شبلی از عرفای ایرانی الاصل و مشهور قرن سوم هجری است که حیات دو گانه ای داشته است. او نیز چون بعضی از بزرگان ایرانی مانند ناصرخسرو و سنایی در آغاز کار از دولتیان عهد خود بود ولی به جهت تاثیر تعلیمات صوفیان از طریق پیشین خود قطع تعلق نمود. شبلی در سال 247 هجری در سامرا بدنیا آمد و در 334 در بغداد فوت نمود. او تحصیلات مدرسه ای داشت و به قولی موطای مالک را از بر نموده بود. پس از تغییر حال در محضر خیر نساج توبه کرد و شاگردی جنید بغدادی را در پیش گرفت. شبلی با حلاج قرابت فکری داشت. از این رو بزرگترین مبلغ اندیشه های حلاج پس از مرگ اوست. شبلی برای دست یابی به هدف خود و نیز مصون ماندن از آسیب طرفداران خلیفه و طاعنان طریق تصوّف، هراز گاهی خود را دیوانه می ساخت. از این عارف شوریده اقوال و اشعار پراکنده ای در کتب تذکره برجاست.

جنون خرید به عنوان خریدی مزمن و تکرارشونده توصیف شده است که یک پاسخ ابتدایی و اولیه به رویدادها یا احساسات منفی هست. تحقیق حاضر ازنظر هدف کاربردی و ازنظر ماهیت از نوع توصیفی پیمایشی است. این پژوهش به شناسایی عوامل فردی، خانوادگی و محیطی موثر بر رفتار جنون خرید در میان بانوان شهر خرم آباد هست. جامعه آماری نامحدود فرض شده لذا با استفاده از جدول کرج سی و مورگان 384 نفر به شیوه تصادفی نمونه گیری شدند. در راستای تلاش برای شناسایی عوامل اساسی موثر بر جنون خرید، بررسی پژوهش های پیشین و همچنین پرسشنامه طراحی شد و تحلیل ها بر روی آن ها با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری توسط نرم افزار لیزر انجام شد. با توجه به نتایج به دست آمده مشخص شد هر سه عامل اصلی موثر بر رفتار جنون خرید یعنی عوامل فردی، خانوادگی و محیطی در رفتار جنون خرید تاثیرگذار است و از بین ابعاد مربوط به عوامل اصلی تمامی ابعاد به غیراز سن با رفتار جنون خرید موثر هستند و فرضیات فرعی مربوط به آن ها تائید شدند.

ابوبکر شبلی (334- 247 ه‍.ق) عارف بزرگ و نام آور حوزه تصوف بغداد است که با وجود صفت های برجسته در سلوک عارفانه اش، بیشتر به جنون و شوریدگی شناخته شده است و همین آشفتگی عاملی شده تا از مجانین سده های درخشان تصوف اسلامی خوانده شود. کسانی که پس از او سعی در نمایاندن شخصیت بزرگ او داشته اند، با وجود جنون هنجارشکن و غیرمتعارفش، خرد پنهانی و نگاه دگرگون عرفانی او را نیز انکار نکرده اند. از این رو، اندکی تامل در بررسی شخصیت و سلوک عارفانه شبلی و درنگ و دقت نظر در علت های جنون این عارف صاحب سبک، ما را به گشودن دریچه های تازه و وسیع برای آشنایی با صورت حقیقی و متفاوت او رهنمون خواهد شد. در این نوشتار، تلاش کرده ایم نکته ها و دقایق طریقت او را بررسی کنیم و در پایان تبیین کنیم که چگونه شبلی از جنون به مثابه نقابی برای رسیدن به معرفت حقیقی بهره جسته است.

