این مقاله با هدف بررسی رابطه بین تماشای تلویزیون و خشونت کودکان از دیدگاه مربیان مدارس و مشاوران کلینیکی صورت یافته است. از جمله مهمترین نظریات مطالعه شده می توان به نظریه کاشت اشاره کرد و در مجموع برخی از نظریات به تاثیرات مثبت خشونت تلویزیونی و برخی به اثرات منفی خشونت تلویزیونی پرداختند. از طرف دیگر برخی تاثیرات تلویزیون را مستقیم، آنی و عمیق و برخی غیرمستقیم و سطحی دانسته اند. این مقاله به روش کیو انجام شده است که تکنیک گردآوری داده ها در آن پرسشنامه می باشد. حجم نمونه برابر با 50 نفر می باشد. در نهایت از طریق نرم افزار کوانل و SPSS جداول مربوط به میزان توافق گویه ها و میزان اختلاف گویه ها از طریق نمرهZ و آزمون t یکطرفه به عنوان یافته های این تحقیق تنظیم شد. مهمترین نتایج به دست آمده از این پژوهش به شرح زیر می باشد:- مربیان مدارس بیشتر از مشاوران کلینیکی بر این باورند که تلویزیون نقشی قوی، گسترده و مستقیم در خشونت تلویزیونی دارد.- مشاوران کلینیکی بر خلاف مربیان مدارس اعتقادی به نقش تحصیلات خانواده در میزان تاثیرپذیری کودکان از خشونت تلویزیونی ندارند.- مربیان مدارس و مشاوران کلینیکی هر دو موافقند که کودکانی که در خانواده های پرتنش زندگی می کنند، بیشتر از دیگر کودکان از خشونت تلویزیونی تاثیر می پذیرند.