به منظور ارزیابی رفتار وابسته به زمان (خستگی) مونزوگرانیت های الوند، آزمون های آزمایشگاهی لازم انجام پذیرفت. قبل از انجام این آزمایش ها و به منظور به دست آوردن اطلاعات لازم برای آزمایش های خستگی، چندین آزمایش در حالت بارگذاری استاتیکی به عمل آمد. آزمایش های خستگی در سه سطح بار ماکزیمم (85، 90 و 95% مقاومت تراکم تک محوری) و در دامنه بارگذاری 70%، با فرکانس بارگذاری سیکلی 1 هرتز انجام گردیدند. نتایج به دست آمده نشان داده است که تنش بیشینه تاثیر بارزی بر روی رفتار خستگی این سنگ ها دارد. همچنین مشخص گردید که عمر خستگی به صورت تابع توانی با افزایش سطح تنش بیشینه کاهش می یابد. روند آسیب خستگی انباشتی، رفتار سه مرحله ای شامل فاز شروع ترک، فاز رشد ترک با سرعت یکنواخت و فاز تسریع شونده ای را در گسترش ترک نشان می دهد. فرآیند آسیب خستگی با استفاده از پارامترهای کرنش بیشینه و کمینه محوری و جانبی، مدول های مماسی و متقاطع، چقرمگی و انرژی وارفتگی در هر دو شرایط بارگذاری و باربرداری ارزیابی گردید. از میان پارامترهای مذکور، کرنش جانبی و محوری و مدول متقاطع رفتار آسیب خستگی سه مرحله ای بهتری را نشان می دهند. همچنین قابل ذکر است که بیشتر ترک های ایجاد شده در جهت موازی با محور بارگذاری بوده که در نتیجه آن، کرنش جانبی بیش از کرنش محوری تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

با وجود این که از دیر باز مطالعات سنگ شناسی چشمگیری بر روی توده پلوتونیک الوند صورت گرفته است اما بررسی ساختمانهای زمین شناسی موجود در این توده کمتر مورد توجه بوده است. همانگونه که در این مجموعه پلوتونیک گوناگونی سنگ شناسی زیادی وجود دارد، ساختهای زمین شناسی آن نیز گوناگون و قابل بررسی است. برخی از مهمترین ساخت های اولیه (ماگمایی) و ثانویه (زمین ساختی) گرانیتهای این مجموعه پلوتونیک عبارتند از:1) ساختهای اولیه که شامل جهت یافتگی درشت بلورهای فلدسپار، میکا و انکلاوها و همچنین درزه ها یا شکستگیهای اولیه است و عمده بحث این مقاله را تشکیل می دهد. این ساختها نشان دهنده یک جریان درون توده ای و ایجاد شکستگیهای همزمان با جایگزینی در توده نفوذی هستند. 2) ساختهای زمین ساختی که شامل شکستگیهای زمین ساختی و تغییرات ساختاری سنگهای این توده در حالت جامد بوده و پس از انجماد کم و بیش کامل توده شکل گرفته اند. مطالعه ساختهای اولیه و ثانویه گرانیتهای الوند نشان می دهد که این توده پلوتونیک می تواند الگویی برای بررسی ساختهای گرانیتها باشد و بسیاری از روابط بین ساختارهای درونی و بیرونی (محیطی) توده های نفوذی را می توان در آن مطالعه و بررسی نمود.

لوکوگرانیت های الوند به صورت توده های کوچک و دایک جایگیر شده اند. این سنگها با ترکیب آلکالی گرانیت تورمالین دار، آلکالی گرانیت بیوتیت دار، آلکالی گرانیت آرفدسونیت دار، آلکالی گرانیت روتیل دار و گرانیت بیوتیت مسکویت دار و ماهیت آلکالن و پرآلومین هستند. در این سنگها الگوی توزیع عناصر نادر خاکی به هنجار شده به ترکیب کندریت دارای غنی شدگی از LREE نسبت به HREE هستند. در نمودارهای عنکبوتی به هنجار شده به ترکیب گوشته اولیه دارای غنی شدگی از LILE نسبت به HFSE و آنومالی منفی Ta، Nb و Ti هستند و به نظر می رسد در محیط فرورانش تشکیل شده اند. سنگهای لوکوگرانیتی الوند به طور بارزی ویژگیهای گرانیتهای نوع A را دارند که با توجه به مقدار Al2O3 یا کرندوم نورماتیو و عناصر کمیاب می توان آنها را به دو گروه نوع A و 'A با منشاء مشابه گوشته ای طبقه بندی نمود. با صعود، تفریق و جایگیری ماگمای اولیه گوشته ای در درون پوسته، لوکوگرانیتهای نوع A با حداقل آلایش و لوکوگرانیتهای نوع 'A با آلایش مقادیر قابل توجهی مواد پوسته قاره ای تشکیل شده اند. به نظر می رسد لوکوگرانیتهای الوند در یک فاز کششی همزمان با فرورانش، احتمالاً به دلیل تغییر در میزان همگرایی صفحات، وقفه در فرورانش و برداشت فشار تشکیل شده اند.

در این تحقیق برخی خواص فیزیکی دو محصول گندم (رقم الوند) و یولاف وحشی و اثر رطوبت بر این خواص مورد بررسی قرار گرفت. تاثیر نوع دانه (گندم و یولاف) و رطوبت (9.45، 12 و 14.45 درصد بر پایه تر) بر ابعاد سه گانه دانه، قطر متوسط هندسی، ضریب کرویت، چگالی توده، چگالی دانه، تخلخل، ضریب اصطکاک استاتیکی و سرعت حد در یک آزمایش فاکتوریل ارزیابی شد. نتایج نشان داد که نوع دانه و سطوح رطوبتی تاثیر معنی داری بر خواص فیزیکی دانه های یولاف و گندم دارد. بین گندم و یولاف تفاوت معنی داری از نظر چگالی دانه، چگالی توده و تخلخل وجود داشت. رطوبت نیز بر چگالی توده در سطح 1 درصد و بر چگالی دانه در سطح 5 درصد اثر معنی دار داشت اما اثر آن بر تخلخل معنی دار نشد. نتایج نشان داد سطح آلومینیوم بیشترین و فولاد کمترین ضریب اصطکاک استاتیکی را داشتند. همچنین ضریب اصطکاک استاتیکی و سرعت حد با افزایش رطوبت به طور خطی افزایش نشان داد.