اثرات زیری جدار بر میدان جریان سیال مغشوش در یک مجرای مستطیلی به طور مستقیم و بودن استفاده از مدلسازی زبری که تاکنون مرسوم بوده است، بررسی شده است. این کار برای اولین بار به وسیله مولفان انجام شده است و سابقه ندارد. جدار مجرا به صورت یک سطح زبر (مشابه تیغه اره با زبری های مثلثی شکل و ارتفاع های تصادفی) در نظر گرفته شده است. روش های سنتی موجود، اثر زبری را با استفاده از مدلسازی لحاظ می کنند، یعنی با توجه به میزان زبری، توابع دیوار اصلاح می کنند. در این مقاله، تنش های رینولدزی ظاهر شده در معادلات ناویراستوکس با استفاده از روش انتقال تنش های رینولدز (RSTM) با ضرایب تصحیح شده مدلسازی شده اند. حل عددی معادلات میدان جریان با استفاده از روش SIMPLE و به کمک نرم افزار FLUENT صورت گرفته است. برای به دست آوردن مولفه های نوسانی سرعت سیال از مدل اغتشاش سفید فیلتری پیوسته (CFWN) استفاده شده است. مولفه های نوسانی سرعت ناشی از اغتشاش جریان برای سطح زبر به دست آمده از پژوهش حاضر همخوانی بسیار بهتری نسبت به روش های سنتی موجود با نتایج آزمایشگاهی دارد.

زمینه و هدف: این مطالعه گزارش 10 ساله ما از 8 بیمار با فیستول بین مجرا و رکتوم است که به روش های York-Mason، از طریق پرینه همراه با قرار دادن فلپی از عضله گراسیلیس و شکمی همراه با برداشتن استخوان پوبیس و قرار دادن فلپی از امنتوم درمان شده اند.مواد و روش ها: ما پرونده های پزشکی 8 بیمار که بین مارس 1995 تا سپتامبر 2005 در مرکز ما تحت عمل جراحی ترمیم فیستول بین مجرا و رکتوم قرار گرفته بودند را مورد بررسی قرار دادیم. سه نفر از این بیماران به علت آسیب نافذ (گلوله، جراحی سنگ مثانه از طریق پرینه) دچار فیستول شده بودند، اینها به طریقه York-Mason تحت درمان قرار گرفتند. 3 بیمار متعاقب تصادم و شکستگی لگن و قطع شدن مجرای ادرار دچار فیستول شده بودند، اینها از طریق شکم به همراه برداشتن استخوان پوبیس و قرار دادن فلپی از امنتوم درمان شدند. روش جراحی از طریق پرینه با قرار دادن فلپی از عضله گراسیلیس در دو بیمار به کار گرفته شد. علت فیستول این بیماران رادیوتراپی بود. قبل از عمل جراحی ترمیمی برای تمام بیماران کلستومی انحرافی تعبیه شد. برای 1 تن از این بیماران قبل از مراجعه به مرکز ما جراحی به منظور بستن فیستول از طریق آنال انجام شده بود، که موفقیت آمیز نبود. 7 بیمار دیگر به طریقه های غیرجراحی تحت درمان های طولانی مدت قرار گرفته بودند.یافته ها: تمام بیماران مرد بودند. میانگین زمان پیگیری بیماران 4 سال بود. میانگین سن بیماران 50.5 سال بود. اندازه فیستول ها 1-2 سانتیمتر و در فاصله 3-4 سانتیمتری از شیار آنال بود. فیستول های 5 بیمار از 8 بیمار که به روش های York-Mason و از طریق پرینه با قراردادن فلپی از عضله گراسیلیس درمان شدند، بهبود یافتند. سه بیماری که از طریق شکم به همراه برداشتن استخوان پوبیس درمان شدند، دچار عود فیستول و تنگی مجرای ادرار شدند که تحت ترمیم مرحله ای مجرا قرار گرفتند و در هنگام عمل فلپی از پوست پرینه بر روی فیستول قرار داده شد. در مرحله بعد مجرا ترمیم گردید و مشکل بیماران برطرف شد. پس از درمان کامل هیچ کدام از بیماران دچار بی اختیاری ادرار یا مدفوع نبودند. فقط 3 بیماری که ابتدا از طریق شکم به همراه برداشتن استخوان پوبیس تحت درمان قرار گرفته بودند، دچار ناتوانی جنسی شده بودند.نتیجه گیری: روش جراحی York-Mason برای ترمیم فیستول های بین مجرا و رکتوم یک روش با نتایج بسیار خوب و عوارض کم می باشد. به ویژه در فیستول های متعاقب جراحی و کوچک که بافت حاشیه ای سالم و بدون عفونت یا اسکار باشد. در موارد فیستول های ناشی از رادیوتراپی با نسج نامناسب و سایز بزرگ فیستول روش پرینه آل همراه با اینترپوزیشن عضله گراسیلیس نتایج خوبی به همراه دارد.

