محدودیت ها و دشواری های انتشار روزنامه در ایران باعث شده است تا نشریات برای بقا، به سیاستمداران و صاحبان ثروت متکی باشند و این افراد و نهادها نیز در قبال کمک به مطبوعات، حمایت های ویژه ای را از روزنامه ها طلب کنند. اگر مدیران روزنامه ها به انجام این حمایت ها تن دهند، استقلال و اخلاق حرفه ای روزنامه نگاری را زیر پا گذاشته اند و اگر بر استقلال و اخلاق حرفه ای روزنامه نگاری اصرار ورزند، با موانع گوناگون اقتصادی و سیاسی در نشر روبه رو می شوند. در عمل، عوامل برون سازمانی و درون سازمانی روزنامه نگاری ایران، مدیران مسوول را وادار می کند برای رشد نشریه خود، به برخی شیوه های غیرحرفه ای دست بزنند. این پژوهش، در پی آگاهی از وجود مولفه های مدیریت غیرحرفه ای مدیران روزنامه ها در این مواجهه است. برای یافتن جنبه های غیرحرفه ای مدیریت روزنامه های سراسری و عمومی در تهران، از روش تحقیق پیمایش برای دو نمونه آماری اعضای تحریریه روزنامه ها و نمونه آماری استادان و صاحب نظران روزنامه نگاری استفاده شده است. برای سنجش میزان حرفه ای بودن مدیریت روزنامه ها، شاخصی از ترکیب مولفه های اخلاقی، حرفه ای، اقتصادی و مدیریتی مطبوعات، محاسبه و شاخص توصیف شده توسط اعضای تحریریه روزنامه ها با شاخص معیار صاحب نظران روزنامه نگاری، مقایسه شده است. در انتها نیز فرضیه تحقیق به اثبات رسیده و مشخص شده است که شیوه های مدیریت روزنامه های سراسری و عمومی تهران، غیر حرفه ای است.

فرهنگ سازمانی یکی از جدیدترین موضوعات مطرح در مدیریت است که اغلب به آن شخصیت سازمان گفته می شود. فرهنگ سازمانی نقش مهمی در تحولات و مدیریت تغیر در سازمان ها دارد. بر این اساس هدف این تحقیق، بررسی رابطه فرهنگ سازمانی با توانمندسازی نیروی انسانی است.در این تحقیق از روش نمونه گیری خوشه ای استفاده شده است. به این ترتیب که 14 روزنامه از 58 روزنامه سراسری چاپ تهران انتخاب شدند و بین خبرنگاران شان پرسشنامه توزیع شد که در نهایت 256 پرسشنامه تکمیل شد و مبنای تحقیق قرار گرفت و از نرم افزار SPSS برای تحلیل داده ها استفاده شد.در این تحقیق مشخص شد بین فرهنگ سازمانی و توانمندسازی رابطه معنی داری وجود دارد. همچنین یافته های توصیفی نشان داد بر اساس الگوی «سانی فیلد» می توان گفت نوع فرهنگ سازمانی روزنامه های سراسری از نوع فرهنگ سنگری است.

وبلاگ ها مدعی این نیستند که کار روزنامه نگاری انجام می دهند و یا به رسانه های رسمی وابستگی دارند. در حقیقت بسیاری از وبلاگ ها شخصی هستند و پست های آنها در مورد احساسات و تجربیات شخصی نویسنده خود است. اما هر وبلاگ نویس در زمان گزارش یا تحلیل واقعه ای که خود شاهد آن بوده است، قادر به مشارکت در کار روزنامه نگاری است. البته اگرچه پست های بلاگرها درباره رویدادهای جاری در مقایسه با مطالب حرفه ای روزنامه نگاری متفاوت است، اما این گروه های متفاوت وبلاگ ها که بعضی از آنها توسط افراد عادی، بعضی توسط روزنامه نگاران حرفه ای و بعضی دیگر توسط موسسات رسانه ای ایجاد شده اند، از یک خصوصیت مشترک بهره می گیرند که به کارگیری عبارت «وبلاگ های روزنامه نگاری» را در مورد آنها به خوبی توجیه می کند. حتی ممکن است که این گونه وبلاگ ها کاملا از شیوه های مرسوم روزنامه نگاری پیروی نکنند، اما به طور جدی تلاش می کنند رویدادهای جاری را جمع آوری، تحلیل و تفسیر کنند یا دیدگاه شان درباره این رویدادها را به مخاطبان خود انتقال دهند و بدین صورت، عملکرد اجتماعی مشابه با موسسات رسانه ای داشته باشند. با توجه به آنچه نتیجه این پژوهش نشان خواهد داد، می توان گفت که وبلاگ ها در اکو سیستم روزنامه نگاری یک واقعیت انکارناپذیر هستند. بهتر است به جای آنکه به وبلاگ نویسی و روزنامه نگاری به عنوان دو رقیب نگاه کنیم، در این مهم به تفاهم برسیم که در حال وارد شدن به عصری هستیم که در آن این دو یکدیگر را کامل می کنند، مانع از اشتباه و انحراف هم می شوند.این پژوهش به روش پیمایشی و با کمک پرسشنامه انجام گرفته است. جامعه مورد پژوهش نیز روزنامه نگاران وبلاگ نویس شاغل در تحریریه روزنامه های سراسری شهر تهران بوده است. با توجه به در دسترس نبودن آمار واقعی روزنامه نگاران وبلاگ نویس، پرسشنامه به روش نمونه گیری تصادفی ساده بین روزنامه نگاران شاغل در تحریریه روزنامه های مورد بررسی توزیع شده است.

