از مهمترین مسائل مرتبط در طراحی و اجرای سازه های مهندسی، ارزیابی و بررسی دوام آن ها در مقابل فرآیند سایش و تر و خشک شدن های متوالی است. با توجه به این که دوام عبارت است از مقاومت سنگ در برابر هوازدگی فیزیکی و شیمیایی، حفظ شکل، اندازه و وضیعت ظاهری اولیه در یک مدت زمان طولانی و در شرایط محیطی حاکم بر سنگ، ارزیابی و بررسی آن دارای اهمیت زیادی می باشد. از آنجایی که دستگاه آزمایش دوام استاندارد برای ارزیابی و بررسی دوام سنگ های آرژیلیتی و نرم طراحی شده است در نتیجه، ضروری به نظر می رسد دستگاه دوامی طراحی شود که بتواند برای ارزیابی دوام سنگ های سخت کارایی لازم را داشته باشد. بدین منظور، با تلاش محققین گروه زمین شناسی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس تهران، دستگاه دوامی تحت عنوان «دستگاه دوام بزرگ مقیاس» طراحی و ساخته شد. طول و قطر این دستگاه به ترتیب 6 و 4.3 برابر دستگاه دوام استاندارد طراحی شده توسط فرانکلین و چاندر (1972) است و در انجام آزمایش به ده نمونه با وزن 400 تا 600 گرم نیاز دارد. برای بررسی کارایی این دستگاه در ارزیابی دوام سنگ های سخت، 17 نمونه سنگ با منشا آذرین، رسوبی، دگرگونی و آذر آواری تهیه و ویژگی های کانی شناسی، فیزیکی و مکانیکی آن ها بررسی شد. در ادامه آزمایش های دوام استاندارد و بزرگ مقیاس تا 15 چرخه انجام شد و داده های بدست آمده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان می دهد دستگاه دوام بزرگ مقیاس کارایی بیشتر و مناسبتری نسبت به دستگاه دوام استاندارد در ارزیابی دوام سنگ های سخت دارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

ترک خوردگی در سازه های بتنی یکی از معضلاتی است که بنا به دلایل مختلف در داخل بتن شکل می-گیرد، در نتیجه نفوذپذیری افزایش یافته و راهی مناسب را برای ورود مایعات و گازها ایجاد می کند؛ همین امر باعث خوردگی آرماتورها و زوال سازه ی بتنی می گردد. از آن جایی که افزایش دوام بتن، برای توسعه ی پایدار لازم است؛ لذا رویکردهای خودترمیمی ممکن است به عنوان راه حلی مناسب مورد توجه قرار گیرند در این میان علاوه بر روش های معمول خودترمیمی که اغلب اساس شیمیایی دارند اخیرا روش های جدیدی با عنوان رسوب معدنی باکتریایی توجه ویژه ی محققین را به خود جلب کرده است. در بسیاری از تحقیقات صورت گرفته رسوبات باکتری علاوه بر بهبود خواص مکانیکی بتن باعث افزایش دوام بتن در محیط های مخرب شده است. لذا در تحقیق حاضر مروری بر تاریخچه ی شروع و توسعه ی این فن آوری و جایگاه حال و آینده ی آن خواهد شد.

مقدمه: پژوهش حاضر به بررسی نقش نشخوار فکری، و باورهای مثبت و منفی فراشناخت مربوط به نشخوار فکری در شروع و دوام افسردگی در بین دانشجویان دانشگاه اصفهان پرداخت.روش: این پژوهش از نوع پژوهش های همبستگی چندمتغیری بود. جامعه آماری کلیه دانشجویان دانشگاه اصفهان بودند. نمونه آماری 120 دانشجوی دختر و پسر (60 و 60) بودند که به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه افسردگی بک، مقیاس های باورهای فراشناخت مثبت و منفی نشخوار فکری و پرسشنامه نشخوار فکری. داده های به دست آمده به کمک همبستگی و رگرسیون گام به گام مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: تحلیل آزمون همبستگی و تحلیل رگرسیون نشان داد که بین افسردگی و نشخوار فکری ضریب همبستگی (r=0.74)، بین افسردگی و باورهای مثبت (r=0.53) و بین افسردگی و باورهای منفی ضریب همبستگی (r=0.56) وجود دارد. (p<0.05). همچنین نتایج نشان داد که بین نشخوار فکری و باورهای مثبت ضریب همبستگی (r=0.48) و بین نشخوار فکری و باورهای منفی ضریب همبستگی خالص (r=0.58) وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن است که نشخوار فکری به تنهایی می تواند 54 درصد تغییرات افسردگی را پیش بینی کند. با ورود باور مثبت به تحلیل، این عدد به 57.9 درصد می رسد و هنگام ورود باور منفی به تحلیل، این رقم به 61 درصد می رسد. به این ترتیب سهم نشخوار فکری در شکل گیری افسردگی 54 درصد، سهم باورهای مثبت 3.9 درصد و سهم باورهای منفی 3.1 درصد است.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که نشخوار فکری، باورهای مثبت و منفی فراشناخت می توانند پیش بینی کننده افسردگی باشنند.

مقدمه . حشره کش توکسافن بدلیل پایداری زیاد در محیط و تجمع زیستی در زنجیره غذایی یکی از آلاینده های مهم بیوسفر است و می تواند تهدیدی جدی برای زندگی بسیاری از موجودات زنده از جمله انسان باشد. توکسافن تنها در شرایط محیطی معینی در اثر میکروارگانیسم های خاک به کندی تجزیه می گردد. با اطلاع از نوع فعالیت میکروبی و عوامل موثر بر آن می توان زمینه تجزیه سریع آن را در خاک فراهم نمود. روشها . این مطالعه بمنظور بررسی درجه پایداری توکسافن در خاک و عوامل موثر بر آن در دو بخش یکی خاک مرطوب و دیگری خاک خشک که هر کدام شامل 5 نمونه با اختلاف در مقدار مواد آلی و توکسافن اضافه شده برای مدت یک سال انجام شد. در فواصل معینی باقیمانده های توکسافن از نمونه های خاک استخراج و از نظر کمی و کیفی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج. از نظر کمی 100 درصد توکسافن موجود در کلیه نمونه ها یکسال بعد از شروع آزمایش بازیافت شد و از نظر کیفی نیز هیچگونه تغییری در کروماتوگرام های توکسافن در طول یکسال مشاهده نگردید. بحث. در طول یکسال ، تغییر کمی و کیفی در باقیمانده های توکسافن در هیچ یک از نمونه ها اعم از مرطوب و خشک مشاهده نشد. این موضوع نمایانگر پایداری بسیار زیاد توکسافن در شرایط هوازی در خاک است.