تراتوم یک تومور با منشا ژرم سل از نوع غیرسمینوما می باشد. با وجود آنکه بیشتر تراتوم ها در تخمدان ها یا بیضه افراد بالغ روی می دهد، در ساختارهای خط وسط مانند ساکروکوکسیژیوس، مدیاستن قدامی، رتروپریتوئن و غدد پینه ال هم مشاهده شده است. تراتوم اولیه رتروپریتونئال به ندرت در بالغین گزارش شده است. در این مقاله ضمن بررسی موارد مشابه گزارش شده به معرفی مرد 18 ساله ای که به دلیل توده شکم به ابعاد 20×20 سانتیمتر تحت عمل جراحی قرار گرفت می پردازیم. تشخیص هیستوپاتولوژیک تراتوم بالغ بوده است.

اکسیم ها، از مهم ترین ترکیبات آلی محافظت کننده کربونیل هستند. و در کنترل جمعیت حشرات، کنه ها و قارچ ها کاربرد دارند. تاثیر برخی از اعضای اکسیم ها در گذشته بر کاهش اسپرماتوژنز و اووژنز گزارش شده است؛ با توجه به تشابه ساختاری تولوالدوکسیم (سین - پارامتیل بنزالدئیداکسیم) با سایر اکسیم ها، که به تازگی در آزمایشگاه شیمی آلی دانشگاه تربیت معلم تهران سنتز شده است، تاثیر این ماده بر فرآیند اسپرماتوژنز موش کوچک نژاد Balb/C بالغ بررسی شود تا در صورت بروز تاثیر کاهنده بر این فرآیند، مقدمه ای برای تحقیقات آینده در زمینه سنتز داروی ضد باروری مردانه باشد. میزان LD50 در حد 350 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن تعیین شد. و یک دوز زیر کشنده از ترکیب، به میزان 175 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن طی دو هفته پی در پی (روزانه) به موش های بالغ (60 روزه) در محدوده وزنی 30 تا 35 گرم به صورت درون صفاقی انجام گرفت و 48 ساعت پس از آخرین تزریق، بررسی شد. بررسی آماری نشان داد که کاهش معنی داری در وزن بدن موش، تعداد اسپرماتوگونی های نوع A و B، اسپرماتوسیت ها و اسپرم (P<0.005) در بین گروه های آزمایش با گروه کنترل و گروه حلال وجود دارد. هم چنین، اسپرماتید برخی نمونه های آزمایشی به صورت کیست در آمده، و اسپرماتوسیت های اولیه و اسپرماتیدها به مرکز مجرای لوله رها شده بودند.

انواژیناسیون (Intussuception) شایع ترین علت انسداد روده درکودکان کمتر از 2 سال است. علت اکثریت موارد انواژیناسیون در کودکان 6 تا 24 ماهه معلوم نبوده ولی اعتقاد بر اینست که در اثر پلاک های هیپرتروفیه پی یر (Peyer) در نتیجه عفونت ویروسی اتفاق می افتدکه در نتیجه پرستالتیسم روده، قسمتی از روده به درون قسمت مجاور آن فرو می رود. در کودکان معمولا با انمای کنتراست یا هوا می توان روده ها را در جای خود قرار داد. انواژیناسیون در بزرگسالان نادر بوده و در اکثر موارد به دنبال تومور زمینه ای رخ می-دهد و غالبا برای اصلاح مشکل، به عمل جراحی نیاز است.

