1مقدمه: اعتیاد به مواد مخدر با مصرف کنترل نشده دارو و عود نیاز به مصرف دارو شناخته می شود. تغییرات در بیان ژن نقش مهمی در نوروپلاستیسیته مربوط به اعتیاد دارد، اما مکانیسم هایی که طی آن داروهایی اعتیادآور مدارهای انگیزشی مغز را بازسازی می کنند نامشخص است. میکروآرناها (miRNAs) یک گروه از RNA های کوچک غیرکدگذار اند که به مناطق ترجمه نشدنی 3 پریم از mRNA های هدف خود متصل شده ترجمه را مهار و بیان ژن را سرکوب می کنند. هدف این مطالعه بررسی پروفایل و همچنین بیان متفاوت MIR 24 و MIR 329 در بیماران مبتلا به اختلال مصرف آمفتامین است. روش بررسی: در این مطالعه بر روی 30 فرد مبتلا به سوء مصرف آمفتامین و 30 فرد که هیچ سابقه مصرف مواد محرک را نداشتند و به مراکز درمانی آذربایجان شرقی و غربی مراجعه کرده اند انجام گرفت. استخراج RNA مطابق کیت انجام شد. کمیت RNA استخراج شده توسط دستگاه نانودراپ بررسی شد. سپس به این RNAها با استفاده از آنزیم Poly(A) Polymerase دم پلی Aاضافه شده و سپس با استفاده از پرایمرهای ویژه و آنزیم Reverse transcriptase تبدیل به cDNA شدند. در نهایت با استفاده از روش qRT-PCR میزان بیان آن ها به صورت کمی و در مقایسه با گروه کنترل اندازه گیری گردید. نتایج: در مطالعه حاضر، نتایج حاکی از آن است که  بیان ژن MIR 24 افزایش بیان معنی داری در مقایسه با U6 وجود داشت. ژن MIR 24 نسبت به گروه کنترل در نمونه خون اخذ شده از افراد با اختلال سوءمصرف آمفامین حدود 9/02 برابرافزایش بیان داشت (P-value=0.049) و در خصوص ژن MIR 329 نسبت به گروه کنترل در نمونه خون اخذ شده از افراد با اختلال سوءمصرف آمفتامین حدود 0/007 برابرکاهش بیان داشت و ارتباط معنی داری مشاهده شد ((P-value=0.000. نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان دادند که تغییر بیان miR-24 و  miR-329 در نمونه خون افراد مصرف کننده آمفتامین که ارتباط معناداری وجود داشت که احتمالا در ارتباط با اختلال در سوء مصرف آمفتامین بوده باشد و این miR احتمالا بالقوه قابلیت استفاده به عنوان یک مارکر تشخیصی غیرتهاجمی به¬منظور تشخیص اختلال در سوء مصرف آمفتامین دارا می باشند.

اهداف: توسعه عوامل ضدویروسی جدید رویکردی مناسب برای ریشه کن شدن عفونت هپاتیت C است. به دلیل عدم وجود مدل های حیوانی مناسب همواره سدی برای ارزیابی مناسب ترکیبات ضدویروسی در محیط زنده وجود دارد. توجه روزافزون به microRNAها نقطه قوت جدیدی در درمان های ضدویروسی محسوب می شود. هدف از مطالعه حاضر، استفاده از سنجش لوسیفراز برای تایید میان کنش بین miRNA و RNA ژنومی ویروس هپاتیت C (HCV) ژنوتیپ 1b به منظور سرکوب تکثیر این ویروس است. مواد و روش ها: قطعات ژنومی NS5B از ژنوم ویروس هپاتیت C به عنوان ناحیه MRE درون وکتور psiCHECK-2-TM ساب کلون شد. بیان نسبی وکتورهای لنتی ویروس بیان کننده miRNA در سلول Huh7. 5 از طریق میکروسکوپ فلورسانس و real-time PCR ارزیابی شد. لنتی ویروس بیان کننده let-7b به سلول های Huh7. 5 ترانسداکت شد. NS5B-psiCHECK-2-TM (MRE) به سلول Huh7. 5 مورد نظر ترانسفکت شد. به کمک کیت سنجش دوگانه لوسیفراز بیان نسبی لوسیفراز اندازه گیری شد. یافته ها: با استفاده از لنتی ویروس های بیان کننده let-7b شرایط بیان بالا و دایمی از let-7b در سلول مورد نظر ایجاد شد. از سوی دیگر اتصال اختصاصی توالی پاسخ دهنده (NS5B) به میکروRNA let-7b با کاهش نور لوسیفراز نشان داده شد. نتیجه گیری: برای حفظ بیان بالا و پایدار میکروRNAها در سلول از وکتورهای لنتی ویروس استفاده می شود. استفاده از سنجش لوسیفراز یکی از مناسب ترین روش های تایید میان کنش بین miRNA-mRNA است که می تواند برای ژن های ویروسی دیگر با میکروRNAهای متفاوت استفاده شود.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

