اقبال لاهوری، این نغمه سرای بیداری بر این باور بود که شعر باید منادی تلاش و کوشش انسان برای زندگی و آزادی باشد. از این رو شعر رابه تنهایی برای هنر و زیبایی مطمح نظر قرار نداد، بلکه در آن به طور واقع گرایانه حقیقت و زیبایی رابه هم درآمیخت و در خلال نغمه های موزون و شورانگیز، آهنگهای تازه ای از آزادی سرود تا مسلمانان را بدون توجه به رنگ و نژاد از خواب غفلت بیدار سازد.