مقدمه: برای بررسی تنگی و قطع مجرا در مردان با کمک سونوگرافی و برای بررسی مقایسه ای سونواورتروگرافی و سونواورتروگرافی از بالا و از پایین با روش های مرسوم اورتروگرافی رتروگراد و اورتروگرافی از بالا و پایین این مطالعه انجام شده است. روش کار: در مدت 25 ماه، تعداد 35 بیمار (31 بیمار با تنگی مجرا و 4 بیمار با قطع مجرا) با سونوگرافی و اورتروگرافی مورد بررسی قرار گرفتند. سن بیماران بین 85-12 سال (متوسط 39 سال) متفاوت بود. طول تنگی، اسپونژیوفیبروز، طول قطع مجرا و رضایت بیماران با این دو روش بررسی شده است. همچنین نتایج اورتروسکوپی و جراحی مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: میزان اسپونژیوفیبروز، شامل درجه A در یک نفر (3.2%)، درجه B در 12 نفر (38.7%)، درجه C در 11 نفر (35.4%)، درجه D در 2 نفر (6.4%)، درجه E در 2 نفر (6.4%) و در 3 نفر (9.6%) اسپونژیوفیبروزیس قابل ارزیابی نبود.طول تنگی با سونوگرافی بهتر مشخص شده بود (P=0.000). تفاوت مهمی بین اندازه های گزارش شده توسط دو روش سونواورتروگرافی از بالا و از پایین و اورتروگرافی از بالا و پایین پیدا نشد .(P=0.18) بیماران از سونوگرافی از مجرا رضایت بیشتری نسبت به اورتروگرافی داشتند .(P=0.000) نتیجه گیری: سونواورتروگرافی روشی ساده و در دسترس بوده و بیماران در معرض اشعه یونیزان قرار نمی گیرند. سونواورتروگرافی در تعیین طول تنگی دقیق تر از اورتروگرافی می باشد. درجه B شایع ترین فرم اسپونژیوفیبروز در مطالعه حاضر بود. بیماران رضایت بیشتری از سونواورتروگرافی نسبت به اورتروگرافی معمول داشتند. سونواورتروگرافی از بالا و از پایین در تعیین طول نقص در قطع مجرا می تواند کمک کننده باشد.

این گزارش یک مورد نادر از آژنزی پروستات با دوگانگی مجرا در یک مرد 63 ساله است که با علایم انسداد مجاری تحتانی ادراری مراجعه نموده بود. در سونوگرافی و متعاقب آن اورتروگرافی رو به عقب تنگی گردن مثانه با یک دیورتیکول مجرای پروستاتیک و دوگانگی ناکامل مجرای بولبر مشخص شد. در نهایت بعد از رزکسیون گردن مثانه (جهت رفع انسداد) و با بررسی آسیب شناسی نمونه ها تشخیص آژنزی پروستات و دوگانگی مجرا داده شد.

اعتقاد کنونی بر این است که انسداد مکانیکی مجرای آپاندیس عامل اصلی و اولیه در پیدایش التهاب حاد آپاندیس می باشد.در این مطالعه علل انسداد مجرا در 814 نمونه آپاندکتومی که با تشخیص آپاندیسیت حاد صورت گرفته بود بررسی شد. 220 آپاندیس طبیعی بودند و در 594 مورد درجاتی از التهاب مشاهده شد در نمونه های ملتهب دو مورد تومور کار سینویید و دو مورد سنگ مدفوعی دیده شد. هیپرپلازی لنفویید در گروه طبیعی و ملتهب به ترتیب 47 و 36 درصد بوده بنابراین بنظر می رسد که انسداد مکانیکی مجرای آپاندیس در درصد بسیار ناچیزی از التهابهای آن نقش داشته باشد.

