یک گونه C. aquatica و دو زیرگونه C. aquatica subsp. aquatic و C. aquatica subsp. capusii در ایران پیشنهاد می شود.

جنس Festuca گیاهی علفی‏، پایا، دارای ریشه های عمیق با بیش از 450 گونه گیاهی متعلق به تیره Poaceae می باشد. گونه های این جنس از لحاظ ارتفاع، طول عمر و پهنای برگ با یکدیگر تفاوت دارند. بر اساس اندازه برگ به دو گروه ریزبرگ (fine-leaved) و پهن برگ (broad-leaved)تقسیم می شوند. طی این تحقیق، آناتومی برگ در پنج گونه از جنس Festuca L. به اسامی:F. valesiaca ، F. sulcata، F. akhanii،F. heterophylla  وF. elwendiana  از گروه ریزبرگان به منظور معرفی صفات مهم تشریحی و امکان کاربرد تاکسونومیکی آن ها مورد بررسی قرار گرفت. برگ گونه های مختلف برش گیری و سپس رنگ آمیزی مضاعف شد. در بررسی برش ها صفات کمی و کیفی مانند اندازه پهنک، نوع روزنه و کرک و میزان تراکم آن ها در سطوح فوقانی و تحتانی، تشخیص نوع مزوفیل و وجود یا عدم وجود بافت های استحکامی تعیین شد. اطلاعات حاصل از صفات تشریحی آنالیز آماری گردید و صفات مهم در شناسایی گونه ها تعیین و کلید شناسایی تشریحی برای گونه های مورد مطالعه ارایه شد.

گونه های سرده Festuca از جمله F. ovina، به لحاظ اهمیت زیاد از نظر علوفه ای و مرتعی و سازگاری خوبی که به شرایط مختلف محیطی نشان می دهند، همواره مورد توجه گیاه شناسان بوده اند. در این پژوهش، جمعیت های مختلف گونه مذکور از لحاظ ریخت شناسی و تشریحی مورد مطالعه قرار گرفت. تحلیل خوشه ای روی جدول داده ها (17 OTU× 17 صفت ریختی و 14 صفت تشریحی × 17 OTU) توسط برنامه آماری Statistica، انجام گردید. گونه F.sulcata که توسط برخی افراد به عنوان گونه ای مستقل معرفی شده بود، به دلیل داشتن رابطه خویشاوندی نزدیک با گونه F. ovina (طبق نتایج به دست آمده در این پژوهش) به صورت زیر گونه ای از آن باید در نظر گرفته شود. این امر با نظر مبین در مجموعه رستنی های ایران و Boissier در فلور اوریانتالیس تطبیق می نماید و شباهت های ریخت شناسی بین جمعیت های آنها این موضوع را تایید می کند. همچنین نتایج نشان میدهد که گونه F. ovina نیز در ایران به صورت کمپلکس (Ovinae) است و دارای تاکسون های فروگونه ای می باشد.

گونه های سرده Festuca متعلق به بخشهFestuca ، به ویژهF. ovina ، به لحاظ اهمیت زیاد از نظر علوفه ای و مرتعی و سازگاری خوب آنها با شرایط مختلف محیطی، همواره مورد توجه گیاه ه شناسان بوده است. در این پژوهش، جمعیتهایی از پنج گونه Fesyuca ovina ،F.rubra ،F.sulcata ،F.heterophylla  و F.pinifolia متعلق به بخشه Festuca و سرده Festuca که از رویشگاههای مختلف در ایران در طول سالهای 80ـ1378 جمع آوری شده بود و یا نمونه های موجود در هر باریومهای مختلف ایران از لحاظ ریخت شناسی و آناتومی بررسی و مطالعه گردید. حدود 23 جمعیت از 5 گونه مزبور با 21 صفت ریختی و 15 جمعیت با 15 صفت تشریحی مورد ارزیابی قرار گرفت. با استفاده از نرم افزار Statistica آنالیزهای خوشه ای و مؤلفه های اصلی انجام شد. نتایج این بررسیها نشان داد که گونه F.sulcata که توسط برخی از گیاه شناسان به عنوان گونه ای مستقل معرفی شده بود، به دلیل داشتن رابطه خویشاوندی نزدیک با گونه F.ovina به صورت زیرگونه مشخص می شود. این امر با نظر پارسا در فلور ایران و بواسیه در فلور اوریانتالیس تطبیق می نماید و شباهتهای ریخت شناسی بین جمعیتهای آنها این موضوع را تایید می کند. همچنین نتایج نشان می دهد که گونه های F. ovina و F. rubra نیز در ایران به صورت کمپلکس بوده و دارای تاکسونهای (آرایه ها) فروگونه ای می باشند. گونه های F. heterophylla و F. pinifolia نیز به صورت گونه های مستقل تایید می شوند.