توسعه شهر اهواز متاثر از رشد جمعیت و مهاجرت به این شهرمی باشدشیوه مدیریت شهری را دچار مشکلات فراوانی کرده است.این پژوهش به ارزیابی عملکرد مدیریت شهری در پایداری شهری شهر اهواز پرداخته است. روش پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت، توصیفی-تحلیلی می باشد. جامعه آماری شهروندان مناطق شهر اهواز است. حجم نمونه از فرمول کوکران برابر با 322 نفر می باشد. پرسشنامه ای در قالب 5 شاخص: اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی، کالبدی- فیزیکی، سیاسی و زیست محیطی طراحی گردید. تجزیه و تحلیل داده ها در فضای نرم افزار SPSS استفاده شده است. مجموع میانگین نشان می دهدکه وضعیت پایداری مدیریت شهری اهواز نامطلوب می باشد و پایداری اجتماعی فرهنگی و اقتصادی نسبت به دیگر شاخص ها وضعیت بدتری دارند. نتایج آزمون Tتک نمونه ای نشان داد که همه شاخص ها با میانگین فرضی (3) فاصله دارند. این عامل گویای عدم پایداری شاخص ها در مناطق شهر را می رساند. در مجموع، منطقه1، به لحاظ پایداری اقتصادی و سیاسی، منطقه8 به لحاظ پایداری اجتماعی، منطقه3 از لحاظ کالبدی و منطقه4 از لحاظ زیست محیطی وضعیت مناسبتری را داشته اند. نتایج تحلیل تناظر، از مجموع ابعادگویای آن است که منطقه1، رو به پایداری متوسط و مناطق6، 7 و 8 در طیف خیلی کم و مناطق 2، 3 و 4 در همجواری طیف کم قرار گرفته اند. در نهایت باتوجه با نتایج، نماگرهای پایداری مدیریت شهری در سطح شهر اهواز براساس 5 سطح تقسیم شده اند. میانگین سطح اول10/24، سطح دوم 49/23، سطح سوم 42/22، سطح چهارم 37/21 و میانگین سطح پنجم 79/19 می باشد.

در استاندارد 2800 و همچنین اغلب اسناد و تحلیل های خطر لرزه ای انجام شده، شهر اهواز منطقه ای با خطر لرزه ای متوسط گزارش شده است. پیشینه موجود از لرزه خیزی منطقه نیز مؤید این مطلب است. این اسناد و اطلاعات با وضعیت گسلی منطقه که خصوصاً در سال های اخیر بهتر شناسایی شده است هم خوانی چندانی نشان نمی دهد. این عدم تطابق در برخی مطالعات متأخر نیز دیده می شود. در این مقاله "بررسی جامعی" از لرزه خیزی منطقه اهواز در حوزه تحلیل خطر احتمالی زلزله ارائه شده است. بر اساس نتایج این مطالعه و با توجه به عبور گسل فعال اهواز با طول بالای 100 کیلومتر شواهد موجود از زلزله مخرب گذشته در منطقه، به نظر می رسد بازبینی اساسی در خطر زلزله شهر اهواز ضروری است. تحلیل خطر زلزله تعینی بیشینه شتاب تا حدود g0.66 را برای بازه زمانی نامشخص، تحلیل خطر احتمالی بیشینه شتاب g0.16 تا g0.29 را برای زلزله طرح و g0.33 تا g0.61را برای زلزله شدید می دهد. به این ترتیب پیشنهاد می شود که برای تأمین ایمنی شهروندان، شهر اهواز در زمره شهرهای با خطر بالای لرزه ای لحاظ شود. این مطالعه پرانتزی در زمینه خطر زلزله شهر اهواز باز کرده است و عبارت "بررسی جامع" با توجه به نبود زیرساخت های اطلاعاتی زمین شناسی لازم ناقص است. برای رسیدن به نتایج قابل اعتماد تر و بستن این پرانتز با لحاظ مسائل مالی، اکیداً توصیه می شود که در این زمینه تحقیقات زمین شناسی و ژئوفیزیک دقیق تر با تمرکز بر روش های تفصیلی پارینه لرزه شناسی و با تأکید بر تعیین دقیق مشخصات گسل اهواز صورت گیرد.

