مصطفی وهبی التل ملقب به عرار (1899-1949 م) بزرگترین شاعر و پرآوازه ترین ادیب، روشنفکر و فرهیخته اردن است. او از دیرباز به ادبیات فارسی و به ویژه رباعیات خیام روی آورد و از این رهگذر بود که با زبان شیرین فارسی آشنا شد و حتی توانست گزیده ای از رباعیات خیام را به گونه ای مطلوب به زبان عربی برگرداند. این ترجمه، نخستین برگردان از زبان فارسی به عربی است.تلاش های شاعر بزرگ اردن در گسترش ادبیات فارسی منحصر به ترجمه رباعیات خیام نیست، بلکه او به بررسی شخصیت، فلسفه، آثار خیام و … نیز می پردازد. و چندین مقاله در این زمینه نوشته که در آنها به مولانا، سعدی و حافظ نیز اشاره شده است. بدون شک خدمات او در جهت گسترش ادبیات فارسی انکارناپذیر است، و بدون افراط و تفریط این تلاش ها نقطه عطف تاریخی در نمایاندن توجه مردم اردن به ادبیات فارسی است. مراد نگارنده از این مقاله این است که این کوشش ها را مورد بحث و بررسی قرار دهد تا هر چه بهتر و بیشتر مورد استفاده علاقه مندان قرار بگیرد.

پیرو موافقتنامه داکار (1999)، کشورهای جهان موظف شدند تا به منظور دسترسی به اهداف «آموزش برای همه» اهداف و برنامه جامع کشوری را تدوین نمایند. در این راستا یونسکو، یونیسف را موظف نمود تا برای تدوین و پیگیری اهداف و برنامه های «مرحله اول کودکی» به کشورها کمک نماید. از آنجا که برنامه های جامع کشوری می بایست حداکثر تا سپتامبر 2002 (شهریور ماه 1381) ارایه، لذا کارگاه موضوع گزارش، با هدف کمکی به برنامه ریزان کشوری و انتقال آگاهی و مهارتهای اولیه به آنان برگزار گردید ...

در نگاهی کلی به نظرمی رسد جنبش اسلام گرایی در اردن، ماهیتی واحد ندارد و چند جریان مهم شامل اخوان المسلمین، سلفی گرایی در دو رویکرد سنتی و جهادی / تکفیری و جریانی کوچک از نوگرایان عمل گرا و میانه رو، مانند حزب الوسط را دربرمی گیرد. «واکاوی ژرف تر جنبش اسلام گرایی در اردن، تلاش برای بازشناسی جریان های سیاسی اسلام گرا در این کشور، آرایش آنها در صحنه سیاسی و چالش های فکری درونی و مواضع آنها نسبت به یکدیگر» موضوع اصلی این مقاله است.

بررسی تحولات تعدد جرم در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری 1399و پاسخ به این مسئله که رویکردکدام یک از نظام های حقوقی ایران و اردن در قاعده سازی متوازن از تعدد جرم سنجیده تر است محور تحقیق در این نوشتار است. این پژوهش ثابت می نماید با وجود راهبردهای مشترک همچون پذیرش صریح تعدد مادی و معنوی، کیفرگذاری تفریدی، تجمیعی و کیفر واحد اشد در تعدد معنوی، اردن در حوزة گونه شناسی تعدد جرم با تصریح قانونی به انصراف تعدد معنوی از رفتار واحد دارای اوصاف مجرمانه متعدد با رابطه عموم و خصوص مطلق، پذیرش اصل تعدد انگاری مادی جرائم مرتبط و ایران در حوزه کیفر گذاری با تفکیک جرائم مختلف و غیر مختلف، اعمال مجازات مشدد متغیر بر پایه تعداد جرائم، تصریح به مجازات اشد در تعدد نتیجه، وجوب اعمال کیفرهای تبعی و اصلی مشابه مجازات های تکمیلی، امکان تخفیف مجازات، تعیین آثار مترتب بر نهادهای ارفاقی سیاست کیفری نسبتاً معقول تری اتخاذ نموده اند.

مقاله حاضر روایتی تاریخی از تجربه سیاستگذاری در حوزه سواد رسانه ای در چهار کشور ارائه می دهد. دو کشور آلمان و انگلستان، به عنوان کشورهای پیشرو در حوزه سیاستگذاری های ارتقای سواد رسانه ای و دو کشور هند و اردن، به عنوان کشورهای مشابه با ایران انتخاب شده اند. نتایج این مطالعه تاریخی ـ تطبیقی نشان می دهد که سیاستگذاری های ارتقای سواد رسانه ای در کشورهای پیشگام، به مرحله آموزش های همگانی سواد رسانه ای رسیده است. در ادامه، نگاه به مخاطب در سیاست های ارتقای سواد رسانه ای کشورهای پیشرو در حوزه سواد رسانه ای، از مخاطب منفعل به مخاطب فعال و در نهایت، مخاطب به منزله شهروندی کارآمد و مسئول تبدیل شده است. در مقابل، در دو کشور در حال توسعه و مشابه به ایران، سیاستگذاری ارتقای سواد رسانه ای هنوز در پارادیم «مهندسی فرهنگی» و الگوهای سیاستی «دستوریِ از بالا به پایین» درجا می زند. در بخش نهایی مقاله حاضر، از «دانشی فرهنگی» سخن به میان می آید. این دانش فرهنگی از دل ارتقای سواد رسانه ای شهروندان ایرانی و از خلال ارتقای مداوم آگاهی های سیاسی ـ اجتماعی آنان حاصل می شود؛ دانشی که شکل گیری و انباشت آن، نیازمند فراوری از پارادایم رسانه ای حمایت گرایانه ای است که بر فضای رسانه ای کشور حاکم است.