هسته اسپرم بالغ علی رغم عدم رونویسی، دارای جمعیت پیچیده ای از ریبونوکلئیک اسیدRNA=RiboNucleic Acid) ) از قبیل mRNAs mature RNAs وmiRNAs micro RNAs  می باشد که در طی مسیر اسپرماتوژنز(Spermatogenesis)  رونویسی و تجمع یافته اند. اسپرم بالغ فاقد ریبوزوم های سیتوپلاسمی و سیستم ترجمه می باشد، در حالی که mRNAs سیتوپلاسمیک توسط پلی زوم های میتوکندریایی ترجمه می شوند. رونوشت های اسپرمی نقش مهمی در سازماندهی کروماتین، نقش گذاری ژنومیک Genomic پدری و خاموش کردن ژن ها دارند. اخیرا انتقال RNA اسپرمی به سلول های اووسیت در هنگام لقاح و نقش اپی ژنتیکی و فراژنومیکی رونوشت های اسپرمی در اوایل رشد رویان نیز گزارش شده است. علاوه بر نقش زیستی RNA اسپرمی در اسپرم بالغ و رشد تخمک بارور شده، تفاوت پروفایل RNA در اسپرم بالغ مردان بارور و نابارور، پتانسیل بالقوه ای را به عنوان مارکرهای اسپرمی در ارزیابی باروری و ناباروری مردان فراهم می کند. در این مقاله مروری به حضور  RNAدر اسپرم بالغ، انواع و نقش های بالقوه آنها در باروری مردان و رشد تخمک بارور شده پرداخته می شود.

1زمینه وهدف: زعفران دارای اثر دارویی ضد تشنج، ضد افسردگی، ضد التهاب، ضد تومور و بهبود حافظه است. در این مطالعه  اثر عصاره هیدروالکلی زعفران بر تغییرات فاکتورهای بیوشیمیایی مرتبط با کبد به دنبال مسمومیت ناشی از مصرف مزمن ویتامین A در موشهای صحرایی نر بالغ مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها:   برای این منظور48 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار با وزن تقریبی 20±200 گرم به 6 گروه 8 تایی  تقسیم شدند. گروه کنترل: هیچ تیمار دارویی دریافت نکردند، گروه شم: فقط حلال عصاره دریافت کرد، گروههای تجربی 1: عصاره هیدروالکلی زعفران را به تنهایی به مقدار  mg/kg 50 به مدت 15 روز دریافت کرد. گروه تجربی 2: ویتامین Aبه میزان IU   50000 به مدت 15 روز دریافت کرد. گروه تجربی 3 و4: ابتدا ویتامین Aبه میزان IU   50000 به مدت 15 روز دریافت کردند و سپس عصاره هیدروالکلی زعفران  را به ترتیب  با مقادیر mg/kg  80 و 50 به مدت 21 روز دریافت کردند. در پایان دوره آزمایش،  وزن بدن حیوانات اندازه گیری شد و سپس نمونه های خونی از قلب تهیه شد و سطوح آلبومین، بیلی روبین و پروتئین تام اندازه گیری شدند. نتایج با استفاده از آنالیزآماری ANOVA   و تست توکی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: میانگین وزن بدن در گروههای دریافت کننده ویتامین Aو عصاره هیدروالکلی زعفران باهم و به تنهایی نسبت به گروه کنترل و شم تغییر معنی داری نشان نداد.  میانگین سطح سرمی پروتئین تام و آلبومین در گروه تجربی 2 دریافت کننده ویتامین Aو گروه تجربی 3  نسبت به گروه کنترل و شم کاهش معنی دار نشان داد. میانگین سطح سرمی پروتئین تام  و آلبومین در گروه تجربی 4  نسبت به به گروه تجربی 2 دریافت کننده ویتامین A افزایش معنی داری نشان داد. میانگین سطح سرمی بیلی روبین تام  در گروه تجربی 2 دریافت کننده ویتامین A و گروه تجربی 3  نسبت به گروه کنترل و شم افزایش معنی دار نشان داد. میانگین سطح سرمی بیلی روبین تام  در گروه تجربی 4  نسبت به به گروه تجربی 2 دریافت کننده ویتامین A کاهش معنی داری نشان داد) 0/05 >     . (p نتیجه گیری: عصاره هیدروالکلی زعفران بر تغییرات فاکتورهای بیوشیمیایی مرتبط با کبد به دنبال مسمومیت ناشی از مصرف مزمن ویتامین A در موشهای صحرایی نر بالغ اثر حفاظتی دارد.