هدف: سرطان پروستات دومین سرطان شایع و پنجمین عامل مرگ ناشی از سرطان مردان در سال 2012 در جهان است. مسیر PI3K/AKT نقش اساسی در بیماری زایی سرطان پروستات دارد و به دلیل نقش کلیدی این مسیر در پیشروی سرطان آن را به هدف جذابی برای استراتژی های جدید درمانی تبدیل می کند. یکی از روند های تنظیمی ژن ها، میکرو RNAها است که توانایی ویژه ای برای کنترل چندین ژن و مسیر به طور هم زمان، آن ها را کاندید قابل توجهی برای اهداف درمانی می کند. این مطالعه با هدف به دست آوردن میکروRNA موثر بر مسیر PI3K/AKT با روش های بیوانفورماتیکی و بررسی نتایج حاصل در سلول های رده پروستات انجام شد.مواد و روش ها: برای پیدا کردن میکروRNA موثر بر مسیر PI3K/AKT، شش ژن این مسیر که به عنوان هدف های دارویی مطرح هستند را در ده الگوریتم متفاوت پیش بینی بررسی شد. سپس به صورت بیوانفورماتیکی میکروRNA حاصل از نظر میزان بیان در بافت پروستات سالم و رده های سلولی سرطان پروستات و همچنین از لحاظ هدف گیری در نرم افزارهای تجزیه و تحلیل چرخه ارزیابی شد. به صورت عملی بیان میکروRNA های کاندید در نمونه کنترل و رده های سلولی سرطان پروستات ارزیابی شد.نتایج: خانواده miR-29 بیشترین شناسایی را از مجموعه 6 ژنی داشتند و سایر بررسی های بیوانفورماتیک نیز موید نتیجه حاصل بودند. بررسی ها نشان دهنده کاهش بیان معنی دار خانواده miR-29 در رده های سلولی سرطان پروستات LNCAP، PC3 و DU-145 نسبت به نمونه کنترل سالم است.نتیجه گیری: ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺒﺘﻨﻲﺑﺮ ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞﻫﺎی ﺑﻴﻮاﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﻴﻚ و ﺑﺮرﺳﻲ ﺑﻴﺎن خانواده miR-29، نشان دهنده امکان استفاده از خانواده miR-29 برای مهار مسیر PI3K/AKT در سرطان پروستات است.

میکرو RNA ها (miRNAs) دسته ای از مولکول های ریز RNA، غیر کدکننده ی درون زا، با طولی بین 24-19 نوکلئوتید هستند که ژن های هدف را در سطح پس از رونویسی در گیاهان کنترل می کنند. در این مطالعه تعدادی از میکرو RNA های موجود در گیاه کاملینا با استفاده از داده های حاصل از توالی یابی RNA شناسایی و معرفی شدند. گیاه کاملینا با نام علمی (Camelina Sativa L.) گیاهی روغنی- دارویی و متعلق به خانواده ی شب بوئیان (Brassicaceae) است. در ابتدا استخراج RNA از بافت برگ گیاه صورت گرفت و RNA استخراج شده جهت توالی یابی ارسال شد. داده ها پس از حذف خوانش های با کیفیت پایین تر از سطح آستانه و نیز پیرایش آن ها، با نرم افزار Trinity به صورت denovo سر هم بندی شدند. سپس شناسایی میکرو RNA ها با نرم افزار miRDeep2 انجام شد. با استفاده از داده های ترنسکریپتوم گیاه و توالی های میکرو RNA های شناخته شده در سایر گیاهان تعداد 33 میکرو RNA شناسایی و ژن های هدف آن ها با استفاده از برنامه ی psRNAtarget مشخص شدند. بررسی ژن های هدف نشان داد که در مجموع 1415 ژن توسط این میکرو RNA ها، تنظیم می شوند که متعلق به چندین خانواده ی ژنی با عملکردهای زیستی متفاوت از جمله ژن های پروتئین های متصل شونده به پروموتور Squamusa، خانواده ی پروتئین کیناز و ... هستند. مقایسه ی بیان ژن های حامل میکرو RNA در دو لاین دابلدهاپلوئید مورد مطالعه، نشان داد که به غیر از miR296 و miR474 که در لاین شماره ی 1 بیان بیشتری داشتند، بقیه میکرو RNA ها در لاین شماره ی 2 بیان بالاتری داشتند. این موضوع با توجه به پایین تر بودن میزان تولید روغن در لاین شماره ی 1 نسبت به لاین شماره ی 2 نشان دهنده ی ارتباط این دو میکروRNA با تولید روغن است.miR483 در هیچ کدام از لاین ها بیان نداشت. miR113 و miR206 بالاترین میزان بیان را در بین همه میکرو RNA ها داشتند. بیان بالاتر میکرو RNA ها در لاین 2 احتمالاً نشانگر فعالیت بالاتر مکانیسم خاموشی در سطح رونویسی برای ژن های هدف در این لاین نسبت به لاین شماره ی 1 می باشد.

