مقدمه: آرتریت روماتویید به عنوان بیماری Th1 غالب تعریف می شود. سلول های Tregs گروه جدیدی از سلول های T هستند که سایر سلول های اجرایی سیستم ایمنی از جمله Th1 و Th2 را تنظیم می کنند. Foxp3 عامل توسعه و همچنین حفظ فعالیت مهاری سلول های Treg است. در این مطالعه فراوانی سلول های CD4+Foxp3+Treg و CD8+Foxp3+Treg را در مبتلایان به آرتریت روماتویید بررسی کردیم.روش ها: نمونه خون محیطی از 31 بیمار مبتلا به آرتریت روماتویید و 21 فرد سالم گرفته شد. نمونه ها برای رنگ آمیزی با آنتی بادی های ضد CD8 ،CD4 و Foxp3 آماده شد و شمارش سلول ها به روش فلوسیتومتری طبق پروتکل های استاندارد انجام گرفت.یافته ها: میانگین سلول های واجد بروز Foxp3 در جمعیت سلول های +TCD4 در گروه شاهد برابر 0.3±1.25 و در گروه مبتلایان به RA 1.03±0.28 درصد محاسبه گردید (0.01>P). فراوانی سلول های واجد بروز Foxp3 در جمعیت سلول های +TCD8 در گروه شاهد و بیمار به ترتیب 0.16±0.63 و 0.18±0.79 درصد بود (0.002>P). گلوبول های سفید و لنفوسیت ها در گروه بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید به طور معنی داری بیشتر از افراد سالم بود (0.001>P).نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان داد که فراوانی سلول های Treg در روند پاتوژنز بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید نقش قابل سنجشی دارند. این تغییرات ممکن است عامل موثری در زمینه استعداد ابتلا به این بیماری ها باشد و یا در روند بیماری به تغییرات قابل توجهی منجر شود. هدف قرار دادن سلول های Treg می تواند از اهداف روش های نوین درمانی ایمونولوژیک در این بیماران باشد.

زمینه و هدف: سلول های T تنظیمی CD4+CD25+FOXP3+ (CD4+CD25+FOXP3+ Tregs)، گروهی از لنفوسیت های T هستند که نقش مهمی در تنظیم پاسخ های سیستم ایمنی از طریق سرکوب فعالیت سایر سلول های T ایفا می کنند و باعث برقراری هموستاز در سیستم ایمنی می شوند. سلول های Th1 و Th2 گروهی دیگر از سلول های CD4+ هستند که نقش مهمی در شکل گیری پاسخ های التهابی دارند. با توجه به نقش مهم سلول های Treg، Th1 و Th2 در پاسخ های ایمنی در بیماران مبتلا به لنفوما، در این مطالعه، فراوانی لنفوسیت های Treg/Th1 و Treg/Th2 در بیماران لنفوم هاچکین که در فازهای مختلف بیماری بودند (بیماران جدید، بیماران در فاز بهبود و بیماران در فاز عود) و ارتباط آنها با پیش آگهی بیماری بررسی شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی، 47 بیمار لنفوم هاچکین که شامل 10 مورد جدید (new case)، 24 مورد بهبود یافته (remission) و 13 مورد عود کرده (relapsed) بودند وارد مطالعه شدند. با توجه به محدود بودن تعداد بیماران مراجعه کننده مبتلا به لنفوم هوچکین، کلیه بیماران واجد شرایط که در فاصله زمانی طی سال های 1399 تا 1397 به بخش هماتولوژی و انکولوژی درمانگاه شهید مطهری و هم چنین بیمارستان امیر مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند. فراوانی لنفوسیت های Treg، Th1 و Th2 در خون محیطی با کمک روش فلوسیتومتری اندازه گیری شد و سپس نسبت جمعیت های Treg/Th1 و Treg/Th2 مشخص گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های من ویتنی و کروکسال والیس تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان دادند که نسبت لنفوسیت های Treg/Th1 در موارد بهبود یافته (025/0 درصد) و عود کرده (007/0 درصد) در مقایسه با موارد جدید (16/0 درصد)(به ترتیب با 001/0p<* و 001/0p<*) و هم چنین موارد عود کرده در مقایسه با موارد بهبود یافته کاهش معنی دار ی یافته است(023/0=p*). در مورد نسبت لنفوسیت های Treg/Th2 نیز کاهش معنی دار آنها در موارد بهبود یافته(43/0 درصد و عود کرده(34/0 درصد) در مقایسه با موارد جدید (27/4 درصد) مشاهده شد(به ترتیب با 001/0p<* و 001/0p<*). هم چنین، با در نظر گرفتن پارامتر امتیاز شاخص بین المللی پیش آگهی یا IPI score، نسبت سلول های Treg/Th1 در بیماران لنفوم در گروه با ریسک کم متوسط بیشتر از گروه با ریسک بالا بود) میانه 031/0 درصد در مقابل 013/0 درصد، 007/0=p*). به علاوه، نسبت سلول های Treg/Th1 و Treg/Th2 در بیماران لنفوم هاچکین در گروه با وضعیت پرفورمانس (PS) کمتر از 2 )(PS<2 بیشتر از گروه با وضعیت پرفورمانس مساوی یا بیشتر از 2 (PS≥, 2) بود(به ترتیب میانه 036/0 درصد در مقابل013/0 درصد، 001/0=*p و 78/0 درصد در مقابل 37/0 درصد، 013/0=*p). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که افزایش نسبت لنفوسیت های Treg/Th1 و Treg/Th2 با پاسخ بهتر نسبت به درمان و هم چنین پیش آگهی بهتر در بیماران لنفوم هاچکین مرتبط می باشد.