زمینه و هدف: عمل جراحی TURP معمولا در افراد مسن که هیپرتاسیون و مشکلات قلبی دارند انجام می شود. بنابراین یک آنستزی با ثبات که حداقل نوسانات همودینامیک را داشته باشد مهم است. هدف از این مطالعه یافتن یک آنستزی ایده آل برای TURP یا مقایسه کردن سه روش آنستزی رژیونال است.روش بررسی: 93 بیمار III-ASA II با 500cc نرمال سالین قبل از رژیونال آنستزی هیدراته شدند. در گروه E(n:31) آنستزی اپیدورال با 75 میلی گرم بوپیواکائین همراه با 50 میکروگرم فنتانیل در فضای L3-L4 انجام شد. در گروه SP(n=31) بوپیواکائین 10+50 mg میکروگرم فنتانیل برای آنستزی اسپینال به کار رفت (فضای L3-L4)، در حالی که گروه SA(n=31) مقدار 10 mgبوپیواکائین 50 + میکروگرم فنتانیل به صورت Saddele block به کار رفت. فشار خون سیستولیک (SAP)، ضربان قلب HR، اشباع اکسیژن خون SPO2= و مقدار سدیم سرم قبل و بعد از هیدراتاسیون و 24 ساعت بعد از عمل یادداشت شد. میزان بلوک حرکتی و حسی اندازه گیری شد. یافته ها: SAP در گروه SA نسبت به سایر گروه ها ثابت تر بود. کاهش HR در مدت 15 دقیقه بعد از هیدراتاسیون در سه گروه معنی دار بود SPO2 %5 و (P<0.0001) در تمام گروها stable بود. زمان رسیدن به بلوک ماکزیمم حسی در بیماران گروه SA خیلی کوتاه بود (P<0.0001) و اختلاف قابل توجهی در گروه ها براساس بلوک حرکتی مشاهده شد (P<0.0001). در گروه SA پارالیزی کامل دیده نشد با وجود اینکه آنستزی جراحی کافی بود. نتیجه گیری: Saddle Block بعضی از مزایا را نسبت به اسپینال و اپیدورال دارد که اینها شامل آنستزی کافی، ثبات همودینامیک، درجات پایین تری از بلوک حرکتی و عدم بلوک کامل در این بیماران بود. Saddle Block یک متد آنستزی اپیتمال برای عمل TURP می باشد.

جریان آبها، ازجملۀ مهم ترین فرآیند های سطحی هستند که علاوه بر تغییر و تعیین سیمای عمومی زمین بر نحوه زیست انسان در کره زمین نیز تأثیر دارند. عملکرد سیستمی رودخانه موجب می شود، هر تغییری در مؤلفه های کانال رود بر سایر متغیرها نیز تآثیر بگذارد. فرسایش کناره بنا به دلایلی چون ورود بخشی از رسوبات به جریان رودخانه که از کناره های رود تغذیه می شوند، تغییر در ابعاد مجرا مانند: عرض و عمق، اثراتی که بر ویژگی های الگوی رود دارد و مخاطراتی که می توانند فعالیت های انسانی را تهدید کنند، حائز اهمیت است. هدف از این تحقیق، بررسی ناپایداری و تغییرات مورفومتری مجرا در رودخانه حاجی عرب در بوئین زهرا از شهرستان های استان قزوین است. در این پژوهش پایداری کناره رود با استفاده از روش های ارزیابی سریع ژئومورفیک (RGA) مورد بررسی قرار گرفته است. رودخانه مورد نظر درقالب 8 بازه مطالعه شد. با نقشه برداری از مقاطع عرضی و عملیات میدانی شاخص های پایداری و ناپایداری کناره رود ارزیابی شدند. پارامتر های موجود درروش شاخص پایداری مجرای رود (CSI) درفرآیند بازدیدهای میدانی امتیاز دهی شد. بازه ها از نظر حساسیت به فرسایش کناره طبقه بندی شدند که بازه های 7 و 8 ناپایدارترین بازه ها بودند. همچنین نحوه پراکندگی داده ها با استفاده از نمودار جعبه ای تعیین شد با توجه به امتیاز نسبی، عامل فرسایش کناره و پوشش گیاهی ریپارین مؤثر ترین عوامل در ناپایداری کناره های رودخانه حاجی عرب تعیین شدند.

