مقدمه: بدبینی سازمانی به عنوان مفهوم جدید روابط کارکنان-مدیران و به عنوان یکی از مهم ترین نگرش های کارکنان، به تازگی مورد توجه بسیاری از محققان و مدیران قرار گرفته است. اگر پرستاران به بیمارستان محل خدمت بدبین شوند، موجب مضرات بسیاری برای بیمارستان گردیده و عملکرد مطلوب آن را با مشکل مواجه می سازد. با توجه به نقش کلیدی پرستاران به عنوان منابع ارزشمند انسانی در ارایه خدمات به مردم و افزایش بدبینی سازمانی در بین آن ها، پژوهش حاضر با هدف تبیین تجارب پرستاران از بدبینی سازمانی انجام شد. روش: پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی بود که در آن از رویکرد پدیدارشناسی استفاده شد. شرکت کنندگان از میان پرستاران شاغل در بیمارستان های دولتی استان خراسان شمالی انتخاب شدند. نمونه گیری مبتنی بر هدف بود که با 19 شرکت کننده انجام گرفت. روش جمع آوری داده ها، مصاحبه های نیمه ساختار یافته عمیق و روش تجزیه و تحلیل Colaizzi بود. یافته ها: یافته های مطالعه سه درون مایه اصلی شامل عوامل شناختی (عدم تکریم پرستار، بی عدالتی، ریاکاری، جو انتقاد ناپذیر، پارتی بازی، نقض قرارداد روان شناختی، عدم شایستگی مسؤولان بیمارستان)، عوامل احساسی (سیاست زدگی بیمارستان، نداشتن وجه اجتماعی، احساس بیگاری کشیدن از پرستاران) و عوامل رفتاری (عدم پیشنهاد حرفه پرستاری به دیگران، تمایل به بازنشستگی پیش از موعد، عدم تمایل به پیشرفت دیگران، انتقاد و عدم همراهی با تصمیمات مدیریت، مجاز دانستن استفاده شخصی از امکانات بیمارستان) را نشان داد. نتیجه گیری: جلوگیری از پارتی بازی، وجود عدالت سازمانی، تکریم پرستار، کاهش سیاسی کاری بیمارستان بر کاهش بدبینی سازمانی پرستاران تأثیرگذار است. از این رو، تأکید بر جنبه های عدالت رویه ای، تعاملی و مراوده ای می تواند زمینه کاهش بدبینی سازمانی پرستاران را فراهم سازد. از سوی دیگر، تکریم و احترام قایل شدن برای پرستاران تأثیر مهمی در کاهش بدبینی سازمانی آنان خواهد داشت. از این رو، می توان با تشویق پرستاران در مراسم های مختلف، زمینه کاهش بدبینی سازمانی آنان را فراهم کرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

پژوهش حاضر باهدف طراحی الگوی بدبینی سازمانی مبتنی بر رویکرد داده بنیاد در دانشگاه های شهرستان کاشان انجام گرفته است. روش تحقیق آمیخته از نوع طرح متوالی اکتشافی است. در بخش کیفی از روش داده بنیاد جهت طراحی الگوی بدبینی سازمانی استفاده شد. داده های بخش کیفی پژوهش از مصاحبه با 16 نفر از اساتید و کارشناسان دانشگاه های کاشان به دست آمده است. تعداد نمونه ها در بخش کیفی با روش گلوله برفی و مبنای اتمام مصاحبه ها، قاعده اشباع نظری بوده است. جامعه آماری شامل 442 نفر هست. نمونه آماری در بخش کمی بر اساس فرمول کوکران در جامعه محدود محاسبه شده که بر این اساس تعداد نمونه 206 نفرمی باشد. نمونه گیری طبقه ای تصادفی در 3 طبقه (دولتی و آزاد و پیام نور) انجام گرفته است. پژوهش مبتنی بر مدل پارادایمی اشتراوس و کوربین می باشد که شش دسته از عوامل شامل شرایط علی-پدیده مرکزی-راهبردها-پیامدها و عوامل مداخله گر و زمینه ای در ایجاد مدل نقش ایفا می کنند. بخش کمی شامل آزمون مدل کیفی می باشد. پس از بررسی روایی محتوای شاخص ها سنجش متغیرها و تأیید آن ها اقدام به تهیه پرسشنامه محقق ساخته بر اساس آن شده است. نتایج حاکی از مناسب بودن آن ها دارد یعنی شرایط علی بر پدیده مرکزی مؤثر است. پدیده ی مرکزی بر راهبردها و عوامل مداخله گر نیز بر راهبردها مؤثر است. عوامل زمینه ای بر راهبردها مؤثر است و راهبردها بر پیامدهای بدبینی سازمانی مؤثر است.