مقدمه: مت آمفتامین یک داروی محرک سیستم عصبی مرکزی می باشد، اما این دارو به طور فزاینده ای به شکل قرص های روان گردان توسط جوانان و نوجوانان یعنی گروهی که در سن تولید مثل می باشند، مورد سوء مصرف قرار می گیرد. این موضوع به صورت یک معضل اجتماعی در آمده است. در این مطالعه تجربی، اثرات مت آمفتامین بر روی خصوصیات اسپرم موش های صحرایی بالغ ارزیابی شده است.روش: مت آمفتامین یا سالین به صورت داخل صفاقی در سه تجربه زیر تزریق گردید. در تجربه اول 24 موش صحرایی بالغ نر برای یک بار تحت تزریق دارو به میزان 10mg/kg قرار گرفته و اسپرم ها از ناحیه دم اپیدیدیم 6، 12، 24، 48، 72 و 168 ساعت (در هر زمان 4 موش) بعد از تزریق نمونه برداری شدند. به 6 موش سالین تزریق شد و به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. در تجربه دوم، به چهار گروه چهارتایی از موش ها به ترتیب سه دوز مت آمفتامین (5, 10, 15mg/kg) و سالین تجویز شد و 24 ساعت بعد مورد ارزیابی قرار گرفتند. در تجربه سوم، 16 موش به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند و به مدت 14 روز هر روز یک بار (دوره اسپرم سازی) تحت تزریق دارو 1، 5, 10mg/kg) مت آمفتامین و کنترل) یا سالین قرار گرفتند و 24 ساعت بعد از آخرین تزریق، اسپرم ها نمونه برداری شدند. تحرک، تعداد و مورفولوژی اسپرم های نمونه برداری شده مورد ارزیابی قرار گرفت. در این تحقیق همچنین وزن بدن و بیضه ها در پایان هر سه تجربه اندازه گرفته شد و از نسبت وزن بیضه به وزن بدن به عنوان یک ایندکس در پایان هر تجربه استفاده شد.نتایج: در ساعات 24 و 48 بعد از یک بار تزریق 10mg/kg مت آمفتامین تعداد اسپرم ها کاهش معنی داری در مقایسه با گروه کنترل داشتند (به ترتیب P£0.05, P£0.001). در تجربه دوم، تعداد اسپرم ها برای هر سه دوز مت آمفتامین با P£0.001 برای دو دوز بالا و P£0.05 برای دوز پایین، کاهش معنی داری داشت. نتایج تجربه سوم مشابه بود اما کاهش تعداد اسپرم ها در این تجربه شدیدتر از تجربه دوم بود. مت آمفتامین نسبت وزن بیضه به وزن بدن را در تجربه اول و دوم تغییر نداد، اما دارو ایندکس فوق را در موش های تجربه سوم که روزانه دوزهای 10mg/kg و 5 دارو دریافت کرده بودند به صورت معنی داری کاهش داد. اختلاف معنی داری در رابطه با مورفولوژی و تحرک اسپرم ها بین گروه های آزمایش و کنترل مشاهده نشد.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که مصرف مکرر و دوزهای بالای داروی مت آمفتامین ممکن است باعث کاهش تعداد اسپرم های بالغ موجود در دم اپیدیدیم شود و اثرات منفی روی قدرت تولید مثل افراد معتاد داشته باشد.

تومور براون یک ضایعه استئولیتیک ناشی از افزایش تولید هورمون پاراتیروئید می باشد. در این گزارش به توصیف یک مرد 20 ساله با علایم ضعف بسیار شدید عضلانی و شکستگی های شانه و مفصل ران می پردازیم که تومور براون متعدد در بیشتر استخوان های وی مشاهده شد.

