به منظور تعیین ضرایب هضم و انرژی قابل هضم سه ماده غذایی باگاس، باگاس غنی شده (با اوره) و یونجه، و تاثیر غنی سازی در ارزش غذایی باگاس از 18 راس گوسفند نر بالغ در 3 تیمار و 6 بلوک در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی استفاده گردید. تغذیه دام ها به صورت اختیاری انجام شد و با جمع آوری مدفوع قابلیت هضم باگاس تعیین گردید. نتایج نشان می دهند که باگاس دارای پروتیین خام پایین (1.59) و ضریب هضم پروتیین منفی می باشد که در اثر غنی سازی، پروتیین آن بیش از سه برابر 6.21) درصد( ارزش یافته و ضریب هضم پروتیین آن از -58.27 به +31.28 درصد رسید. همچنین درصد فیبر خام باگاس 47.16) درصد( بالاتر از باگاس غنی شده و یونجه بود 37) و (37.9 و درصد ضریب هضم الیاف خام آن، پایین تر از باگاس غنی شده و یونجه می باشد و نیز ضریب هضم الیاف خام باگاس غنی شده برتری معنی داری را نسبت به یونجه نشان داد. در نتایج حاصل، کلیه ضرایب هضم و انرژی قابل هضم بین باگاس و باگاس غنی شده (به استثنای ضریب هضم چربی) دارای اختلاف معنی داری می باشند (p<0.01). به طور کلی می توان بیان نمود که ارزش غذایی و ضرایب هضم مواد مغذی و انرژی قابل هضم باگاس پس از غنی سازی افزایش قابل ملاحظه ای یافته و تغییرات اساسی پیدا نموده است.

زمینه و هدف: فلوراید به شکل گسترده ای در صنایعی نظیر ساخت نیمه رساناها، نیروگاه های زغال سنگی برق، تولید شیشه و غیره مورد استفاده قرار می گیرد و از طریق پساب آنها به محیط زیست منتشر می شود. یکی از روش های حذف فلوراید، جذب سطحی با استفاده از جاذب های ارزان قیمت است. هدف از این مطالعه مقایسه کارایی جاذب های ارزان قیمت در حذف فلوراید از آب بوده است.روش بررسی: مقادیرpH ، زمان تماس و دزاژ جاذب بهینه و غلظت های مختلف فلوراید برای جاذب های باگاس اصلاح شده، باگاس و کیتوزان در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. سپس ضرایب ایزوترم های جذب لانگمیر و فروندلیچ بر مبنای شرایط بهینه محاسبه گردید.یافته ها: pH معادل 7، زمان تماس 60 دقیقه و دزاژ جاذب 2 گرم بر لیتر به عنوان شرایط بهینه برای هر سه جاذب حاصل شد. بیشترین بازده حذف فلوراید در شرایط بهینه، برای باگاس اصلاح شده و به میزان 91 درصد به دست آمد.نتیجه گیری: بر مبنای نتایج حاصل از این مطالعه می توان اظهار نمود که روش جذب سطحی با استفاده از باگاس اصلاح شده یک روش کارآمد و قابل اطمینان برای حذف فلوراید از محلول های آبی است.

در این تحقیق مقاومت و مدول خمشی، مقاومت کششی چندسازه پلی اتیلن بازیافتی و باگاس تیمار شده مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور آرد باگاس (40 مش) با هیدروکسیدسدیم 10 درصد در 45 دقیقه تیمار گردید. چندسازه ها با ترکیب باگاس خام و تیمار شده در دو سطح 26 و 46 درصد، پلی اتیلن بازیافتی و خام به روش قالب گیری تزریقی ساخته شدند. نتایج خواص خمشی مواد مرکب ساخته شده از باگاس تیمار شده به طور معنی داری بالاتر از نمونه های ساخته شده از الیاف تیمار نشده بود. همچنین مقاومت کششی چندسازه ها با اصلاح شیمیایی الیاف باگاس بهبود یافت. با افزایش الیاف از 26 درصد به 46 درصد مقاومت خمشی، مدول خمشی و مقاومت کششی افزایش یافت. با وجود این، به طوری که خواص خمشی و کششی چندسازه های ساخته شده با زمینه پلیمری بازیافتی تقریبا برابر با چندسازه های با زمینه پلیمری خام بود.

در تحقیق حاضر 15 نمونه قارچی از باگاس نیشکر جدا شد که فقط 3 جدایه توانایی رشد بر روی محیط کشت حاوی باگاس به عنوان منبع کربن اصلی را داشت. آزمایشهای میکروبیولوژیکی و مرفولوژیکی نشان داد که هر سه جدایه متعلق به جنس آسپرژیلوس است. آزمایشهای مربوط به تجزیه لیگنین توسط این میکروارگانیسمها در شرایط مناسب نشان داد که آسپرژیلوس نایجر، آسپرژیلوس ترئوس و آسپرژیلوس فومیگاتوس به ترتیب 12.54، 9.85 و 3.48 درصد لیگنین را (نسبت به وزن خشک باگاس) تجزیه کردند و همچنین آنزیم لیگنین پراکسیداز را به ترتیب با مقادیر 10.02 U/L، 9.89 و 5.56 در روز 21 گرماگذاری در حضور وراتریل الکل به عنوان محرک تولید این آنزیم تولید نمودند. آنزیم سلولاز نیز به میزان47 U/L ، 58 و 39 توسط آسپرژیلوس نایجر، آسپرژیلوس ترئوس و آسپرژیلوس فومیگاتوس تولید و اندازه گیری شد. بیشترین میزان تجزیه لیگنین توسط آسپرژیلوس نایجر و حداکثر فعالیت سلولازی توسط آسپرژیلوس ترئوس به دست آمد. بنابراین قارچهای مورد نظر توانایی استفاده موثر از باگاس را به عنوان ماده اولیه برای تولید آنزیم داشتند.