اهداف: در این مطالعه ما تجارب و نتایج خود را در ترمیم مجرا با استفاده از گرافت مخاط گونه (BMG) در تنگی های طویل تر از 4 سانتی متر مجرای قدامی در بزرگسالان مورد ارزیابی قرار می دهیم.بیماران و روش ها: در طی یک دوره زمانی 3 ساله )از سال 1380 تا 1383)، تعداد 12 بیمار با طیف سنی 18 تا 60 سال و تنگی مجرای قدامی (8 مورد مجرای بولبر و 4 مورد مجرای آلتی( طویل تر از 4 سانتی متر در مرکز ما تحت یورتروپلاستی با استفاده از BMG به صورت Dorsal onlay )تکنیک (Barbagli قرار گرفتند. برای تمام بیماران قبل از عمل یورتروگرافی رتروگراد همراه با (VCUG) و سیستوسکوپی Up & Down انجام گردید و پس از عمل نیز با توجه به علایم انسدادی با تصویربرداری به صورت یورتروگرافی رتروگراد و VCUG پیگیری به عمل می آمد.نتایج: مدت پیگیری بیماران به طور متوسط 22 ماه بود. از 12 بیمار فوق، در طی مدت پیگیری همگی بدون علامت شده و بررسی های رادیولوژیک بهبود کامل را نشان داد، اما یک بیمار پس از بهبودی اولیه دچار یورتریت )ناشی از بیماری های مقاربتی( گردید که مجددا دچار تنگی شد و جهت بیمار یوتروتومی داخلی انجام گردید. عوارض عمده ای در بیماران ما مشاهده نگردید.نتیجه گیری: تکنیک Dorsal onlay (Barbagli) روشی با میزان موفقیت بالا و با حداقل عارضه برای ترمیم تنگی های طویل مجرای قدامی می باشد.

در این پژوهش، یک بررسی عددی جامع از جریان سیال تراکم پذیر در یک مجرا دوبعدی با برآمدگی هایی به شکل منحنی و مثلثی در کف مجرا، تحت شرایط جریان زیرصوتی و فراصوتی انجام شده است. برای تولید هندسه و شبکه از نرم افزار گمبیت و برای حل عددی جریان از نرم افزار فلوئنت استفاده گردید. مدل آشفتگی k-ω SST به همراه حل گر ضمنی مبتنی بر چگالی برای شبیه سازی جریان در اعداد ماخ ورودی 0.5، 0.675 و 1.4 به کار گرفته شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده ی تغییرات مشخص فشار و عدد ماخ در طول مجرا بوده که این تغییرات به طور مستقیم تحت تأثیر هندسه برآمدگی و رژیم جریان قرار دارد. در عدد ماخ 0.5، فشار در لبه ابتدایی برآمدگی منحنی تا 1.2 برابر فشار ورودی افزایش یافت و عدد ماخ تا 0.43 کاهش پیدا کرد. در ماخ 0.675، فشار تا 1.4 برابر افزایش یافت و عدد ماخ به 0.6 کاهش یافت. در حالت جریان فراصوتی (ماخ 1.4)، تشکیل موج شوک به وضوح مشاهده شد که با کاهش فشار تا 0.75 برابر و افزایش عدد ماخ تا 1.5 در پایین دست همراه بود. برآمدگی های مثلثی نسبت به منحنی، اغتشاشات قوی تری در مشخصات جریان ایجاد کردند و منجر به شکل گیری شوک ها و گرادیان های فشاری شدیدتری شدند. بردارهای سرعت و خطوط جریان، تمرکز شوک ها در نزدیکی برآمدگی را نشان دادند. یافته های این پژوهش برای بهینه سازی عملکرد آیرودینامیکی در سامانه های مهندسی نظیر توربوماشین ها، نازل ها و مجاری انتقال سیال اهمیت بالایی دارند و تأثیر هندسه بر پدیده هایی نظیر شکل گیری شوک، اتلاف انرژی و بازیابی فشار را به خوبی نشان می دهند