پژوهش حاضر با هدف بررسی خصوصیات روانسنجی مقیاس حساسیت به طرد (RSQ) در دانشجویان ایرانی انجام شد. نمونه پژوهش شامل 325 دانشجوی دانشگاه اصفهان (170 دختر، 150 پسر) بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش سه پرسشنامه حساسیت به طرد (RSQ)، نگرانی، و عزت نفس روزنبرگ بودند. از آزمون آلفای کرونباخ برای بررسی همسانی درونی ابزار، و از ضریب همبستگی، و تحلیل های عاملی اکتشافی و تاییدی برای بررسی روایی سازه این ابزار استفاده شد. پایایی پرسشنامه به روش محاسبه آلفای کرونباخ 0.84 به دست آمد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که پرسشنامه RSQ از دو عامل «انتظار پاسخ» و «نگرانی از عدم پذیرش درخواست» تشکیل شده است که در مجموع %28.28 واریانس را تبیین می کنند. نتایج حاصل از تحلیل عاملی تاییدی، مدل دو عاملی پرسشنامه را تایید کرد. وجود همبستگی های مثبت و منفی بین پرسشنامه حساسیت به طرد با پرسشنامه های نگرانی و عزت نفس، نشان دهنده روایی همگرا و واگرای مطلوب پرسشنامه است. بین نمره های حساسیت به طرد در دانشجویان دختر و پسر تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتایج این پژوهش نشان داد که پرسشنامه حساسیت به طرد دارای روایی رضایت بخشی است و می تواند در سنجش میزان حساسیت به طرد در دانشجویان ایرانی مورد استفاده قرار گیرد.