Phytophthora parsiana به عنوان یک اُاُمیست مقاوم به دمای بالا با دامنه ی میزبانی محدود به گیاهان چوبی، مورد توجه است. در مطالعه ی حاضر در یک آزمایش مقدماتی، دامنه میزبانی بیمارگر روی گونه های مختلف گیاهان علفی با استفاده از شش جدایه ی P. parsiana، شامل جدایه های تیپ این گونه از منابع مختلف، در شرایط گل خانه بررسی شد. دو جدایه ی قارچ، از میان گیاهان علفی شامل کدوییان، فلفل، حبوبات و گیاهان روغنی، تنها روی فلفل بیماریزا بودند. سپس به مننظور بررسی واکنش ارقام مختلف فلفل به بیمارگر، بیماریزایی 16 جدایه ی P. parsiana روی سه رقم فلفل بررسی شد. نتایج نشان داد که P. parsiana تنها روی فلفل قرمز و نه فلفل دلمه ای بیماریزا بود. این اولین گزارش از میزبان علفی برای P. parsianaاست. بین جدایه های P. parsianaبیماریزا روی فلفل قرمز و دو جدایه ی دیگر از این گونه که از پسته رفسنجان و یزد جداسازی شده بودند و روی فلفل قرمز بیمارگر نبودند، ارتباطات فیلوژنتیکی مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس توالی سنجی ناحیه ی فاصله ی ترانویسی شده ی داخلی (ITS)، جدایه ی بیمارگر روی فلفل و جدایه ی رفسنجان همراه با دیگر جدایه های P. parsiana در تبار 10 از درخت فیلوژنتیکی قرار گرفتند ولی جدایه ی یزد هیچ شباهتی با P. parsianaنداشت ودر تبار شش درخت فیلوژنتیکی با شباهت بسیار نزدیک (شباهت نوکلئوتیدی 100-99 درصد) همراه باPhytophthora taxon Walnutگروه بندی شد. این اولین گزارش ازPhytophthora taxon Walnut از پسته در ایران است.

با توجه به اهمیت پیش بینی بارش، نیاز به وجود آمار دارای کیفیت مناسب، یا با طول بسنده در مطالعات آبشناسی و اینکه نبودن داده های ثبت شده ARIMA بارش در بسیاری از حوضه های آبخیز، استفاده از گروه های زمانی بارش تولید شده با شبیه هایی، مانند زنجیره مارکوفی برای تولید بارش در یک ایستگاه موضوعی مهم و متداول شده است. با توجه به ضریب اهمیت و تاثیر زیاد توزیع مکانی بارندگی در ویژگی های آب نگار خروجی از یک حوضه آبخیز، تولید بارش در چند ایستگاه به صورت همزمان اهمیت ویژه ای دارد. در این تحقیق، از شبیه فرایند نقطه ای زمانی- مکانی (STNSRP) برای تولید بارش در مقیاس زمانی روزانه، با درنظر گرفتن وابستگی مکانی بارش در حوضه آبخیز والنات گالچ ایالات متحده برای یک گروه زمانی بارش طولانی مدت (50 ساله) در 20 ایستگاه باران سنجی استفاده شده است: 14 ایستگاه به عنوان ایستگاه واقعی و 6 ایستگاه به عنوان نقاط مجازی در نظر گرفته شدند. سپس آماره های مختلف مانند میانگین، واریانس و احتمال روز خشک برای بارش تولید شده و مشاهداتی در هر یک از ایستگاه ها در ماه های مختلف سال با هم مقایسه گردیدند. همچنین با استفاده از روش IDW، نقشه بارش با استفاده از بارش باریده در ایستگاه های مجازی و سایر ایستگاه های موجود در منطقه تولید، با نقشه بارش باریده با فرض وجود همه ایستگاه ها مقایسه شدند. نتایج نشان دادند که نقشه بارش تولید شده با درنظر گرفتن بارش باریده در ایستگاه های مجازی نسبت به نقشه بارش تولید شده بدون این ایستگاه ها، تنها با درنظرگرفتن ایستگاه های موجود، خطای کمتری را دارد.