تولد فرزند به عنوانی یکی از رویدادهای مهم، نقش عمده ای در زندگی هر فرد ایفا می کند. عدم موفقیت در این امر که به منزله ناباروری است، از مسایل آزاردهنده ای است که قریب به 20% زوج ها با آن دست به گریبانند. این حقیقت را نباید از نظر دور داشت که هنوز در مورد علل ناباروری، نکات مبهم و ناشناخته و مشکلات بسیاری وجود دارد. از جمله این مسائل و مشکلات می توان به وجود عارضه تخمدان های پلی کیستیک (PCO) اشاره کرد. این مطالعه در مورد ارائه روشی است که برای اولین بار در ایران انجام شد و طی آن تخمک های افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک در شرایط آزمایشگاهی بدون تحریک تخمک گذاری، بالغ شده است. هدف از این مطالعه کاهش بسیاری از خطرات جانبی ناشی از روش های فعلی تحریک تخمک گذاری نظیر سندرم تحریک بیش از حد تخمدان (OHSS)، آسیت، اختلال در گردش خون، اختلال در عملکرد کلیه، احتمال ترومبوز، چندقلوزایی و... و نیز کاهش چشمگیر در هزینه های درمانی می باشد. بدین منظور تخمک های نابالغ بدون هیچ گونه تحریک تخمک گذاری با کمک سونوگرافی واژینال به وسیله سوزن پونکسیون مخصوص برداشت شدند و روند بالغ سازی آنها به جای بدن در شرایط آزمایشگاهی با استفاده از محیط کشت کامل، مشتمل بر ترکیبات مورد نیاز بلوغ تخمک انجام شد. سپس با تلقیح تخمک های بالغ شده نسبت به تشکیل جنین اقدام گردید. در این مطالعه از تعداد 52 تخمک نابالغ بدست آمده، 51 تخمک برای کشت در محیط IVM در نظر گرفته شد که تمامی آنها (100%) به مرحله متافاز II رسیدند و گویچه قطبی آنها نیز دیده شد. از این تعداد 49 تخمک با اسپرم شوهر تلقیح شدند (ICSI)، که 35 مورد آن (71%) منجر به تشکیل جنین گشت. با توجه به آمارهای موفقیتآمیزی که در زمینه IVM و حاملگی های حاصل از آن منتشر شده است و نیز مزایای این روش و همچنین کاهش چشمگیر در هزینه های درمانی، این روش می تواند گامی بلند در درمان ناباروری محسوب گردد.

در این مطالعه غشاء یووآل چشم 20 قطعه شترمرغ بالغ سالم از لحاظ آناتومی و بافت شناسی مورد مطالعه قرار گرفت. ابتدا مشیمیه، جسم مژگانی و عنبیه چشم از نظر ظاهر، ابعاد، ساختار و مجاورت ها مورد بررسی قرار گرفت. برای مشخص نمودن ساختار میکروسکوپی، بخش هایی از نمونه ها در فرمالین 10 درصد پایدار و بعد از تهیه مقاطع بافت شناسی و رنگ آمیزی به روش های هماتوکسیلین-ائوزین، ورهوف، ون گیسون و پاس مورد بررسی ریزبینی قرار گرفتند. میانگین پهنای جسم مژگانی برابر 0.01±1.48 سانتی متر اندازه گیری گردید. همچنین متوسط تعداد زوائد مژگانی 120 عدد شمارش شد. پهنای عنبیه در حالت طبیعی 0.7 سانتی متر و قطر مردمک نیز 1.2 سانتی متر اندازه گیری گردید. مردمک در این حیوان تقریبا گرد دیده شد. در مشیمیه لایه شفاف دیده نشد. بین مشیمیه و صلبیه یک ورقه از غضروف شفاف مشاهده شد. در مشیمیه غشاء بروک موجود بوده و ضخامت کل مشیمیه در حدود 350 میکرومتر اندازه گیری شد. جسم مژگانی توسط یک تیغه غضروفی از نوع شفاف حمایت می شد. در جسم مژگانی رشته های عضلانی اسکلتی به صورت توده های جدا از هم دیده می شدند. سطح قدامی عنبیه در این پرنده فاقد بافت پوششی بود. رشته های عضلانی عنبیه از نوع صاف بودند. اپیتلیوم خلفی عنبیه دو لایه و به شدت پیگمانته بوده و لایه داخلی شبیه سلول های میواپیتلیال بودند. در مجموع می توان نتیجه گرفت که غشاء یووآل در شتر مرغ علی رغم تشابهات زیاد با پرندگان در برخی قسمت ها تفاوت هایی با آن ها دارد.

