مقدمه: تحریک گیرنده شبه 2-Toll محلول (sTLR-2=Soluble Toll-like receptor-2) می تواند منجر به فعال شدن هر دو مکانیسم های سیستم ایمنی ذاتی و اکتسابی گردد. اخیرا گزارشاتی وجود دارد که نقش مولکول های 2-Toll را در پاتوژنزآسم نشان می دهد.هدف: هدف از این مطالعه بررسی سطح sTLR در سرم و خلط بیماران مبتلا به آسم در مقایسه با افراد نرمال بود.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی - مقطعی بر روی بیماران با اختلالات ریوی مراجعه کننده به کلینیک فوق تخصصی ریه انجام شد. 33 بیمار با تشخیص آسم و 19 نفر از افراد سالم به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. بیماران آسمی مطابق با معیارهای (Global Initiative for Asthma (GINA به 4 گروه آسم خفیف، خفیف پایدار، متوسط و شدید تقسیم شدند. گروه شاهد از بین افراد داوطلب سالم که خود و اطرافیان شان سیگاری نبودند و هیچ گونه سابقه بیماری های ریوی و آلرژیک را نیز نداشته و از نظر سن و جنس مشابه گروه آزمون بودند انتخاب و وارد مطالعه شدند. پس از گرفتن شرح حال و معاینه بالینی، به طور هم زمان خون گیری وریدی و نمونه گیری خلط (تحریک شده با سالین هایپرتونیک 5%) انجام شد. برای اندازه گیری سطح 2- sTLRاز روش الایزای ساندویچ استفاده گردید. شمارش ائوزینوفیل های خون محیطی و شمارش افتراقی سلول های التهابی خلط در بیماران و گروه شاهد نیز انجام شد. هم چنین غلظت IgE کل سرم وخلط با استفاده از روش الایزا در تمام نمونه ها نیز اندازه گیری شد.نتایج: میانگین جذب نوری 2-sTLR در سرم بیماران مبتلا به آسم به طور معنی داری پایین تر از گروه شاهد بود (0.12±0.44  در مقابل 0.15±0.72، 0.003=P). میانگین جذب نوری 2- sTLR در مایه رویی خلط بیمارن قابل اندازه گیری نبود. نتایج ما نشان داد که کاهش میانگین جذب نوری 2-sTLR به طور هم زمان با افزایش شدت و مرحله آسم ارتباط داشت، اگرچه این تفاوت معنی دار نبود.نتیجه گیری: به طور کلی نتایج ما نشان داد که سطح 2-sTLR در سرم و خلط بیماران مبتلا به آسم به طور معنی داری پایین تر از گروه شاهد است.

مولکول CD23 رسپتور با افینیتی پایین برای (FCe RII) IgE می باشد. شکل غشایی آن خود به خود شکسته شده و اشکال محلول قابل اتصال به IgE را، به نام sCD23 ایجاد می کند. در پی یافتن شواهدی دال بر افزایش میزان سرمی CD23 در بیماران آتوپیک و ارتباط آن با سطح سرمی IgE تام، پژوهش حاضر بصورت یک مطالعه مورد شاهدی انجام گردید. در این پژوهش 45 بیمار در سه گروه (رینیت آلرژیک 17 نفر، آسم آلرژیک 17 نفر و درماتیت آتوپیک 11 نفر) از مراجعین کلینیک آلرژی مشهد و یک گروه کنترل سالم (25 نفر) انتخاب گردیدند. پس از انجام مطالعه بالینی و تست های پوستی خراش با آلرژنهای شایع، بررسی سطح سرمی CD23 محلول و IgE تام به روش الایزا انجام گردید. میانگین سن در گروه بیماران آتوپیک و کنترل به ترتیب 30±10 و 27±9 سال بود. میانگین سطح سرمی CD23 در گروه بیماران آتوپیک (5.2±3.9 نانوگرم در میلی لیتر) به مراتب بیشتر از افراد کنترل (0.2 نانوگرم در میلی لیتر ) بود (P<0.01). میانگین سطح سرمی IgE تام در افراد آتوپیک (388±204 IU.ml) نیز از نظر آماری به مراتب بیشتر از سطح سرمی آن در افراد غیر آتوپیک (43±40 واحد بین المللی در میلی لیتر) بود (P<0.01). بررسی ارتباط بین سطح CD23 و IgE تام در بیماران آتوپیک نشان داد که همبستگی مشخصی بین این دو وجود ندارد (r=0.06). بنابراین در این افراد پدیده های آلرژی بیشتری دیده می شود.

