هدف اصلی از انجام این تحقیق شناسایی انواع آلودگی و برآورد تقریبی بار آلودگی انتقالی از طریق رودخانه های شمالی ایران به دریای خزر می باشد. به همین منظور بطور موردی سه رودخانه در شهرستان نور جهت بررسی و مطالعات پارامترهای کیفی و همچنین تاثیرات زیست محیطی در نظر گرفته شده است. نمونه گیری به صورت فصلی از سه ایستگاه بالا دست، میاندست و پایین دست سه رودخانه ( لاویج رود، گلندرود و سبزه رود ) دریک بازه زمانی شش ماهه از ابتدای خرداد 87 تا پایان آبان ماه مصادف با فصول گرم و کم آب و سرد و پر باران صورت گرفته و پارامترهایی نظیر درجه حرارت، هدایت الکتریکی، اکسیژن محلول،pH ، کدورت، BOD و COD به همراه غلظت آنیون ها و کاتیون ها اصلی و پارامترهای میکروبی اندازه گیری گردید. بر اساس دیاگرام پایپرآب هر سه رودخانه در فصول پرآبی و کم آبی از نوع منیزیم– بی کربنات می باشد. همچنین آنالیز پارامترهای اندازه گیری شده با توجه به برنامه N.S.F. حاکی از آن است که در هر سه رودخانه شاخص کیفیت کل در سه ماهه اول که مصادف با فصول کم آبی می باشد، در حدفاصل کمتر از 50 و بیانگر کیفیت بد می باشد و در سه ماهه دوم که مصادف با فصول پر باران می باشد در حدفاصل 50 و بالاتر و بیانگر کیفیت متوسط می باشد. طبقه بندی و تعیین کیفیت آب رودخانه با توجه به استاندارد کمیسیون مرکزی کنترل آلودگی هند نیز تقریبا با نتایج حاصل از روش N.S.F همخوانی دارد.

با توجه به این که کشور ایران، بخصوص استان خوزستان، دارای رودهای بسیاری می باشد، و با توجه به گسترش سدسازی بر روی آن ها، اهمیت براورد حجم بار معلق رودها از اهمیت دوچندانی برخوردار می شود. در این مقاله، شبیه سازی پدیده انتقال بار معلق در بازه ای از رودخانه دز (بازه بین ایستگاه حرمله تا بامدژ) با کاربرد شبیه های Gstars 2.1 و Hec-Ras 4.0 مورد بررسی قرار گرفته است. هدف از انجام این فعالیت، شبیه سازی بازه مورد نظر، مقایسه نتایج دو شبیه ذکر شده با یکدیگر و با حالت واقعی، انجام تحلیل حساسیت شبیه، و در نهایت نتیجه گیری مناسب جهت برآورد نرخ انتقال بار معلق در ناحیه مورد مطالعه می باشد.

شهر اصفهان در حاشیه کویرهای حوزه داخلی ایران، بخش مهمی از اعتبار و عظمت اقتصادی، تاریخی، علمی، هنری و سیاسی خود را مدیون زاینده رود و تداوم جریان و توزیع متناسب آن در سطح شهر بوده است. چه، اصفهان، بدون زاینده رود هرگز قادر نبوده است به چنین ویژگی هایی که در مجموع آن را به "نصف جهان" مرسوم نموده است، نایل گردد. با اندکی تامل، می توان آثار زاینده رود را در همه احوال این شهر به آسانی دریافت. همان طور که "مصر را هدیه نیل دانسته اند"، اصفهان نیز هدیه زاینده رود است؛ زیرا اصفهان از لحاظ موقعیت جغرافیایی، از سه سوی در محاصره کویر (شرق، شمال و جنوب) قرار گرفته، و جبهه غربی آن نیز با متوسط 50 ساله بارندگی سالانه حدود 125 میلی متر و تبخیر بیش از 3000 میلی متر، جزو مناطق صحرایی است. از این رو، اصفهان را باید شهری کویری به شمار آورد. اما طی تاریخ گذشته، شهر اصفهان و حومه جدایی ناپذیر آن در همه حالات (سالهای خشک یا مرطوب) همواره 6 سهم از 33 سهم کلّ آب زاینده رود (18 درصد) را به خود اختصاص می داده، که از طریق نهرهای متعدد و شعب آنها - هم در سطح باغها و مزارع شهر (158 باغ و مزرعه حقابه دار) و هم در حومه پیرامون آن- توزیع می شده است. به همین دلیل، خشکی و قطع جریان این رودخانه در شهر اصفهان بندرت صورت گرفته است؛ آن هم، بر اساس تقویم آبیاری، هرگز از 11 روز در هر 18 روز فراتر نرفته است. طی دو سال گذشته (سالهای 1380 تا 1381) و قطع مداوم نزدیک به دو سال زاینده رود بر روی اصفهان، آثار و پیامدهای مختلفی را در ابعاد اقتصادی و ابنیه تاریخی، چهار فصل بودن، لطافت محیط و پیشروی کویر، و متعاقب آن مسایل اجتماعی شهر بر جای گذاشته و خواهد گذاشت، نویسنده مقاله با استناد به مطالعات بلند مدت اسنادی و بررسیها و اندازه گیری های میدانی به آن پرداخته است. در نهایت نیز راه حلهایی در جهت کاهش مسایل آینده ارایه گردیده است.

هدف این پژوهش بررسی کیفیت آب رودخانه های زرینه رود و سیمینه رود در سال 1397 و به ترتیب در 13 و 6 ایستگاه از این دو رودخانه است. برای این منظور مقادیر پارامترهای Na، Cl، SO4، TDS، pH، CO3، HCO3، EC، Ca2+، Mg2 و SAR در هر دو رودخانه مورد بررسی قرار گرفته است. ارزیابی برای مصارف مختلف بر پایه استانداردهای شرب و کشاورزی از روش های گرافیکی و ارزیابی پایداری آن ها بر پایه شاخص های لانژلیه، رایزنر و پوکوریوس انجام شد. همچنین وضعیت کیفیت آب این رودخانه ها با استانداردهای ملّی(1053)، سازمان حفاظت محیط زیست، سازمان جهانی بهداشت، ایالات متحّده و اتحادیه اروپا بررسی شد. نتایج نشان داد که تیپ و رخساره آب در هر دو رودخانه بیکربناته کلسیک و کیفیت آب ها برای شرب و کشاورزی مناسب است. هر چند که مقدار SAR در ایستگاه شیرین کند از زرینه رود برابر mEq/L 1.51 و مقدار EC آن برابر mmho/cm1144 ثبت شده، که از نظر کشاورزی در کلاس C3-S1 (قابل قبول) قرار دارد. کیفیت آب تمام ایستگاه ها برای مصارف صنعتی خورنده و از نظر RSC و %Na در گروه آب سالم قرار دارد. بطور کلی بیشتر پارامترهای فیزیکی و شیمیایی در محدوده قابل قبول تمام استانداردها می باشد.