مقدمه: یکی از مشکلات شایع حین آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی (Esophagogastroduodenoscopy یا EGD) وجود حباب هوا و کف در معده و دئودنوم است که بررسی دقیق مخاط ها را مشکل می کند. در این مطالعه، اثربخشی داروی سایمتیکن در کاهش حباب های هوای معده و دئودنوم، زمان آندوسکوپی و رضایت بیمار تعیین شد.روش ها: این کارآزمایی بالینی دوسوکور و کنترل شده با دارونما، روی افرادی که جهت انجام EGD انتخابی به کلینیک پورسینای حکیم شهر اصفهان مراجعه کردند انجام شد. شرکت کنندگان یک قرص سایمتیکن (mg 40) یا دارونما را 15 تا 30 دقیقه قبل از انجام آندوسکوپی به همراه 30 میلی لیتر آب مصرف کردند. میزان حباب هوای معده و دئودنوم طی آندوسکوپی توسط آندوسکوپیست از 0 تا 3 درجه بندی و زمان آندوسکوپی نیز ثبت شد. رضایت مندی افراد نسبت به آندوسکوپی از 0 تا 10 نمره دهی شد.یافته ها: طی مطالعه، 90 نفر در گروه سایمتیکن و 83 نفر در گروه دارونما وارد شدند. میزان حباب هوای معده در گروه سایمتیکن به طور معنی داری کمتر از گروه دارونما بود (0.002 = P). بین دو گروه تفاوت معنی داری در میزان حباب هوای دئودنوم یافت نشد (0.05<P). مدت زمان انجام آندوسکوپی در گروه سایمتیکن به طور متوسط یک دقیقه کمتر از گروه دارونما بود (0.001>P). رضایت مندی بیماران بین دو گروه یکسان بود (0.646 = P). در گروه سایمتیکن عارضه دارویی جدی مشاهده نشد.نتیجه گیری: استفاده از سایمتیکن قبل از EGD به طور قابل توجهی باعث کاهش میزان حباب هوا و کف در معده می شود و امکان بررسی دقیق تر مخاط را فراهم می سازد و به علاوه زمان انجام آندوسکوپی را کاهش می دهد. بدین ترتیب، استفاده معمول از سایمتیکن جهت آمادگی قبل از انجام EGD توصیه می شود.

سابقه و هدف: باکتری های پروبیوتیک نقش بسیار مهمی در بهبود فلور طبیعی روده داشته و مانع رشد باکتری های مضر در دستگاه گوارش شده و ازنظر اهداف دارویی و درمانی دارای اهمیت می باشند. هدف از این مطالعه بهینه سازی تولید زیست توده باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس GG ATCC53103 ) Lactobacillus rhamnosus (با استفاده از روش طراحی آزمون است. مواد و روش ها: در این تحقیق از باکتری پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس استفاده شد. به منظور بهینه سازی از روش طراحی پلاکت-برمن استفاده گردید. تمام کشت های محیط پایه و بهینه شده در فرمانتور 1300 لیتری شرکت پارس پاد انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که منابعملاس چغندرقند، گلوکز و کازئین بیشترین اثر را در تولید زیست توده لاکتوباسیلوس رامنوسوس دارند. گلوکز با کازئین و ملاس چغندرقند اثر هم افزایی داشته و موجب افزایش تولید زیست توده می شوند. پس از بهینه سازی، محیط کشت دارای مقادیر ترکیبات زیر به ازای گرم در لیتر: گلوکز 50/112، ملاس چغندرقند 25/56، کازئین 75/18، عصاره مخمر 75/18، K2HPO4 13/13، تویین 80 88/1، 7H2O. MgSO43750/0، MnSO4. 4H2O 0750/0، CaCl2. 2H2O 1875/0 و سایمتیکن 25/1 به منظور تولید بهترین زیست توده توسط لاکتوباسیلوس رامنوسوس مشخص گردید. میزان زیست توده بیشتر از دو برابر نسبت به شرایط محیط کشت پایه افزایش پیدا کرد. نتیجه گیری: با توجه به تولید زیست توده باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس در سطح نیمه صنعتی درفرمانتور 1300 لیتری، امکان تولید صنعتی زیست توده لاکتوباسیلوس رامنوسوس وجود خواهد داشت. همچنین کشت این باکتری به صورت صنعتی در شرایط کشت ناپیوسته تغذیه شونده و متداوم به عنوان یک پروبیوتیک تجاری پیشنهاد می شود.