سابقه و هدف: درماتوفیتوزیس یا کچلی ها بیماری های واگیردار و شایعی هستند که در تمام نقاط دنیا به خصوص در نواحی گرمسیر و مرطوب یافت می شوند. در میان انواع کچلی ها، کچلی سر از شیوع بالایی برخوردار است. میزان شیوع این عفونت در نقاط مختلف ایران و سایر کشورهای جهان متفاوت گزارش شده است. هدف از پژوهش حاضر، تعیین توزیع فراوانی کچلی سر براساس توزیع سنی، جنسی و تعیین عوامل اتیولوژیک آن در افراد مشکوک به ضایعات قارچی در شهرستان اهواز می باشد. روش کار: جهت انجام این مطالعه، در طول سال های 1382-85 از بیماران مشکوک به ضایعات قارچی مراجعه کننده به مراکز مختلف درمانی در شهرستان اهوازنمونه برداری به عمل آمد. از نمونه های به عمل آمده، آزمایش مستقیم و کشت انجام گردید و جهت تعیین گونه های قارچی از کشت روی لام و تست های تکمیلی در صورت ضرورت استفاده شد.یافته ها: از 5312 مورد مشکوک به ضایعات قارچی، 1150 مورد (21.6 درصد) مبتلا به درماتوفیتوزیس بودند و ضایعات کچلی سر 127 مورد %11 آنها را تشکیل می داد. ضایعات نوع اکترتریکس با 88.19 درصد بیشترین موارد را شامل شد و ضایعات آندوتریکس (9.45 درصد) و فاووس (2.36 درصد) در رده های بعدی قرار گرفتند. تریکوفیتون وروکوزوم در 71.65 درصد بیشترین عامل ایجاد بیماری بود و میکروسپوروم کانیس، تریکوفیتون روبروم و تریکوفیتون ویولاسئوم، تریکوفیتون شوئن لاینی و تریکوفیتون منتاگروفایتس  به ترتیب در رده های بعدی قرار گرفتند. بیماری در افراد مذکر با 79.53 درصد ، میزان شیوع بیشتری را نشان داد.نتیجه گیری: به رغم کاهش میزان کچلی سر در مقایسه با سال های گذشته، مطالعه حاضر موید شیوع این بیماری در منطقه بوده و با توجه به اینکه عوامل حیواندوست بیشترین علت بیماری می باشند (71.65 درصد) به نظر می رسد تماس مستقیم و به ویژه تماس غیر مستقیم مهمترین نقش را در انتشار بیماری در منطقه داشته باشد.