با توجه به نقش در حال گسترش اینترنت در فضای رسانه ای مقاله حاضر به واکاوی وضعیت صنعت روزنامه در ایران و جهان و تحولات آن پرداخته است. مبنای مطالعه واکاوی آن جنبه هایی از صنعت روزنامه است که با تغییر فضای رسانه ای از چاپی به مجازی دستخوش تحول شده است؛ از جمله «تغییر رابطه یک طرفه بین سه عامل تولید، مصرف و تبلیغات»، «بازشدن بسته محتوا»، «تغییرات مربوط به دوره ای بودن انتشار»، «استاندارد بودن محتوای خبری» و «مرجعیت رسانه چاپی». مقاله ضمن اشاره به مشکلات ساختاری صنعت روزنامه در ایران و نیز گسترش نفوذ اینترنت در حوزه رسانه های خبری نشان می دهد که هنوز روزنامه چاپی مرجعیت خود را حفظ کرده است. علیرغم آن اینترنتی شدن فضای خبری در ایران به واسطه «باز کردن بسته محتوای روزنامه بخشی از بازار روزنامه را از آن منتزع ساخته و درآمد های انحصاری روزنامه ها را در آن حوزه ها به سوی رسانه های جدید سوق داده است. هر چند روزنامه ها با اقداماتی از جمله برخط شدن و چند رسانه ای شدن در پی رفع مشکلات ناشی از این تغییرات برآمده اند اما موفقیت ها محدود بوده است. گره های ساختاری و خلاء های قانونی موجود به همراه دولتی بودن یا وابستگی بسیاری از روزنامه ها به بخش دولتی و نیز سیاست زدگی صنعت روزنامه اثر این مشکلات را مضاعف ساخته است. حاصل باعث تضعیف روزنامه نگاری رسمی و کاهش نفوذ آن شده است. محتمل است محدود شدن نفوذ روزنامه ها، فضای کنش سیاسی را از اشکال رسمی و استاندارد به حوزه های غیراستاندارد و غیررسمی براند.

نوشتار حاضر با هدف بررسی گفتمان روزنامه شکوفه به عنوان دومین تجربه زنانه در عرصه روزنامه نگاری با تاکید بر ارتقا جایگاه زنان در دوره پسامشروطه و همچنین مساله تحصیل بعنوان ابزار ورود به عرصه اجتماعی است. زنانی که در دوره پیشامشروط نیز در کنشگری های تحریم تنباکو و تاسیس بانک ملی مشارکت فعال خود را نشان داده بودند. از رو سوال اساسی پژوهش حاضر بر این امر ابتنا دارد که با توجه به تغییر مختصات زیست اجتماعی زنان در دوره پسامشروطه، نویسندگان روزنامه شکوفه چه آرمانی و خواستی را به عنوان گفتمان اصلی خود انتخاب کرده بودند و در این راستا در چارچوب جامعه خود چه علل و عواملی را مانع از شکوفایی جایگاه خود و عامل بازدارنده می انگاشتند؟ با توجه به بررسی شماره های برجای مانده از روزنامه شکوفه، با کاربست روش تحلیل محتوا فرضیه نوشتار حاضر چنین صورتبندی شده است که روزنامه شکوفه همانند اغلب روزنامه های زنانه این دوره مبلغ ورود زنان به عرصه اجتماعی در درون گفتمان دینی یعنی اسلام است و به سمت ایجاد تقابل دینی سوق نمی یابد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که نویسندگان این روزنامه با تکرار برابری، آزادی، تساوی حقوق اجتماعی و ورود زنان به عرصه اجتماع