شناخت اعمال بیولوژیکی پروتئینها بر اساس ترتیب اسید آمینه ها یک روش ساده ای است که در خیلی از نرم افزارها و همچنین توسط پژوهشگران بکار گرفته می شود. اگرچه شباهت ترتیب اسید آمینه ای پروتئینها بر شباهت عمل زیستی آنها دلالت ندارد. هدف از این مطالعه تعیین شباهت ژن آنتولوژی شش فاکتور پرتوانی Oct4، Sox2، C-Myc، Klf-4، Lin28، و Nanog در شش گونه و ارزیابی تطابق آنها با شباهت سکانس پروتئینی و فاصله فیلوژنی بود. فاکتور پرتوانی C-myc همبستگی معنی داری را بین فاصله فیلوژنی و شباهت پروتئینی ارائه داد. دیگر فاکتورها مانند Sox2، Klf-4 و Lin28 تغییرات صحیح رابطه فیلوژنی و شباهت پروتئینی را نشان دادند اما Oct4 و Nanog ارتباط صحیحی را بین دو شاخص ارائه ندادند چون با افزایش شباهت پروتئینی رابطه فیلوژنی کمتر نشد. در ادامه آزمایش شباهت پروتئینی و یا نوکلوئیدی بعنوان متغیر مستقل و شباهت ژن آنتولوژی در سه شاخه مرحله بیولوژیک (BP)، عمل مولکولی (MF) و جزء سلولی (CC) بعنوان متغیر وابسته فرض شد. با این فرض آنالیز رگرسیون بهترین مدل را برای تخمین شباهت پروتئینی و نوکلئوتیدی ارائه داد. رگرسیون شباهت پروتئینی یا نوکلئوتیدی با شباهت آنتولوژی برای فاکتور C-myc معنی دار بود و شباهت شاخه های BP و CC برای تخمین شباهت پروتئینی و یا نوکلئوتیدی توسط مدل انتخاب شدند، اما برای سایر فاکتور های پرتوانی رگرسیون معنی داری برای تخمین شباهت پروتئینی یا نوکلئوتیدی مشاهده نشد. این نتایج نشان می دهد که برای فاکتورهای پرتوانی مورد مطالعه به غیر از C-myc از روی شباهت آنتولوژی نمی توان شباهت سکانس پروتئینی یا نوکلئوتیدی را نتیجه گیری کرد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

دو آماردان معیار تشابهی تعریف نموده اند که برای دو چگالی ƒ1 و ƒ2 چنین است Sim (ƒ1, f2)= <ƒ1<ƒ2> ⁄ Ö<ƒ1, ƒ1><ƒ2, ƒ2> که در آن <ƒ1, ƒ2> = ò+¥-¥ ƒ1(x, θ1)dF2(x, θ2) می باشد.Sim (ƒ1, ƒ2) بعنوان یک معیار مناسب جهت تشابه ƒ1 و ƒ2 دارای ویژگیهای خوبی است اما بدلیل اعمال محدودیت روی مقدار پارامترها و نوع چگالیها، گسسته یا پیوسته در حالت کلی نمی تواند به کار رود. در این مقاله شکل اصلاح شده ای از sim (ƒ1, ƒ2) و معیاری بر اساس اطلاع کالبگ ارایه گردیده که در مواردی بهتر از sim (ƒ1, ƒ2) می باشند. ویژگیهای این معیارها و مقایسه آنها با هم، بهمراه تعدادی مثال مورد بررسی قرار گرفته است.

رضایت زناشویی برای حفظ زندگی زوجین و بهزیستی آن ها، مهم است و عواملی که رضایت زناشویی را افزایش می دهد، مشهود است. هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس هماهنگی نگرش ها، آشنایی با نگرش های همسر و هماهنگی ارزش های زوجین است. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی می باشد. 126 زوج از زوجین متأهل شهر تهران و کرج که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده بودند، در این پژوهش شرکت کردند. تمامی آزمودنی ها، پرسش نامه ی رضایت زناشویی انریچ (ENRICH)، پرسش نامه ی سازگاری زناشویی اسپانیر (DAS) و پرسش نامه ی ارزش های آلپورت (SOV) را تکمیل نمودند. یافته ها حاکی از آن است که بین هماهنگی نگرش ها، آشنایی با نگرش های همسر و هماهنگی ارزش های زوجین با رضایت زناشویی، رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد و این متغیرها قدرت پیش بینیِ رضایت زناشویی را دارد. مقدار ضریب همبستگی رضایت زناشویی زوجین با هماهنگی نگرش های زوجین، آشنایی با نگرش های همسر و هماهنگی ارزش های زوجین برابر 0. 71 و واریانس مشترک آن ها برابر با 0. 50 است که به معنای آن است که متغیرهای موردنظر 50 درصد رضایت زناشویی زوجین را پیش بینی می کنند؛ در این بین، هماهنگی نگرش های زوجین بیشترین نقش را در پیش بینی رضایت زناشویی دارد و پس از آن آشنایی با نگرش های همسر و در انتها هماهنگی ارزش های زوجین، می توانند رضایت زناشویی را پیش بینی کنند.

تشابهات یا تفاوت های ویژگی های شخصیتی زوجین یکی از مهم ترین عواملی است که می تواند ثبات و رضایت زناشویی زوجین را پیش بینی کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تشابه ویژگی های شخصیتی زوجین و رضایت زناشویی آنها انجام شد. نمونه مورد بررسی شامل 100 زوج متاهل بودند که حداقل یک سال از زندگی مشترک آنها می گذشت. شرکت کنندگان، فرم کوتاه مقیاس شخصیتی پنج عاملی (NEO-FFI) و پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (ENRICH) را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که شباهت زوجین در ویژگی برون گرایی، پیش بینی کننده افزایش رضایت زناشویی زنان بود. زوجینی که هر دو در ویژگی نورزگرایی نمرات بالا داشتند در مقایسه با ز و جینی که هر دو در این ویژگی نمرات پایین داشتند، به طور معنا دار رضایت کمتری از زندگی زناشویی گزارش کردند. زوجینی که هر دو در ویژگی های همسازی و وظیفه شناسی نیز نمرات بالایی داشتند، در مقایسه با زوجینی که هر دو در این ویژگی ها نمرات پایین کسب کرده بودند، به طور معنادار رضایت بیشتری از زندگی زناشویی داشتند. زوجینی که هر دو در ویژگی های همسازی و وظیفه شناسی، نمرات بالا داشتند در مقایسه با زوجینی که هر دو در این ویژگی ها نمرات پایین کسب کردند، به طور معنا دار رضایت بیشتری از زندگی زناشویی گزارش کردند. بر اساس یافته های این پژوهش، تشابه ویژگی های شخصیتی به تنهایی باعث افزایش رضایت زناشویی نمی شود.