گر چه پلی مورفیسم هموگلوبین در گاوهای اروپایی، آمریکایی، آفریقایی و هندی تایید و گزارش شده است، به هر حال بررسی و مطالعه فتوتیپهای هموگلوبین در گاوهای ایرانی برای اولین بار است که انجام و گزارش می شود. به منظور تعیین الکتروفورتیک فنوتیپهای هموگلوبین در گاوهای بالغ ایرانی تعداد 147 نمونه خون شامل 48 نمونه گاوهای سیستانی، 45 نمونه خون گاوهای سرابی 40) نمونه مربوط به گاوهای ماده و 5 نمونه گاو نر( و 54 نمونه خون از گاوهای گلپایگانی جمع آوری و مورد آزمایش قرار گرفتند. ابتدا میزان غلظت هموگلوبین به روش سیانومت هموگلوبین تعیین و سپس فنوتیپهای مختلف هموگلوبین با روش الکتروفورز استات سلولز (CAE) از یکدیگر تفکیک و با روش چگالی سنجی (دانسیتومتری) مورد سنجش قرار گرفتند. نتایج زیر از تعیین الکتروفورتیک فنوتیپهای هموگلوبین، غلظت هموگلوبین تام، درصد و غلظت انواع مختلف هموگلوبین در گاوهای بالغ ایرانی برای نخستین بار است که گزارش می گردد: -1 در گاوهای بالغ سیستانی سه فنوتیپ شامل A2AB با وفور 50.20 درصد، A2A به میزان 41.47 درصد و A2B با شیوع به میزان 8.33 درصد مشخص شدند. -2 در گاوهای بالغ گلپایگانی 2 فنوتیپ شامل A2AB به میزان 29.63 درصد و A2A به میزان 70.37 درصد تشخیص داده شد. -3 در گاوهای بالغ سرابی فقط یک نوع فنوتیپ A مشاهده شد. -4 یکی از مهمترین یافته های پژوهش حاضر که برای اولین بار در جهان گزارش می گردد، مشاهده هموگلوبین A2 می باشد، که به نظر می رسد مربوط به هویت ویژه نژادهای گاوهای سیستانی و گلپایگانی باشد. -5 از آنجایی که فقط یک فنوتیپ هموگلوبین یعنی HbA در گاوهای بالغ سرابی مشاهده شده است، از این خصوصیت ویژه و انحصاری می توان در تعیین اصالت نژادی گاوان سرابی استفاده کرد که این یافته مهمترین نتیجه کاربردی پژوهش حاضر است. -6 سن در گاوهای بالغ سیستانی و گلپایگانی تاثیری بر غلظت هموگلوبین تام ندارد ولی در نژاد سرابی با افزایش سن غلظت این ماده افزایش می یابد. -7 غلظت هموگلوبین تام در دو جنس نر و ماده اختلاف معنی دار دارد (P<0.05) و در جنس نر بیشتر است. -8 صرف نظر از سن و جنس غلظت هموگلوبین تام در نژادهای مختلف گاوهای ایرانی اختلاف معنی دار دارد (P<0.05) و میزان MSE آن در گاوهای گلپایگانی 11.1 ±0.19، در گاوهای سرابی 11.74± 0.25 و در گاوهای سیستانی 14.8± 0.12 )در مجموع 147 نمونه (12.27± 0.15 گرم در دسی لیتر خون است.