طرح مساله: با این پیش فرض که سرمایه اجتماعی ایران طی سال های بعد از انقلاب کاهش یافته است، هدف اصلی این مقاله پاسخ به چرایی این مساله و تبیین آن است.روش: در قسمت های اول و دوم مقاله، بر چند وجهی بودن رابطه علمی میان عوامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی و این که بسته به شرایط مکانی و زمانی خاصی هر کدام می توانند نقش قوه محرک اولیه را ایفا کنند، تاکید شده است. در قسمت های سوم تا پنجم، با استناد به داده های موجود مبتنی بر مطالعات میدانی انجام شده، مرکز آمار ایران و همین طور داده های نهادهای جهانی چون بانک جهانی و برنامه توسعه سازمان ملل متحد، و برآورد کمی انجام شده از رابطه میان فساد از یک سو (به عنوان شاخصی برای سرمایه اجتماعی) و شاخص هایی چون حکمرانی، درآمد سرانه و توزیع درآمد از سوی دیگر، تصویری از افول سرمایه اجتماعی و نقش حکمرانی در آن ارایه شده است.یافته و نتایج: سرمایه اجتماعی طی سال های بعد از انقلاب کاهش یافته است. نظام حکمرانی ایران چه در میان بیست کشور پرجمعیت جهان و چه در میان کشورهای خاورمیانه جایگاه بسیار ضعیفی دارد. علت اصلی کاهش سرمایه اجتماعی، ضعف در نظام حکمرانی است.

بنیاد توسعه اقتصادی هر سرزمینی بر پایه رشد و ترقی فعالیت های مولد آن است. دامداری از جمله فعالیت هایی است که در بعد مکانی و فضایی دارای آثار مهم و بی بدیلی است. ارتباط تنگاتنگ دامداری با معیشت جمعیت، امنیت غذایی و سلامت جامعه بر اهمیت آن می افزاید. علی رغم نقش اقتصادی برجسته دامداری شواهد حاکی از این است که در کشور طی سال های اخیر رکود رو به تزایدی در این بخش تولیدی حاکم شده است. از این رو تلاش گردیده تا به تبیین علل تکانه های رکود دامداری در ایران به تاسی از اقتصاد سیاسی حاکم بر فضا پرداخته شود. بنا به بررسی های صورت گرفته هفت عامل شامل "رویکرد نیولیبرالیستی حاکم بر فضا"، "رویکرد سیاست های کلان توسعه"، "واردات دام"، "سهم دامداری در نظام توزیع ثروت"، "قاچاق دام"، "رانتیریسم و برتری فعالیت های نامولد در رقابت با تولید" و "تغییرات نرخ تورم" تبیین کننده ی نظام تحولات است. در نهایت، از آنجا که دامدارای همچون سایر بخش های مولد اقتصادی دارای تولید ثروت آنی و فراوان نیست (علی رغم اینکه دارای برد اشتغال زایی است)؛ از سوی دیگر، سرمایه داری حاکم در کشور به دنبال حداکثر سودیابی با حداقل ریسک بوده که توجیه کننده ی انتفاع سرمایه گذاری های کلان و هلدینگ های داخلی و خارجی است؛ بدین سان فعالیت های دامداری در مسیر افول و رکود قرار گرفته است.

تشکیل دولت جعلی اسرائیل در فلسطین و غصب سرزمین فلسطینیان توسط صهیونیست ها بار دیگر موضوع قوم یهود و فتنه های آنها مورد را توجه اندیشمندان، بویژه متفکران مسلمان قرار داد است. در این میان پرداختن به آیات قرآن در زمینه خصوصیات این قوم و اقدامات آنها از اهمیت بشتری برخوردار شده است. بر این اساس، در موضوع شکست دولت اسرائیل از منظر قرآن، در پی پاسخ به این پرسش هستیم که آیا زوال و اضمحلال این دولت دارای مستندات از قرآن است؟ اهمیت پاسخ به این پرسش را می توان از منظر ایجابی، تقویت محور مقاومت در فلسطین وکشور های جهان اسلام دانست. مساله قطعی بودن زوال و فروپاشی دولت اسرائیل در پژوهش حاضر از منظر آیات قرآن مورد بررسی قرار می گیرد.( مساله پژوهش) روش پژوهشی که مورد استفاده قرار گرفته «روش تحقیق موضوعی» است. این روش از جمله روشهایی است که در مطالعات علوم انسانی با رویکردی قرآنی مورد استفاده بسیاری از پژوهشگران این عرصه قرار گرفته است. ( روش پژوهش). نتایج حاصل از بررسی صورت گرفته از آیات قرآن نشان می دهد دولت اسرائیل به استناد آیات متعدد، دچار زوال و اضمحلال قطعی خواهد شد. در این میان دو سته از آیات قابل ذکر است. آیاتی که به صورت عام نشان از سقوط دولتهایی است که ولایت غیر الهی را پذیرفته اند و همچنین ایات چهارم تا هشتم سوره بنی اسرائیل که به طور خاص اثبات کننده سقوط قطعی دولت بنی اسرائیل در منطقه فلسطین و اطراف مسجد الاقصی است ( یافته های پژوهش).

