1ﮐﺎﻧﺘﺎﮔﺰاﻧﺘﯿﻦ مولکول کتوکاروتنوئید  ﻏﯿﺮاﺷﺒﺎع ﺑﻮده ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺣﺴﺎس اﺳﺖ. توسعه میکرو-نانو کپسولاسیون یکی از راهکار­هایی است که ترکیبات زیست فعال را در برابر شرایط نامناسب محیطی محافظت می­کند. در این مطالعه کانتاگزانتین با استفاده از پلیمر پروتئین آب پنیر با روش الکترواسپری ریزپوشانی شدند و با استفاده روش سطح پاسخ تاثیر چهار متغیر مستقل غلظت پروتئین آب پنیر، ولتاژ به کار رفته، نرخ ورودی و فاصله سر سرنگ و جمع کننده بر روی کارایی الکترواسپری کانتاگزانتین ارزیابی شد. بر اساس نتایج به دست آمده  توابع مطلوبیت بیشترین مطلوبیت با مقدار  93/0 در غلظت پروتئین آب پنیر 4/39%، ولتاژkV 5/17، نرخ ورودی 2/2 mL/h ، فاصله سرسرنگ و جمع کننده cm1/17 تعیین شد.

در این پژوهش، نانوذرات ایزولۀ پروتئین شیر (MPI) به روش الکترواسپری تولید شدند. به منظور بهینه سازی شرایط الکترواسپری نانوذرات MPI، غلظت محلول MPI (برحسب درصد وزنی)، ولتاژ فرایند (برحسب کیلوولت)، فاصلۀ حرکتی ذرات بین نوک سوزن و جمع کننده (برحسب سانتی متر) و سرعت جریان پمپ (برحسب میلی لیتر بر ساعت) در قالب طرح مرکب مرکزی (CCD) بررسی و به روش سطح پاسخ (RSM) مدل سازی و تجزیه وتحلیل شدند. نتایج بررسی­ها نشان داد که غلظت محلول MPI بیشترین تأثیر و فاصله بین نوک سوزن و جمع کننده کمترین تأثیر را بر قطر نانوذرات دارند. بر طبق نتایج به­دست آمده، با بهینه سازی غلظت محلول MPI (2.5 درصد وزنی)، سرعت جریان پمپ (0.2 میلی لیتر بر ساعت)، فاصلۀ بین نوک سوزن و جمع کننده (15 سانتی متر) و ولتاژ (17.5 کیلوولت) می توان نانوذرات یکنواخت MPI تولید کرد. تصویرهای حاصل از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM) موفقیت روش الکترواسپری را در تولید نانوذرات کروی با میانگین قطر 204.3 نانومتر و حداکثر یکنواختی در توزیع اندازۀ ذرات تأیید کردند. آنالیز طیف سنجی فروسرخ با تبدیل فوریه (FTIR) چگونگی ساختار شیمیایی نانوذرات را بیان کرد.

با توجه به کاربردهای گسترده و گوناگون الکترواسپری در جنبه های مختلف زندگی انسان ها، این موضوع همواره مورد توجه محققان بوده است. در این مقاله، به بررسی تجربی فرآیند الکترواسپری برای مخلوط اتانول-آب با سه غلظت مختلف %70، %96 و %9/99 پرداخته شده است. در این مقاله، ابتدا مودهای مختلف الکترواسپری برای اتانول %70، براساس تصاویر پرسرعت گرفته شده؛ تعریف و توضیح داده شده اند. در قسمت دوم مقاله، به محاسبه دقیق زاویه مخروط و قطر جت مخروط تیلور برای ابتدا و انتهای ناحیه پایدار الکترواسپری مخلوط اتانول-آب برای سه غلظت %70، %96 و %9/99، پرداخته شده است. برای این منظور، از تصویربرداری پرسرعت و پردازش تصاویر حاصل از آن استفاده شده است. درنهایت، زاویه مخروط و قطر جت خروجی از مخروط برای این سه سیال برای تمامی نقاط شروع و پایان ناحیه پایدار الکترواسپری در دبی های 1/0 تا 1 میلی لیتر بر ساعت محاسبه شده است. میانگین قطر جت برای تمامی نقاط ناحیه پایدار برای سیالات اتانول %70، %96 و %9/99، به ترتیب برابر 34/43، 33/78 و 31/70 میکرون می باشد. علاوه بر این، میانگین زاویه مخروط برای تمام نقاط ناحیه پایدار نیز برای سیالات اتانول %70، %96 و %9/99، به ترتیب برابر° 87/26،° 85/80 و° 84/13 می باشد. بنابراین، بیش ترین مقادیر زاویه مخروط و قطر جت مربوط به اتانول %70 و کم ترین آن مربوط به اتانول %9/99 می باشند.

فرموله کردن نانوکپسول ها به طورر گسترده ای برای بهبود زیست سازگاری داروها به کار برده می شوند. الکترواسپری کردن به عنوان یک روش جدید برای تولید نانوکپسول های دارو مورد استفاده قرار می گیرد. در این تحقیق نانوکپسول های PLGA حاوی پروتئین های درمانی تهیه شدند. نانوکپسول ها در نرخ های متفاوت PLGA/BSA به دست آمدند. تاثیر پارامترهای عملیاتی و محلول اسپری آزمایش شد. شکل شناسی و قطر نانوکپسول ها حاصل توسط میکروسکوپ الکترونی پویشی (SEM) بررسی شد. تصاویر میکروسکوپ الکترونی پویشی نشان دهنده آن است که با افزایش ولتاژ و کاهش نرخ تغذیه، ابعاد نانوکپسول ها کاهش می یابد و منجر به تولید کپسول هایی در محدوده 260-85 نانومتر می گردد. نتایج آنالیز گرمایی (DSC) نشان دهنده پهن تر شدن پیک گرماگیر و انتقال ان به دمای پایین تر می باشد و دلالت بر حضور دارو می کند. رهایش بیش از %90 داروبا استفاده از اسپکتروفتومتر UV و دمای 37oC در بافر فسفات (PH=7.4) شناسایی شد.

میکرو و نانو ذره ها در دهه های اخیر به عنوان حامل های زیست تخریب پذیر (داربست) برای تحویل و رهش کنترل شده ی عامل های درمانی گوناگونی مانند داروها، پروتئین ها، سلول ها و ژن ها، گسترش پیدا کردند. در این پژوهش، تولید میکروذره های کروی چیتوسان و بارگذاری هم زمان رتینوئیک اسید در این میکروذره های کروی بر پایه ی روش الکترواسپری هم محور به روش آماری سطح پاسخ مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه های آزمایشگاهی نشان داد که اندازه ی ذره ها و ریخت شناسی آن ها تحت تاثیر شرایط عملیاتی، ازجمله استفاده از غلظت چیتوسان (X1)، سرعت جریان رتینوئیک اسید (X2)، نسبت چیتوسان به رتینوئیک اسید (X3) و میزان شدت نیرومحرکه الکتریکی (X4) است. بهترین میانگین قطر و توزیع اندازه ای ذره ها در غلظت چیتوسان%3 w/ ، شدت جریان رتینوئیک اسید 0.1mL/h، نسبت چیتوسان به رتینوئیک اسید 6 و ولتاژ  10.7kVبه دست آمد. پایداری میکروذره های کروی چیتوسان تولیدشده در محیط کشت برای مدت 10 روز موردبررسی واقع شد که این پایداری مناسب میکروذره های کروی امکان استفاده ی آن ها را در آزمایش های درون تنی می دهد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.