میکروRNAها، مولکول های RNA کوچک و محافظت شده ای هستند که بیان ژن ها را پس از رونویسی از راه تجزیه mRNA یا مهار پروتیین سازی تنظیم می کنند. عملکرد این مولکول ها برای بسیاری از فرایندهای سلولی از جمله رشد، نمو، تمایز، هومیوستاز، آپوپتوز، پیری و مقاومت به استرس حیاتی است. علاوه بر این، برخی بیماری ها از قبیل سرطان و بیماری های تحلیل برنده عصبی از جمله آلزایمر با نقصان میکروRNA همراه هستند. میکروRNAها در مایعات بیولوژیکی بسیار پایدار هستند، در مغز به وفور یافت می شوند و بر فرایندهای دخیل در شروع و پیشرفت آلزایمر اثر تنظیمی دارند. در حال حاضر، تشخیص زود هنگام آلزایمر به عنوان شایع ترین بیماری زوال عقل، به راحتی امکان پذیر نیست. با یافتن نشانگرهای زیستی قابل اعتماد و دارای حساسیت بالا به ویژه در مراحل ابتدایی بیماری، مداخلات برای کسب نتیجه بالینی بهتر در زمان بهینه تر انجام خواهد شد. از این رو، میکروRNAها، پتانسیل بزرگی به عنوان نشانگرهای زیستی تشخیصی و پیش آگهی دهنده دارند. در عین حال، تعدیل آن ها می تواند یک استراتژی درمانی بالقوه در برابر بیماری آلزایمر باشد. هدف از این مطالعه مروری، تشریح میکروRNAها، زیست زایی و نقش آن ها در بیماری زایی آلزایمر و بررسی اهمیت این مولکول ها در نقش نشانگرهای زیستی تشخیصی است.

مقدمه: MicroRNAها (میکروRNAها) مولکول های RNA کوچک و غیر کد کننده ای هستند که به عنوان تنظیم کننده های بسیار قوی بیان ژن پس از رونویسی عمل می کنند. در دهه های گذشته مشخص شده است که میکرو RNAها رشد و عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار می دهند. اسکیزوفرنی یک اختلال روانپزشکی پیچیده و شدید است که عوامل خطر ژنتیکی و محیطی در بروز آن نقش دارند. مطالعات اخیر نشان داده است که اختلال در بیان میکرو RNAها در پاتوژنز اسکیزوفرنی نقش دارد. نتیجه گیری: شناسایی میکرو RNAهای مرتبط با SCZ می توانند به عنوان نشانگرهای زیستی بالقوه ای در تشخیص و درمان های کارآمدتر اسکیزوفرنی مورد توجه قرار گیرند. در مقاله حاضر، مروری بر یافته های اخیر از اختلال در بیان میکرو RNAهای مرتبط با SCZ ارائه شده است.