نتایج پژوهش های مختلف نشان داده است افول سرمایه اجتماعی پدیده ای فراگیر است و اغلب کشورهای دنیا به آن دچار شده اند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر افول سرمایه اجتماعی انجام گرفته است. به این منظور در پژوهش کیفی حاضر، 12 نفر از اعضای هیات علمی دانشگاه و هشت نفر از شهروندان به عنوان نمونه و با روش هدفمند انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه و گروه کانونی بود. داده های جمع آوری شده با روش تحلیل تم تجزیه وتحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد در مجموع، 94 عامل در افول سرمایه اجتماعی اثرگذارند. عوامل شناسایی شده در قالب چهار بعد، شامل ابعاد اجتماعی (44 عامل)، سیاسی (28 عامل)، اقتصادی (15 عامل) و فناورانه (10 عامل) طبقه بندی شدند. در بین عوامل شناسایی شده، افزایش فردگرایی با هفت تکرار، و ضعف در عملکرد مدیران با شش تکرار، به عنوان مهم ترین عوامل اثرگذار بر افول سرمایه اجتماعی شناسایی شدند.

نقد تاریخی حقیقت اثر را در برون­ متن یا همان انگارة مؤلف ­ می­ جست­ . نگاه این رویکرد به مرحلة آفرینش اثر گرایش داشت و نیت­ مؤلف را تنها معنای قطعی و یگانه حقیقت اثر می­ انگاشت. ناکارآمدی آن در بررسی برخی از آثار، نبود توجه کافی به متن و بهره­ گیری از دستاوردهای رشته­ های گوناگون علوم انسانی در پژوهش­ های ادبی زمینه را برای پیدایش رویکردهای نو فراهم کردند که هر یک معنایی متفاوت از اثر، معنایی ناخودآگاه و پوشیده بر مؤلف، به­ دست می­ داد. نقد نو می­ بایست در برابر سرزنش­ ها و خرده­ گیری­ های نگرش سنتی و دانشگاهی پایداری می­ کرد و درستی­ اش را نشان می­ داد. بارت در گذار از فقه­ اللغه به هرمنوتیک و تأویل یا همان گذار از امر مطلق به امر نسبی­ نقش مهمی داشت. او پس از پیروزی نقد نو در برابر تاریخ ادبی، گام بلندی در راستای حذف کامل مؤلف از گسترة­ پژوهش­ های ادبی برداشت و گذار از ساختارگرایی به پساساختارگرایی را شدنی کرد. پیامد مرگ مؤلف نابودی نقد و چیرگی نظریة ادبیات بود و انگاره­ های نوینی چون متن، نوشتار، کثرت معنا، خواننده، خوانش، پذیرش در کانون توجه جای گرفتند. نوشتة پیش رو می­ کوشد تا افزون بر بررسی موارد یادشده، به موضوعاتی بپردازد که کمتر بررسی شده­ اند: تأثیر بَنونیست و فِور بر بارت، خرده­ گیری­ های پیکار به نقد نو، رویکرد روانکاوی وجودی دوبروسکی و خاستگاه تقابل میان معنا و دلالت.

در گستره ی تنوع شیوه های تزئین سفال ایران، سفالینه های لاجوردینه جایگاه منحصر به فردی را به خود اختصاص می دهند. ویژگی بصری این آثار، استفاده از ورق طلا بر زمینه ی لعابدار لاجوردی، فیروزه ای یا سفیدی است که تزیین آن با بکارگیری رنگ های قرمز، سیاه و سفید تکمیل شده است. پژوهش توسعه ای حاضر که جمع آوری اطلاعات آن بر اساس اسناد و منابع کتابخانه ای صورت گرفته، با بهره گیری از شیوه تاریخی-تحلیلی تلاش نموده است تا به پرسش هایی در رابطه با دلایل پیدایش، محدوده زمانی و مکانی رواج این سفالینه ها پاسخ گوید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که دوره ی حیات سفال لاجوردینه به اواخر قرن هفتم تا اواخر قرن هشتم هجری محدود می شود و ساخت سفال تکرنگ لاجوردی و پس از آن تحولات سفال مینایی و ساخت مینائی های زراندود زمینه ی پیدایش سفال لاجوردینه را فراهم نمودند. نمونه های متعدد لاجوردینه ی یافت شده از سلطانیه، حسنلو، نیشابور، بندر سیراف، تخت سلیمان و اکتشافات نواحی اردوی زرین (از رقبای قلمرو ایلخانیان)، نشانگر محدوده ی مکانی رواج این آثار می باشند اما شواهد ساخت این سفالینه ها به تخت سلیمان محدود می شوند. با افول ایلخانیان تولید سفالینه های لاجوردینه نیز رو به کاستی گذاشت و آخرین کاربرد عمده ی سفال لاجوردینه در سمرقند و در اواخر قرن هشتم هجری نمایش یافت.