بدبینی سازمانی، یکی از موضوعات مهم رفتاری است که بر عملکرد کارکنان و در نهایت بر کارآمدی و اثربخشی سازمان موثر می باشد. این مقاله به مفاهیم اصلی بدبینی سازمانی و رابطه آن ها با دیگر مفاهیم سازمانی می پردازد. در ابتدا، مفهوم بدبینی از نگاه رویکردهای روان شناسی و منابع اسلامی مورد بررسی قرار گرفته، سپس ضمن تعریف بدبینی سازمانی، به متغیرهای تاثیرپذیر پیامدهای بدبینی در سازمان پرداخته می شود. در ادامه مدلی در مورد عوامل تاثیرگذار و پیامدهای آن ارایه می شود. این مدل از طریق انتخاب مجموعه ای از متغیرها می تواند به درک بدبینی سازمانی کمک نماید. در نهایت، نتایج حاکی از آن است، از آن جایی که بدبینی سازمانی ویژگی ذاتی نیست، می تواند به وسیله سازمان ها مدیریت شود.

امروزه با پیشرفت علم و فناوری مدیران با حجم عظیمی از اطلاعات مواجه هستند که خواسته یا ناخواسته با پالایش و انتخاب دسته ای از اطلاعات، خود را در حصار شیشه ای اطلاعات محصور می نمایند. این امر موجبات عدم اطمینان و بدبینی کارمندان نسبت به آنان را فراهم می آورد. هدف از پژوهش حاضر نقش پایش حصار شیشه ای اطلاعات مدیریت بر بدبینی سازمانی است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات توصیفی-پیمایشی، از نوع علی است. جامعه آماری پژوهش، کلیه کارکنان شعب بانک ملت در شهر اصفهان به تعداد 420 نفر هستند که با استفاده از نمونه گیری تصادفی ساده تعداد 208 نفر انتخاب و پرسشنامه بین آنان توزیع شد. روایی پرسشنامه از طریق روایی صوری و روایی سازه و پایایی آن با استفاده از شاخص های آلفای کرونباخ و پایایی مرکب بررسی شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه های پژوهش از روش معادلات ساختاری و نرم افزار اسمارت پی. ال. اس استفاده شد. براساس یافته های این پژوهش بعدساختاری و بعدمدیریتی بر روی حصار شیشه ای اطلاعات تاثیرگذار هستند. به علاوه حصار شیشه ای اطلاعات مدیران بر روی بدبینی سازمانی تاثیر دارد. نتایج پژوهش حاکی از این است که حصار شیشه ای اطلاعات موجب می شود که مدیران سازمان از بسیاری وقایع داخلی سازمان بی اطلاع باشند که این امر موجب ایجاد بی اعتمادی و بدبینی کارمندان به اقدامات مدیریت می گردد و می تواند لطمات و ضررهای جبران ناپذیری را برای سازمان و مدیران در پی داشته باشد.

رفتارهای انحرافی محیط کار از جمله ابعاد رفتار سازمانی است که به دلیل تحمیل هزینه های زیاد بر سازمان ها در دهه های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. یکی از مهم ترین عواملی که به بروز رفتارهای انحرافی دامن می زند، بدبینی سازمانی است. بروز رفتار انحرافی کارکنان به دلیل وجود بدبینی، متاثر از سبک رهبری مدیران و سرپرستان می باشد در این پژوهش ابتدا به بررسی تاثیر بدبینی سازمانی بر گرایش به رفتارهای انحرافی در بین کارکنان یکی از شرکت های پیمانکاری نفتی منطقه عسلویه و پس از آن به تاثیر سبک رهبری تبادلی در تعدیل این اثر پرداخته شد. حجم جامعه آماری 210 نفر بوده که بر اساس فرمول کوکران تعداد 136 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شد. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد بدبینی سازمانی، رابطه رهبر-عضو و پرسشنامه رفتار انحرافی استفاده شده است که ضریب آلفای کرونباخ پرسشنامه پژوهش 0.817 محاسبه گردید. همچنین به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف، همبستگی پیرسون، آزمون t تک نمونه ای و مدلسازی معادلات ساختاری به شیوه حداقل مربعات جزئی بهره گرفته شده است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه ها نشان داد که بدبینی سازمانی تاثیر مثبت و معناداری بر گرایش به رفتارهای انحرافی کارکنان دارد و سبک رهبری تبادلی این اثر را تعدیل می کند.