بیماری آنتراکنوز گردو ناشی از قارچ Gnomonia leptostyla (Fr.) Ces. & De Not. یکی از مهم ترین عوامل خسارت زا به خصوص در غیاب تیمارهای شیمیایی محسوب شده و در شرایط مساعد می تواند سبب برگ ریزی پیش از موعد و ریزش میوه ها و کاهش توان و ضعف درختان در باغات و نواحی گردوکاری گردد. استفاده از ارقام مقاوم روشی موثر در جهت کاهش خسارت این بیماری محسوب می شود. در این بررسی واکنش 11 رقم مختلف گردو شامل Franquet، Hartley، K73، Lara، Pedro، Round، Serr، Vina، Z63،Z60  و Z67 در برابر سه جدایه از قارچ عامل بیماری آنتراکنوز مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 12 تیمار و 3 تکرار انجام شد. سوسپانسیون کنیدیومی سه جدایه قارچی با غلظت 105 اسپور در یک میلی لیتر آب مقطر استریل، به صورت یکنواخت بر روی برگ نهال های پیوندی یک ساله گردو پاشیده شد. نهال ها به مدت 48 ساعت در دمای 2±21 درجه سلسیوس در زیر پوشش پلاستیکی داخل گلخانه نگهداری و سپس پوشش آن ها برداشته شد. رقم های بذری نیز به عنوان حفاظ، در اطراف گیاهان پیوندی قرار داده شدند. دو هفته بعد از مایه زنی، اولین علایم ماکروسکوپی بروز نموده و شمارش و اندازه گیری تعداد و قطر لکه ها در دو نوبت به فاصله یک و دو ماه بعد از مایه زنی اولیه صورت گرفت. مقایسه میانگین داده های به دست آمده در سطح یک درصد با آزمون دانکن نشان داد که شدت بیماری در ارقام بذری بسیار بیشتر از پیوندی بود. ژنوتیپ ها سطوح مختلفی از شدت آلودگی را دارا بودند. هم چنین ارقامZ67 و K73 در قیاس با سایرین از مقاومت بالاتری برخوردار بودند که در این میان Z67 مقاوم ترین رقم نسبت به بیماری بود. ژنوتیپ هایSer ، Vina، yHartle، Ronde de Montignac، Lara و Franquett از مقاومت ضعیف تا متوسط و ارقام Z63،Z60  دارای بیشترین حساسیت بودند.

کرم های میوه خوار گردو مهم ترین آفات میوه این محصول در سراسر دنیا شناخته شده است. در استان آذربایجان غربی نیز که جزو مناطق مساعد گردوکاری کشور می باشد میزان آلودگی میوه در بعضی ژنوتیپ ها به بیش از %50 می رسد. در این بررسی طی سال های 1379 و 1380، گونه های خسارات زای میوه گردو از سطح استان جمع آوری و شناسایی شد. فراوانی نسبی هر گونه با استفاده از آستین های پارچه ای، تله های نواری مقوایی و پرورش انبوه در سطح استان و هم چنین باغ گردوی ایستگاه تحقیقات باغبانی کهریز ارومیه تعیین گردید. تغییرات فصلی جمعیت گونه غالب در باغ های سیب و گردو با بکارگیری تله های فرمون جنسی مقایسه گردید. نتایج نشان داد دو گونه شب پره شامل پروانه کرم سیب (Cydia pomonella (L.) و پروانه کرم به Euzophera bigella (Zeller) عامل ایجاد خسارت روی میوه گردو هستند و کرم سیب با متوسط فراوانی %63 از کل جمعیت به عنوان گونه غالب استان تعیین شد. خسارت این آفت در شهرستان های ارومیه، سلماس، خوی، اشنویه، پیرانشهر، سردشت، مهاباد، تکاب و میاندوآب مشاهده شد. بررسی ها نشان داد که متوسط فراوانی نسبی پروانه های کرم سیب و کرم به، بترتیب در آستین های پارچه ای 80 و 20 درصد، در تله های نواری مقوایی 73 و 27 درصد و در پرورش انبوه در آزمایشگاه 40 و 60 درصد می باشد. با پرورش جداگانه میوه های آلوده باغ آزمایشی معلوم شد که در 38 درصد نمونه ها 1 و در 3 درصد آن ها 2 لارو کرم سیب فعال بود. هم چنین در 34 درصد نمونه ها 1، در 14 درصد نمونه ها 2 و در 11 درصد نمونه ها 3 تا 5 لارو کرم به فعال بودند. ضمن اینکه نزدیک 16 درصد نمونه ها به هر دو گونه کرم سیب و کرم به آلودگی داشتند. در این تحقیق زنبور پارازیتوئید تخم Trichogramma embryophagum (Hartig) از روی تخم پروانه کرم سیب در باغهای گردو جمع آوری و شناسایی گردید. میزان پارازیتوئیدیسم این زنبور در اواخر تیرماه در گردوهای دره بربران ارومیه حدود 50 درصد برآورد شد.