زمینه و هدف: آموزش مداوم در ایران از سابقه طولانی برخوردار نمی باشد؛ از این رو ارزیابی دقیق این برنامه ها و پژوهش درباره آنها امری ضروری می باشد. بازنگری در برنامه های آموزش مداوم مطابق با نظرات فراگیران و برنامه ریزی بر اساس نیاز آنان می تواند در بهبود کیفیت و اثربخشی برنامه ها موثر باشد. این پژوهش با هدف تعیین نظرات دندانپزشکان عمومی شهرستان اهواز در مورد برنامه های آموزش مداوم دندانپزشکی انجام گرفت.روش بررسی: طی یک مطالعه مقطعی - توصیفی که در سال 1386 انجام شد، یکصد نفر از دندانپزشکان عمومی اهواز مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه ای حاوی مشخصات فردی و 42 سوال در مورد ضرورت، اجرا و محتوای برنامه های آموزش مداوم دندانپزشکان و بر اساس مقیاس 5 درجه ای لیکرت بود. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS-15 و روش های آمار توصیفی و آزمون تی تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: 8.79 درصد دندانپزشکان مرد و مابقی زن بودند. میانگین سابقه خدمت شرکت کنندگان 7.7±6.12 سال بود. حدود دو سوم شرکت کنندگان، آموزش مداوم را یک ضرورت می دانستند. میانگین نظرات دندانپزشکان از نحوه اجرا و محتوای برنامه ها به ترتیب 99.0±01.3 و 95.0±94.2 بود. سه اولویت مهم آموزش مداوم دندانپزشکان به ترتیب شامل ترمیمی و زیبایی، اندودنتولوژی و جراحی دهان و فک و صورت بودند. استفاده از اساتید مجرب و طراحی برنامه ها متناسب با نیازهای منطقه ای به ترتیب با میانگین 89.0±17.4 و 75.0±08.4 از عوامل بهبود کیفیت برنامه ها اعلام گردید. مقایسه نظرات دندانپزشکان زن و مرد با سوابق درمانی متفاوت در موارد مختلف تفاوت آماری معناداری را نشان نداد.نتیجه گیری: دندانپزشکان، آموزش مداوم را یک ضرورت حرفه ای می دانند اما از نحوه اجرا و محتوای برنامه ها رضایت چندانی ندارند. برنامه ریزی بر اساس نیازهای منطقه ای و استفاده از اساتید مجرب باعث ارتقا کیفیت برنامه ها و بهبود شرایط موجود خواهد شد.

تب کیو یک بیماری زئونوز است که عامل آن کوکسیلا بورنتی می باشد. در انسان بیماری به شکل حاد و یا مزمن دیده می شود. کوکسیلوز در حیوانات اهلی معمولا به صورت تحت بالینی است اگرچه با سقط و مرده زایی در گوسفند و بز نیز همراه می شود. حیوانات اهلی مهمترین مخزن کوکسیلا بوده و از طریق شیر، ادرار، مدفوع و ترشحات تنفسی و تولید مثلی آن را دفع می کنند. استنشاق آئروسول های آلوده مهمترین راه آلودگی انسان و حیوانات است. هدف از مطالعه حاضر تعیین شیوع سرمی تب کیو در گوسفندان اهواز و همچنین تعیین ارتباط آن با تعیین کننده های میزبانی بود. در این تحقیق نمونه های خون به طور تصادفی از 220 راس گوسفند بالغ ماده در شهرستان اهواز جمع آوری گردید و سرم های تهیه شده به روش الیزا از نظر آنتی بادی ضد کوکسیلا بورنتی آزمایش شدند. شیوع سرمی تب کیو 13.18 درصد (فاصله اطمینان 95 درصد 17.65-8.71 درصد) بود. رگرسیون لاجستیک تک متغیره نشان داد شانس ابتلاء بین سن با بیماری 0.73 (فاصله اطمینان 95 درصد 0.46-1.16) است (P>0.05) و سن 1.6 درصد از تغییرات بیماری را توجیه می کند. شانس ابتلای نژاد لری 1.44 برابر نژاد عربی (فاصله اطمینان 95 درصد 0.66-3.16) است (P>0.05) و نژاد 0.7 درصد از تغییرات بیماری را توجیه می کند. شانس ابتلای گوسفندان دارای سابقه سقط 120.56 برابر گوسفندان بدون سابقه سقط (فاصله اطمینان 95 درصد15.88-915.49 ) است (P<0.001) و سابقه سقط 51.4 درصد از تغییرات بیماری را توجیه می کند. رگرسیون لاجستیک چند متغیره نشان داد که سن، نژاد و سابقه سقط 52 درصد از تغییرات بیماری را توجیه می کنند. بررسی حاضر نشان می دهد که کوکسیلا بورنتی با سقط گوسفندان ارتباط دارد و با توجه به وضعیت آب و هوایی منطقه و تسهیل در انتقال هوا برد، بایستی اقدامات کنترلی و پیشگیری مد نظر سیاست گذاران بهداشتی قرار گیرد.