با تمام اهمیتی که آب در اقتصاد ایران دارد، هر ساله سیلاب ها حجم زیادی از آب ها و خاک های حاصل خیز کشور را از دسترس خارج کرده و به کویرها، دریاچه ها و دریاها انتقال می دهند. حوضه آبریز رودخانه کشکان یکی از زیر حوضه های مهم حوضه آبریز کرخه است. در این پژوهش به بررسی روند تغییرات بارش سالانه، روند ضریب رواناب، رابطه «بارش، رواناب»، تواتر بارش های 24 ساعته و شدت سیل خیزی در حوضه آبریز رودخانه کشکان پرداخته و نتایج بررسی نشان داد توزیع مکانی بارندگی در سطح حوضه کشکان بسیار متفاوت است و با توجه به شرایط آب و هوایی منطقه و ویژگی های توپوگرافی رشته کوه های مرتفع زاگرس میزان بارندگی دریافتی در سطح این حوضه بسیار متفاوت می باشد. با وجود ثبات میانگین بارش سالانه، ضریب رواناب سالانه دارای روند افزایشی، پرشیب و معنی دار می باشد. مقایسه میانگین دهه اول و دهه دوم دوره بیست و نه ساله نشان داد که ضریب رواناب سالانه در دهه دوم 84 درصد نسبت به دهه اول افزایش یافته است. افزایش رواناب و سیلاب ها در سال های اخیر تنها به عامل بارندگی از نظر کمی بستگی ندارد، بلکه به نظر می رسد که عوامل دیگری از قبیل تغییرات کاربری اراضی، قطع درختان جنگلی، تخریب مراتع و تبدیل آن ها به اراضی کشاورزی، گسترش شهرسازی، توسعه مسکن روستایی و غیره تاثیر چشمگیری در افزایش حجم سیلاب ها داشته است. بنابراین انتظار می رود که هم اکنون سیلاب های شدیدتری به وقوع بپیوندد. زیرا بر اساس بررسی پراکنش ماهانه بارش در حوضه بیانگر این نکته است که بارش حوضه به سمت تمرکز در اواخر دوره سرد سال می رود. جای که به دلیل شرایط حرارتی ریزش های جوی عموما از نوع مایع بوده و تبدیل به سیلاب های شدید می شوند.

الگوریتم سیل آسا، یکی از مهمترین عملیات اولیه و زیربنایی برای پروتکل های مسیریابی در شبکه های موردی سیار است. اما، از آن جایی که این الگوریتم پیغام های اضافی زیادی تولید می کند، بسیار پرهزینه بوده، باعث اتلاف پهنای باند شبکه، مصرف بیش از نیاز انرژی گره ها شده که در نهایت ممکن است موجب طوفان همه پخشی شود. روش های زیادی برای بهبود الگوریتم سیل آسا پیشنهاد شده است که عمدتا به دو دسته روش های قطعی و احتمالی تقسیم می شوند که دسته دوم بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. اما این روش ها عمدتا باعث افزایش تاخیر و عدم پوشش کامل می شوند. در این مقاله، ما یک روش جدید برای بهبود عملکرد الگوریتم سیل آسا پیشنهاد کرده ایم. اساس کار این روش بازپخش احتمالی بر مبنای مشاهدات محلی می باشد. در این روش جدید احتمال بازپخش پیغام توسط هر گره، تابعی از مشاهدات محلی می باشد. نتایج شبیه سازی نشان داده است که روش پیشنهادی در مقایسه با روش های مشابه ضمن کاهش قابل توجه تاخیر تحویل بسته ها با سربار پیغام قابل قبول پوشش کامل شبکه را فراهم می کند.

تحقیق حاضر به اولویت بندی مکانی سیل خیزی زیرحوضه های آبخیز بهشت آباد با استفاده از نرم افزار HEC-HMS پرداخته است. در این تحقیق از روش شماره منحنی برای برآورد تلفات بارش، از روش SCS برای شبیه سازی تبدیل بارش-رواناب در سطح زیرحوضه ها و از روش ماسکینگام به منظور روندیابی هیدروگراف سیل خروجی حوضه استفاده شد. سپس، با روش حذف متوالی، میزان مشارکت زیرحوضه ها در دبی اوج خروجی حوضه تعیین شد و اولویت بندی زیرحوضه ها از نظر دبی اوج سیل و کاهش دبی به ازای واحد سطح صورت گرفت. روندیابی سیل در آبراهه ها نشان داد که میزان مشارکت زیرحوضه ها در سیل خروجی متناسب با دبی اوج زیرحوضه ها نیست. لذا، به منظور حذف اثر مساحت در اولویت بندی زیرحوضه ها، میزان تاثیر هر واحد سطح زیرحوضه در سیل خروجی نیز محاسبه شد. نتایج اولویت بندی از نظر دبی اوج، بر اساس سهم مشارکت هر زیرحوضه در محل خروجی حوضه نشان دهنده این است که زیرحوضه های درکش ورکش و بهشت آباد به ترتیب با 29.16 و 2.5 درصد، بیشترین و کمترین سهم را در دبی اوج سیلاب خروجی از حوضه بر عهده داشته است. نتایج اولویت بندی براساس کاهش دبی به ازای واحد سطح نشان دهنده این است که زیرحوضه بهشت آباد با داشتن کمترین مساحت نسبت به بقیه زیرحوضه ها بیشترین و زیرحوضه تنگ دهنو کمترین تاثیر را داشته است.

The presence of water resources, particularly rivers, significantly influences site selection. Throughout history, settling near rivers has brought numerous advantages, but it has also posed certain risks. This study focuses on the sub-basins southeast of the Caspian Sea. Initially, we explore the connection between the layout of ancient settlements and the drainage networks. Additionally, we analyze the relationship between flood risk and the settlement patterns of these ancient sites by estimating the flooding risk based on linear, areal, and relief aspects. This research marks the first time such an analysis has been conducted. The findings underscore the importance of proximity to rivers in site selection, with areas close to rivers with lower stream orders being the most favorable for settlements. The study reveals a decrease in the frequency of sites near higher stream orders in relation to flooding risk. Conversely, there is an increase in the frequency and density of ancient sites near the first stream orders and at greater distances from the rivers, coinciding with an elevated flooding risk in the sub-basins. These results indicate that the inhabitants of the southeastern areas of the Caspian Sea sub-basins were cognizant of the flooding danger and factored it into their decision-making when selecting settlement sites