در شروع CPR هدف از BLS و به دنبال آن ACLS نجات بیماری است که به صورت حاد دچار ایست قلبی، تنفسی و یا هر دو شده است.مهمترین عامل تعیین کننده بهبودی بیمار از یک ایست قلبی تنفسی بدون بروز عوارض نرولوژیک فاصله بین ایست قلبی تنفسی تا تنفس خودبخودی و جریان خون در سیستم قلبی عروقی است. به همین دلیل هر پزشک بدون توجه به رشته تخصصی باید بتواند در مواجهه با چنین بیماری عملیات CPR را شروع کند و در ضمن شروع عملیات و اقدامات اولیه تجهیزات و پرسنل بیشتری جهت مراحل بعدی CPR به کمک خواسته شود.ACLS زمانی موثر است که BLS به خوبی انجام شده باشد.BLS و ACLS شامل مراحلی هستند که به ترتیب و با توجه به شرایط بیمار باید انجام شود.

مقدمه: احیای قلبی ریوی از اساسی ترین و حیاتی ترین مهارت هایی است که یک فرد می بایست در طول زندگی بیاموزد. انجام این عمل به حدی ضروری و نجات بخش است که درست دانستن و انجام دادن آن می تواند به معنای نجات جان یک انسان باشد. یکی از گروه های هدف، آموزش CPR و مهارت های پایه ای احیا، معلمان به ویژه معلمان تربیت بدنی به دلیل احتمال وقوع حوادث قلبی حین فعالیت های ورزشی در کودکان می باشد. لذا، در این مطالعه ما میزان دانش پشتیبانی اولیه زندگی (BLS) در معلمان تربیت بدنی مدارس شهرستان کاشان در سال 1401 را بررسی کردیم. مواد و روش: مطالعه حاضر یک مطالعه مقطعی می باشد، که بر روی تمام معلمان تربیت بدنی مدارس شهرستان کاشان که تمایل به شرکت در مطالعه داشته اند، انجام گرفته است (تعداد 80 نفر). شرط ورود به مطالعه حضور در مدارس در یک سال گذشته می باشد. در این مطالعه اطلاعات دموگرافیکی شامل سن، جنس توسط پرسشگران از شرکت کنندگان پرسیده شد و در چک لیست ثبت گردید. سپس از شرکت کنندگان خواسته شد تا پرسشنامه استاندارد مرتبط با میزان دانش BLS را تکمیل نمایند. نتایج: تعداد مردان کمی بیشتر از زنان بود. میانگین سنی افراد شرکت کننده 05/8±24/40 سال بود. 8/78 درصد افراد مورد مطالعه اذعان داشتند در زمینه BLS آموزش دیده اند که 8/50 درصد آن ها در دانشگاه، قبل از فارغ التحصیلی، آموزش دیده بودند. میانگین نمره دانش افراد در زمینه ی CPR، 69/1± 95/3 بدست آمد. از میان متغیر های جنس، سن، پایه تحصیلی مربی گری، مدت زمان مربی گری و دریافت آموزش BLS، میزان دانش CPR با متغیر سن رابطه معنادار دیده می شود (P=0.03). بیشترین نگرانی از انجام اقدامات احیا، ترس از انجام اشتباه آن گزارش شد. همچنین 60 درصد افراد شرکت کننده اذعان داشتند هیچ آشنایی در مورد دستگاه دفیبریلاتور ندارند و تنها یک نفر با نحوه استفاده از دفیبریلاتور و محل قرار گیری ان در بدن بیمار اطلاع داشت. نتیجه گیری: میزان دانش BLS در معلمان تربیت بدنی مدارس شهرستان کاشان کمتر از میزان متوسط گزارش می شود که با توجه به یافته های مطالعه توصیه می گردد دوره های آموزش به صورت دوره ای برای افزایش دانش ایشان برگزار گردد.

مقدمه: امروزه استفاده از دستگاه تهویه ی مکانیکی، اثر ویژه ای بر روی درمان بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه داشته است. مطالعه ی حاضر با هدف مقایسه ی دو مد (Adaptive support ventilation) ASV و (Pressure regulated volume controlled) PRVC، بر تغییرات همودینامیک و زمان جداسازی از دستگاه تهویه ی مکانیکی در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه انجام شد. روش ها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی یک سو کور تصادفی شده می باشد که در سال 1398-1397 در مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س) اصفهان انجام شد. جامعه ی آماری مورد مطالعه شامل 74 بیمار بستری در بخش مراقبت های ویژه که به صورت غیر تصادفی انتخاب شدند، بود. سپس بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. پارامترهای دستگاه تهویه ی مکانیکی برای گروه اول روی مد PRVC و برای گروه دوم روی مد ASV تنظیم گردید. داده ها با استفاده از آزمون های Chi-square، T-test، Repeated measures of ANOVA و ANCOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: تفاوتی بین دو گروه در زمان های مختلف بر اساس فشارخون سیستولی و دیاستولی و ضربان قلب، pH و HCO3، نمره ی RAMSY، وجود نداشت. اما آزمون آنالیز واریانس با تکرار مشاهدات نشان داد که هم اثر زمان و هم اثر گروه بر SPO2 و PCO2 معنی دار بود. میانگین مدت زمان وصل به دستگاه تهویه ی مکانیکی و مدت زمان بستری در گروه ASV به طور معنی داری کمتر از گروه PRVC بود. نتیجه گیری: استفاده از مد ASV به نسبت بهتر از PRVC، باعث کاهش طول مدت بستری و ونتیلاسیون در بیماران شد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.