هدف: ارزیابی و بررسی موارد حذفی گاوان شیری مبتلا به زخم کف راسترهولز از ابعاد رادیولوژی و بالینی.طرح: مقطعی و توصیفی.حیوانات: هفت مورد گاو شیری حذفی مبتلا به زخم کف راسترهولز.روش کار: مطالعه حاضر در طول زمستان سال 1384 بر روی هفت مورد از 41 مورد دام حذفی مبتلا به لنگش صورت پذیرفت و این جمعیت مبتلا به لنگش از میان 1135 راس گاو شیری حذفی (به دلایل مختلف) به شکل تصادفی انتخاب و مورد مطالعه بالینی (درجه لنگش)، رادیولوژی (شرایط لازم برای تصویربرداری از چهار نما بسته به ضخامت نمونه، تازه یا کهنه بودن داروی ظهور و ثبوت و نوع حالت گماری، بین 85 تا 95 کیلو ولت با 250 میلی آمپر در 0.04 یا 0.02 ثانیه تعیین می شد) قرار گرفتند. برای ارزیابی شدت بیماری، از چهار فاکتور تشکیل استخوان جدید، لیز استخوانی، تورم نسج نرم و حضور دانسیته گاز استفاده شد.نتایج: ارزیابی رادیوگرافی ضایعات مزمنی از زخم کف را که با تغییر در ساختار استخوان بند سوم انگشت، تورم نسوج نرم، تزاید استخوانی جدید، لیز استخوانی و حضور گاز در نسوج نرم نواحی انگشت همراه شده بود را نشان داد. در بیشتر موارد ریخت بالینی حکایت از التهاب مزمن نسج مورق داشت. تظاهرت بالینی زخم کف راسترهولز در دام های مبتلا شامل درد، خروج چرک و افت شدید وزن دام بود. اتساع پریوپل و تورم نامتقارن نواحی پاشنه از ویژه ترین چهره های دام های حذفی مبتلا به زخم کف بودند.نتیجه گیری و کاربرد بالینی: نتایج این مطالعه نشان داد که اطلاعات رادیولوژی نقش مهمی در پیشگویی حذف یا درمان دام های مبتلا و مزمن بازی می نماید.