طبق دو کنوانسیون امضا شده توسط هفت کشور حوضه خلیج فارس (شامل ایران، عمان، کویت، عراق، عربستان، امارات متحده عربی و قطر) که اولین آن در سال 1978 بنام ROPME در کویت و دو می بنام MEMAC در سال 1982 در بحرین، دولت های این کشورها متعهد به اختصاص هزینه ای بمنظور ایجاد امکاناتی شامل پاسخ به حالتهای اضطراری (Emergency response) و پاسخ به موارد آلودگیهای نفتی (oil spill response) در دریا و همینطور همکاری متقابل با یکدیگر در این موارد شده اند. با اشاره به تعهدات ایران در مورد توجه به مسایل زیست محیطی دریا ایجاد امکانات در اسکله ها در پاسخ سریع به حالته ای اضطرا ری که تاثیر مست قیم و انکارناپذیری بر روی محیط زیست دریا دارند امری ضروری است و مسلما این واکنش سریع باعث کاهش هزینه های هنگفت پاکسازی دریا خواهد شد و حتی در بیشتر مواقع بعلت مانع شدن از بوجود آمدن آلودگی، از بین رفتن هزینه ها را باعث خواهد شد. با توجه به مطالب فو ق الذکر شناخت علم سالویج و سازمان چنین تیم هایی از اهمیت بالایی برخوردار خواهد بود. در این مقاله بخش عمده مطالب به ضرورت آشنایی با سالویج اختصاص خواهد داشت و در خصوص امکانات مورد نیاز و چارت سازمانی و چگونگی عملیات یک تیم سالویج بحث خواهد شد.