مهندسی توپوشیمیایی سطوح الیاف، از راهبردهای جذاب برای ساخت محصولی با ویژگی های سطحی مطلوب به ویژه از راه واکنش با مولکول های آلی در محیط آبی است. در این تحقیق، خمیرکاغذ سودای باگاس به منظور ایجاد گروه های باردار در سطح الیاف با کربوکسی متیل سلولز (CMC) تیمار شد. فرایند کربوکسی متیلاسیون سطح الیاف تحت شرایط دمایی 85، 95 و 120 درجه ی سانتی گراد و مدت زمان واکنش 60، 90 و 120 دقیقه در حضور الکترولیت کلرید کلسیم انجام گرفت. زمان زهکشی، قابلیت نگهداری آب (WRV)، شاخص مقاومت به کشش و مقاومت به ترکیدن خمیرکاغذهای اصلاح شده با CMC اندازه گیری و با مقادیر متناظر خمیرکاغذهای تیمارشده با کربوکسی متیل سلولز به صورت مرسوم و خمیرکاغذ شاهد (اصلاح نشده) مقایسه شد. نتایج نشان داد که تیمار با CMC، شاخص مقاومت به کشش و مقاومت به ترکیدن کاغذ دست ساز حاصل از خمیر اصلاح شده را نسبت به کاغذ دست ساز حاصل از خمیرکاغذ اصلاح نشده افزایش داد. بهترین ویژگی های مقاومتی در دمای 120 درجه ی سانتی گراد و مدت زمان 90 دقیقه حاصل شد، درحالی که زمان زهکشی در اثر اصلاح تحت تأثیر قرار نگرفت. برخلاف انتظار، قابلیت نگهداری آب توسط خمیرکاغذ اصلاح شده در مواردی کاهش یافت. بررسی ساختار با استفاده از طیف بینی FTIR و تفرق پرتو X افزایش پیوندیابی هیدروژنی و کاهش اندک درجه ی بلورینگی الیاف اصلاح شده را تأیید کرد. می توان نتیجه گرفت که با وارد کردن گروه های اسیدی از طریق اصلاح توپوشیمیاییِ سطح الیاف باگاس توسط CMC، می توان بسیاری از ویژگی های خمیرکاغذ نهایی را متأثر ساخت.

در تحقیق حاضر، برای کنترل عوامل بازدارنده در پالایشگاه زیستی، مغز باگاس ابتدا تحت تأثیر هیدرولیز اسیدی رقیق با شرایط %8 اسید سولفوریک، 90 دقیقه و در دمای 120 درجه سانتی گراد پیش تیمار گردید. سپس، با استفاده از روشهای سم زدائی اورلایمینگ، کربن فعال و تلفیق روشهای مذکور نسبت به حذف عوامل بازدارنده از هیدرولیزات بدست آمده از پیش تیمار فوق اقدام شد. در روش اورلایمینگ از هیدروکسید کلسیم و اسید سولفوریک، در روش کربن فعال از کربن فعال در سه سطح (5/0، 5/1 و %5/2) و در روش تلفیقی از ترکیب مواد در دو روش قبلی استفاده شد. پس از تیمار اسیدی و هر کدام از روشهای سم زدائی میزان بازده قندهای احیا شده و نیز مقادیر عوامل بازدارنده فورفورال و هیدروکسی متیل فورفورال موجود در هیدرولیزات، بعنوان دو شاخص مهم، اندازه گیری گردید. نتایج نشان داد که اعمال روشهای فوق بر روی هیدرولیزات باعث افزایش بازده قندهای احیا شده می شود بطوریکه بیشترین بازده قند (بیشتر از %32) پس از روش مستقل اورلایمینگ حاصل شد. بعلاوه، در اعمال روشهای مستقل کربن فعال و تلفیقی (اورلایمینگ و کربن فعال) میزان بهینه مصرف کربن فعال به ترتیب %5/2 و 5/1 می باشد. بررسی عوامل بازدارنده در هیدرولیزات نشان داد که فورفورال و هیدروکسی متیل فورفورال حداکثر جذب خود را در طول موجهای 276 و 282 نانومتر دارند. همچنین، روش تلفیقی اورلایمینگ با %5/2 کربن فعال به عنوان بهترین روش توانست تا %100 عوامل بازدارنده را حذف نماید. از طرفی روش مستقل اورلایمینگ با حذف بیش از %90 عوامل عوامل بازدارنده، از بیشترین بازده قند نیز برخوردار است. لذا، با در نظر گرفتن توأمان میزان بازده قند و حذف عوامل بازدارنده، می توان دو گزینه مستقل اورلایمینگ و تلفیقی اورلیمینگ با %5/2 کربن فعال را برای تولید محصولات زیست پایه نظیر بیواتانول، زایلیتول و. . . از مغز باگاس پیشنهاد داد.