مقدمه: با توجه به شیوع به نسبت بالای چسبندگی جفت (Placenta Accreta) در بارداری و عدم وجود روش مناسب برای پیش بینی این عارضه، این مطالعه با هدف تعیین نقش نشانگرهای تیروزین کیناز 1 محلول شبیه fms (Soluble fms-like tyrosine kinase-1 یا SFLT-1) و عامل رشد اندوتلیوم عروق (Vascular endothelial growth factor یا VEGF) در مقایسه ی آن با سونوگرافی رنگی داپلر در تشخیص تهاجم جفت انجام گرفت. روش ها: در یک مطالعه ی مقطعی، 78 زن باردار مظنون با تهاجم جفتی که در سال های 97-1396 به بیمارستان های الزهرا (س) و شهید بهشتی اصفهان مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند و سطح SFLT-1 وVEGF در آنان اندازه گیری و سونوگرافی جفت نیز در آنان انجام شد. پس از عمل، نتیجه ی حاصل از عمل جراحی با نتایج سونوگرافی و سطح SFLT-1 و VEGF مقایسه شد و توافق بین نشانگرهای پیش گفته و سونوگرافی در تشخیص نوع تهاجم بافتی تعیین شد. یافته ها: میانگین سطح VEGF بر حسب پیامد بارداری تفاوت معنی داری نداشت (900/0 = P)، اما سطح SFLT-1 در گروه چسبندگی جفت به طور معنی داری پایین تر بود (020/0 = P). ضمن این که نسبت SFLT-1/VEGT نیز بین دو گروه متفاوت نبود (060/0 = P). مقایسه ی یافته های سونوگرافی و نتایج حاصل از عمل جراحی نشان داد در 38 مورد (7/48 درصد) نتایج جراحی و سونوگرافی طبیعی بود. همچنین، در 16 مورد (5/20 درصد) نتایج جراحی و سونوگرافی وجود چسبندگی جفت را نشان داد. میزان توافق بین سونوگرافی و جراحی 36/0 بود (001/0 > P). نتیجه گیری: برابر نتایج مطالعه ی حاضر، دو نشانگر SFLT-1 و VEGF در مقایسه با سونوگرافی معیارهای مناسبی برای پیش بینی تهاجم جفتی نبودند. در عین حال، با توجه به محدودیت های این مطالعه، انجام مطالعات بیشتر پیشنهاد می گردد.

To study the effect of salinity stress on some physiological traits in wheat cultivars (Triticum aestivum L.), a factorial experiment based on randomized complete block design with three replicates was performed at 2017 in the research greenhouse of Agronomy Department, University of Tehran. Salinity treatments at two levels; control (1.2 dS/m) and sodium chloride treatment (16 dS/m) and seven wheat cultivars, Rowshan, Inia-66, Mahdavi, Khazar-1, Karaj-2, Ghods and Shole were the experimental treatments. According to the results, relative water content, yield and its components and potassium/sodium ratio decreased in all genotypes while Na+ content and remobilization of carbohydrates were increased. Salt resistant varieties, Roshan and Inia-66, had the highest level of relative water content, remobilization of Soluble carbohydrates and number of grains per spike. In addition, Roshan cultivar showed the highest potassium concentration and K+/Na+ in the shoots, while Ghods and Sholeh as sensitive cultivars had the highest sodium concentration in the shoots. Findings showed that the ability of a cultivar to remobilize Soluble carbohydrates is one of the traits that determine salt stress tolerance, hence, this trait is suitable for evaluating salt tolerance of wheat cultivars in the future investigations.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی منتشر شده است، لطفا برای مشاهده مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده مقاله های این شماره اینجا را کلیک کنید.

به منظور بررسی اثرسطوح مختلف نیتروژن و پتاسیم بر خصوصیات مورفولوژیکی و شیمیایی گیاه دارویی استویا تحت شرایط گلخانه، آزمایشی در سال زراعی 1389 در پژوهشکده بیوتکنولوژی شمال کشور به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد که در آن نیتروژن در چهار سطح (صفر، 60، 40، 20) کیلوگرم در هکتار و پتاسیم در چهار سطح (20، 30، 40 و صفر) کیلوگرم در هکتار در نظر گرفته شد. صفات مورد اندازه گیری شامل طول ساقه، طول میانگره، وزن تر ریشه، وزن خشک ریشه، و میزان کربوهیدرات بود. بیشترین طول ساقه با 90.90 سانتی متر و بیشترین طول میانگره با 4.31 سانتی متر و بیشترین وزن تر ریشه به میزان 15.5 گرم در بوته و بیشترین وزن خشک ریشه با 2.9 گرم در تیمار N4یا کاربرد کود 60 کیلوگرم نیتروژن درهکتار مشاهده شد. بیشترین طول ساقه با 77.01 سانتی متر در تیمار K4 یا کاربرد کود پتاسیم 40 کیلوگرم درهکتار به دست آمد. بیشترین میزان کربوهیدرات با 0.057 در تیمار (N4K2) یا کاربرد کود نیتروژن 60 کیلوگرم در هکتار و کود پتاسیم 20 کیلوگرم در هکتار مشاهده شد.