فرهنگ سازمانی و نگرش های فردی مدیران نقش بسزایی در پیشبرد برنامه های تغییر، به ویژه تغییرات راهبردی ایفا می کند. در این میان، تعهد مدیران میانی به تغییرات راهبردی بسیار اهمیت دارد و بدبینی مهم ترین مانع در شکل گیری این تعهد است. در تحقیق حاضر رابطه ابعاد عدالت سازمانی، حمایت مدیریت ارشد از تغییر، و مشارکت در تصمیم گیری با تعهد راهبردی مدیران میانی بررسی و سپس، اثر تعدیل کننده بدبینی به تغییر بر روابط یادشده ارزیابی شده است. بدین منظور، داده های مورد نیاز از 334 نفر از مدیران میانی شرکت های فناوری اطلاعات و ارتباطات سراسر کشور گردآوری شد و با روش مدل یابی معادلات ساختاری تجزیه وتحلیل شد. با توجه به نتایج، بدبینی به تغییر رابطه عدالت توزیعی و عدالت تعاملی با تعهد راهبردی را تعدیل می کند و آثار مثبت حمایت مدیریت ارشد را نیز به طور نسبی کاهش می دهد. نتایج تحقیق همچنین حاکی از آن است که بدبینی تاثیری بر رابطه عدالت رویه ای و مشارکت با تعهد راهبردی ندارد.

بدبینی نوعی نگرش منفی نسبت به اطرافیان، وقایع، امور و فعالیت های پیرامون است که ناشی از عدم اعتماد و باور به راستی و درستی آن ها می شود. انسان ها همواره به تفسیر محیط اطراف خود می پردازند پس هر جا که انسان فعالیت داشته باشد احتمال وقوع پدیده بدبینی وجود دارد. معلمان نیز به عنوان یکی از عناصر اصلی فرایند یاددهی یادگیری که در نهاد تاثیر گذار آموزش و پرورش به ایفای نقش می پردازند از این قاعده مستثنی نمی باشند از این رو هدف اصلی این پژوهش شناسایی مولفه های بدبینی سازمانی معلمان ابتدایی شهر تهران است. این پژوهش در چارچوب رویکرد کیفی و با استفاده از روش پدیدارنگاری صورت گرفته است. داده های پژوهش از طریق مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته از اطلاع رسان ها جمع آوری گردیدند. انتخاب اطلاع رسان های پژوهش به صورت هدفمند و با استفاده از راهبردهای نمونه گیری با حداکثر تنوع صورت پذیرفت. اطلاع رسان ها 14 نفر بودند که همگی آن ها حداقل از 5 سال سابقه تدریس در مقطع ابتدایی برخوردار بودند. تحلیل داده های حاصل در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی صورت پذیرفت. بر اساس یافته ها، مقوله های اساسی بدبینی سازمانی معلمان شامل 1) بدبینی نسبت همکاران 2) بدبینی نسبت به اولیا 3) بدبینی نسبت به دانش آموزان 4) بدبینی نسبت به مسائل آموزشی 5) بدبینی نسبت به طرح ها و برنامه ها و 6) بدبینی نسبت به رشد حرفه ای می شود.

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل نشانگرهای بدبینی سازمانی در صنعت بانک داری انجام شده که سعی در کمک به درک بهتر بدبینی سازمانی به منظور کنترل و مدیریت آن دارد. روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر روش انجام از نوع آمیخته و از حیث هدف کاربردی است. جامعه آماری بخش کیفی پژوهش های انجام شده در زمینه بدبینی سازمانی و جامعه آماری بخش کمی کارکنان بانک قوامین استان لرستان هستند که 202 نفر از آنها به روش تصادفی در دسترس انتخاب شدند. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. پایایی نتایج با استفاده از روش هولستی947/0 برآورد شد. یافته ها: در پایان کدها و مضامین به دست آمده از تحلیل تم با نظر 15 نفر از خبرگان بانکی و اساتید دانشگاه مورد اصلاح و بازنگری قرار گرفت. بر اساس نظر خبرگان تعدادی از کدها و مضامین حذف و برخی نیز درهم ادغام شدند که نهایتاً تعداد84 کد، 17 مضمون پایه، 2 مضمون سازمان دهنده و 1 مضمون فراگیر مورد تأیید قرار گرفت. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهند که بدبینی سازمانی یک پدیده بسیار مخرب با تبعات بسیار منفی است؛ بنابراین مدل حاضر به عنوان یک منبع مناسب برای شناخت بدبینی سازمانی و درک پیامدهای آن در صنعت بانک داری است. بر طبق یافته های پژوهش نشانگرهای بدبینی سازمانی عبارتند از: نشانگرهای آشکار و نشانگرهای پنهان که بر اساس خروجی های حاصل از آزمون فریدمن میزان اهمیت نشانگرهای پنهان بدبینی سازمانی از نشانگرهای آشکار بیش تر هستند و بیش تر باید مورد توجه قرار بگیرند.