رسوب زیستی کلسیت (MICP) روش نسبتا سازگار با محیط زیست و مناسب برای بهسازی خاک است. این روش در اصل، بکارگیری شبکه ای از واکنش های شیمیایی است که برخی از این فعل و انفعالات توسط فعالیت های زیستی کنترل شده و محصولات جنبی آنها امکان بهبود در ویژگی های مهندسی خاک را فراهم می آورند. برای انجام بهسازی زیستی، جمعیت برجای میکروبی با تزریق باکتری اوره آز مثبت، ازدیاد یافته و سپس واکنش کننده های سیمانی به خاک، تزریق می شوند. در این مقاله فاکتورهایی که MICP در خاک را تحت تاثیر قرار می دهند، بطور خلاصه بررسی شده اند. فاکتورهای مختلفی شامل ریز مغذی ها، نوع باکتری، انطباق هندسی باکتری، تراکم سلول باکتری، دما، غلظت واکنش کننده ها، pH و روش تزریق مورد بررسی قرار گرفتند. این فاکتورها برای پیشرفت موفقیت آمیز MICP ضروری هستند. علاوه بر این یکسری آزمایش های اولیه برای بررسی پتانسیل کاربرد این روش جهت بهبود مقاومت برشی و کاهش تراوایی ماسه انجام شد و طی آن مواد، روش ها و فرایندهای عملی انجام آزمایش شرح داده شده است. نتایج نشان داد که طی بهسازی با MICP ضمن رسوب کلسیت سرعت موج برشی تا حدود 1000 متر بر ثانیه و مقاومت فشاری تک محوری تا حدود 300 کیلوپاسکال افزایش یافته و تراوایی نیز کاهش قابل ملاحظه ای یافته است.