سابقه و هدف آموزه های طبی اسلام توصیه های فراوانی درباره ی سلامت جسم و جان دربردارد. بخشی از این آموزه ها درباره ی بیماری های روانی از قبیل جنون است. اسلام دستور های فراوانی درباره ی مقابله با جنون دارد. سامان دهی توصیه های مزبور از یک سو و تبیین آنها از سوی دیگر از اهداف این پژوهش است. روش کار این پژوهش از نوع کتابخانه یی است که با جستجوی واژگانی نظیر مجنون، جنون، جن و مس در متون دینی و با جستجوی عناوین پیش گفته در پایگاه های معرفی مقالات، به بررسی آن پرداخته شده است. در این پژوهش همه ی مسائل اخلاقی رعایت شده است و نویسنده ی مقاله تضاد منافعی درباره ی آن گزارش نکرده است. یافته ها جنون در آموزه های طبی اسلام در دو بعد پیشگیری و درمان اشاره شده است. در این آموزه ها روش های مادی و معنوی فراوانی معرفی شده است که مقاله ی حاضر آنها را بررسی؛ و در نهایت بیش از بیست روش معرفی کرده است. یافته ها در حوزه ی جستجوی مقالات حاکی از آن است که موضوع جنون در تحقیقات پژوهشگران تنها با صبغه ی فقهی، حقوقی، پزشکی و ادبی بررسی شده؛ و هیچ تحقیق جامعی تاکنون جنون را با رویکرد آموزه های اسلامی بررسی نکرده است. نتیجه گیری از نظر آموزه های اسلامی جنون بیماری صعب العلاج و سهل التدارکی است. راه های پیشنهادی اسلام برای پیشگیری و درمان بیماری ها به طور عام و جنون به طور خاص بسیار ساده، کم هزینه و طبیعی است. ادعیه و راز و نیاز با پروردگار در کنار تدبیرهای عملی برای درمان و پیشگیری، مؤید تجربیات روان شناسان است. در نهایت اینکه اسلام همه ی ابعاد وجودی انسان را مد نظر داشته؛ و در مقابله با بیماری ها به کرامت انسان اهمیت ویژه یی داده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در حالی که جانوران دیگر از طریق آواهای آیینی و تکراری، بانگ و یا ادا و اشاره با هم رابطه برقرار می کنند، در انسان ها سامانه های زبان شناختی شکل گرفته که با آنها می توانند تنوعی عملا بی پایان را از اندیشه هایی مستقل و قابل تشخیص از یکدیگر بیان کنند.سوال اصلی این است که «انسان ها این توانایی را چگونه کسب می کنند؟». بی شک ما نباید ریاضیات را به عنوان یک توان ویژه دیگر انسان ها فراموش کنیم، لیکن متاسفانه، من نمی توانم در این فرصت به این امر نیز بپردازم.این مقاله به بررسی ادبیات اختصاص دارد، و هدف آن تلاش در پاسخگویی به پرسش بالاست، و در این مسیر فرضیاتی را مطرح می کند که خود کنجکاوی های تازه ای را در روانشناسی تکاملی برمی انگیزند.مقاله با بررسی ساده ای از سامانه های تشریحی و فیزیولوژیائی مغز آغاز می شود. آن گاه واژگان مربوط به رویکردهای گوناگونی که در این زمینه وجود دارد ارایه می گردد. به عنوان مثال، درست است که دو نیمکره مغز وظایف متفاوتی دارند، ولی چرا با به کار گیری واژه «نیمکره غالب»، یک دسته از این وظایف را نسبت به سایر آنها مهم تر می کنیم؟ دانشمندان بر این باورند که مرکز همه کارکردهای تکلم اعم از دریافت و فهم، ایجاد کلام و نوشتن در نیمکره غالب قرار دارد. آنها هم چنین می گویند که مرکز همه توان های مربوط به موسیقی، درک لهجه ها و کیفیت صدا، واج شناسی و ریاضیات در نیمکره غیر غالب است، و دونیمکره داده هایشان را از طریق جسم پینه ای و رابط های قدامی و خلفی با هم مبادله می کنند. چرا ما برخی از این فعالیت ها را اصلی تر از بقیه می دانیم و مکان آنها را در مغز «غالب» می خوانیم؟مقاله پس از این به مساله کسب و آموختن زبان و مباحث زیر می پردازد: زبان به مثابه یک ساختار، زبان به مثابه یک سامانه سازشی، تکامل زبان. و در این مقطع، نظریه چامسکی به شکل مشروح تری ارایه می شود.آنگاه بحث درباره شباهت های موسیقی و زبان مورد تاکید قرار می گیرد و این امر که موسیقی ممکن است قدیمی تر از زبان تکلمی باشد. هم چنین اشاره ای خواهد شد به تکامل و داروینیسم نو، و نگاهی خواهیم داشت به ریاضیدان هایی در یونان و مصر که تلاش کردند نشان دهند که طبیعت مبنایی شمارشی دارد. و این مفهومی بود که تنها پس از هزار سال نگارگران به آن رسیدند و از آن به عنوان دانش مناظر سه بعدی یا «مناظر و مرایا» در کارهایشان استفاده کردند.مقاله با اشاره ای به نظریه پیاژه که در آن از تفکر انتزاعی به عنوان آخرین مرحله ایجاد هوش یاد می کند، و با نگاهی به پویایی خلاقیت در انسان پیشنهاد می کند که تجدید نظری در نگاه ما به زبان و ذهن ضروری است. و مقاله با نگاهی کوتاه به روانشناسی مرضی پایان می یابد.