مقدمه مولتیپل اسکلروزیس(MS)، از بیماری های خود ایمن سیستم عصبی مرکزی است، امروزه مشخص شده است که تغییر در توالی تک نوکلئوتید ها یا SNP با ابتلا یا مقاومت به بیماری ها در ارتباط است. در مطالعات اخیر ارتباط پلی مرفیسم میکرو RNA با بیماری هایی از جمله سرطان و بیماری های خود ایمنی گزارش شده است. میکروRNA گروهی از RNA های غیرکدکننده بوده که در انواع فرایند های بیولوژیک سلولی مانند رشد، تقسیم سلولی و ایمنی اثرگذارند. روش کار از71 بیمار MS و71 فرد سالم، نمونه خون جمع آوری وDNA استخراج شد. آنالیز ژنوتیپی با تکنیک TARMS PCR بررسی شد. ارتباط پلی مرفیسم rs3745453 با بیماری ام اس با آزمون های آماری ارزیابی شد. نتایج فراوانی ژنوتیپی TT، TC وCC در افراد بیمار 34، 24، 13 و در گروه کنترل 39، 11 و21 درصد بود. در هر دو گروه، ژنوتیپ TT غالب و فراوانی هتروزیگوتها در افراد بیمار نسبت به گروه کنترل بیشتر بود. نسبت شانس (OR) در ژنوتیپ TC برابر با 7/2 بود. به عبارتی افراد هتروزیگوت، 7/2 برابر نسبت سایر افراد شانس ابتلا به بیماری MS را دارند. نتیجه گیری مطالعه حاضر اولین گزارش از ارتباط بین پلی مرفیسم mir23a و بیماری MS می باشد. با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت که پلی مورفیسم mir 23a با شناسه rs3745453 با MS در ارتباط است (029/0=p).

هدف بررسی اثرات هشت هفته تمرین هوازی با و بدون مکمل آرژنین بر احساس گرسنگی، بهره سیریِ وعده غذایی و بیان ژن miR-200a-3p و miR-103a-3p در پلاسمای زنان چاق بود. 48 زن غیرفعال داوطلب (سن 69/4± 41/57 سال و شاخص توده بدنی 09/1± 09/34 کیلوگرم بر مترمربع) به طور تصادفی به گروه های تمرین هوازی و دارونما، تمرین هوازی و مکمل آرژنین، مکمل آرژنین و دارونما تقسیم شدند. به مدت هشت هفته در برنامه هوازی دویدن بر روی تردمیل با آزمون GTX با 60 درصد از ضربان قلب واماندگی تا تکمیل 500 کالری (سه روز در هفته) شرکت کردند و روزانه با دوز 07/0 گرم به ازای هرکیلوگرم وزن بدن آرژنین مصرف کردند. از تحلیل واریانس تک راهه و آزمون تی همبسته برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: بیان هردو ژن miR-200a-3p و miR-103a-3p در هر سه گروه به طور معنی داری کاهش یافت (05/0>P). در گروه مکمل آرژنین دورکمر، وزن بدن و زمان رسیدن به واماندگی کاهش معنی داری مشاهده نشد (05/0P). همچنین در گروه تمرین هوازی در احساس گرسنگی و بهره سیری بعد از غذا کاهش معنی داری نداشت (05/0نتیجه گیری: تمرین هوازی و مصرف مکمل آرژنین باعث کاهش بیان ژن های miR-200a-3p، miR103a-3p و احساس گرسنگی می شود. همچنین سبب بهبود شاخص های چاقی (دورکمر و وزن بدن)، بهره سیری فوری و زمان رسیدن به واماندگی می شود.

میکروRNAها توالی های به شدت حفاظت شده و تک رشته ای، با طولی در حدود 18-25 نوکلئوتید هستند. نقش بسیار مهم میکروRNAها در تنظیم بیان ژنوم پس از مرحله رونویسی mRNAها به اثبات رسیده است. در مطالعات متعددی از جمله بدخیمی ها و بیماری های خودایمن تغییرات در بیان میکروRNAها در سلول ها و بافت ها و ارتباط آن ها با بیماری نشان داده شده است. میکروRNAها علاوه بر درون سلول در مایعات بدن در ترکیب با لیپوپروتئین ها و یا محصور در بسته بندی هایی از غشاء دولایه به نام اگزوزوم وجود دارند. در مایعات مختلف بدن مانند سرم و ادرار علی رغم حضور ریبونوکلئازهای فراوان میکروRNAهای گردشی پایدار بوده و قابل اندازه گیری به صورت کمی نیز می باشند. در چند سال اخیر، بررسی میکروRNAها گردشی در مایعات بیولوژیک بدن پنجره ای جدید از پژوهش ها، برای یافتن بیومارکرهایی جدید، بی خطر و غیرتهاجمی را در علم پزشکی گشوده است. هدف از نگارش مقاله مروری فوق، بررسی و تشریح بیان میکروRNAها در مایعات بیولوژیک بدن و علاوه بر آن توصیف مطالعات اخیر انجام گرفته در این زمینه برای شناخت و معرفی بیومارکرهایی کارامد در تشخیص و پیگیری درمان در بیماری های مختلف است.