مقدمه درآموزش دانشگاهی منظور از آموزش، ایجاد تغییرات مناسب در دانش آموختگان است. در کلیه جوامع، اهداف آموزشی به همدیگر شباهت دارند، ولی برنامه ریزی ها با سنت ها و فرهنگ های هر یک از جوامع ارتباط پیدا می کند. مقایسه نظام های مختلف آموزشی باعث ارتقای محتوا و کیفیت برنامه آموزشی می گردد؛ لذا این مطالعه با هدف مقایسه برنامه آموزشی کارشناسی ارشد پرستاری در ایران، اردن و ترکیه انجام شده است. روش کار این مطالعه توصیفی-تطبیقی به روش Beredy (1964) در سال 1396 انجام شد. برای دست یابی به جزئیات کامل برنامه آموزشی و لیست واحدهای درسی به تفضیل، سایت وزارت بهداشت ایران، سایت چندین دانشکده پرستاری در ایران، اردن و ترکیه مورد استفاده قرار گرفت. برای دست یابی به بعضی اطلاعات مورد نیاز، جستجوی اینترنتی از متون فارسی و انگلیسی با استفاده از کلید واژه های کارشناسی ارشد پرستاری، آموزش پرستاری، کوریکولوم، کیفیت آموزش، ایران، اردن و ترکیه، در سال های 2007 تا 2017 انجام شد. اطلاعات موردنیاز جمع آوری شده و با استفاده از مدل چهار مرحله ای Beredy توصیف، تفسیر، هم جواری و مقایسه، تطبیق برنامه ها انجام شد. مقایسه در حیطه های زمان شروع آموزش دانشگاهی، رسالت دانشکده ها و هدف از آموزش فراگیران، شرایط ورود، تعداد واحدها، گرایش ها و نقش اعضای هیات علمی بود. یافته ها برنامه کارشناسی ارشد در هر سه کشور دارای رسالت، اهداف و وظایف شغلی مشخص می باشد. شرایط ورود در ایران و ترکیه شامل قبولی در آزمون ورودی و داشتن مدرک کارشناسی پرستاری می باشد و در ترکیه مصاحبه نیز صورت می گیرد. در اردن، داوطلبین باید شرایط، اولویت ها، ظرفیت پذیرش و برنامه ها را در سایت دانشکده کنترل نموده و در صورت فراهم بودن شرایط، در این مقطع تحصیل نمایند. درترکیه امکان گذراندن دوره بصورت پاره وقت و در شیفت عصر نیز فراهم می باشد. نتیجه گیری با توجه به نتایج مطالعه حاضر، پیشنهاد می شود جهت بهبود کیفیت آموزشی دوره در ایران، توجه به سوابق بالینی، انجام مصاحبه قبل از ورود به دوره، برگزاری دوره های پاره وقت و اضافه نمودن بعضی از گرایش ها با توجه به نیازهای جامعه، لحاظ شود.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

جمهوری اسلامی ایران در منطقه غرب آسیا (خاورمیانه) قرار دارد که شناخت بازیگران و کیفیت نقش آفرینی آن ها در تعیین روابط خارجی و تنظیم سیاست منطقه ای اش نقش اساسی دارد. در بین بازیگران منطقه ای، دولت هایی قرار دارند که در ادبیات روابط بین الملل آن ها را به عنوان دولت های کوچک نام گذاری می کنند. این دولت ها علی رغم برخی ویژگی های مشترک که آن ها را تحت عنوان دولت کوچک هم خانواده کرده است، دارای تفاوت هایی در بازیگری و بالطبع تأثیر متفاوت بر مناسبات خارجی جمهوری اسلامی هستند. در این مقاله سیاست خارجی اردن و امارات متحده عربی به ویژه بعد از حوادث بهار عربی با روش مقایسه کیفی و باهدف فهم و تحلیل تفاوت سیاست خارجی این دو دولت بررسی و مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد که علاوه بر دولت های بزرگ منطقه ای مانند جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی، دولت هایی مانند امارات و اردن علی رغم کوچک بودن نیز در شرایط پسا بهار عربی نقش آفرین بوده اند. امارات متحده عربی با در پیش گرفتن استراتژی اتحاد و ائتلاف با قدرت های بزرگ منطقه ای و بین المللی، در مسائل منطقه ای مانند بحرین، جنگ یمن، پرونده هسته ای ایران و تحولات لیبی رفتار تهاجمی با الگوی نظامی در سیاست خارجی داشته است و در مقابل، اردن هاشمی با رویکرد مناقشه گریزی تلاش نموده، منافع ملی خود را حتی الامکان با اجتناب از درگیر شدن در اقدامات نظامی و از طریق ابرازهای دیپلماتیک و سیاسی، تأمین نماید.